Het grote BeyondGaming Dating topic

Gebrek aan ervaringen (goede en slechte) doen absoluut geen goed aan het vormen van een realistisch beeld van relaties.
Hoe ouder ik word en hoe langer ik single ben hoe meer ik mij als een "alien" begin te voelen omdat ik nog nooit een relatie heb gehad. En ik heb niet eens een onmogelijke/lange checklist. En misschien denken andere dat ook "oei nog nooit een relatie gehad op die leeftijd, daar scheelt iets mee". Niet alsof ik het niet wil en al geprobeerd te zoeken heb afgelopen jaren met periodes. Misschien gewoon een hoop pech op dat vlak. Tot mijn 23ste ofzo had ik ook compleet geen vrienden of iets van sociaal leven. Er zijn de laatste jaren wel een paar mannen geweest waar ik meer in zag en zelf voor voelde maar jammer genoeg is het nooit wederzijds. En das verdomd lastig om daar dan vanaf te geraken van die gevoelens, waardoor ge in die periode niet echt verder kunt.
 
Hoe ouder ik word en hoe langer ik single ben hoe meer ik mij als een "alien" begin te voelen omdat ik nog nooit een relatie heb gehad. En ik heb niet eens een onmogelijke/lange checklist. En misschien denken andere dat ook "oei nog nooit een relatie gehad op die leeftijd, daar scheelt iets mee" Niet alsof ik het niet wil en al geprobeerd te zoeken heb afgelopen jaren met periodes. Misschien gewoon een hoop pech op dat vlak. Tot mijn 23ste ofzo had ik ook compleet geen vrienden of iets van sociaal leven.
Ik zie daar alleszins niets "verkeerds" in. Van de hak op de tak een nieuwe relatie hebben of 10 jaar eigenlijk ongelukkig geweest zijn in een vastgeroest gegeven uit de middelbare school, ik zie niet in hoe dat beter zou zijn bv. ;) Uiteindelijk is het een kwestie van mensen te leren kennen en te weten wat er eventueel achter zit. Ik denk dat dit meer een algemene uitting is van hetgeen dat hierboven ook gezegd wordt : Er zijn veel mensen die het direct als een checklist bekijken met heel wat criteria. En vanuit dat perspectief heel snel de bal afhouden. Wat altijd heel jammer is natuurlijk. (Al is het ook een kwestie van al wat kaf van de koren te scheiden zeker? Uiteindelijk kun je moeilijk met iedereen op tinder gaan afspreken om te kijken wat er van is. Dus ik snap wel dat er ergens "iets" moet gebruikt worden om keuzes te maken.)
Er zijn de laatste jaren wel een paar mannen geweest waar ik meer in zag en zelf voor voelde maar jammer genoeg is het nooit wederzijds. En das verdomd lastig om daar dan vanaf te geraken van die gevoelens, waardoor ge in die periode niet echt verder kunt.
Ja, das kut he! Ik ben ook iemand die wel eens sneller plots "iets voelt" en dan steekt het echt tegen als het afketst. Al is het, nuchter bekeken, vaak echt belachelijk van waar die gevoelens komen, aangezien dat vaak is voordat ge de persoon eigenlijk echt kent, in mijn geval toch. Wat dan kan helpen is de "blanks" van die persoon, de stukken die je nog niet kent, met negatieve hypotheses in te vullen, ipv met de roze bril. 😅
 
Ja, das kut he! Ik ben ook iemand die wel eens sneller plots "iets voelt" en dan steekt het echt tegen als het afketst. Al is het, nuchter bekeken, vaak echt belachelijk van waar die gevoelens komen, aangezien dat vaak is voordat ge de persoon eigenlijk echt kent, in mijn geval toch. Wat dan kan helpen is de "blanks" van die persoon, de stukken die je nog niet kent, met negatieve hypotheses in te vullen, ipv met de roze bril. 😅
En dat is bij mij niet eens het geval, bij mij komt dat juist niet snel. Of tot nu toe nog nooit gebeurd. Ik moet iemand beter leren kennen en die gevoelens komen pas na een paar maand meestal. Daarom dat het vaak ook lastiger is en maanden duurt eer ik daar een beetje over ben en verder kan.
Ik zie daar alleszins niets "verkeerds" in. Van de hak op de tak een nieuwe relatie hebben of 10 jaar eigenlijk ongelukkig geweest zijn in een vastgeroest gegeven uit de middelbare school, ik zie niet in hoe dat beter zou zijn bv. ;) Uiteindelijk is het een kwestie van mensen te leren kennen en te weten wat er eventueel achter zit. Ik denk dat dit meer een algemene uitting is van hetgeen dat hierboven ook gezegd wordt : Er zijn veel mensen die het direct als een checklist bekijken met heel wat criteria. En vanuit dat perspectief heel snel de bal afhouden. Wat altijd heel jammer is natuurlijk. (Al is het ook een kwestie van al wat kaf van de koren te scheiden zeker? Uiteindelijk kun je moeilijk met iedereen op tinder gaan afspreken om te kijken wat er van is. Dus ik snap wel dat er ergens "iets" moet gebruikt worden om keuzes te maken.)
Ja er zijn altijd wel iets van wensen/vereisten. Iedereen gaan swipen of mee afspreken is ook niet iets dat ik wil doen :p
 
Uiteindelijk kun je moeilijk met iedereen op tinder gaan afspreken om te kijken wat er van is. Dus ik snap wel dat er ergens "iets" moet gebruikt worden om keuzes te maken.)
Dat is voor veel mensen de kak aan heel het datingapp gebeuren hé, dat is zo'n enorm aanbod dat mensen enorm selectief worden omdat er nu eenmaal zoveel aanbod is en je niet in iedereen tijd kan investeren plus er altijd potentieel iemand is waarmee het nóg beter gaat matchen. Combineer dat met mensen die zichzelf en "bij wat voor type pas ik nu echt" minder goed kennen dan ze zelf denken en het loopt helemaal in de soep met veel frustratie tot gevolg.

Een relatie opbouwen werkt -denk ik- nog altijd het beste als je naar elkaar toe kan groeien zonder dat je onmiddellijk de ideale match hoeft te zijn. Het hele principe van Tinder & co gaat daar compleet tegenin met zijn overaanbod en daaraan gekoppelde enorme verwachtingen en hang naar perfectie.

(maar weer veel algemeenheden hier, de realiteit is wel wat genuanceerder, dat weet ik ook wel)
 
Hoe ouder ik word en hoe langer ik single ben hoe meer ik mij als een "alien" begin te voelen omdat ik nog nooit een relatie heb gehad. En ik heb niet eens een onmogelijke/lange checklist. En misschien denken andere dat ook "oei nog nooit een relatie gehad op die leeftijd, daar scheelt iets mee". Niet alsof ik het niet wil en al geprobeerd te zoeken heb afgelopen jaren met periodes. Misschien gewoon een hoop pech op dat vlak. Tot mijn 23ste ofzo had ik ook compleet geen vrienden of iets van sociaal leven. Er zijn de laatste jaren wel een paar mannen geweest waar ik meer in zag en zelf voor voelde maar jammer genoeg is het nooit wederzijds. En das verdomd lastig om daar dan vanaf te geraken van die gevoelens, waardoor ge in die periode niet echt verder kunt.
Het is niet ongewoon natuurlijk om effectief een relatie te willen, maar gewoon voor je zelfvertrouwen - echt als egoboost - zou je misschien toch meer eens casual / no strings of zo moeten proberen? Bekijk het als vertrouwd geraken met je auto, een tijdje toerkes gaan doen ‘just because’ en eens je in de gewoonte zit zal je automatisch minder schuchter of afwachtend zijn. Ik kan mij inbeelden dat het niet makkelijk is, maar je geeft er je psyche een duw mee en dat kan maar voordelen hebben. Ik was in mijn jongere - jonger dan jij nu - jaren ook geneigd om terug op mijzelf te vouwen, uiteindelijk toch ergens een beetje een ‘fck it’ moment gehad en door even om het even wat (wie) te doen, mijzelf beter leren kennen en uit mijn schulp gekropen. Dat moet ook niet elk weekend of zo, maar af en toe kan gewoon de bevestiging van ‘ik ben niet onzichtbaar’ meer doen dan je beseft.
 
Is dat niet een gevalletje "eigenlijk wil ik lekker single blijven maar ik durf dat niet aan mijzelf toegeven"?
Als je 30+ bent en nog nooit een langdurige relatie hebt gehad (geen idee of dat in jouw voorbeeld zo is hé) vraag ik mij af: Kan je nog wel iemand in uw leven toelaten? Ben je dat single leven dan niet zodanig gewoon dat je ongemakkelijk wordt wanneer iemand continu bij u is (fysiek of mentaal in gelijk welke relatievorm) en het leven plots ook bestaat uit compromissen sluiten met een partner? Swat, ik weet ook wel dat het niet altijd zo is. Maar als het daten al bestaat uit een onmogelijk checklijstje dat volledig afgevinkt moet worden en een egocentrische kijk op heel dat gebeuren, hoe moet je dan begot een stabiele relatie uitbouwen?

De persoonlijke ingesteldheid van iemand lijkt mij veel belangrijker dan de context waaruit die persoon komt.
Langdurig single zijn zal sowieso een aanpassing (en opofferingen) kosten, maar als die persoon er voor open staat, zal die dat met plezier doen.

Idem voor iemand die uit een langdurige relatie komt; in die relatie zullen er ook bepaalde gewoontes gecreëerd geweest zijn die hoogstwaarschijnlijk niet meer zullen mogelijk zijn bij een andere partner.
Ook dat hoeft geen probleem te zijn, zolang de persoon zelf er voor openstaat en een zeker aanpassingsvermogen aan boord kan leggen.

Maar het is klaarblijkelijk, zo ervaar ik ook zelf, dat er een taboe rust om te kunnen aangeven dat je enkel nog maar wat kortstondige relaties gehad hebt en geen langdurige, gezien de laatste aanzien wordt als de norm.
 
Maar het is klaarblijkelijk, zo ervaar ik ook zelf, dat er een taboe rust om te kunnen aangeven dat je enkel nog maar wat kortstondige relaties gehad hebt en geen langdurige, gezien de laatste aanzien wordt als de norm.
Bwoh, wat mij betreft hoeft dat geen taboe te zijn. Ik vraag het mij wel oprecht af of dat niet moeilijk is om dan plots iemand zo intensief toe te laten in uw leven na quasi een heel leven zonder partner. En of dat dan geen verklaring is voor dat barrières opwerpen met allerhande heel uitgebreide checklijstjes waar een potentiële partner aan moet voldoen, wat je toch regelmatig hoort bij wie lang vrijgezel is. (waarmee ik niet wil zeggen dat iedereen dat zo doet, nocht dat je genoegen moet nemen met iemand die je niet ligt)
 
Geldt toch evengoed voor mensen die uit een lange relatie komen die een slecht einde kent?
Ook daar heel wat mensen die het afblocken om iemand toe te laten in hun leven, tenzij wat casuals of daten.
Ik heb verschillende zestigers in de familie zelfs die een slecht huwelijk hadden en sindsdien wel af en toe eens "een vriend" maar die verdwijnt dan ook weer stilzwijgend en samenwonen hebben ze sinds hun huwelijk ook niet meer gedaan... In die 30 jaar. 😬

Maar het zijn wel de eersten die tegen mij gaan zeggen dat ik niet moet wachten om "een lief" te hebben "want ge zijt nog veel te jong om alleen te blijven!" 🤭
 
Het is niet ongewoon natuurlijk om effectief een relatie te willen, maar gewoon voor je zelfvertrouwen - echt als egoboost - zou je misschien toch meer eens casual / no strings of zo moeten proberen? Bekijk het als vertrouwd geraken met je auto, een tijdje toerkes gaan doen ‘just because’ en eens je in de gewoonte zit zal je automatisch minder schuchter of afwachtend zijn. Ik kan mij inbeelden dat het niet makkelijk is, maar je geeft er je psyche een duw mee en dat kan maar voordelen hebben. Ik was in mijn jongere - jonger dan jij nu - jaren ook geneigd om terug op mijzelf te vouwen, uiteindelijk toch ergens een beetje een ‘fck it’ moment gehad en door even om het even wat (wie) te doen, mijzelf beter leren kennen en uit mijn schulp gekropen. Dat moet ook niet elk weekend of zo, maar af en toe kan gewoon de bevestiging van ‘ik ben niet onzichtbaar’ meer doen dan je beseft.
Wat bedoelt ge exact met iets casual/no strings :p Ik heb over de jaren heel al met veel nieuwe mensen afgesproken. En doe dat nog, nu eigenlijk meer dan vroeger. Dus dat is nu niet echt het probleem ofzo.
 
Wat bedoelt ge exact met iets casual/no strings :p Ik heb over de jaren heel al met veel nieuwe mensen afgesproken. En doe dat nog, nu eigenlijk meer dan vroeger. Dus dat is nu niet echt het probleem ofzo.
-> ‘fck it’ moment gehad en door even om het even wat (wie) te doen.
Ze bedoelt rondpoepen. 😜
 
Ohja, een relatie is zeker geen rozengeur en maneschijn...

Gisteren onze verjaardag vergeten, net als vorig jaar in feite.. Ze was razend... Terwijl ik gewoon wou uitrusten en meehelpen op de drukke familiebijeenkomst. Telkens ik een belangrijke dag vergeet is het precies of haar wereld instort en we uit mekaar zullen gaan.

Dus wie weet ben ik binnenkort ook weer op de markt, maar aan de soms gapende vrouwen die m'n 'zaddy' bierbuikje wel kunnen appreciëren zal dat niet voor lang zijn.

Enfin, blijkbaar doe ik volgens haar dus niet al te veel moeite om onze relatie in stand te houden...

Vorig jaar dacht ze 1 dag voor haar verjaardag dat ik haar verjaardag vergeten was terwijl ik haar dan net ten huwelijk wou vragen, ze was al zodanig verontwaardigd en negatief dat ik het vergeten zou zijn dat ik het dan ook afgeblazen heb met als resultaat dat ze dan nog kwader werd op de dag zelf en maar content moest zijn met een restaurantje. Weliswaar in Bellagio (Italië) en op de koop toe was madam niet tevreden omdat ze het moest stellen met een tafeltje die niet net naast het water was en kreeg ik verwijten dat ik maar gereserveerd moest hebben...

Neen maar, is hier toevallig geen topic waar men tips kan geven/krijgen hoe men een vrouw gelukkig kan houden in een relatie behalve dan verjaardagen niet vergeten? Dus eerder ideeën wat te doen op zulke dagen zonder te diep in de buidel te moeten tasten?

In 't begin van onze relatie deden we veel meer, gingen we op date en op wandeltochten, road trips, citytrips. De recentste maanden was dit alles op zo'n laag pitje (behalve de zomervakanties) dat ze een totaal nieuwe vriendinnenkring is gaan opbouwen, tis precies of ik alles moet doen en organiseren terwijl ze zelf geen moeite moet doen omdat ze een 'vrouw' is, ook al heb ik al dat fancy gedoe niet nodig in m'n leven. Zucht...
 
Ohja, een relatie is zeker geen rozengeur en maneschijn...

Gisteren onze verjaardag vergeten, net als vorig jaar in feite.. Ze was razend... Terwijl ik gewoon wou uitrusten en meehelpen op de drukke familiebijeenkomst. Telkens ik een belangrijke dag vergeet is het precies of haar wereld instort en we uit mekaar zullen gaan.

Dus wie weet ben ik binnenkort ook weer op de markt, maar aan de soms gapende vrouwen die m'n 'zaddy' bierbuikje wel kunnen appreciëren zal dat niet voor lang zijn.

Enfin, blijkbaar doe ik volgens haar dus niet al te veel moeite om onze relatie in stand te houden...

Vorig jaar dacht ze 1 dag voor haar verjaardag dat ik haar verjaardag vergeten was terwijl ik haar dan net ten huwelijk wou vragen, ze was al zodanig verontwaardigd en negatief dat ik het vergeten zou zijn dat ik het dan ook afgeblazen heb met als resultaat dat ze dan nog kwader werd op de dag zelf en maar content moest zijn met een restaurantje. Weliswaar in Bellagio (Italië) en op de koop toe was madam niet tevreden omdat ze het moest stellen met een tafeltje die niet net naast het water was en kreeg ik verwijten dat ik maar gereserveerd moest hebben...

Neen maar, is hier toevallig geen topic waar men tips kan geven/krijgen hoe men een vrouw gelukkig kan houden in een relatie behalve dan verjaardagen niet vergeten? Dus eerder ideeën wat te doen op zulke dagen zonder te diep in de buidel te moeten tasten?

In 't begin van onze relatie deden we veel meer, gingen we op date en op wandeltochten, road trips, citytrips. De recentste maanden was dit alles op zo'n laag pitje (behalve de zomervakanties) dat ze een totaal nieuwe vriendinnenkring is gaan opbouwen, tis precies of ik alles moet doen en organiseren terwijl ze zelf geen moeite moet doen omdat ze een 'vrouw' is, ook al heb ik al dat fancy gedoe niet nodig in m'n leven. Zucht...
hoe oud zijn jullie als ik vragen mag?
 
Neen maar, is hier toevallig geen topic waar men tips kan geven/krijgen hoe men een vrouw gelukkig kan houden in een relatie behalve dan verjaardagen niet vergeten? Dus eerder ideeën wat te doen op zulke dagen zonder te diep in de buidel te moeten tasten?
Neen, maar wel dit topic om te ventileren.
 
Terug
Bovenaan