Het grote BeyondGaming Dating topic

Maar zet mij op OKCupid en dat zijn allemaal 'my kind of people'. Terwijl die ook eenheidsworst zijn hé (allemaal bi en poly en into kink en neurodivers), alleen dan de andere kant op 😁
Misschien moet je Feeld dan ook eens proberen? (in de veronderstelling dat je iemand zou zoeken)
 
Zouden er op Feeld echt mensen zitten die wat vast zoeken dan? Is dat niet meer net het netwerk om wat losse flodders te schieten?
Hoofdzakelijk losse contacten, maar ik zie ook wel redelijk wat profielen passeren die in hun tekstje vermelden dat ze open staan voor iets vast.
Bij Feeld hebben de meesten wél een tekstje trouwens, maar daar zijn de 'interesses' dan wel gericht op de seksuele beleving of voorkeuren.
Moest er vooral aan denken omdat glashelder het ook had over bi, poly, ... - bij Feeld heb je onmiddellijk die info.
 
Lijkt hier momenteel toch voor stuk in twee verschillende snelheden te gaan, lastig op sommige vlakken.
 
Gezien je recente breuk vermoed ik dat jij het meer op daten houdt en zij nog net geen samenlevingscontract wil gaan tekenen? 😬
Ik weet in feite niet eens echt welke v/d twee "gewild" is door haar, soms denk ik cva op t gemakske is ook goed als jij dat wil, andere momenten denk ik dat kind hoeft er nu ook niet binnen negen maanden te zijn. Onduidelijk met momenten gewoon. Ik had op sommige vlakken gedacht toch iets verder te staan maar het is met momenten eerder de 16 jarige puberverliefdheid dingen en dan weer ineens het andere. Soit ik zal het er met haar in t kort wel is over hebben neem ik aan. Er is al wel gezegd geweest dat er "normaal" bindingsangst is, misschien heeft het daarmee te maken.

Of ik begrijp vrouwen toch nog steeds niet, die optie is nog steeds aanwezig en zeer valabel.
 
Ik wil het hele dating-gebeuren spontaner laten verlopen ipv die ***-apps die uiteindelijk maar draaien op geld en guess what, door mannen gezien er een serieus overaanbod van is tov vrouwen. Het heeft ook geen goede impact op m'n zelfbeeld terwijl ik heus geen lelijk persoon ben en wel wat meer dan eenheidsworst lust genaamd wijntjes en reisjes.

Ik wilde graag wat sociale hobby's doen of m'n hobby's sociaal maken. Gaat alleen lastig (zeg maar onmogelijk) zijn in de huidige vorm
- Hardlopen: probeer eens te praten terwijl je aan het lopen bent. Is ook helemaal geen club of vereniging van in m'n omgeving.
Wil graag een halve marathon eens hebben gelopen.
- Krachttraining: heb een mini homegym. Voor de hand liggende is dat ik de boel verkoop en naar een gewone fitness ga.
Ik begreep alleen heel erg goed dat vrouwen zich hier al bekeken voelen. Ik ben wel aan het denken over crossfit?

Wat ik heb gedaan: kookles (was een fiasco- zie het ergernissentopic, en de leeftijd was er 50-60+), yoga en meditatie om te ontspannen bij m'n psycho (40+).

Iemand eventuele aanraders?
 
- Hardlopen: probeer eens te praten terwijl je aan het lopen bent. Is ook helemaal geen club of vereniging van in m'n omgeving.
Start to run zal wel te basic zijn voor jou, maar daar heeft mijn ex destijds een heel mooie vriendenkring opgebouwd. Nu zit hij in een club voor zaalhockey en dat lijkt ook wel een bende die regelmatig contact onderhoudt (whatsapp, samen frietjes gaan eten na de training,...)
Kortom; kies een groepssport. In september zijn er heel vaak proeflessen ook om te zien of het iets voor jou is.
Wil graag een halve marathon eens hebben gelopen.
Zoekertje op fb op een "ge zijt van X als ge..." om te zien of je daar gelijkgestemden kan vinden met hetzelfde doel?
- Krachttraining: heb een mini homegym. Voor de hand liggende is dat ik de boel verkoop en naar een gewone fitness ga.
Ik begreep alleen heel erg goed dat vrouwen zich hier al bekeken voelen. Ik ben wel aan het denken over crossfit?
Euh.. in de fitness heb je de normale mensen die komen sporten en daar ontstaan toch ook informele babbels uit. Ik ga vaak om 6u30 en zelfs bij die ochtendvogels zijn er al 2 waarmee ik regelmatig klets (toevallig wel vrouwen) en zeker 5 "vaste" mannen die toch ook spontaan ne goeiemorgen zeggen.
Het wordt pas awkward als je het awkward maakt wat mij betreft. Sta je langdurig vrouwen aan te staren of kleed je ze uit met je ogen, blijf je beter thuis ja. 🤭
Wat ik heb gedaan: kookles (was een fiasco- zie het ergernissentopic, en de leeftijd was er 50-60+), yoga en meditatie om te ontspannen bij m'n psycho (40+).
 
Ik wil het hele dating-gebeuren spontaner laten verlopen ipv die ***-apps die uiteindelijk maar draaien op geld en guess what, door mannen gezien er een serieus overaanbod van is tov vrouwen. Het heeft ook geen goede impact op m'n zelfbeeld terwijl ik heus geen lelijk persoon ben en wel wat meer dan eenheidsworst lust genaamd wijntjes en reisjes.

Ik wilde graag wat sociale hobby's doen of m'n hobby's sociaal maken. Gaat alleen lastig (zeg maar onmogelijk) zijn in de huidige vorm
- Hardlopen: probeer eens te praten terwijl je aan het lopen bent. Is ook helemaal geen club of vereniging van in m'n omgeving.
Wil graag een halve marathon eens hebben gelopen.
- Krachttraining: heb een mini homegym. Voor de hand liggende is dat ik de boel verkoop en naar een gewone fitness ga.
Ik begreep alleen heel erg goed dat vrouwen zich hier al bekeken voelen. Ik ben wel aan het denken over crossfit?

Wat ik heb gedaan: kookles (was een fiasco- zie het ergernissentopic, en de leeftijd was er 50-60+), yoga en meditatie om te ontspannen bij m'n psycho (40+).

Iemand eventuele aanraders?
Lanaken heeft toch gewoon een atletiekclub? Atla, ook voor recreatievelingen.
 
Ik vind de fitness nu ook niet de meest ideale plek om iemand te zoeken met het oog op iets 'meer' dan een babbeltje of whatever of mss is dat omdat ik niet op zoek ben idk maar ga erheen met een doel en schema en dan heb ik geen tijd en behoefte aan iemand die komt praten over ditjes en datjes.
Plus als ik cardio doe dan zie er gewoon niet uit.🥵🥵
 
Jaren krachttraining gedaan in een gym en als je dat een beetje serieus doet is het inderdaad niet echt het moment voor een leuk gesprek.
Crossfit is natuurlijk meer gericht op een groepsgevoel (of sektegevoel, afhankelijk van wie je het vraagt).
 
Daar ben ik nog niet uit. En eigenlijk zij ook niet.
Haar vorige relatie was enorm betrokken bij de opvoeding en dus full on pluspapa en ze weet nog hoegenaamd niet in hoeverre ze dat terug ziet zitten .... zonder dat er een 3-jarige in je weg loopt.
Uit een andere topic ook al heeft wel nog altijd wat met kinderen te maken, maar heeft het feit dat ze op 3 jaar tijd een relatie met én een vader én een pluspapa had (beide zijn toch iets meer dan wat scharrels) je niet afgeremd om er een relatie mee te beginnen?
 
Uit een andere topic ook al heeft wel nog altijd wat met kinderen te maken, maar heeft het feit dat ze op 3 jaar tijd een relatie met én een vader én een pluspapa had (beide zijn toch iets meer dan wat scharrels) je niet afgeremd om er een relatie mee te beginnen?
Nee want de pluspapa is de vader van die 3-jarige, hij was pluspapa van de oudste.
Ze zit dus aan 2 relaties op een 10-12 jaar, even veel als ik. Bij haar zijn er gewoon kinderen van gekomen (telkens na een aantal jaar in de relatie)
Dat is iets dat bij mij ook had kunnen gebeuren aangezien ik ook 2 relaties van +3j achter de rug heb.
 
@Sond: en zie je dat zitten ? Twee kinderen accepteren van twee verschillende papa’s?
Ik zit ondertussen op een leeftijd waar de kans dat je een single vrouw tegenkomt die geen kinderen heeft wel heel klein is.
En ik zie op zich weinig verschil tussen 2 kinderen van 1 vader of 2 kinderen van 2 vaders. Ik had meer "problemen" met de kinderen an sich, niet met het aantal vaders.
 
Hoe snel zien jullie dat dan zitten, plus-papa of mama zijn?

Met wie ik aan het daten ben sturen wij soms wel ne foto van de kleintjes naar elkaar, maar voor dat een date mijn zoon zou ontmoeten, dan zijn we toch al een (half) jaar serieus aan het daten/samen, denk ik dan. Ik heb geen zin dat mijn kind er een paar zien passeren.

(Ik zit ook in die leeftijdscategorie dat praktisch elke match een kind heeft, maar ja ik heb dat ook dus ik klaag niet)
 
Hoe snel zien jullie dat dan zitten, plus-papa of mama zijn?

Met wie ik aan het daten ben sturen wij soms wel ne foto van de kleintjes naar elkaar, maar voor dat een date mijn zoon zou ontmoeten, dan zijn we toch al een (half) jaar serieus aan het daten/samen, denk ik dan. Ik heb geen zin dat mijn kind er een paar zien passeren.
Hier hetzelfde idee, eerder richting "laat ons zien of we de 6 maand samen halen" en dan pas kinderen voorstellen.
Wat nog ver van "plusouder" staat wat mij betreft, ik zie dat niet als "en voortaan brengen we elk weekend bij elkaar door" maar dan weer enkele maanden occasioneel samen eens iets doen. Ik ben van mening dat kinderen echt wel de tijd moeten krijgen om geleidelijk aan te wennen aan een nieuwe situatie.
 
Terug
Bovenaan