Brazilië-België was toch gewoon super goed gedaan van Martinez, die derde plaats is echt wel een deftige prestatie die zeker ook aan hem te danken was.
Het ek en dit wk lijken teleurstellend te worden, maar wk 2018 moet je echt niet van Martinez gaan afnemen.
Tegen Japan lopen we ons compleet vast en ondanks hier en daar wat kansjes is het een zeer gelijkopgaande match. Dat ondanks een groot intrinsiek klasseverschil tussen de twee ploegen. Het eerste land met een goede organisatie waar we tegen spelen, en de Duivels hebben geen idee hoe erdoor te geraken. Naarmate de match vorderde beginnen de frustraties te komen, beginnen we zonder nadenken meer risico's te nemen, stapelen de foutjes achterin zich op, en komen we 2-0 achter. Ik snap niet goed welke match je gezien had, want die Japanse goals waren toch echt geen verrassing op dat moment.
Op dat moment gaan de kopjes helemaal naar beneden en lijkt de match dood te bloeden, tot die kopbal van Vertonghen toevallig in doel waait. Japan wordt nerveus, België wordt wakker, en dan gaat Japan fenomenaal de fout in in blessuretijd. Waarschijnlijk in een ultieme poging om verlengingen te vermijden, aangezien ze het fysiek al moeilijk kregen. De 2-1 had niks te maken met tactiek, en de verbetering in het spel na die goal is volledig te danken aan het psychologisch effect van die goal, en niet aan wissels of whatever. Dat deze ommekeer werd toegeschreven aan de geniale wissels van Martinez, vind ik tot op vandaag lachwekkend.
Tegen Brazilië werden we 5 minuten weggetikt en ontsnappen we aan een tegengoal met die bal op de paal, waarna we wat geluk hebben en met een own-goal op voorsprong komen. Daarna is er een kortsluiting bij Brazilië, zeker met die pandoering tegen Duitsland in het achterhoofd, en op dat moment klopt de strategie van Martinez wél. Maar was het niet geweest van die own-goal, dan was het met zijn initieel plannetje een kwestie van tijd voor we op achterstand kwamen. En dan had misschien zelfs een pak slaag gevolgd.
In de tweede helft spelen we dan weer als kippen zonder kop en mogen we van geluk spreken dat Courtois in de goal staat.
Stond ik tijdens die matchen tegen Japan en Brazilië nukkig te klagen? Nee, ik vierde mee zoals iedereen. Integendeel, tegen Japan stond het gepeupel rondom mij, die nog nooit meer dan 5 voetbalmatchen gezien hadden, te klagen over die overroepen Duivels, terwijl ik me afzijdig hield. Maar na de match was ik wel nuchter genoeg om te zien dat we puur geluk hadden gehad, en dat dat niet kan blijven duren. Voetbal is veel meer een psychologisch spelletje dan wat mensen soms denken, en een klein gelukje op het juiste moment kan soms wonderen doen. Dat is wat er vooral gebeurd is in 2018.
Voor mij is de fout gebeurd bij de aanstelling van Martinez. Na dat WK kon je hem inderdaad niet buitensmijten, vandaar noem ik het een vergiftigd geschenk. Maar na de pandoering tegen Zwitserland en de jarenlang zwakke matchen van de Duivels die erop volgden, had er wel iets moeten gebeuren. Maar nee, de pers ging nog te gretig mee in het naar de mond praten van Martinez, om zich populair te maken bij het brede publiek.
Het palmares van Martinez en deze ploeg na dit WK is verschrikkelijk. Dus stel je voor wat er zou gebeurd zijn hadden we eruit gevlogen met 2-0 tegen Japan. Dan had iedereen hier met Martinez zitten lachen op dezelfde manier als met Wilmots. Maar door omstandigheden werkte het plannetje van Martinez, en werd hij door velen als een legende beschouwd. Het heeft jaren geduurd vooraleer hij zijn reputatie heeft kwijtgespeeld, ondanks dat er niks veranderd is sinds vier jaar geleden. Integendeel, de gouden generatie loopt op zijn einde, en we zijn compleet onvoorbereid op wat gaat volgen omdat Martinez niet wil aanvaarden dat we niet dezelfde ploeg hebben als een paar jaar geleden. Integendeel, "the best is yet to come", zegt hij.
