Het geeft me een warm gevoel vanbinnen dat ik daar nog nooit van heb gehoord.
Je ergernissen van vandaag - Deel 1
- Onderwerp starter BlackOccult
- Startdatum
- Status
Mijn gsm is aan het krimpen, mijn vingers kunnen er niet meer correct op typen.
Tijdloos
Active member
Vraagje: Wil je enkel game-related 3d werk doen? Of doe je bv ook het animeren van items etc? Zou je bv (ik noem nu maar iets) een product in 3D willen zetten en er een commercial van maken? Of zou je vastgoed renders willen doen?
Ik doe zelf hier en daar wat 3D werk (en ben 200% zeker dat jij minstens 2 keer zo goed bent als mij). Ik stuur gewoon cold mails en/of calls naar bedrijven met Hey, ik doe dit (insert voorbeeld video), ik zou dit bij jullie voor x-product/systeem kunnen doen.
Om als vaag voorbeeld aan te halen: Er is een bedrijf, ze maken systemen die ze verhuren voor events (wil niet too much in detail gaan). En eigenlijk zijn die systemen heel simpel, maar ze kunnen mensen vaak moeilijk uitleggen hoe simpel het is. Ik heb nu een video gemaakt waar je in 3D de delen ziet, hoe je ze moet monteren, in welke volgorde, waar je welk knopje moet inklikken etc. En zij gebruiken dit nu deels als salespitch, deels als tutorial video. Een iets wat vlotte 3d artiest kan dit (ex rendertijd) op 4-5 uur wel klaar hebben (of sneller) en ik heb hier €500 ex btw voor gekregen omdat het mijn eerste keer was voor dergelijk project. En dit is dan een kleine kmo ergens op een random industrieterrein.
Je moet natuurlijk nog wat revisierondes etc doen, maar het is wel een goed begin!
Een paar maanden geleden nam iemand het initiatief om met enkele oud-leerlingen van het middelbaar af te spreken. Leuk initiatief! Een datum vastgelegd waarmee iedereen akkoord was. Sommigen reageerden niet, maar tant pis.
Maanden gaan voorbij. Ik regel dat met mijn vrouw en met de kinderen. Eind deze week gaat het door. Initiatiefnemer stuurt in de groep: "iedereen er klaar voor?" + wat praktische afspraken.
Persoon 1: "Ah oei, ik ben op weekend. Ik had dat voorstel gemist."
Persoon 2: "Hallo, ik ben op reis volgende week."
Persoon 3: "Ah, andere datum kiezen dan best?".
Initiatiefnemer: "Euh, ok dan... Wat dachten jullie van datum x?"
Enzvoort. Al een gans gesprek op gang gekomen en er is al quasi consensus over een nieuwe datum.
Dit allemaal binnen het tijdsbestek van een paar uur. Dus 's avonds doe ik nietsvermoedend mijn whatsapp open (moet er niemand anders werken, kinderen afhalen, eten, in bed steken, ... neen?) en lees ik al die berichten. *zucht* Ze vragen nu aan mij of die datum ook zou lukken. En voor mij "lukt" het, maar het kost mij wel heel wat moeite en flexibiliteit van mij en mijn vrouw om het geregeld te krijgen. Ik heb eigenlijk echt geen goesting om toe te geven, maar dan zal ik vast "de ambetanterik" zijn. De omgekeerde wereld.
Waarom worden in onze maatschappij eigenlijk altijd de ambetanteriken beloond? Kan iemand mij dat eens uitleggen? Wat voor fucking logica is dat nu eigenlijk?
Principes, kent iemand dat nog? Of is het werkelijk allemaal van dat degoutant opportunisme wat de klok slaat. Bah.
Daarom hou ik zo van een maat van mij die in het leger zit. Dat is één van die zeldzame parels in onze maatschappij die nog principes heeft. Daar kun je verdomme nog op bouwen. Een woord is een woord. Heb je zelf iets over het hoofd gezien? Dan draag je ook gewoon zelf maar de gevolgen en kun je niet komen.
Maanden gaan voorbij. Ik regel dat met mijn vrouw en met de kinderen. Eind deze week gaat het door. Initiatiefnemer stuurt in de groep: "iedereen er klaar voor?" + wat praktische afspraken.
Persoon 1: "Ah oei, ik ben op weekend. Ik had dat voorstel gemist."
Persoon 2: "Hallo, ik ben op reis volgende week."
Persoon 3: "Ah, andere datum kiezen dan best?".
Initiatiefnemer: "Euh, ok dan... Wat dachten jullie van datum x?"
Enzvoort. Al een gans gesprek op gang gekomen en er is al quasi consensus over een nieuwe datum.
Dit allemaal binnen het tijdsbestek van een paar uur. Dus 's avonds doe ik nietsvermoedend mijn whatsapp open (moet er niemand anders werken, kinderen afhalen, eten, in bed steken, ... neen?) en lees ik al die berichten. *zucht* Ze vragen nu aan mij of die datum ook zou lukken. En voor mij "lukt" het, maar het kost mij wel heel wat moeite en flexibiliteit van mij en mijn vrouw om het geregeld te krijgen. Ik heb eigenlijk echt geen goesting om toe te geven, maar dan zal ik vast "de ambetanterik" zijn. De omgekeerde wereld.
Waarom worden in onze maatschappij eigenlijk altijd de ambetanteriken beloond? Kan iemand mij dat eens uitleggen? Wat voor fucking logica is dat nu eigenlijk?
Principes, kent iemand dat nog? Of is het werkelijk allemaal van dat degoutant opportunisme wat de klok slaat. Bah.
Daarom hou ik zo van een maat van mij die in het leger zit. Dat is één van die zeldzame parels in onze maatschappij die nog principes heeft. Daar kun je verdomme nog op bouwen. Een woord is een woord. Heb je zelf iets over het hoofd gezien? Dan draag je ook gewoon zelf maar de gevolgen en kun je niet komen.
Laatst bewerkt:
Tanuki_
Crew Member
Ik wil er hier niet het VDAB/werkzoek topic van maken maar ik wil toch effe nog iets zeggen. (Edit: het is meer dan effe iets geworden (as ususal) dus ik verberg het in een spoilerke voor de liefhebbers)
Ik verwacht niet dat de VDAB klaar staat met een resem aan jobs van studios allerhande. Zoals gezegd ben ik mij bewust van het feit dat de markt hier klein is en mijn profiel niet 'standaard'. Ik erger mij gewoon aan het feit dat de VDAB geen idee had wat ze met mij moesten doen en mij dus maar bij ICT smijten. Ik ben toch niet het enige creatieve profiel in Vlaanderen?! Ik erger mij dat ik moet uitleggen wat games inhouden en wat een game (environment) artist is aan de persoon die mij moet begeleiden. Ik erger mij aan het feit dat ze dan direct proberen mij overhalen om een andere richting uit te gaan puur en alleen omdat dat de VDAB way is. Ik erger mij aan hun vaak heel ondoordachte manier van begeleiden: "doe eens een CV schrijf workshop, hier een powerpoint over sollicitatiegesprekken, zo kan je gebruik maken van trefwoorden op de VDAB site! "Ze smijten af en toe klakkeloos eens iets uw richting uit ongeacht of het van toepassing is op u of niet en denken dan waarschijnlijk "voila, nog ene begeleid". Ik erger mij aan de dagelijkse mails en berichtjes met irrelevante jobaanbiedingen. Dit is trouwens niets tegen de werknemers zelf, die doen hun job zoals het moet van de VDAB. Ik erger mij gewoon aan de beperkte en ouderwetse werkwijze.
Als dat de manier is waarop de VDAB hoort te werken en als ik fout ben om te verwachten dat er iets meer kennis is over de meer niche markten, dat is dan zo, het is nog steeds mijn ergernis.
Ik heb vanaf het eerste gesprek de eerste drie maanden het recht om de job te zoeken die ik wil doen. Dus als ik puur en alleen op games zoek mag ik dat ook gewoon. Ik kan het dus ook niet apprecieren als mensen doen alsof ik "het lef heb/domme beslissing heb gemaakt" om een job te willen zoeken in een kleinere markt. Echter besef ik ook wel dat het geen simpele zoektocht is ondanks het feit dat ik zo breed mogelijk zoek ( : studio's in buurlanden, remote jobs in verdere landen, 3D voor reclame, productiehuizen, animatie, film, vastgoed, etc) dus ik zoek ook op mijn vorige competenties en andere jobs die mij eventueel zouden kunnen interesseren. Ik heb gewoon keiveel werk gestoken in de weg naar mijn droomjob en de dingen wijzen er op dat ik er ook goed genoeg in ben. Dan is het best onnozel om bij het eerste gesprek al gepusht te worden om een andere richting uit te gaan. Als het echt zo onmogelijk zou zijn om een job in de industrie te vinden was ik er niet aan begonnen.
Ik apprecieer de raad en tips die ik al kreeg, maar mijn zoektocht was niet mijn ergernis. Ik weet dat het hier BG is en het idee van niet al 15 jaar in je carrière te zitten en dik te verdienen taboe is voor velen, maar het komt wel goed hoor.
Mijn stageperiode telde jammergenoeg mee in mijn tijd als werkzoekende, daarom dat ze mij nu al "lastig vallen" met gesprekken ondanks dat ik eigenlijk nog niet zo lang echt werkzoekende ben. Zomer is altijd ne stille en een kutperiode om te solliciteren. Nu begint een veel actievere periode en komt de zoektocht wel op gang. Ik heb al gesprekken gehad en er komen er nog, mijn portfolio lijkt wel interesse te wekken bij HR managers en recruiters wat op zich al een heel goed teken is. Mocht het wat langer duren dan ga ik, zoals ik in het verleden ook al deed, voor een 'VDAB-job' en doe ik in mijn vrije tijd en bijberoep gewoon verder. Komt allemaal goed! zolang de VDAB mij niet teveel lastig valt
Als dat de manier is waarop de VDAB hoort te werken en als ik fout ben om te verwachten dat er iets meer kennis is over de meer niche markten, dat is dan zo, het is nog steeds mijn ergernis.
Ik heb vanaf het eerste gesprek de eerste drie maanden het recht om de job te zoeken die ik wil doen. Dus als ik puur en alleen op games zoek mag ik dat ook gewoon. Ik kan het dus ook niet apprecieren als mensen doen alsof ik "het lef heb/domme beslissing heb gemaakt" om een job te willen zoeken in een kleinere markt. Echter besef ik ook wel dat het geen simpele zoektocht is ondanks het feit dat ik zo breed mogelijk zoek ( : studio's in buurlanden, remote jobs in verdere landen, 3D voor reclame, productiehuizen, animatie, film, vastgoed, etc) dus ik zoek ook op mijn vorige competenties en andere jobs die mij eventueel zouden kunnen interesseren. Ik heb gewoon keiveel werk gestoken in de weg naar mijn droomjob en de dingen wijzen er op dat ik er ook goed genoeg in ben. Dan is het best onnozel om bij het eerste gesprek al gepusht te worden om een andere richting uit te gaan. Als het echt zo onmogelijk zou zijn om een job in de industrie te vinden was ik er niet aan begonnen.
Ik apprecieer de raad en tips die ik al kreeg, maar mijn zoektocht was niet mijn ergernis. Ik weet dat het hier BG is en het idee van niet al 15 jaar in je carrière te zitten en dik te verdienen taboe is voor velen, maar het komt wel goed hoor.
Mijn stageperiode telde jammergenoeg mee in mijn tijd als werkzoekende, daarom dat ze mij nu al "lastig vallen" met gesprekken ondanks dat ik eigenlijk nog niet zo lang echt werkzoekende ben. Zomer is altijd ne stille en een kutperiode om te solliciteren. Nu begint een veel actievere periode en komt de zoektocht wel op gang. Ik heb al gesprekken gehad en er komen er nog, mijn portfolio lijkt wel interesse te wekken bij HR managers en recruiters wat op zich al een heel goed teken is. Mocht het wat langer duren dan ga ik, zoals ik in het verleden ook al deed, voor een 'VDAB-job' en doe ik in mijn vrije tijd en bijberoep gewoon verder. Komt allemaal goed! zolang de VDAB mij niet teveel lastig valt
Laatst bewerkt:
Antje De Boeck. Dan nog dubbel ironisch dat het juist ging om de musical van de film waarin ze een belangrijke bijrol speelde."media" valt onder "informatiediensten", en die neemt de 19de plaats in de top 20.
maar games valt onder "software (entertainment)", en dat komt op plaats 15
en om de vergelijking compleet te maken: systeem-software komt op 12 (is dus groter dan de games-industrie)
Top 20 Industries in the World Heading into 2023
In this article, we will be taking a look at the top 20 industries in the world heading into 2023. To skip our detailed analysis, you can go directly to see the Top 5 Industries in the World Heading into 2023. The top industries in the world are responsible for a majority of the global […]finance.yahoo.com
de vaardigheden van Tanuki zijn gewoon niet compatibel met een mission statement van de VDAB, tbh.
da's zoals die éne actrice (van Daens, kan op haar naam nu niet komen), die ze een job in de vestiaire van een theater aanboden.
Antje De Boeck geschorst door RVA omdat ze job weigert
Actrice Antje De Boeck heeft bedankt voor een job als vestiaire bij de musical 'Daens'. Dat is de baan die de VDAB voor haar in gedachten had. 'Omdat ik die job geweigerd heb, heeft de RVA mij geschorst', zegt de actrice. 'Dat vind ik niet eerlijk. Ik wil mijn recht op steun behouden.'
www.nieuwsblad.be
knight-rider
Well-known member
Muggen 
Ik heb tijdens de hele zomer heel weinig last gehad van muggen, maar de laatste dagen is het echt erg. Ik sta ondertussen al goed vol muggenbeten.
En blijkbaar ben ik niet de enige, want hoorde gisteren wel meer mensen erover klagen.
Ik heb tijdens de hele zomer heel weinig last gehad van muggen, maar de laatste dagen is het echt erg. Ik sta ondertussen al goed vol muggenbeten.
En blijkbaar ben ik niet de enige, want hoorde gisteren wel meer mensen erover klagen.
Niet normaal. Heel veel mensen, inclusief mezelf, staan helemaal onder.Muggen
Ik heb tijdens de hele zomer heel weinig last gehad van muggen, maar de laatste dagen is het echt erg. Ik sta ondertussen al goed vol muggenbeten.
En blijkbaar ben ik niet de enige, want hoorde gisteren wel meer mensen erover klagen.
Dat is zo'n typische frustratie die ik herken van bij Kind & Gezin, sommige scholen of andere van die instanties waar de tijd al 60 jaar is blijven stilstaan. Vreselijk om mee om te gaan, maar zoals je zelf aangeeft, die medewerkers kunnen er vaak ook niet veel aan doen en je moet echt geluk hebben om daar iemand te pakken te krijgen die out of the box kan denken om u effectief te helpen.
Veel kan ik voor de rest niet toevoegen, buiten succes met je zoektocht
Oneiros
Active member
Misschien ken je het al, maar ik kwam onlangs het volgende tegen: https://www.goedgeregeld.be/
Een optie voor de school waar je werkt om er aan deel te nemen?
Squidward
Well-known member
Ze zijn van Kortrijk uit bezig om dat te regelen, het is een super initiatief!
Een paar maanden geleden nam iemand het initiatief om met enkele oud-leerlingen van het middelbaar af te spreken. Leuk initiatief! Een datum vastgelegd waarmee iedereen akkoord was. Sommigen reageerden niet, maar tant pis.
Maanden gaan voorbij. Ik regel dat met mijn vrouw en met de kinderen. Eind deze week gaat het door. Initiatiefnemer stuurt in de groep: "iedereen er klaar voor?" + wat praktische afspraken.
Persoon 1: "Ah oei, ik ben op weekend. Ik had dat voorstel gemist."
Persoon 2: "Hallo, ik ben op reis volgende week."
Persoon 3: "Ah, andere datum kiezen dan best?".
Initiatiefnemer: "Euh, ok dan... Wat dachten jullie van datum x?"
Enzvoort. Al een gans gesprek op gang gekomen en er is al quasi consensus over een nieuwe datum.
Dit allemaal binnen het tijdsbestek van een paar uur. Dus 's avonds doe ik nietsvermoedend mijn whatsapp open (moet er niemand anders werken, kinderen afhalen, eten, in bed steken, ... neen?) en lees ik al die berichten. *zucht* Ze vragen nu aan mij of die datum ook zou lukken. En voor mij "lukt" het, maar het kost mij wel heel wat moeite en flexibiliteit van mij en mijn vrouw om het geregeld te krijgen. Ik heb eigenlijk echt geen goesting om toe te geven, maar dan zal ik vast "de ambetanterik" zijn. De omgekeerde wereld.
Waarom worden in onze maatschappij eigenlijk altijd de ambetanteriken beloond? Kan iemand mij dat eens uitleggen? Wat voor fucking logica is dat nu eigenlijk?
Principes, kent iemand dat nog? Of is het werkelijk allemaal van dat degoutant opportunisme wat de klok slaat. Bah.
Daarom hou ik zo van een maat van mij die in het leger zit. Dat is één van die zeldzame parels in onze maatschappij die nog principes heeft. Daar kun je verdomme nog op bouwen. Een woord is een woord. Heb je zelf iets over het hoofd gezien? Dan draag je ook gewoon zelf maar de gevolgen en kun je niet komen.
Nu heb ik dus gereageerd in de groep dat ik nog niet zeker weet of die nieuwe datum zou passen of niet (ik zou dit nog bekijken) en of we dan niet gewoon alvast iets te gaan drinken met diegenen die wél kunnen op de (maanden op voorhand) afgesproken datum dit weekend.
Reactie van de groep (nadat er voordien continu heen en weer werd gereageerd): *krekels*
Dus een afspraak die maandenlang vast ligt. Je houdt 12u uw whatsapp niet in de gaten. En plots is er een dynamiek ontstaan in de groep dat diegenen het minst loyaal zijn aan de groep de volledige agenda domineren en diegenen die wél loyaal zijn bekeken worden als een fooraap die jonglerend op een éénwieler passeert.
Hoe ouder ik word, hoe meer ik het onbehaaglijke gevoel begin te krijgen dat ik precies van een andere planeet kom. Of minstens dat ik opgevoed ben met totaal andere (ouderwetse?) waarden en normen zoals loyaliteit, betrouwbaarheid en principes.
Maar misschien moet ik dan in eigen boezem kijken en stoppen met mijn waarden en normen te projecteren op anderen: ik verwacht dat mijn omgeving ook zo handelt, terwijl dat nergens contractueel vastgelegd is dat anderen dit ook horen te doen. Ik moet mij daar echt tegen wapenen want ik ben veel te vaak teleurgesteld in mijn omgeving en ik trek mij dat veel te veel aan.
Green Mamba
Well-known member
Verlaat de groep. Probleem opgelost en je hoeft je daar ook niks meer van aan te trekken. Hierna moet je je op de nieuw afgesproken datum er ook niet druk in maken.Nu heb ik dus gereageerd in de groep dat ik nog niet zeker weet of die nieuwe datum zou passen of niet (ik zou dit nog bekijken) en of we dan niet gewoon alvast iets te gaan drinken met diegenen die wél kunnen op de (maanden op voorhand) afgesproken datum dit weekend.
Reactie van de groep (nadat er voordien continu heen en weer werd gereageerd): *krekels*
Dus een afspraak die maandenlang vast ligt. Je houdt 12u uw whatsapp niet in de gaten. En plots is er een dynamiek ontstaan in de groep dat diegenen het minst loyaal zijn aan de groep de volledige agenda domineren en diegenen die wél loyaal zijn bekeken worden als een fooraap die jonglerend op een éénwieler passeert.
Hoe ouder ik word, hoe meer ik het onbehaaglijke gevoel begin te krijgen dat ik precies van een andere planeet kom. Of minstens dat ik opgevoed ben met totaal andere (ouderwetse?) waarden en normen zoals loyaliteit, betrouwbaarheid en principes.
Maar misschien moet ik dan in eigen boezem kijken en stoppen met mijn waarden en normen te projecteren op anderen: ik verwacht dat mijn omgeving ook zo handelt, terwijl dat nergens contractueel vastgelegd is dat anderen dit ook horen te doen. Ik moet mij daar echt tegen wapenen want ik ben veel te vaak teleurgesteld in mijn omgeving en ik trek mij dat veel te veel aan.
ding ding ding
En pas op eh, ik ben ok veel vlakken exact de persoon die jij bent. Maar niemand trekt zich dat aan en je kan mensen niet aan uw waarden en normen houden. Dus ofwel moet je aanvaarden dat je maar met een heel beperkte groep mensen kan/wil omgaan. Of wel moet je het gewoon laten zijn voor wat het is.
Ik zit nog altijd dichter bij optie 1 (de @Green Mamba oplossing
) dan 2, maar ik zou u aanraden om voor optie 2 te gaan.
Zeg. Dat. Dan.
“Jongens ik vind het eigenlijk niet ok dat een datum die al maanden vast ligt en waarvoor ik ruimte heb voorzien in mijn planning (en met mijn partner een regeling heb getroffen) nu plots wordt omgegooid. En als ik dat niet tijdig reageer wordt er al meteen een nieuwe afspraak vastgelegd”.
Green Mamba
Well-known member
Exact dit dus. Trek uw mond open en ga niet lopen zagen en klagen tegen iedereen die u lief is en er niks aan kan doen.
Dat en andere vrienden zoeken (of specifieker gaan afspreken met die die wel te vertrouwen zijn)? Ik herken die hele dynamiek wel een beetje bij een vriendegroep van mij maar daar is het wel ok om gewoon af te spreken met wie dan toch nog kan. Dat is eens op tafel gelegd nadat het zo moeilijk werd om een datum te vinden voor iedereen en niemand vond dat vreemd. Dus ik vind het wel raar dat er dan blijkbaar niemand bij jullie reageert, er zullen toch wel andere mensen die datum hebben vrijgehouden? Ik heb de indruk dat die groep bij jou wel vrij groot is, waardoor mensen zich minder persoonlijk aangesproken voelen misschien. Dus als ge weet dat x, y en z die datum wss zouden vrijhouden zou ik die nog eens apart durven sturen.
.- Status
Vergelijkbare onderwerpen
- Artikel
- Artikel
