Mijn vrouw had in hotels/restaurants gewerkt in Mexico, de VS, en Abu Dhabi. In Abu Dhabi had ze dan wat vrienden onder de "armere" lokale bevolking (dat zijn dan mensen met maar één Ferrari die een Rolex cadeau geven aan een meisje om interesse te tonen). Toen ze hier dan de eerste keer was, gingen we allemaal gelijk op café, waarna mijn vrienden een soort "interventie/ondervraging" organiseerden toen zij naar de WC ging.Same hier, samen met een Vietnamese. En terwijl is zij een stuk succesvoller dan ik, heeft een master in Australie behaald terwijl ik 3 jaar op de unief heb aangemodderd en een hogeschool diploma heb, werkt voor een multinational, gevraagd om bij de WTO in Geneva te werken, ...
Toch altijd met de ogen draaien als je die vooroordelen hoort.
Dat was echt zo met vragen van: "jama, heeft die spaargeld?", "Gaat gij die onderhouden?", "Gaat die hier wel werken?", "Gaat ze geen geld opsturen naar de familie gelijk al die buitenlanders". Toen ik bij het thuiskomen dat tegen haar vertelde begon ze eerst te lachen dat ze niet echt onder de indruk was van al de "rijkdom" hier, en daarna werd ze nogal razend op mijn vrienden omdat ze die reactie compleet niet begreep. Neen, voor open-mindedness winnen we hier geen prijzen.
Ondertussen zijn we 4 jaar later (en heeft mijn vrouw hier meteen werk gevonden), en begrijpen mijn vrienden niet waarom ze wat afstandelijk is.
Laatst bewerkt:
) als bedrijfswagen hebt én dan nog eens enig kind bent van de best boerende zelfstandigen in het dorp?



Maar dan van kiekens die niet weten dat ik hier sowieso mag wonen en werken.
Kzou het trouwens niet erg gevonden hebben als het eten daar iets meer zoals in Italië of Griekenland was.