Het grote BeyondGaming Dating topic

Ik wuif meestal mensen weg die mij aanspreken, want ik heb altijd het idee dat die mij iets willen aansmeren. Meestal zijn dat ook geen jonge knappe blondines met een C85 en een gevoel voor humor, want daar luister ik om een of andere reden graag naar.
Voor dat laatste type zet ik graag mijn rugzak/tas weg en bied ik een plaatsje aan bij het tafeltje aan het raam.
 
Ik wuif meestal mensen weg die mij aanspreken, want ik heb altijd het idee dat die mij iets willen aansmeren. Meestal zijn dat ook geen jonge knappe blondines met een C85 en een gevoel voor humor, want daar luister ik om een of andere reden graag naar.
ik heb zo vrij recent is een uur op een trein richting Leuven gezeten met nen oude vent die heel zijn studentencarrière uit de doeken moest doen en mij tientallen tips gegeven heeft en benadrukte dat ik zeker niet mocht blijven buizen want mijn ouders betaalde daar genoeg geld voor voor mijn studies. Dat ik hem meerdere keren op het hart drukte dat ik al afgestudeerd was kon hem niet deren helaas.

Sowieso hier standaard als ik word aangesproken is t door mensen die beter zouden zwijgen en vice versa :( .
 
Er zit in beide evenveel waarheid.
Er zijn vrouwen die een héél markante uitstraling hebben en waar iedereen naar kijkt als ze een ruimte betreden. Dat klinkt cliché, maar ik ervaar dat wel zo.

Wellicht heb je dat ook met mannen, maar daar kijk ik niet op die manier naar.
 
Dus als ge als vrouw niet continu wordt aangesproken zijt ge gewoon zo lelijk als de nacht? Dat weten we dan ook weer :unsure:

Oh maar wacht even hoe zeggen ze dat ook alweer; gij zijjt een boemeke zunne.
Beetje strenge look maar dat jou juist supersexy.:love:
Gua is trouwens ook een beeldschone vrouw oh my...:love:

Besides ik word tegenwoordig nog vaak aangesproken hoor door o.a. bejaarden die het nodig om hun beklag te doen over de lange wachtrijen aan de kassa.
Volgens mij staat er klaagmuur op mijn voorhoofd.:frown:
 
Ik ben ook wel zo iemand die redelijk makkelijk mensen aanspreekt :unsure:

Tot grote ergernis van mensen die soms met mij op stap zijn.

Maar niet met het doel om nummers te scoren/mensen te versieren, dat is gewoon fucking creepy. Maar gewoon om een babbeltje te slaan. Ik babbel graag.
1 van mijn betere maten op de dag van vandaag heb ik zo +-18 jaar geleden leren kennen, door er random op een perron een babbeltje mee te slaan.

 
Ik weet dat ook niet hoe dat komt. Zelfs als ik eens eenmalig de trein moet nemen, is er bijna altijd wel iemand die beslist 'aaaah, maar aan jou ga ik nu eens heel mijn leven vertellen'.
Hetzelfde trouwens op plaatsen waar een mens al eens moet wachten: bij de dokter, bij de kapper....

Mijn ma heeft dat ook, 't is dus blijkbaar iets erfelijks.

Dat heeft mijn vriendin dus ook. Ze heeft wel een vrij sociale job (apotheker), maar die verhalen die ik 's avonds soms hoor...
Is volgens mij een combinatie van spontaan/vriendelijk zijn, en er goed uit zien :p
 
Ik weet dat ook niet hoe dat komt. Zelfs als ik eens eenmalig de trein moet nemen, is er bijna altijd wel iemand die beslist 'aaaah, maar aan jou ga ik nu eens heel mijn leven vertellen'.
Hetzelfde trouwens op plaatsen waar een mens al eens moet wachten: bij de dokter, bij de kapper....

Mijn ma heeft dat ook, 't is dus blijkbaar iets erfelijks.
Heloow Siss! 😁
 
Ik ben geen "bom" of oogverblindende vrouw of weet ik veel wat, maar ik heb wel een "open uitstraling" dus vaak aangesproken worden of heel snel in gesprek gaan heb ik ook wel voor.

En dat is dan 50/50 de 50+'ers die hun ganse leven vertellen, maar evengoed leeftijdsgenoten of nog jonger waar ik gewoon mee aan het zeveren sla. Maar het is vooral een persoonseigenschap denk ik, sommige mensen zien er toegankelijker uit dan anderen, als je bvb in de supermarkt iets wil vragen zijn het die mensen die je gaat zoeken, of ze nu het logo van de winkel dragen of niet! 😁
 
Ik ben geen "bom" of oogverblindende vrouw of weet ik veel wat, maar ik heb wel een "open uitstraling" dus vaak aangesproken worden of heel snel in gesprek gaan heb ik ook wel voor.

En dat is dan 50/50 de 50+'ers die hun ganse leven vertellen, maar evengoed leeftijdsgenoten of nog jonger waar ik gewoon mee aan het zeveren sla. Maar het is vooral een persoonseigenschap denk ik, sommige mensen zien er toegankelijker uit dan anderen, als je bvb in de supermarkt iets wil vragen zijn het die mensen die je gaat zoeken, of ze nu het logo van de winkel dragen of niet! 😁
Ik heb resting active bitch face en ik eindig ook altijd in conversatie met iedereen. Ik probeer wel de attitude met de face te matchen maar ik babbel direct een eind weg…
 
Mensen vragen mij heel vaak de weg of het uur. Ik zal er betrouwbaar uitzien zeker?

Ik heb 1 maal op een zatte avond een kerel op café aangesproken maar een beetje boertiger dan ik wilde (ook al was het in Tielt :unsure:) en dus geen groot succes.

En in het derde leerjaar eens het stoerste verjaardagskaartje dat ik kon vinden aan de knapste (enige) jongen van onze klas gegeven. Erna een boos bezoek gekregen van een van de populaire meisjes om mij te zeggen dat ik niet tussen haar en Hannes mag komen.


Momenteel nog niet echt klaar om terug te daten, maar ik zie het echt niet zitten om mijzelf weer op Tinder en dergelijke te smijten. En niet alleen omdat een 30 plusser vinden zonder kinderen, die ook geen kinderen wilt, liefst geen katten heeft en ok is met 2- soms 3- hondjes en die dan ook nog eens kwaliteiten heeft waarop ik verliefd kan worden en die ook verliefd op mij zou kunnen worden nogal onbegonnen werk lijkt.

Ik zal mij voorlopig dus focussen op het leren van de straatnamen in mijn buurt en het snel lezen van mijn uurwerk.
 
ale date van dinsdag (waar ik al enkele weken met aan het sturen ben) begint te twijfelen om wel af te spreken. :sarcastic: vanavond wel effe op reageren op haar bericht.

maar op basis van onze gesprekken zit veel goed zegt ze maar heeft ze het gevoel niet of ik tegengas kan geven irl. :sop: al kan ik net wel veel tegengas geven (de jonge fearofthedark niet, maar na al de zever uit het verleden is de jonge fearofthdark volwassen geworden, years and years ago), maar het is gewoon nog niet nodig geweest in de gesprekken.

beter zo dan op de dag zelf
 
Mensen vragen mij heel vaak de weg of het uur. Ik zal er betrouwbaar uitzien zeker?

Ik heb 1 maal op een zatte avond een kerel op café aangesproken maar een beetje boertiger dan ik wilde (ook al was het in Tielt :unsure:) en dus geen groot succes.

En in het derde leerjaar eens het stoerste verjaardagskaartje dat ik kon vinden aan de knapste (enige) jongen van onze klas gegeven. Erna een boos bezoek gekregen van een van de populaire meisjes om mij te zeggen dat ik niet tussen haar en Hannes mag komen.


Momenteel nog niet echt klaar om terug te daten, maar ik zie het echt niet zitten om mijzelf weer op Tinder en dergelijke te smijten. En niet alleen omdat een 30 plusser vinden zonder kinderen, die ook geen kinderen wilt, liefst geen katten heeft en ok is met 2- soms 3- hondjes en die dan ook nog eens kwaliteiten heeft waarop ik verliefd kan worden en die ook verliefd op mij zou kunnen worden nogal onbegonnen werk lijkt.

Ik zal mij voorlopig dus focussen op het leren van de straatnamen in mijn buurt en het snel lezen van mijn uurwerk.
Onbegonnen werk is het niet, maar vanaf een bepaalde leeftijd zit je nu eenmaal met rugzakjes en een eventueel kind en crazy cat men. Dat onlinedaten heb ik zelf een paar keer geprobeerd, maar daar is nooit iets duurzaams uit gekomen. Enkel wat gevogel, wat op het moment zelf wel fijn is maar dat is ook maar een quick fix. Anderzijds trouwt volgende maand een goeie maat van mij die zijn aanstaande vrouw heeft leren kennen op Tinder. Dus het kan, maar dat is een kwestie van geluk hebben. De beste insteek die je kan hebben is gewoon nonchalant plezier maken zonder achterliggend langetermijnplannen te maken of je druk maken in dat dategebeuren. Maar die nonchalance moet oprecht zijn.
 
ale date van dinsdag (waar ik al enkele weken met aan het sturen ben) begint te twijfelen om wel af te spreken. :sarcastic: vanavond wel effe op reageren op haar bericht.

maar op basis van onze gesprekken zit veel goed zegt ze maar heeft ze het gevoel niet of ik tegengas kan geven irl. :sop: al kan ik net wel veel tegengas geven (de jonge fearofthedark niet, maar na al de zever uit het verleden is de jonge fearofthdark volwassen geworden, years and years ago), maar het is gewoon nog niet nodig geweest in de gesprekken.

beter zo dan op de dag zelf
Vroeger zou ik ook heel lang gestuurd hebben voor ik zou afspreken. Maar nu zie ik toch wel het nut in om dat niet te lang te doen en gewoon af te spreken. Op den duur schep je teveel verwachtingen of een beeld in je hoofd en als het dan IRL tegenslaat is dat jammer natuurlijk. Nu als het een beetje klikt en de gesprekken gaan vlot dan hoeft het voor mij zo lang niet te duren.

Doet me eraan denken moet mijn match van Bumble nog eens sturen om af te spreken. Deze week was ik ziek dus ging het niet 😁
 
Haha de sad reacts, 't is ok hoor! Ik ben meer dan ok op mijn eigen, bezig met een carrièreswitch en wat aan mezelf aan het werken ook dus ik ben sowieso nog niet in een situatie waar ik veel tijd (of zin) heb om te daten. Afhankelijk van waar ik werk kan vinden in mijn nieuwe sector zou ik ook wel naar het buitenland durven gaan dus sowieso geen goed idee om nu iets te zoeken. Soms wel eens zin om op date te gaan en gewoon eens iemand nieuw leren kennen en een fijne avond te hebben en niet te moeten denken aan 'kan dit iets langdurig worden.' Maar veel mensen denken dan direct dat het om een ONS gaat of dat er' gegarandeerd' seks gaat zijn, en da's nu ook weer niet de bedoeling.

En dat van de kat is een voorkeur maar geen must. M'n honden hebben tot nu toe geen enkel probleem gehad met katten, maar het hangt ook van de kat(ten) af. 't Is gewoon een extra 'risico' aka wat als het goed gaat met de persoon maar niet tussen de huisdieren.
Een vriend van mij z'n hond had de kat doodgebeten van z'n nieuw lief, zo'n dingen wil ik ECHT vermijden natuurlijk (nee, die zijn niet meer samen ondertussen :p )
 
Terug
Bovenaan