Het grote BeyondGaming Dating topic

Hoewel ik weet dat ik niet de allerlelijkste ben, kan ik mezelf écht niet zien op foto's of filmkes. Gaan er hier echt op pad om te poseren of zogezegd spontane foto's?
Is deels omdat we gewoon zijn om onszelf te zien in de spiegel. Als je uzelf op foto ziet, dan zie je de ‘echte’ jij terwijl je hoofdzakelijk uw spiegelbeeld kent. Daardoor vinden we onszelf meestal lelijk op foto.
 
Is deels omdat we gewoon zijn om onszelf te zien in de spiegel. Als je uzelf op foto ziet, dan zie je de ‘echte’ jij terwijl je hoofdzakelijk uw spiegelbeeld kent. Daardoor vinden we onszelf meestal lelijk op foto.
En wat als ge u ook al lelijk vindt in de spiegel? :unsure:
Asking for a friend.
 
Ik zal het mijn vriend laten weten dat @AreVee van tinternet zegt dat hij lelijk is. Danku voor de hulp !
als ik onzekerheden uit de wereld kan helpen, altijd he!

(maar nee ik mag als ik zo is rondvraag bij diverse vrienden toch ook hopen dat er maar een minderheid zich altijd super knap vind anders heb ik hetzelfde voor als uw vriend euh ik bedoel anders hebben mijn vrienden toch hetzelfde voor als uw vriend).
 
Ik had vorige week op het eerste zicht nog eens een toffe match op Tinder. Vrij vlotte babbel (via chat dan welteverstaan) en we hadden al snel redelijk toffe gesprekken. Al vond ik ze bij momenten iets te aanwezig en te druk, maar soit. Liever dat dan iemand die constant droog en ongeïnteresseerd antwoord.

Op een bepaald punt vroeg ik dan naar wat ze deed van werk/studie en ze zei dat ze werkloos is omdat ze het "psychisch moeilijk" heeft. Ik vind dit persoonlijk wel een belangrijk punt, want ik zou natuurlijk wel graag iemand vinden die een vast inkomen heeft zodat we op termijn wel iets kunnen kopen. Ik heb hier dan logischerwijs op doorgevraagd, maar meer dan "wat problemen thuis en met mezelf" kreeg ik er niet uit. Ik heb toen op een voorzichtige en vriendelijk manier gezegd dat ik dat geen excuus om niet te werken. Dat kon ze blijkbaar niet echt appreciëren.

Ik kan begrijpen dat dat wellicht vervelende en irritante vragen zijn, maar zoals gezegd ik vind zoiets wel belangrijk om te weten naar een eventuele toekomst toe. Ik ga haar dan ook vriendelijk zeggen als ik ze nog hoor dat ze het hier stopt voor mij omwille van die reden.

Begrijpen jullie dit of overdrijf ik nu een beetje?
 
ze zei dat ze werkloos is omdat ze het "psychisch moeilijk" heeft. Ik heb hier dan logischerwijs op doorgevraagd, maar meer dan "wat problemen thuis en met mezelf" kreeg ik er niet uit. Ik heb toen op een voorzichtige en vriendelijk manier gezegd dat ik dat geen excuus om niet te werken. Dat kon ze blijkbaar niet echt appreciëren.


Begrijpen jullie dit of overdrijf ik nu een beetje?
Omdat je geen flauw idee hebt wat er aan de hand is, kan dit heel verkeerd overkomen.

Zelf een burn-out gehad, 2j echt niets kunnen doen, daarna pas vrijwilligerswerk aan 2-3u per week en had er mij toen iemand gevraagd "of dat geen excuus was om niet te moeten werken" zou ik meer dan woest geworden zijn. Het was geen kwestie van niet willen maar van compleet niet kunnen.

Stel dat het iemand is met een depressie, dan moet die EERST behandeling krijgen en pas wanneer je ok bent met jezelf kan je het stressvolle proces van sollicitaties en afwijzingen aan. Als dan iemand zo iets zegt, komt dat aan als "hey, lui varken, doe eens normaal en zoek werk, loser!" want alles wat neigt naar kritiek komt dan verkeerd aan.

Begrijp ik het? Ja, ergens wel. Vooral omdat je meer WOU weten, maar niet meer antwoord kreeg.
Vind ik het lomp, veroordelend en kortzichtig? Ook ja, ergens wel.
 
Ik had vorige week op het eerste zicht nog eens een toffe match op Tinder. Vrij vlotte babbel (via chat dan welteverstaan) en we hadden al snel redelijk toffe gesprekken. Al vond ik ze bij momenten iets te aanwezig en te druk, maar soit. Liever dat dan iemand die constant droog en ongeïnteresseerd antwoord.

Op een bepaald punt vroeg ik dan naar wat ze deed van werk/studie en ze zei dat ze werkloos is omdat ze het "psychisch moeilijk" heeft. Ik vind dit persoonlijk wel een belangrijk punt, want ik zou natuurlijk wel graag iemand vinden die een vast inkomen heeft zodat we op termijn wel iets kunnen kopen. Ik heb hier dan logischerwijs op doorgevraagd, maar meer dan "wat problemen thuis en met mezelf" kreeg ik er niet uit. Ik heb toen op een voorzichtige en vriendelijk manier gezegd dat ik dat geen excuus om niet te werken. Dat kon ze blijkbaar niet echt appreciëren.

Ik kan begrijpen dat dat wellicht vervelende en irritante vragen zijn, maar zoals gezegd ik vind zoiets wel belangrijk om te weten naar een eventuele toekomst toe. Ik ga haar dan ook vriendelijk zeggen als ik ze nog hoor dat ze het hier stopt voor mij omwille van die reden.

Begrijpen jullie dit of overdrijf ik nu een beetje?
Je overdrijft want er is geen enkele manier waarop je haar situatie kon beoordelen en je had er wel een oordeel over. Op Tinder zit je in de eerste plaats om mensen te leren kennen waarmee het eventueel op termijn wel iets zou kunnen worden. Daarom stel je je best open en ontvankelijk op. Wie weet word je wel aangenaam verrast... En indien niet dan kan je nog altijd respectvol doorgaan met je eigen leven, al meteen denken aan op termijn samen iets kopen is way too soon...
 
Omdat je geen flauw idee hebt wat er aan de hand is, kan dit heel verkeerd overkomen.

Zelf een burn-out gehad, 2j echt niets kunnen doen, daarna pas vrijwilligerswerk aan 2-3u per week en had er mij toen iemand gevraagd "of dat geen excuus was om niet te moeten werken" zou ik meer dan woest geworden zijn. Het was geen kwestie van niet willen maar van compleet niet kunnen.

Stel dat het iemand is met een depressie, dan moet die EERST behandeling krijgen en pas wanneer je ok bent met jezelf kan je het stressvolle proces van sollicitaties en afwijzingen aan. Als dan iemand zo iets zegt, komt dat aan als "hey, lui varken, doe eens normaal en zoek werk, loser!" want alles wat neigt naar kritiek komt dan verkeerd aan.

Begrijp ik het? Ja, ergens wel. Vooral omdat je meer WOU weten, maar niet meer antwoord kreeg.
Vind ik het lomp, veroordelend en kortzichtig? Ook ja, ergens wel.
Ik begrijp wat je bedoelt hoor en daarmee dat ik het voorzichtig heb proberen aan te pakken. Het is natuurlijk moeilijk om daarover te oordelen, maar aan de hand van de aard van onze gesprekken en ook als ik zie wat zij bijna dagelijks op Facebook heeft gezet (uitstapjes met familie, afspraakjes met vrienden en dergelijke) kwam ze bv. totaal niet depressief over. Integendeel zelfs. Al kan je je natuurlijk beter voordoen dan je je effectief voelt, maar ik had niet het gevoel dat ik aan het praten was met een persoon die zich slecht in haar vel voelt.

Ik heb natuurlijk niet letterlijk gezegd dat ze moet gaan werken, maar ik heb mij meer de vraag gesteld aan haar of dat effectief de reden was dat ze werkloos is. Als je effectief kampt met een depressie of een burn-out, dan kan je toch wel wat meer vertellen dan "ik heb wat problemen thuis en met mezelf?" Ik heb haar dan ook vriendelijk gezegd dat ik haar zeker niet scheef zou bekijken, maar dat ik zoals gezegd het wel belangrijk vindt dat mijn toekomstige partner een vast inkomen heeft naar de toekomst toe. Vandaar dat ik er graag meer over had geweten.


Je overdrijft want er is geen enkele manier waarop je haar situatie kon beoordelen en je had er wel een oordeel over. Op Tinder zit je in de eerste plaats om mensen te leren kennen waarmee het eventueel op termijn wel iets zou kunnen worden. Daarom stel je je best open en ontvankelijk op. Wie weet word je wel aangenaam verrast... En indien niet dan kan je nog altijd respectvol doorgaan met je eigen leven, al meteen denken aan op termijn samen iets kopen is way too soon...

Het is toch vrij normaal dat je iemand zoekt die een vast inkomen (of eventueel een duidelijke toekomstvisie) heeft waar je op termijn eventueel iets mee kunt kopen? Ik heb niet letterlijk tegen haar gezegd dat ik meteen iets wou kopen hè... Hier heb ik jammer genoeg niks aan op dat vlak. En is het dan beter dat je eerst maanden je tijd in iemand steekt waarna je vroeg of laat toch botst op dat vlak? Ik dacht het niet.

En aangenaam verrast? Dat betwijfel ik. Ik heb al twee exen gehad die redelijk labiel zijn/waren. Dat wil ik niet nog eens meemaken. Ik heb dus geen behoefte om verder te gaan met iemand waar ik van in het begin al van weet dat ze het mentaal niet op een rijtje heeft. Dat is misschien cru gezegd, maar ik denk dat we dan beide gewoon verder kijken.
 
Ik begrijp wat je bedoelt hoor en daarmee dat ik het voorzichtig heb proberen aan te pakken. Het is natuurlijk moeilijk om daarover te oordelen, maar aan de hand van de aard van onze gesprekken en ook als ik zie wat zij bijna dagelijks op Facebook heeft gezet (uitstapjes met familie, afspraakjes met vrienden en dergelijke) kwam ze bv. totaal niet depressief over. Integendeel zelfs. Al kan je je natuurlijk beter voordoen dan je je effectief voelt, maar ik had niet het gevoel dat ik aan het praten was met een persoon die zich slecht in haar vel voelt.

Ik heb natuurlijk niet letterlijk gezegd dat ze moet gaan werken, maar ik heb mij meer de vraag gesteld aan haar of dat effectief de reden was dat ze werkloos is. Als je effectief kampt met een depressie of een burn-out, dan kan je toch wel wat meer vertellen dan "ik heb wat problemen thuis en met mezelf?" Ik heb haar dan ook vriendelijk gezegd dat ik haar zeker niet scheef zou bekijken, maar dat ik zoals gezegd het wel belangrijk vindt dat mijn toekomstige partner een vast inkomen heeft naar de toekomst toe. Vandaar dat ik er graag meer over had geweten.




Het is toch vrij normaal dat je iemand zoekt die een vast inkomen (of eventueel een duidelijke toekomstvisie) heeft waar je op termijn eventueel iets mee kunt kopen? Ik heb niet letterlijk tegen haar gezegd dat ik meteen iets wou kopen hè... Hier heb ik jammer genoeg niks aan op dat vlak. En is het dan beter dat je eerst maanden je tijd in iemand steekt waarna je vroeg of laat toch botst op dat vlak? Ik dacht het niet.

En aangenaam verrast? Dat betwijfel ik. Ik heb al twee exen gehad die redelijk labiel zijn/waren. Dat wil ik niet nog eens meemaken. Ik heb dus geen behoefte om verder te gaan met iemand waar ik van in het begin al van weet dat ze het mentaal niet op een rijtje heeft. Dat is misschien cru gezegd, maar ik denk dat we dan beide gewoon verder kijken.
Ik volg je hier wel in. Geen werk en psychische problemen zouden voor mij ook een rode vlag zijn.
 
En aangenaam verrast? Dat betwijfel ik. Ik heb al twee exen gehad die redelijk labiel zijn/waren. Dat wil ik niet nog eens meemaken. Ik heb dus geen behoefte om verder te gaan met iemand waar ik van in het begin al van weet dat ze het mentaal niet op een rijtje heeft. Dat is misschien cru gezegd, maar ik denk dat we dan beide gewoon verder kijken.

Daar volg ik je volledig in. Je moet eerst op jezelf gelukkig zijn, voordat je met iemand anders gelukkig kunt zijn. Als je een relatie start met iemand die problemen heeft, ga je jezelf ook problemen op de hals halen en ga je zelf waarschijnlijk ook ongelukkig worden. Dat is mijn ervaring toch.
 
Wie heeft ze wel allemaal op een rijtje? Wie is wel intrinsiek (quasi altijd) gelukkig met zichzelf?

Ik bekijk het nu zwart-wit, ik ga ervan uit dat er bij jullie ook nuance is maar in hoeverre kan iemand daaraan voldoen?
Waarom is iemand niet stabiel of waarom is iemand niet gelukkig met zichzelf?

Volgens mij voldoen er slechts weinig personen aan die criteria voor x % van de tijd. Neem nu x = 75 als voorbeeld.
Ik wil gerust eens rondgaan met de DSM-V en eens kijken wie er één of zelfs meerdere labeltjes kan hebben.
In hoeverre is dat of zijn die potentie(e)l(e) label(s) dan een referentie voor stabiliteit?

Narcisme is een probleem maar da's door de aard van 't beestje niet altijd even gemakkelijk om te ontdekken. 't Levert wel problemen op op langere termijn. Dus in hoeverre kan je problemen in de toekomst voorzien?

Zijn er universele rode vlaggen en welke zijn die dan?
Heeft een rode vlag per definitie een afschrijving tot gevolg of kan die oranje worden? In hoeverre zijn rode vlaggen terecht?

In bovenstaand voorbeeld zijn er rode vlaggen en is er de 'weigering' om duiding daaromtrent te verschaffen. Waarom weigert iemand duiding te verschaffen? Te confronterend? Schaamte? Taboe?
 
Als iemand totally wacko is en al in het gesticht heeft gezeten, is het een rode vlag die niet oranje kan worden imo :D
Dat is denk ik wat er bedoeld wordt met allemaal op een rijtje hebben, en dus niet gelukkig zijn etc, maar ik heb het topic ook niet gevolgd.

Gelukkig zijn, kan verschillen van dag tot dag hé. De ene dag kan alles tegenslaan, de andere dag kan uw gelukkigste dag van uw leven zijn.
 
Ik vind het compleet OK, en zelfs normaal dat ge niets wilt beginnen met iemand die labiel is en/of geen werk heeft, zeker als ge die persoon voor de rest nog niet kent.

Ik vind het echter wel bizar dat ge
1. op basis van een Tinder gesprek denkt aan "huis kopen".
2. blijft doorvragen terwijl het blijkbaar duidelijk was dat ze er (nog) niet over wil praten.
3. vindt dat gij haar een opmerking moet geven a la "is dat een reden om niet te werken"?
 
Ik vind het compleet OK, en zelfs normaal dat ge niets wilt beginnen met iemand die labiel is en/of geen werk heeft, zeker als ge die persoon voor de rest nog niet kent.

Ik vind het echter wel bizar dat ge
1. op basis van een Tinder gesprek denkt aan "huis kopen".
2. blijft doorvragen terwijl het blijkbaar duidelijk was dat ze er (nog) niet over wil praten.
3. vindt dat gij haar een opmerking moet geven a la "is dat een reden om niet te werken"?
Dit volledig en ik zou mijzelf toch wel eens hard in vraag stellen waarom je zo reageert op iemand zijn/haar pensoonlijke mentale state. En dat je direct al zo ver denkt na paar gesprekken.

Ik begrijp echt mensen niet die zich direct zo vastklampen aan iemand na paar gesprekken op tinder.
 
Als je effectief kampt met een depressie of een burn-out, dan kan je toch wel wat meer vertellen dan "ik heb wat problemen thuis en met mezelf?"

Ik zie echt niet in waarom ze het daarover zou moeten hebben met een compleet vreemde?
Jullie hebben elkaar nooit in het echt gezien
 
Terug
Bovenaan