Omdat je geen flauw idee hebt wat er aan de hand is, kan dit heel verkeerd overkomen.
Zelf een burn-out gehad, 2j echt niets kunnen doen, daarna pas vrijwilligerswerk aan 2-3u per week en had er mij toen iemand gevraagd "of dat geen excuus was om niet te moeten werken" zou ik meer dan woest geworden zijn. Het was geen kwestie van niet willen maar van compleet niet kunnen.
Stel dat het iemand is met een depressie, dan moet die EERST behandeling krijgen en pas wanneer je ok bent met jezelf kan je het stressvolle proces van sollicitaties en afwijzingen aan. Als dan iemand zo iets zegt, komt dat aan als "hey, lui varken, doe eens normaal en zoek werk, loser!" want alles wat neigt naar kritiek komt dan verkeerd aan.
Begrijp ik het? Ja, ergens wel. Vooral omdat je meer WOU weten, maar niet meer antwoord kreeg.
Vind ik het lomp, veroordelend en kortzichtig? Ook ja, ergens wel.