iamhollywood
Well-known member
Valt inderdaad allemaal te zien hoe je ermee omgaat eh. Ik heb zo een vriendin die op haar 18e omwille van omstandigheden niet kon verder studeren, vandaag in de keuken staat en die zonder schroom zegt 'ik maak mij geen zorgen, mijn man zijn ouders zitten er goed in, zodra zijn moeder komt te overlijden gaan wij voldoende erven om de kinderen (waarvan den helft van een andere man) het nodige te bieden'. Zij leeft ook echt naar die uitspraak, die bouwen geen reserves op en geven alles uit aan luxeproducten. Is hun rekening, maar ik zou mij bij zo een uitspraak echt niet kunnen vinden. Bij mij komt dat binnen als een gebrek aan basisrespect voor de familie van uw echtgenoot (wat zich ook op andere vlakken wel uit). Mijn vriend zijn ouders zijn evenzeer ondernemers, hij is enig kind, geen haar op mijn hoofd rekent dat geld als 'ons geld'. Integendeel, ik zou het net die ouders gunnen er zelf het maximum uit te halen en te genieten van hetgeen ze opgebouwd hebben.Ik moet @Guazala bijtreden dat een relatie waar zo'n zaken een issue worden gewoon niet in orde is. Sowieso vind ik "machtsverhouding" al een vreemde manier om daarnaar te kijken. Dit is België hé, het verschil tussen een master, bachelor, graduaat, BSO, ... valt qua inkomen wel mee gemiddeld (het is niet dat het je toekomst meteen ondermijnt). Liever iemand compatibel die als 18-jarige niet de maturiteit of mogelijkheden had om verder te studeren. Als je altijd klaar staat om met je "hoger" diploma te zwaaien lijk je me gewoon een eikel die nog niet veel heeft meegemaakt, maar dat is mijn inschatting.
Mijn vrouw heeft een bachelor in principe, van een Mexicaanse universiteit, in "culinary arts". Daarmee werk je hier dus in de keuken, en ik kan je vertellen dat we in België nog altijd ongeloofelijk veel belang hechten aan onze eigen taal om iemand werk te geven (ook al is dat bv. in de keuken). Kortom, geen droompositie op de arbeidsmarkt. Ik heb een doctoraat in een exacte wetenschap en heb hier door omstandigheden heel waar spaargeld. Toch is dat amper een factor, zij wil vooruit in het leven en heeft een open geest, wat ik veel aangenamer vind dan sommige kennissen die een mooie job hebben bij de bank maar waarvan de leefwereld eindigt op 500 meter van de kerktoren. We wisten ook op voorhand dat, zeker in het begin, ik ging instaan voor veel financiële zaken. Ook op vlak van "leven in België" met al zijn dwaas papierwerk zal dat eerder bij mij terecht komen. Anderzijds is zij veel meer iemand van "get it done", die er gewoon voor gaat zonder uren alles te overdenken, en is ze heel goed in zaken te relativeren waar ik op blijf hangen.
De sleutel is inderdaad dat we onszelf kunnen zijn bij elkaar en we elkaar aanvullen, terwijl we ook grosso modo aan dezelfde dingen (geen) belang hechten.
Maar dat is dan ook omdat ik het thuis niet allemaal in de schoot geworpen gekregen heb. Ik werkte als werkstudent tijdens mijn hogere studies, heb mijn meer dan fulltime job bij de big four gecombineerd met verdere studies/behalen van beroepstitel en heb zelf mijn eigen zaak opgebouwd. Is kwestie van een match in mentaliteit.
Maar ik voel ook dat, hoezeer ik ook mijn best doe, ik moeite heb in omgang met bepaalde lager geschoolden. Zelf mijn eigen ouders, ik moet mij continu in mijn communicatie aanpassen, erger mij (terwijl ik daar achteraf spijt van heb want het zijn en blijven lieve mensen) en het geeft mij op momenten ronduit stress (al zullen de meesten dat wel in conversatie met hun ouders hebben
). Waardoor ik net extra rust vind bij mijn partner (/vrienden) met wie ik wel een normale conversatie kan aanknopen.

, niet over relaties!!!



