Het grote BeyondGaming Dating topic

Ik moet @Guazala bijtreden dat een relatie waar zo'n zaken een issue worden gewoon niet in orde is. Sowieso vind ik "machtsverhouding" al een vreemde manier om daarnaar te kijken. Dit is België hé, het verschil tussen een master, bachelor, graduaat, BSO, ... valt qua inkomen wel mee gemiddeld (het is niet dat het je toekomst meteen ondermijnt). Liever iemand compatibel die als 18-jarige niet de maturiteit of mogelijkheden had om verder te studeren. Als je altijd klaar staat om met je "hoger" diploma te zwaaien lijk je me gewoon een eikel die nog niet veel heeft meegemaakt, maar dat is mijn inschatting.

Mijn vrouw heeft een bachelor in principe, van een Mexicaanse universiteit, in "culinary arts". Daarmee werk je hier dus in de keuken, en ik kan je vertellen dat we in België nog altijd ongeloofelijk veel belang hechten aan onze eigen taal om iemand werk te geven (ook al is dat bv. in de keuken). Kortom, geen droompositie op de arbeidsmarkt. Ik heb een doctoraat in een exacte wetenschap en heb hier door omstandigheden heel waar spaargeld. Toch is dat amper een factor, zij wil vooruit in het leven en heeft een open geest, wat ik veel aangenamer vind dan sommige kennissen die een mooie job hebben bij de bank maar waarvan de leefwereld eindigt op 500 meter van de kerktoren. We wisten ook op voorhand dat, zeker in het begin, ik ging instaan voor veel financiële zaken. Ook op vlak van "leven in België" met al zijn dwaas papierwerk zal dat eerder bij mij terecht komen. Anderzijds is zij veel meer iemand van "get it done", die er gewoon voor gaat zonder uren alles te overdenken, en is ze heel goed in zaken te relativeren waar ik op blijf hangen.

De sleutel is inderdaad dat we onszelf kunnen zijn bij elkaar en we elkaar aanvullen, terwijl we ook grosso modo aan dezelfde dingen (geen) belang hechten.
Valt inderdaad allemaal te zien hoe je ermee omgaat eh. Ik heb zo een vriendin die op haar 18e omwille van omstandigheden niet kon verder studeren, vandaag in de keuken staat en die zonder schroom zegt 'ik maak mij geen zorgen, mijn man zijn ouders zitten er goed in, zodra zijn moeder komt te overlijden gaan wij voldoende erven om de kinderen (waarvan den helft van een andere man) het nodige te bieden'. Zij leeft ook echt naar die uitspraak, die bouwen geen reserves op en geven alles uit aan luxeproducten. Is hun rekening, maar ik zou mij bij zo een uitspraak echt niet kunnen vinden. Bij mij komt dat binnen als een gebrek aan basisrespect voor de familie van uw echtgenoot (wat zich ook op andere vlakken wel uit). Mijn vriend zijn ouders zijn evenzeer ondernemers, hij is enig kind, geen haar op mijn hoofd rekent dat geld als 'ons geld'. Integendeel, ik zou het net die ouders gunnen er zelf het maximum uit te halen en te genieten van hetgeen ze opgebouwd hebben.
Maar dat is dan ook omdat ik het thuis niet allemaal in de schoot geworpen gekregen heb. Ik werkte als werkstudent tijdens mijn hogere studies, heb mijn meer dan fulltime job bij de big four gecombineerd met verdere studies/behalen van beroepstitel en heb zelf mijn eigen zaak opgebouwd. Is kwestie van een match in mentaliteit.
Maar ik voel ook dat, hoezeer ik ook mijn best doe, ik moeite heb in omgang met bepaalde lager geschoolden. Zelf mijn eigen ouders, ik moet mij continu in mijn communicatie aanpassen, erger mij (terwijl ik daar achteraf spijt van heb want het zijn en blijven lieve mensen) en het geeft mij op momenten ronduit stress (al zullen de meesten dat wel in conversatie met hun ouders hebben :p). Waardoor ik net extra rust vind bij mijn partner (/vrienden) met wie ik wel een normale conversatie kan aanknopen.
 
Dat is rap geregeld met mijn looks (1m90 remember?) . Daarvoor heb ik geen vaste relatie nodig.
175px-Brian_Posehn_Get_Smart_premiere_arrival.jpg


Lengte is absoluut geen garantie op good looks 😋
 
Valt inderdaad allemaal te zien hoe je ermee omgaat eh. Ik heb zo een vriendin die op haar 18e omwille van omstandigheden niet kon verder studeren, vandaag in de keuken staat en die zonder schroom zegt 'ik maak mij geen zorgen, mijn man zijn ouders zitten er goed in, zodra zijn moeder komt te overlijden gaan wij voldoende erven om de kinderen (waarvan den helft van een andere man) het nodige te bieden'. Zij leeft ook echt naar die uitspraak, die bouwen geen reserves op en geven alles uit aan luxeproducten. Is hun rekening, maar ik zou mij bij zo een uitspraak echt niet kunnen vinden. Bij mij komt dat binnen als een gebrek aan basisrespect voor de familie van uw echtgenoot (wat zich ook op andere vlakken wel uit). Mijn vriend zijn ouders zijn evenzeer ondernemers, hij is enig kind, geen haar op mijn hoofd rekent dat geld als 'ons geld'. Integendeel, ik zou het net die ouders gunnen er zelf het maximum uit te halen en te genieten van hetgeen ze opgebouwd hebben.
Maar dat is dan ook omdat ik het thuis niet allemaal in de schoot geworpen gekregen heb. Ik werkte als werkstudent tijdens mijn hogere studies, heb mijn meer dan fulltime job bij de big four gecombineerd met verdere studies/behalen van beroepstitel en heb zelf mijn eigen zaak opgebouwd. Is kwestie van een match in mentaliteit.
Maar ik voel ook dat, hoezeer ik ook mijn best doe, ik moeite heb in omgang met bepaalde lager geschoolden. Zelf mijn eigen ouders, ik moet mij continu in mijn communicatie aanpassen, erger mij (terwijl ik daar achteraf spijt van heb want het zijn en blijven lieve mensen) en het geeft mij op momenten ronduit stress (al zullen de meesten dat wel in conversatie met hun ouders hebben :p). Waardoor ik net extra rust vind bij mijn partner (/vrienden) met wie ik wel een normale conversatie kan aanknopen.
Goh, dat geval van die vriendin vind ik eerder een rotte mentaliteit, voetjes omhoog want anderen zorgen wel voor mij. Dat is ook iets waar veel van mijn minder ruimdenkende vrienden mijn vrouw van verdachten, want ja zo'n buitenlander die naar het beloofde land komt, dat is voor het geld redeneerden ze. Dat Mexico Somalië niet is en er daar ook mensen goed leven kreeg ik er niet echt ingeprent. Mijn vrouw heeft daar voor onze trouw ook een echte rotjob uitgevoerd gewoon om te tonen dat ze niet op mij wou rekenen voor alles. Nu ontmoet ze hier wel via via mensen uit haar thuisland of buurlanden en kan ze er ook niet bij als die nog altijd geen Nederlands kunnen of niet werken, wat ook een van de dingen was die ik in haar aantrekkelijk vond: een vorm van ambitie.

Niet omkunnen met lager geschoolden vind ik een beetje vreemd. Eigenlijk kom ik met iedereen overeen op een oppervlakkig niveau, dichte vrienden is iets anders maar daar selecteer je sowieso ook op karakter. Ik word ook ambetant van mensen die niet rationeel (willen) denken, maar ik heb nogal een leven-en-laten-leven-mentaliteit op dat vlak, tenzij ze echt van kwade wil zijn of anderen schaden. Eerlijk gezegd vind ik gewoon dat je al die zaken moet relativeren. Ja, ik ben hooggeschoold, hoera, als ik een vijs in de muur moet krijgen moet ik youtube raadplegen. Bij jouw posts heb ik nogal de indruk dat je je zeer hard definieert als de succesvolle hooggeschoolde, dat heb ik echt nooit gehad.
 
Laatst bewerkt:
Ik krijg letterlijk een punt en daarna eierhoofd van mensen die zich verheven voelen zodra ze paar diplomatjes aan de muur hebben hangen.
Hoezo ga je je communicatie aanpassen aan je ouders of je eraan ergeren? Die mensen hebben jou je eerste woordjes geleerd, begrepen je perfect toen je als peuter beetje lag te brabbelen met je luier vol poep en nu ga je je communicatie aanpassen aan hun?
Zo dan ben ik blij dat ik (zonder al die diploma's) en als simpele geest zijnde perfect overeen kom met mensen van alle standen en leeftijden. Kan eindeloos lullen met mensen die zelfs het Nederlands niet netjes beheren omdat ik het leuk vind om te weten wat de mensen hun verhaal is en wat er in hun leven/hoofd speelt.
 
Ik ken mensen met wie het klikt en met wie het niet klikt. Of ze nu een diploma hebben of niet maakt me niet uit. Mijn beste maat is een dokwerker in de haven van Antwerpen en ik ken die al van de kleuterklas. Ik bespreek daar geen Heidegger mee, maar ik kan daar gerust een hele nacht pinten mee gaan pakken. Met wie het niet klikt hanteer ik een "leef en laat leven"-motto.
 
Ik heb 2x een date gehad met iemand door wiens intelligentie ik eigenlijk ècht wel geïntimideerd was.
En ik beschouw mezelf niet als een domme trees, ik schat dat 80% van mijn sociale contacten hooggeschoold zijn waarvan 60% universitairen. Ik ben dus wel wat gewend op allerlei vlakken als het op "slimmeriken" aan komt.

Maar die 2 waren ZO adrem, hun humor was van zo een doordacht niveau, dat ik me er heel ongemakkelijk door voelde, los van het feit dat het geen hautaine kerels waren of wat dan ook.

De ene was een master, de andere was op dat moment bezig met zijn graduaat in avondonderwijs te behalen 😉🤫

Edit: aangepast @Sylverscythe 😇
 
Laatst bewerkt:
Goh, dat geval van die vriendin vind ik eerder een rotte mentaliteit, voetjes omhoog want anderen zorgen wel voor mij. Dat is ook iets waar veel van mijn minder ruimdenkende vrienden mijn vrouw van verdenkten, want ja zo'n buitenlander die naar het beloofde land komt, dat is voor het geld redeneerden ze. Dat Mexico Somalië niet is en er daar ook mensen goed leven kreeg ik er niet echt ingeprent. Mijn vrouw heeft daar voor onze trouw ook een echte rotjob uitgevoerd gewoon om te tonen dat ze niet op mij wou rekenen voor alles. Nu ontmoet ze hier wel via via mensen uit haar thuisland of buurlanden en kan ze er ook niet bij als die nog altijd geen Nederlands kunnen of niet werken, wat ook een van de dingen was die ik in haar aantrekkelijk vond: een vorm van ambitie.

Niet omkunnen met lager geschoolden vind ik een beetje vreemd. Eigenlijk kom ik met iedereen overeen op een oppervlakkig niveau, dichte vrienden is iets anders maar daar selecteer je sowieso ook op karakter. Ik word ook ambetant van mensen die niet rationeel (willen) denken, maar ik heb nogal een leven-en-laten-leven-mentaliteit op dat vlak, tenzij ze echt van kwade wil zijn of anderen schaden. Eerlijk gezegd vind ik gewoon dat je al die zaken moet relativeren. Ja, ik ben hooggeschoold, hoera, als ik een vijs in de muur moet krijgen moet ik youtube raadplegen. Bij jouw posts heb ik nogal de indruk dat je je zeer hard definieert als de succesvolle hooggeschoolde, dat heb ik echt nooit gehad.

You're saying?
:unsure:
 
De mens met de meeste diploma's die ik ken is compleet sociaal gehandicapt. :unsure:

Maar het is wel een belachelijk slimme kerel.

Anyhow. Diploma's zegt geen zak. Ofwel hebt ge een vibe met elkaar, ofwel niet. En in mijn ervaring heeft dat nu eens niets met uw opleidingsniveau te maken. Voor de mensen die denken dat dat een vereiste is. Good for u I guess :unsure: Maar ik vrees ervoor.
 
Niet omkunnen met lager geschoolden vind ik een beetje vreemd. Eigenlijk kom ik met iedereen overeen op een oppervlakkig niveau, dichte vrienden is iets anders maar daar selecteer je sowieso ook op karakter. Ik word ook ambetant van mensen die niet rationeel (willen) denken, maar ik heb nogal een leven-en-laten-leven-mentaliteit op dat vlak, tenzij ze echt van kwade wil zijn of anderen schaden. Eerlijk gezegd vind ik gewoon dat je al die zaken moet relativeren. Ja, ik ben hooggeschoold, hoera, als ik een vijs in de muur moet krijgen moet ik youtube raadplegen. Bij jouw posts heb ik nogal de indruk dat je je zeer hard definieert als de succesvolle hooggeschoolde, dat heb ik echt nooit gehad.
Nee hoor, ik relativeer dat zeker, en ik heb evenzeer de houding 'leven en laten leven'. Wat vrienden/kennissen zeggen en denken is hun ding en ik kan daar zeker zonder issues mee op stap en mij amuseren. Ik ben zelf vaak met die vriendin zonder enige issue samen op vakantie geweest.
Maar uw partner is iemand waar je dagdagelijks mee samenleeft en waarmee je uw leven uitstippelt, dat is iets helemaal anders dan eens een avond leute maken. Om het met een simpel voorbeeld te stellen: dat vrienden zeggen 'ik moet dat vaccin niet' met de meest gekke conspiratie-theorieën is hun probleem, daarom ga ik nog niet met hun geen leute kunnen maken, moest mijn partner dagdagelijks diezelfde zever in mijn gezicht wrijven en daarop zelf compleet botsen in de beslissing rond de vaccinatie van ons kind, dan zal op termijn toch ergens een emmer zal gaan overlopen.
 
De mens met de meeste diploma's die ik ken is compleet sociaal gehandicapt. :unsure:

Maar het is wel een belachelijk slimme kerel.

Anyhow. Diploma's zegt geen zak. Ofwel hebt ge een vibe met elkaar, ofwel niet. En in mijn ervaring heeft dat nu eens niets met uw opleidingsniveau te maken. Voor de mensen die denken dat dat een vereiste is. Good for u I guess :unsure: Maar ik vrees ervoor.
Die vibe is het belangrijkste, niet wat voor diploma iemand heeft of hoeveel geld die verdient. Dat is een kwestie van intuïtie. Mijn vrouw heeft ook wel hoger onderwijs genoten, maar de klik die ik met haar heb is niet gebaseerd op wat zij weet maar op een je ne sais quoi dat ik niet kan definiëren. Maar het werkt wel en ik hoef dat niet per sé te omschrijven om te weten dat het werkt. Dat voel ik gewoon aan.
 
Ik heb 2x een date gehad met iemand door wiens intelligentie ik eigenlijk ècht wel geïntimideerd was.
En ik beschouw mezelf niet als een domme trees, ik schat dat 80% van mijn sociale contacten hooggeschoold zijn waarvan 60% universiteiren. Ik ben dus wel wat gewend op allerlei vlakken als het op "slimmeriken" aan komt.

Maar die 2 waren ZO adrem, hun humor was van zo een doordacht niveau, dat ik me er heel ongemakkelijk door voelde, los van het feit dat het geen hautaine kerels waren of wat dan ook.

De ene was een master, de andere was op dat moment bezig met zijn graduaat in avondonderwijs te behalen 😉🤫
sorry ik wou u niet ongemakkelijk of geïntimideerd laten voelen.
 
Ik krijg letterlijk een punt en daarna eierhoofd van mensen die zich verheven voelen zodra ze paar diplomatjes aan de muur hebben hangen.
Hoezo ga je je communicatie aanpassen aan je ouders of je eraan ergeren? Die mensen hebben jou je eerste woordjes geleerd, begrepen je perfect toen je als peuter beetje lag te brabbelen met je luier vol poep en nu ga je je communicatie aanpassen aan hun?
Zo dan ben ik blij dat ik (zonder al die diploma's) en als simpele geest zijnde perfect overeen kom met mensen van alle standen en leeftijden. Kan eindeloos lullen met mensen die zelfs het Nederlands niet netjes beheren omdat ik het leuk vind om te weten wat de mensen hun verhaal is en wat er in hun leven/hoofd speelt.
Als vrouw met Turkse roots, ook als heel wat uitspraken neerkomen op 'eigen volk eerst'? :p Terwijl ik zelf voor 50% Arabische roots heb ;).

Zelf mijn vriend was zondag (Vlaamse feestdag) met verstomming geslagen dat je durft Vlaams nationalistische quotes te posten terwijl uw dochter met een rasechte Arabische voor- en achternaam door het leven stapt. Dusja ik moet mij altijd aanpassen wat vaak neerkomt op rationeel frustraties inslikken en ombuigen.
 
Laatst bewerkt:
Als vrouw met Turkse roots, ook als heel wat uitspraken neerkomen op 'eigen volk eerst'? :p Terwijl ik zelf voor 50% Arabische roots heb ;).

Zelf mijn vriend was zondag (Vlaamse feestdag) met verstomming geslagen dat je durft Vlaams nationalistische quotes te posten terwijl uw dochter met een rasechte Arabische voor- en achternaam door het leven stapt. Dusja ik moet mij altijd aanpassen wat vaak neerkomt op rationeel frustraties inslikken en ombuigen.

Maar dat zijn toch allemaal dingen die volledig los van diploma staan? Ik heb universitairen ook al van de pot gerukte redeneringen en zilver-hoedjes-theoriën horen verkondigen of zien neerpennen op sociale media. Anderzijds heb ik al boeiende, doordachte gesprekken gehad met mensen zonder enige vorm van scholing. En die gaan dan misschien geen sport maken van het gebruik van woorden met minstens 6 lettergrepen om toch maar extra intelligent te lijken, maar kunnen soms inhoudelijk net zo goed goeie ideeën hebben en doordachte dingen zeggen.
 
Terug
Bovenaan