Het grote BeyondGaming Dating topic

Uiteindelijk, na zelf veel likes gegeven te hebben op FB Dating, nu toch een like terug.
Rustig aan, niets overhaasten, en zeker al niet te wanhopig overkomen.
Wat zegt men altijd, het hoeft maar één keertje te lukken?

EDIT: Na welgeteld 5 berichten heen en weer, is het nu al bijna 48u stil. Toch snel dat iemand zijn interesse al kwijt is.
Wat is me dat nu toch? Simpel, ik geef mijzelf tot 03/2022 om een nieuwe vriendin te ontmoeten, daarna hoeft het niet meer.
Van dan af nog enkel wachten tot mijn Vader is gestorven, en dan trap ik het zelf ook af van deze f*cked up k*tplaneet.
 
Laatst bewerkt door een moderator:
Yvezz zei:
Uiteindelijk, na zelf veel likes gegeven te hebben op FB Dating, nu toch een like terug.
Rustig aan, niets overhaasten, en zeker al niet te wanhopig overkomen.
Wat zegt men altijd, het hoeft maar één keertje te lukken?
Klik om te vergroten...
Is dat wat deftig die FB dating?
 
Sylverscythe zei:
Lijkt mij ook dat Iamhollywood zegt wat velen al dan niet bewust doen, je zoekt een partner met een gelijkaardige leefwereld en eigenschappen die je zelf positief vindt. Veel van die eigenschappen die zij opnoemt zullen wel correleren met opleidingsniveau denk ik, alleen drukt ze het misschien niet overal even diplomatisch uit :) Wat jij in het vet zet klopt ook niet hé, die zullen evengoed correleren.

Correleren wil natuurlijk niet zeggen dat het altijd zo is, als je iemand zoekt die open staat voor nieuwe ervaringen en bv. geïnteresseerd is in de wereld, lijkt de kans mij groter dat je die gaat vinden bij mensen die gestudeerd hebben. Maar uiteraard kan ik zelf ook meteen een hoop tegenvoorbeelden bedenken, en zal je beter af zijn met die persoon van de groendienst die in zijn vrije tijd boeken leest en reist dan de ingenieur die na zijn job de tv op VTM zet en in coma gaat, om het stereotyp te stellen. Ik heb voor mijn masterthesis in het lab gestaan met een dame die ging afstuderen als burgerlijk ingenieur met mooie cijfers, maar alles was tegen haar zin en ze wou gewoon gaan "shoppeuh", tot daar mijn interesse.


I see your post and raise you 10 clichés and stereotypes dacht je?
Klik om te vergroten...

Hoe zou je dan het best filteren? Of hoe hou je een relatie in balans wanneer de machtsverhoudingen (opleiding/verloning/..) zo scheef getrokken zijn? Als laag opgeleide zou ik mij het meest zorgen maken of een hoogopgeleide/hoog verdienende partner al dan niet van die positie geregeld misbruik van zou maken om steeds de bovenhand te hebben in relatieconflicten. "Iemand met uw miserig loontje gaat mij toch nie komen zeggen wat ik wel of niet mag kopen?" of "wa wete gij meu diplomake nu allemaal". Om het steeds zo intellectueel of verbaal te moeten verliezen is deprimerend.

Wat is mijn aandeel in de ander zijn of haar geluk? Zal ik mij voldoende gewaardeerd en gerespecteerd voelen? Zal ik mij steeds ondergeschikt voelen? Zouden wij ons definiëren op basis van onze portefeuille? Hoe dikwijls zal de sterkste partner het nodig vinden om dominantie op dat vlak uit te spelen? ~ Uit het boek: Blijf bij mij: Hoe we in relaties strijden voor macht en intimiteit.

Voorlopig lijkt mij zo'n relatie wel interessant en uitdagend, maar vooral vermoeiend. Wellicht niets onoverkomelijk zonder goede communicatie en wederzijds respect, maar ik heb al geen benul idee van hoe ik mij moet positioneren en hoe ik dat zelfs ter sprake zou moeten brengen. Alhoewel, ik kan mij dat bij 30-plussers wel beter voorstellen. Niet elk vierkantje moet gevinkt zijn. Bij midden en late twintigers heb ik dat gevoel wel. Vinkje bij hoger opgeleid? Dan mag daar absoluut niets van afwijken. Natuurlijk ieders goed recht en begrijpelijk. Gewoon minder leuker voor mij. Al dat voorstellen en voelen komt tot nu toe door mijn eigen ervaringen met tinder. Of ze enige vorm van waarheid bevatten? Geen idee. Gewoon eens goed gekwetst worden waarbij je stevige traantjes moet laten die verluchtend werken, zou al iets goed kunnen betekenen. Als bewijs dat ik toch nog gevoelens voor iemand kan ontwikkelen.

Kleine jos heeft genoeg liefde gekregen. 't is tijd voor iemand anders. Ik verlang toch al een lange tijd naar een diepgaande en betekenisvolle relatie. Of misschien toch eens even piepen bij het topic over sekswerkers. Naar schijnt kunde diepgaande en betekenisvolle relaties al krijgen aan €200/u.
 
Frikandel zei:
Hoe zou je dan het best filteren? Of hoe hou je een relatie in balans wanneer de machtsverhoudingen (opleiding/verloning/..) zo scheef getrokken zijn? Als laag opgeleide zou ik mij het meest zorgen maken of een hoogopgeleide/hoog verdienende partner al dan niet van die positie geregeld misbruik van zou maken om steeds de bovenhand te hebben in relatieconflicten. "Iemand met uw miserig loontje gaat mij toch nie komen zeggen wat ik wel of niet mag kopen?" of "wa wete gij meu diplomake nu allemaal". Om het steeds zo intellectueel of verbaal te moeten verliezen is deprimerend.
Klik om te vergroten...
Als uw partner uw zo kleineert voor een verschil in loon of eender welke andere reden, dan bent ge gewoon samen met een dikke vette klootzak. Zo rap mogelijk maken dat ge weg zijt is dan de boodschap.
 
Agony zei:
Is dat wat deftig die FB dating?
Klik om te vergroten...
Ik heb er mijn twijfels bij. Profielen zijn soms uitgebreid, hangt af van persoon tot persoon. Eens je iemand liked, kan je achteraf dat profiel niet meer bezoeken (!?). FB Dating is enkel op een smartphone te gebruiken, je profiel hangt los van je FB profiel, ik heb daar geen probleem mee. Filteren is soms ook moeilijk, ik heb nu alle instellingen goed staan, profielen die zich te ver van mij bevinden krijg ik niet meer te zien.

Reviews geven aan dat het like systeem verre van goed is, soms komt de like niet zichtbaar. Zo loop je wel een match makkelijk mis.
Verder, geen enkele push message dat je een like of match hebt, hetzelfde voor de chat als je dan wel een match hebt.
Ik had een 2tal maand geleden een match, en heb dat pas gezien naar 3-4dagen. Ik heb dan een bericht gestuurd, nooit geen antwoord gekregen.

Het is hit & miss met FB Dating. Ik gebruik ook nog Datic en Bumble.

In verband met die machtsverhoudingen in een relatie, een greep uit mijn eigen ervaring.

Ik ben van diploma Schrijnwerker, mijn ex is van diploma Metselaar.
Op dat vlak compatibel dus, zo ver zo goed.
Het was eerder op het vlak van "ik werk, jij niet, dus jij hebt niks maar ook niks meer te beslissen op financieel vlak".
Hoe vaak, tegen het einde aan, kreeg ik niet te horen "slappeling, recht uw rug en ga gvd verder als een echte man".
Ik zat in die periode in een diepe depressie, het bipolaire is toen beginnen "groeien".
Zij mocht toen mij eens dragen, en dat kon ze niet af. Ik had als enig argument dat ik haar voldoende had gedragen, toe zij in het begin van de relatie volop op zoek was naar werk dat haar aanstond. Veel jobs heeft ze gehad, om te proberen of ze kon volhouden. Al die tijd heb ik alles zelf mogen dragen. Ik had een stabiele job en een mooi inkomen. Van mijn spaarcentjes heb ik 85% van onze inboedel betaald toen we gingen samenwonen. Dat verwaterd natuurlijk als die meubelen dan beginnen af te takelen. Haar familie bekeek een werkloze als een kakkerlak, een bloedzuiger, nog minder dan een mens. Waarschijnlijk heeft dat haar kijk op mijn moeilijke periode beïnvloed.
Ik weet nog goed, toen ik terug thuis kwam uit het psychiatrisch hospitaal, wat mijn schoonvader tegen mij zei:
"Denk in het vervolg eens goed na, een vooral aan mijn dochter" Had ik toen de kracht gehad, had ik hem eens goed mijn gedacht willen zeggen.
Het was nota bene zijn dochter die mijn geest heeft vergiftigd met het plannetje om beiden zelfmoord te plegen. Ik heb dat toen gedaan, zij niet. Moest zij dat doen, helemaal niet. Maar om dan kort door de bocht te gaan, en alles schuld van alle miserie in mijn schoenen te schuiven, beetje kortzichtig toch imo.

Ik heb dit jarenlang verborgen gehouden, maar ben gekraakt en heb mijn Zus alles verteld, tijdens het waken aan het sterfbed van mijn Moeder.
 
Laatst bewerkt door een moderator:
Frikandel zei:
Hoe zou je dan het best filteren? Of hoe hou je een relatie in balans wanneer de machtsverhoudingen (opleiding/verloning/..) zo scheef getrokken zijn? Als laag opgeleide zou ik mij het meest zorgen maken of een hoogopgeleide/hoog verdienende partner al dan niet van die positie geregeld misbruik van zou maken om steeds de bovenhand te hebben in relatieconflicten. "Iemand met uw miserig loontje gaat mij toch nie komen zeggen wat ik wel of niet mag kopen?" of "wa wete gij meu diplomake nu allemaal". Om het steeds zo intellectueel of verbaal te moeten verliezen is deprimerend.

Wat is mijn aandeel in de ander zijn of haar geluk? Zal ik mij voldoende gewaardeerd en gerespecteerd voelen? Zal ik mij steeds ondergeschikt voelen? Zouden wij ons definiëren op basis van onze portefeuille? Hoe dikwijls zal de sterkste partner het nodig vinden om dominantie op dat vlak uit te spelen? ~ Uit het boek: Blijf bij mij: Hoe we in relaties strijden voor macht en intimiteit.

Voorlopig lijkt mij zo'n relatie wel interessant en uitdagend, maar vooral vermoeiend. Wellicht niets onoverkomelijk zonder goede communicatie en wederzijds respect, maar ik heb al geen benul idee van hoe ik mij moet positioneren en hoe ik dat zelfs ter sprake zou moeten brengen. Alhoewel, ik kan mij dat bij 30-plussers wel beter voorstellen. Niet elk vierkantje moet gevinkt zijn. Bij midden en late twintigers heb ik dat gevoel wel. Vinkje bij hoger opgeleid? Dan mag daar absoluut niets van afwijken. Natuurlijk ieders goed recht en begrijpelijk. Gewoon minder leuker voor mij. Al dat voorstellen en voelen komt tot nu toe door mijn eigen ervaringen met tinder. Of ze enige vorm van waarheid bevatten? Geen idee. Gewoon eens goed gekwetst worden waarbij je stevige traantjes moet laten die verluchtend werken, zou al iets goed kunnen betekenen. Als bewijs dat ik toch nog gevoelens voor iemand kan ontwikkelen.

Kleine jos heeft genoeg liefde gekregen. 't is tijd voor iemand anders. Ik verlang toch al een lange tijd naar een diepgaande en betekenisvolle relatie. Of misschien toch eens even piepen bij het topic over sekswerkers. Naar schijnt kunde diepgaande en betekenisvolle relaties al krijgen aan €200/u.
Klik om te vergroten...

Als dat issues zijn, zit ge volgens mij gewoon in een foute relatie.
Wij hebben een vrij uiteenlopend opleidingsniveau. Hij is afgestudeerd na een 7de jaar BSO. Ik heb 2 masters. En dat is wat het is. Ik ben niet bij hem voor een papierke, maar omwille van zijn persoonlijkheid.
Voor mij speelt opleidingsniveau geen rol. Ik wil iemand waar ik volledig mezelf bij kan zijn en die mijn leven net dat beetje plezanter maakt en dat staat voor mij volledig los van diploma's. En dat verschil zorgt er net voor dat we op heel veel vlakken elkaar goed aanvullen. Hij is niet zo goed in alles wat administratie is, dus dat doe ik al wat vaker. Maar ondertussen heeft hij wel een huis verbouwd, waarin hij heel veel zelf heeft gedaan en waar ik vaak verwonderd sta te kijken hoe eenvoudig hij dingen laat lijken, waar ik niet zou weten hoe eraan te beginnen.

En af en toe geeft dat wel eens 'problemen'. Als wij een discussie hebben is mijn mening niet beter of correcter, maar heb ik het vaak wel makkelijker om die uitgebreid te beargumenteren. En dat geeft al eens frustratie. Maar dan praten we daar over en ondertussen weet hij dat ik zijn mening best wel respecteer en weet ik dat ik niet tot in't oneindige mag proberen hem te overtuigen van de mijne. En dat heeft aan beide kanten wat oefening gevraagd, maar ondertussen lukt ons dat al vrij goed om daarmee om te gaan zonder het te ontwijken.

Maar algemeen gezien is dat bij ons nooit iets problematisch geweest, zijn er daar nooit verwijten rond geweest en zorgen de verschillen ervoor dat wij elkaar regelmatig eens uit de comfortzone trekken en op die manier elkaars leven rijker maken.
Ik heb het in't begin van onze relatie er lastiger mee gehad dat ik 2cm groter ben dan hem. Dus ja, dat vat zowat samen hoe groot een probleem dat al is geweest.
 
Mulan zei:
Tell us more! 😍


Of bedoel je de negatieve kant uit? :unsure:
Klik om te vergroten...

BlackOccult zei:
Met de dokteres uiteindelijk?
Klik om te vergroten...

Neen, niet met de dokteres. Die hoor ik nog amper, ik denk dat haar rebound fase stilaan voorbij is en ze nu wat aandacht aan haarzelf schenkt. Volledig terecht :)

Ook via tinder , een oude kennis tegengekomen. Enfin, zij wist wie ik was, ik kende haar niet. Ondertussen elkaar al verschillende keren gezien nadat ze aanvankelijk zeer moeilijk uit haar schulp kwam. Nu alles wat losgekomen is, is het aan een sneltempo aan het evolueren. Ik blijf altijd voorzichtig, maar dit is toch veelbelovend :) Gisteren bvb een 45min zitten bellen, zomaar .. Omdat ze in de auto zat en mij wou horen.

Sindsdien tinder zelfs uitgeschakeld. Samenvatting van een 3-4tal maand tinder:
100+ likes ofzo (geen idee hoeveel precies)
75 matches , waarvan 38 gesprek gehad.
4 ontmoetingen, waarvan 1 wacko , 1 rebound, 1 die niet mijn type was & 1 mogelijk toekomstige moeder van mijn kinderen.
Zéér veel (quasi allemaal) moest ik er echt energie in steken om het gesprek op gang te houden. Het begon altijd zeer vlot, maar dan heb ik eens geprobeerd wat het geeft als ik niet het initiatief neem --> gesprek stopt.
Er zaten toch wel enkele zeer knappe vrouwen tussen, maar ook enkele waarbij ik duidelijk ben misleid door hun eerste foto. Moment dat de match kwam en ik meer foto's bekeek , bleek het toch niet mijn type te zijn. Diegene met wie ik nu aan het daten ben, vond ik zelf eerst out of my league trouwens
 
Laatst bewerkt:
Frikandel zei:
Hoe zou je dan het best filteren? Of hoe hou je een relatie in balans wanneer de machtsverhoudingen (opleiding/verloning/..) zo scheef getrokken zijn? Als laag opgeleide zou ik mij het meest zorgen maken of een hoogopgeleide/hoog verdienende partner al dan niet van die positie geregeld misbruik van zou maken om steeds de bovenhand te hebben in relatieconflicten. "Iemand met uw miserig loontje gaat mij toch nie komen zeggen wat ik wel of niet mag kopen?" of "wa wete gij meu diplomake nu allemaal". Om het steeds zo intellectueel of verbaal te moeten verliezen is deprimerend.

Wat is mijn aandeel in de ander zijn of haar geluk? Zal ik mij voldoende gewaardeerd en gerespecteerd voelen? Zal ik mij steeds ondergeschikt voelen? Zouden wij ons definiëren op basis van onze portefeuille? Hoe dikwijls zal de sterkste partner het nodig vinden om dominantie op dat vlak uit te spelen? ~ Uit het boek: Blijf bij mij: Hoe we in relaties strijden voor macht en intimiteit.

Voorlopig lijkt mij zo'n relatie wel interessant en uitdagend, maar vooral vermoeiend. Wellicht niets onoverkomelijk zonder goede communicatie en wederzijds respect, maar ik heb al geen benul idee van hoe ik mij moet positioneren en hoe ik dat zelfs ter sprake zou moeten brengen. Alhoewel, ik kan mij dat bij 30-plussers wel beter voorstellen. Niet elk vierkantje moet gevinkt zijn. Bij midden en late twintigers heb ik dat gevoel wel. Vinkje bij hoger opgeleid? Dan mag daar absoluut niets van afwijken. Natuurlijk ieders goed recht en begrijpelijk. Gewoon minder leuker voor mij. Al dat voorstellen en voelen komt tot nu toe door mijn eigen ervaringen met tinder. Of ze enige vorm van waarheid bevatten? Geen idee. Gewoon eens goed gekwetst worden waarbij je stevige traantjes moet laten die verluchtend werken, zou al iets goed kunnen betekenen. Als bewijs dat ik toch nog gevoelens voor iemand kan ontwikkelen.

Kleine jos heeft genoeg liefde gekregen. 't is tijd voor iemand anders. Ik verlang toch al een lange tijd naar een diepgaande en betekenisvolle relatie. Of misschien toch eens even piepen bij het topic over sekswerkers. Naar schijnt kunde diepgaande en betekenisvolle relaties al krijgen aan €200/u.
Klik om te vergroten...
Ik moet @Guazala bijtreden dat een relatie waar zo'n zaken een issue worden gewoon niet in orde is. Sowieso vind ik "machtsverhouding" al een vreemde manier om daarnaar te kijken. Dit is België hé, het verschil tussen een master, bachelor, graduaat, BSO, ... valt qua inkomen wel mee gemiddeld (het is niet dat het je toekomst meteen ondermijnt). Liever iemand compatibel die als 18-jarige niet de maturiteit of mogelijkheden had om verder te studeren. Als je altijd klaar staat om met je "hoger" diploma te zwaaien lijk je me gewoon een eikel die nog niet veel heeft meegemaakt, maar dat is mijn inschatting.

Mijn vrouw heeft een bachelor in principe, van een Mexicaanse universiteit, in "culinary arts". Daarmee werk je hier dus in de keuken, en ik kan je vertellen dat we in België nog altijd ongeloofelijk veel belang hechten aan onze eigen taal om iemand werk te geven (ook al is dat bv. in de keuken). Kortom, geen droompositie op de arbeidsmarkt. Ik heb een doctoraat in een exacte wetenschap en heb hier door omstandigheden heel waar spaargeld. Toch is dat amper een factor, zij wil vooruit in het leven en heeft een open geest, wat ik veel aangenamer vind dan sommige kennissen die een mooie job hebben bij de bank maar waarvan de leefwereld eindigt op 500 meter van de kerktoren. We wisten ook op voorhand dat, zeker in het begin, ik ging instaan voor veel financiële zaken. Ook op vlak van "leven in België" met al zijn dwaas papierwerk zal dat eerder bij mij terecht komen. Anderzijds is zij veel meer iemand van "get it done", die er gewoon voor gaat zonder uren alles te overdenken, en is ze heel goed in zaken te relativeren waar ik op blijf hangen.

De sleutel is inderdaad dat we onszelf kunnen zijn bij elkaar en we elkaar aanvullen, terwijl we ook grosso modo aan dezelfde dingen (geen) belang hechten.
 
TooChé zei:
Neen, niet met de dokteres. Die hoor ik nog amper, ik denk dat haar rebound fase stilaan voorbij is en ze nu wat aandacht aan haarzelf schenkt. Volledig terecht :)

Ook via tinder , een oude kennis tegengekomen. Enfin, zij wist wie ik was, ik kende haar niet. Ondertussen elkaar al verschillende keren gezien nadat ze aanvankelijk zeer moeilijk uit haar schulp kwam. Nu alles wat losgekomen is, is het aan een sneltempo aan het evolueren. Ik blijf altijd voorzichtig, maar dit is toch veelbelovend :) Gisteren bvb een 45 zitten bellen, zomaar .. Omdat ze in de auto zat en mij wou horen.

Sindsdien tinder zelfs uitgeschakeld. Samenvatting van een 3-4tal maand tinder:
100+ likes ofzo (geen idee hoeveel precies)
75 matches , waarvan 38 gesprek gehad.
4 ontmoetingen, waarvan 1 wacko , 1 rebound, 1 die niet mijn type was & 1 mogelijk toekomstige moeder van mijn kinderen.
Zéér veel (quasi allemaal) moest ik er echt energie in steken om het gesprek op gang te houden. Het begon altijd zeer vlot, maar dan heb ik eens geprobeerd wat het geeft als ik niet het initiatief neem --> gesprek stopt.
Er zaten toch wel enkele zeer knappe vrouwen tussen, maar ook enkele waarbij ik duidelijk ben misleid door hun eerste foto. Moment dat de match kwam en ik meer foto's bekeek , bleek het toch niet mijn type te zijn. Diegene met wie ik nu aan het daten ben, vond ik zelf eerst out of my league trouwens
Klik om te vergroten...
Ik word al moe van dat te lezen :unsure:
 
Ik ben precies blij dat ik niet meer moet daten. :unsure:

En stel (god forbid) dat ik ooit weer zonder zou vallen: Denk dat ik de eerste 110 jaar toch es mijn eigen goesting ga doen zonder vrouw in de geburen :lol:
 
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. Aanmelden | Registreren

Vergelijkbare onderwerpen

Booka
  • Artikel Artikel
BeyondGaming wenst jullie een spetterend 2025 met nieuwjaarsbrieven!
Reacties
2
Weergaven
2K
PreDaToR
P
Booka
Nieuwjaarsbrieven van de crew
Reacties
4
Weergaven
5K
wolfen
wolfen
Quentin Clemens
  • Artikel Artikel
De gamereleases van juni 2025
Reacties
0
Weergaven
1K
Quentin Clemens
Quentin Clemens
Booka
  • Artikel Artikel
BeyondGaming wenst jullie een spetterend 2023 met nieuwjaarsbrieven!
Reacties
1
Weergaven
2K
Ubergier
Ubergier
Joeri
  • Artikel Artikel
Games of the Year 2023 van de redactie
Reacties
1
Weergaven
1K
GETHEZ
GETHEZ
Terug
Bovenaan