Ik vraag me soms wel af hoe die mannelijke profielen er wel niet uitzien die dan wel succes hebben.
Ik heb Tinder, Bumble en Feeld gehad. Ik heb nu wel de sjans dat ik paar toffe foto's heb van ik op een podium met veel publiek. Maar voor de rest, gewone 'voila dat ben ik' foto's.'t Is niet dat ik superveel matches had. Heb in 2017 veel 'getinderd' zonder verwachtingen en mezelf gebleven met een groot 'we zullen wel zien' en 'het is wat het is'-gehalte en na wat one-nighters en langdurige connecties zo de moeder van mijn zoon tegenkomen (da's gedaan, gezamenlijk gelukkig beslist dat het niet meer was wat het was). 2023 terug getinderd, met datzelfde principe. En heb nu een vriendin, iemand die op een zelfde manier in het leven stond als ik, naar elkaar toegegroeid zonder verwachtingen en zelfs met een 'ja, ik wil geen relatie é' en voila, hier zijn we dan. Wel een relatie, en een goei.
Vaak hoor ik dat precies alles moet, en het moet snel gaan, en nogal snel dat 'ik wil u voor mij alleen', zelfs als ge nog maar in de 'hallo, daten?'-fase zit. Als ge zo tindert, moet dat toch ongelooflijk vermoeiend zijn, denk ik dan. Gewoon amuseren, connecties zoeken, als ge het ni voelt, afbreken, eerlijk zijn tegenover uzelf en de date, alles groeit wel of net niet. Relativeren, 't is ook maar dat é. En die goeie dingen komen wanneer ge het dan juist niet verwacht.
En u dat niet aantrekken van dat er anderen zijn. Tuurlijk zijn er anderen, gij zijt ook die andere voor zijn/haar matches.
Mss bekijk ik het allemaal wat simplistisch of positief, maar zelfs de mindere dates, die dan op niks eindigen, haal ik er dan altijd iets uit van wat ik nog niet wist over mezelf, of kent ge weer een café extra ofzo, of weet ge al meer wat ge wel en niet wil.