Met mijn ervaring tot nu toe? Zelfs bij de groep die het allemaal wat serieuzer/duurzamer wil aanpakken eindigt het met exact hetzelfde gedoe, het wordt alleen gepresenteerd met wat mooiere woorden. Er zullen ongetwijfeld uitzonderingen zijn die je dan net toevallig op het juiste moment tegenkomt maar dan moet je u eerst door een hele hoop shit worstelen en daar heb ik nu even geen zin in.
Ik weet het niet. Als je zonder apps met vreemden gaat beginnen praten/daten die geen "vriend van een vriend" zijn, zou dat zoveel beter gaan?
Ik werd de dag voor een date unmatched, je bent niet de enige. In de plaats van gewoon even te zeggen dat ze het toch niet ziet zitten.
En toch zit een grote groep (de meerderheid) van alle soorten erop. Als ZOveel mensen er problemen mee hadden, zou het zichzelf wel reguleren en uitsterven.
Als ik voor mezelf spreek, niet echt. Maar mijn ervaringen beperken zich tot vreemden in het uitgaan. Daar had ik initieel geen diepe gesprekken mee en was de aantrekking puur op uiterlijk.
Nee, want er is geen* alternatief qua online dating dus je "moet" het wel op die manier doen. De manier waarop die apps werken in combo met hoe onze kop nu eenmaal werkt werken het allemaal in de hand dus het is aanpassen of opgeven. Het verklaart ook waarom mensen een app als Breeze een verademing noemen: Beperkt aanbod aan mensen, onmiddellijk irl afspreken. Nu nog wachten tot dat ding ook beschikbaar komt in mijn regio.
Er zijn nog altijd speeddates. Ik hoor daar toch ook wat recente succesverhalen onder de collega’s/vrienden, mensen die online dating ook minder vonden. Speeddating verkort voor jou misschien het proces? Mensen betalen ervoor dus zijn misschien ook wat concreter op zoek?
. Voor mij verlaagde online dating wel een drempel, je weet dat die persoon single en op zoek is. 
.
Ja dat weet ik hoor. Het is vooral een stuk rugzak dat getriggerd wordt. De combo van "wel klaar om iemand nieuw toe te laten" en "de manier waarop het op de apps loopt triggert het één en ander" is nogal kak.
Idd speeddating is wat serieuzer heb ik ook de indruk. Gisteren nog eentje gedaan. Enkel moet je daar wel naartoe gaan met de instelling van "een leuke avond hebben en wat babbelen met mensen en we zien wel" en niet "ik ga hier de vrouw/man van mijn leven tegenkomen". Basically is het datingapps IRL maar je kan zelf niet kiezen wie er voor je komt te zitten maar wel in een bepaalde leeftijdscategorie. Wat natuurlijk ook wel de kans verhoogt dat het effkes duurt eer je iemand tegenkomt waarmee jij wil matchen of die met jou wil matchen achterna. En dan moet het nog pas beginnen.
Ik zou hier zelf ook echt niet mee om kunnen en serieus pissed zijn, en dat zeg ik dan als persoon die zelf nog een relatie heeft gehad met iemand uit die regionen en vrienden maakte met mensen die er net hetzelfde in stonden als hij - ook uit die cultuur, of ze spraken toch dezelfde moedertaal.
Hoe bedoelde? Alle alternatieven, aka "hoe men het vroeger deed" zijn nog steeds beschikbaar hoor. Maar blijkbaar kiest de grote groep toch voor de apps omdat ze dat toch ergens beter vinden.
www.hln.be
Natuurlijk niet.
Geen idee wat er in dat artikel staat, zit achter een paywall, maar dat gaat waarschijnlijk over de klassieke Tinderfrustraties? Hier heel dat boeltje even buitengesmeten want geen zin in. Van't straat geraken is nu ook niet mijn ultieme levensdoel en het is alle bijhorende dating-ontgoocheling momenteel niet waard.
Single Thomas (33) raakt niet aan dates. Expert geeft advies: “Dit zijn de pluspunten waar vrouwen echt naar zoeken”
Thomas (33) ontdekte na een relatie van 10 jaar dat zijn vriendin hem bedroog. Hij herpakte zich. Zette zichzelf weer op de datingmarkt. Maar een nieuw lief vinden wil niet lukken. “Eerlijk? Ik ben ook bang om vrouwen aan te spreken, in tijden van MeToo.” Daten als single man is moeilijk, weet...
Artikels als bovenstaande doen weer trauma's van 10 jaar geleden naar boven komen, ik kan de de frustratie en radeloosheid terug herinneren van gewoon niet te weten hoe iemand te leren kennen als je niet conventioneel aantrekkelijk bent.
Momomo, er zijn er ook die wél zijn type zoeken. Je moet u natuurlijk eerst door alle andere Tindershit worstelen en mekaar wel tegenkomen en matchen en dan nog op het juiste moment. Dus ja, het blijft één hoop gedoe.
Is die eerste zijn niet zowat de standaard op 33 jaar? En die tweede zin vind ik zo'n lege uitspraak die iedereen over zichzelf kan zeggen.
