Het grote BeyondGaming Dating topic

Ja, ik zal denken "geen misse" en ik ga vooruit met m'n avond. Again, ik kan niet gemeend smalltalken.
Daarom dat je beter in omgevingen komt waar je een concrete aanleiding hebt om iemand aan te spreken.
Sportclub, één of andere hobby, gemeenschappelijke vrienden, ...
En ja, dan moet je heel veel chance hebben dat daar toevallig uw goesting in zit, maar het kan.

Vraag maar eens aan koppels hoe ze elkaar hebben leren kennen - zoveel 'uitgaanders' zitten daar meestal niet bij, hoor.
 
Mannekeslief, ik heb compassie met vrouwen op de datingmarkt. Bepaalde posts hier, niet moeilijk dat vrouwen extreem selectief zijn.

Ja, datingapps sucken en laten mensen niet van hun mooiste kant zien, hoe die dingen werken houdt dat ook in stand. Maar verder, de wereld loopt vol leuke vrouwen. Je moet het geluk hebben één tegen te komen waarmee het matcht en dat ook nog op het juiste moment.

Als ik sommige berichten lees krijg ik het gevoel dat sommige denken omdat ze op de dating apps zitten dat ze recht hebben op matches.

En het blijft voor mij een mysterie hoe mensen dag en nacht klagen over de dating apps en er toch op blijven.

Nog erger alsof er geen buitenwereld bestaat waar deze vrouwen effectief rondwandelen. Als het online niet lukt doe het dan offline.

Juist zoals een bende verslaafde die constant klagen over drugs maar toch drugs blijven pakken.
 
Daarom dat je beter in omgevingen komt waar je een concrete aanleiding hebt om iemand aan te spreken.
Sportclub, één of andere hobby, gemeenschappelijke vrienden, ...
En ja, dan moet je heel veel chance hebben dat daar toevallig uw goesting in zit, maar het kan.

Vraag maar eens aan koppels hoe ze elkaar hebben leren kennen - zoveel 'uitgaanders' zitten daar meestal niet bij, hoor.
Sportclub toch ook niet meer vanzelfsprekend :) deze zomer in Basic Fit gestart en er is een vrouwenzaal die afgesloten is dus mannen en vrouwen trainen afzonderlijk, bij de crossfit is dit dan weer niet het geval
 
Alinea 1: ik kan niet iemand leuk vinden die ik niet minstens een 7 op 10 vind, echter ik geen succes haal bij die "klasse", date ik 6/10 en 5/10. Puur subjectief. Hoe ik eruit zie staat volledig los hiervan.

Alinea 2: geen idee wat gij hiervan hebt gemaakt, maar dit is ook terug alinea 1. Te knappe vrouwen of als ik hoor dat ze hoge functies hebben, dat schrikt me af.

Alinea 3: ik ga gewoon eens iets drinken en uitgaan als in danscafés quasi niet. Moet iedereen op café gaan puur om te versieren?

Ik geloof dat ik eens ergens statistieken gezien heb waaruit bleek dat quasi elk man, op dating apps, het moet stellen met een vrouw onder zijn "niveau". En niet verwonderlijk gezien de de enorme keuze aan mannen (die de neiging hebben alles wat "doenbaar" is te liken) waaruit vrouwen kunnen kiezen, wat hen vaak een vertekend zelfbeeld geeft. Ik geloof nog altijd dat de "traditionele" weg in real life de beste weg is om het maximaal haalbare te vinden. Maar niet evident eens je binnen een zekere leeftijdheidscategorie (30 plus) zit waar de meeste van je vrienden reeds gesetteld zijn en het dus moeilijker wordt om met nieuwe mensen in contact te komen.
 
Als ik sommige berichten lees krijg ik het gevoel dat sommige denken omdat ze op de dating apps zitten dat ze recht hebben op matches.

En het blijft voor mij een mysterie hoe mensen dag en nacht klagen over de dating apps en er toch op blijven.

Nog erger alsof er geen buitenwereld bestaat waar deze vrouwen effectief rondwandelen. Als het online niet lukt doe het dan offline.

Juist zoals een bende verslaafde die constant klagen over drugs maar toch drugs blijven pakken.

Online weet je wel met 99% zekerheid dat ze single is.... Het is gewoon een feit dat de meeste mannen moeite hebben met afwijzing, een "risico" dat je eenmaal loopt bij het aanspreken van aantrekkelijke wildvreemden die meestal al in een relatie zitten. Persoonlijk heb ik een haat-liefde verhouding met de dating apps. Enerzijds heb ik er vele bedpartners aan te danken, maar anderzijds hebben ze me zelden iets duurzaams opgeleverd. Voor een huismus als ik die van thuis uit werkt en zijn hobby's (buiten de gym) grotendeels thuis beoefent is het een handige tool om toch tenminste mijn primitieve/primaire noden te bevredigen, al ben ik wel op een punt gekomen dat het wel wat meer mag zijn nu. Daarnaast heb ik de indruk dat de hoogtijden van tinder & bumble wat voorbij lijken te zijn hier in België. Een 5-6 tal jaar geleden, toen tinder populairder was, had ik persoonlijk veel meer (kwalitatieve) matches vergeleken met nu, al kan dit ook liggen aan het feit dat ik sinds een aantal jaren gekozen heb voor het leven op het "platteland". Hoe dan ook, ik ben op een punt gekomen dat ik de "normale" manier van ontmoeten wat meer wil verkennen. Maar daarvoor zal ik uit mijn comfortzone moeten stoppen, en, mezelf kennende, zal dit waarschijnlijk weer bij praten blijven.
 
Ik geloof dat ik eens ergens statistieken gezien heb waaruit bleek dat quasi elk man, op dating apps, het moet stellen met een vrouw onder zijn "niveau". En niet verwonderlijk gezien de de enorme keuze aan mannen (die de neiging hebben alles wat "doenbaar" is te liken) waaruit vrouwen kunnen kiezen, wat hen vaak een vertekend zelfbeeld geeft. Ik geloof nog altijd dat de "traditionele" weg in real life de beste weg is om het maximaal haalbare te vinden. Maar niet evident eens je binnen een zekere leeftijdheidscategorie (30 plus) zit waar de meeste van je vrienden reeds gesetteld zijn en het dus moeilijker wordt om met nieuwe mensen in contact te komen.
Hoe hebben ze "onder hun niveau" omgezet in data? Of gaat het over socio-economische parameters?
 
Ik geloof dat ik eens ergens statistieken gezien heb waaruit bleek dat quasi elk man, op dating apps, het moet stellen met een vrouw onder zijn "niveau".
Uiterlijk is zo subjectief dat je toch moeilijk kan spreken over niveaus of scores? In het beste geval kan je zelf iemand "een score" geven maar evengoed geeft een andere persoon die een totaal andere "score".
 
Online weet je wel met 99% zekerheid dat ze single is.... Het is gewoon een feit dat de meeste mannen moeite hebben met afwijzing, een "risico" dat je eenmaal loopt bij het aanspreken van aantrekkelijke wildvreemden die meestal al in een relatie zitten. Persoonlijk heb ik een haat-liefde verhouding met de dating apps. Enerzijds heb ik er vele bedpartners aan te danken, maar anderzijds hebben ze me zelden iets duurzaams opgeleverd. Voor een huismus als ik die van thuis uit werkt en zijn hobby's (buiten de gym) grotendeels thuis beoefent is het een handige tool om toch tenminste mijn primitieve/primaire noden te bevredigen, al ben ik wel op een punt gekomen dat het wel wat meer mag zijn nu. Daarnaast heb ik de indruk dat de hoogtijden van tinder & bumble wat voorbij lijken te zijn hier in België. Een 5-6 tal jaar geleden, toen tinder populairder was, had ik persoonlijk veel meer (kwalitatieve) matches vergeleken met nu, al kan dit ook liggen aan het feit dat ik sinds een aantal jaren gekozen heb voor het leven op het "platteland". Hoe dan ook, ik ben op een punt gekomen dat ik de "normale" manier van ontmoeten wat meer wil verkennen. Maar daarvoor zal ik uit mijn comfortzone moeten stoppen, en, mezelf kennende, zal dit waarschijnlijk weer bij praten blijven.

Ik zit bijna in dezelfde situatie.

Ik werk voor 60% thuis en de rest op kantoor (en daar zal ik nooit iets forceren) en mijn gym is bij mijn thuis. Enigste nadeel aan mezelf is dat ik een introvert ben en ik zit héél graag thuis.

Ik heb geluk dat ik een goede kameraad heb die maar al te graag nog opstap gaat en zo kom ik nog vrouwen tegen. Anders zou het echt niks zijn aangezien ik niet op de apps zit.

Mijn grootste voordeel is dat niemeer opzoek ben naar een langdurige partner en ik moet eerlijk toegeven een vlugge partner vinden in 2025 is zo makkelijk als iets. En af en toe een situationship is een fijne afwissing.

Ik zit zo vast in mijn wereld van rust dat ik geen nood meer heb aan een relatie. En als het gewoon voor seks is dan is het tegenwoordig heel makkelijk.

Maar iemand die echt een relatie wilt met zicht op trouwen en kinderen kan ik begrijpen dat het niet simpel is.
 
Uiterlijk is zo subjectief dat je toch moeilijk kan spreken over niveaus of scores? In het beste geval kan je zelf iemand "een score" geven maar evengoed geeft een andere persoon die een totaal andere "score".
Dat vind ik niet. Je kan toch vrij objectief zeggen of iemand knap is of niet. Uiteraard is er een grote groep die daar wat tussenvalt en 'gemiddeld' is. Daar zit de subjectiviteit in hoe 'gemiddeld' iemand eruit ziet.
 
Dat vind ik niet. Je kan toch vrij objectief zeggen of iemand knap is of niet. Uiteraard is er een grote groep die daar wat tussenvalt en 'gemiddeld' is. Daar zit de subjectiviteit in hoe 'gemiddeld' iemand eruit ziet.
Dit, het is toch vaak wel heel duidelijk of iemand knap is of niet.
je kan onderling wel wat andere voorkeuren hebben maar een knap gezicht/lichaam is een knap gezicht/lichaam.

Hier voorlopig vrij stil in dating wereld. Op stap gaan gebeurt quasi nooit (geen gezelschap dat dat nog doet) en ik ga nu niet op straat random vrouwen aanspreken. Da's toch ook megavreemd.
 
Ik twijfelde om dit te posten, want het komt wat betweterig over. maar ik heb de indruk dat sommige mensen alles te moeilijk en te dwangmatig maken.

Kijk, het is een moeilijk te navigeren wereld bij momenten, maar maak het niet moeilijker dan het is. Ja, je hebt een achterstand als je niet conventioneel aantrekkelijk bent en misschien zelfs een ondergemiddeld voorkomen hebt. En het is gemakkelijker met een dikke job en een grote zichtrekening. Maar ik heb al tal van objectief mottige venten leuke en/of mooie dames weten scoren.

Echter, vanaf er een soort wanhoop is ingeslopen ben je een vogeltje voor de kat. Als je jezelf moet voornemen om random zoveel mogelijk vrouwen aan te spreken om 'the numbers game' te spelen ga je weinig succes hebben. Als je een avond gaat beoordelen op het aantal nummers en dames die je hebt kunnen binnenkletsen ga je eveneens problemen hebben. Wanhoop is geurloos en onzichtbaar maar iedereen ruikt en ziet het vanop een kilometer afstand en niemand moet er iets van hebben. Helemaal random aanspreken levert je doorgaans enkel awkward stiltes op.

Kort door de bocht kan ik zeggen dat sommige dingen niet zo erg zijn als ze lijken, maar anderzijds moet je ook de realiteit onder ogen komen :

- Uiterlijk bepaalt aanvankelijk redelijk veel, maar quasi iedereen valt te redden in bepaalde mate. Niet iedereen is op nonchalante wijze aantrekkelijk meeste mensen hebben dat eigenlijk gewoon niet. Verzorg jezelf, kleed jezelf deftig en stem alles af op wat je van nature hebt meegekregen. Heb je een terugtrekkende haarlijn? Ga naar Turkije of face the music en pas je kapsel aan. Vraag aan een deftige kapper om advies. Heb je een tonnetje en/of child bearing hips? Doe er wat aan of koop kleren die de aandacht er van afleiden. Ik hoor vaak mannen klagen over zichzelf dat ze lelijk zijn enzovoort, doorgaans valt dat heel goed mee en het is niet allesbepalend. Yulia van K3 wordt gezien als een 10/10 heavenly blessed beauty door velen, die is samen met iemand die er uit ziet als de gemiddelde persoon aan de toog in je bruine kroeg op woensdagnacht.

Algemeen : Hoe meer je afwijkt van de norm, hoe moeilijker je het gaat hebben. Dat kan gaan over een gebrek aan conventioneel mooie features, een gebrek aan fitheid, handicaps (de wereld is soms genadeloos) of simpelweg je eigen gevoel voor mode waar je niet van wil afwijken. Je moet dan je niche vinden, aansnijden en aantrekken. Als metalhead ga je vaak niet zo snel je ding vinden in een courant danscafé. Maar cafés met likeminded mensen en Graspop ofzo ga je dat wel vinden. Sowieso is je poule wat kleiner, maar misschien heb je in die poule wel relatief veel succes.

Maar ik heb al verschillende mensen een grote transformatie zien doorgaan met dieet, een fitness abonnement en een klein beetje stijladvies. Het kost allemaal geduld en inzet natuurlijk, niet iedereen heeft daar zin in. Maar dat moet je dan ook maar aanvaarden

Hygiëne hoort hier ook bij trouwens. Een goed deel van de mannen die uitgaat heeft een waanzinnige stinkbek en vaak een zweetgeur. Poets je tanden, douche elke dag en zoek een deftig parfum waar je liefst ook geen bad van pakt. Hiermee heb je al snel een flink streepje voor.

- Vlot praten is niet iedereen gegeven. Random aanspreken... Enkel als je oprecht iets vindt of ziet waarmee je een gesprek kan aanknopen. En als dat niet vlot gaat, zeg gedag en ga verder met je avond. Sowieso focus je beter op jezelf amuseren zonder een zoektocht naar foef. Heb plezier met je vrienden, praat, nuttig een drankje, plaats zelfs een dansje eventueel. Alles gaat sowieso vlotter gaan wanneer je geen hyperfocus hebt op arbitraire zaken zoals de noodzaak om x aantal dames te spreken of x aantal nummers te bemachtigen.

Misschien heeft iemand een kledingsstuk aan waar je iets over kan zeggen of complimenteren. Misschien gebeurt er iets en sta je naast elkaar en zeg je er iets over en ontstaat een gesprek. Whatever. Gewoon op iemand aflopen en hoi zeggen? Okay als je Brad Pitt bent en anders is het een extra blokje hout op het vuur van "ALLE VROUWMENSCHEN IN HET WESTEN ZIJN KOUD EN FRIGIDE EN IK VIND NOOIT IEMAND!!"

Bespaar jezelf dat. En niet iedereen is grappig en niet alles uit je mond moet haha grappig zijn. Dat is ook een besef dat veel mensen ontbreekt met vervelende praatjesals gevolg.

- Met vertrouwen veinzen kan ik redelijk kort zijn : Ik hoorde onlangs een quote, vergeten van wie want door slaaptekort is mijn brein moes geworden. Maar die ging zo ongeveer : "True confidence is not shouting self affirmation in the mirror every morning. It is going out in the world and proving how good you are/who you say you are every day." Vertrouwen faken gaat je imo zelden ver brengen. De reeds aangehaalde zaken hierboven kruisen eigenlijk ook het gegeven van vertrouwen. Doe moeite om een versie te zijn van jezelf die je ongeveer kan beschouwen als optimaal en aanvaard ook enige beperkingen die je hebt. Vertrouwen ga je enkel hebben als je jezelf een beetje graag hebt.

- Kom uit je kot. Je kan wachten tot iemand je huis binnenwandelt en je alle hoeken van de kamer laat zien, maar dat gaat niet gebeuren. Doe hobbies, bezoek fora, spreek af met vrienden en ontmoet hun andere vrienden, spreek af met familie en leer hun andere kringen kennen, ga sporten. Doe dit allemaal zonder het doel om elke persoon aan te spreken als een potentieel stuk vlees om op te vreten. Verken het leven, maar wees niet de irritante predator. Vanzelf ga je driften naar likeminded mensen en vice versa. Apart afspreken en volgende stappen zetten is een volgend verhaal. Maar je gaat daar nooit komen zonder het voorgaande.

- Keep it light. Ja, de datingwereld is vaak onprettig en afwijzing is daar een deel van. Kijk niet te veel opzij naar anderen hun succes en word vooral niet te zuur. Zoek niet te fel. Overal zijn leuke mensen, overal kan je leuke connecties maken. En wees niet té hard voor jezelf. Makkelijker gezegd dan gedaan soms, sommigen onder jullie zijn al jaren 'tegenslagen' aan het verwerken. Maar je gaat nooit leuke mensen aantrekken als je zelf een nukkige goblin bent.

- Soms gaat het traag of komt het er niet van. Daarom is het belangrijk om gewoon van jezelf te houden en op jezelf te leren zijn, jezelf écht goed leren kennen. Een partner vinden en bijhouden is zeer leuk. Maar dit is niet het enige in het leven. En de meest hopeloze mensen die ik ken eindigen vaak met mensen die hun leven enkel maar slechter maken uiteindelijk. 'Gelukkig alleen' trekt veel sneller en beter aan dan 'wanhopig op zoek'.

Veel tekst maar heel simpel in essentie. Als alles tegenvalt kan je nog altijd voor tv gaan werken zoals Andy Peelman en dan kan je als onuitstaanbare bavianenreet nog steeds interesse opwekken.

regelmatig ga ik met een paar single vrienden mee naar zo’n 30+ fuif. (Dat is pas een tempel voor hitsige mannen/biologische klokken die doortikken).

Vaak heb ik dan als eerste “prijs” en desondanks dat ik geen Brad pitt ben en meteen zeg dat ik niet single ben blijven die dames soms aandringen. Een leuke babbel en onnozel doen is trouwens ook niets mis mee, maar ik krijg ze niet doorgeschoven naar mijn single vrienden.

Wat ik belangrijk vind bij het uitgaan, Ben zelf 1,84 groot,blond maar niet de magerste.

*zelfzeker zijn.
*Max 3 weken geleden naar de kapper geweest. (Ja vrouwen zien dat)
*Draag een polo of hemdje (eenmaal in een relatie kan je dragen wat je wil)
*Toevallig heb ik altijd een deftige/dure horloge aan. (Ook zoiets dat vrouwen altijd “toevallig gezien hebben”)
*Geen korte broek!
*Deftige schoenen, op uw 16 geraak je met air Max aan een liefje, nadien gaat dat stijl bergaf. (Vrouwen beoordelen daar echt op)
*Veel glimlachen werkt, je valt op tussen uw vrienden die slechtgezind zijn omdat hun voetbalploeg verloren heeft.

Klopt grotendeels maar wie de fuck kan er geen Air Maxen combineren?
 
Maar ik heb al verschillende mensen een grote transformatie zien doorgaan met dieet, een fitness abonnement en een klein beetje stijladvies. Het kost allemaal geduld en inzet natuurlijk, niet iedereen heeft daar zin in. Maar dat moet je dan ook maar aanvaarden

Hygiëne hoort hier ook bij trouwens. Een goed deel van de mannen die uitgaat heeft een waanzinnige stinkbek en vaak een zweetgeur. Poets je tanden, douche elke dag en zoek een deftig parfum waar je liefst ook geen bad van pakt. Hiermee heb je al snel een flink streepje voor.

Dit helemaal. Ik heb het al een geschreven maar ik ben jaren vrijgezel gebleven om aan mijn eigen glow up te werken. Nieuwe kleerkast, douche routine, tandroutine, dieet en sport.

Zelf nu dat het mentaal moeilijk is probeer ik mij hier aan te houden want hiermee kan je, jezelf echt onderscheiden.
 
No offense aan jou @peppe (als je bijvoorbeeld depressief was -niet dat ik zeg dat je dat was- is het normaal dat je niet goed voor jezelf zorgt) en dit is niet per se recht aan jou gericht, maar het verbaast me steeds hoeveel mannen zaken als 'douche regelmatig' en 'poets je tanden dagelijks' als een soort hack zien.

Bij vrouwen (en mannen) is het uiterlijk uiteraard belangrijk, maar de "vibe" is nog veel meer waard. Als je een 5/10 bent en je komt met fatsoenlijke kleren (geen band shirt met deokringen op omdat je die al jaren draagt) aan en een kapsel dat wat fatsoenlijk zit en je bent proper gewassen, dan kom je al heel ver. Zolang je dat domperaura niet uitstraalt wat hier al uitvoerig belicht is.

En toch zie ik zo vaak van die eeuwig single mannen uit mijn kringen op date vertrekken terwijl ze er uit zien alsof ze bij een vriend gaan helpen verbouwen. Je moet jezelf niet verloochenen natuurlijk. Als je een jeans en t-shirt type bent moet je niet in een kostuum aankomen; maar een jeans en t-shirt kan je ook heel netjes er laten uit zien. Zoek een t-shirt dat past en je lichaam accentueert, bijvoorbeeld, in plaats van zo'n vormeloos en uitgelebberd ding.

En inderdaad: verzorg jezelf. Jij maalt misschien niet om dat warrige kapsel dat al maanden niet meer door een kapper is gezien, en jij vindt misschien dat een pufje deo voldoende is in plaats van snel even te douchen (besef wel dat je eigen lichaamsgeur iets is wat je minder snel merkt dan vreemden) maar zeker bij de eerste dates is je voorkomen (niet zozeer je uiterlijk) zo belangrijk.

Daarmee zeg ik niet dat alle mensen in de thread die moeilijk aan een lief geraken stinken, maar eens objectief in de spiegel kijken (of vriendinnen eens heel eerlijk laten zijn) kan al wonderen doen. Verzorg jezelf. Dat moet je niet doen voor de buitenwereld, maar ook voor jezelf.
 
No offense aan jou @peppe (als je bijvoorbeeld depressief was -niet dat ik zeg dat je dat was- is het normaal dat je niet goed voor jezelf zorgt) en dit is niet per se recht aan jou gericht, maar het verbaast me steeds hoeveel mannen zaken als 'douche regelmatig' en 'poets je tanden dagelijks' als een soort hack zien.

Dit is gewoon persoonlijk maar ik heb routine nodig. Toen het gedaan was met mijn ex zat ik echt rock bottom en wou ik een verandering maken van 180 graden. Al de dingen die ik doe, doe ik niet als doel om in bed te geraken met een vrouw. Maar gewoon om een betere versie van mezelf te maken.

Ik was een kluizenaar zonder zelfvertrouwen en ik wou er terug staan dus heb ik opgezocht hoe je, jezelf kan veranderen.

Vb van mijn routines.

Tand routine.

Ik dacht altijd met mondwater + flossen en tanden poetsen doe ik meer dan genoeg. Maar de extra dingen in deze video hebben echt wel een verschil gemaakt.


Douch routine

Ik kon niet de juiste vinden die ik gebruik maar dit is het ongeveer.


Gezichts routine

Hier ga misschien het meeste commentaar op krijgen maar dit vind ik oprecht fijn om te doen en ik merk dat ik veel minder uitbraken heb omdat ik mijn huid beter verzorg. (met een goed dieet en veel water natuurlijk)


Dit zijn niet de gebruikelijke routines die jan en alleman doen. Moet je deze dingen doen? Helemaal NIET, ik kies er gewoon voor en na een tijdje is het een dagelijkse routine geworden. Nu ja met een depressie lukt het niet altijd om de volledige routine te doen maar op de goede dagen doe ik het wel. Ik heb geen kinderen of huisdieren wat ik wel heb is veel tijd en die steek ik graag in mezelf. Ik besef ook wel iemand met kinderen dat die hier geen tijd voor heeft wat niet wil zeggen dat zijn manier van doen minder waard is.

Als ik mij goed in mijn vel voel dan straal ik dat ook uit wat zich omzet naar meer zelfvertrouwen.

Toen het gedaan was na 13 jaar wou ik zo snel mogelijk een vriendin hebben omdat ik het nietmeer gewoon was om alleen te zijn. Ik heb toen een jaar aan mezelf gewerkt en daarna alle dating apps gedownload. Fotos laten trekken door mijn zus die niks anders doet dan sociale media. Mijn andere zus had mijn bio nagekeken zodat deze vrouw vriendelijk was.

Resultaat: zo goed als geen matches. En dan begin je, jezelf in vraag te stellen van scheelt er iets aan mij? Moet ik nog meer dingen veranderen? Wat kan ik nog meer doen...? Ik begon zofel aan mezelf te twijfelen dat ik mijn leeftijd grens tot 60+ had gezet en nog GEEN matches.

Dus heel dieje nest van mijn gsm gegooid en erna met mijn kameraad af en toe opstap gegaan. En toen had ik wel succes. Vorige week bij PKP was het ook raak, groep vriendinnen tegen gekomen aan de praat geraakt met één ervan. In persoon gaat het zoveel makkelijker, een grapje hier, wat dansen daar en we zijn vertrokken.

Ik denk dat het heel belangrijk is voor mannen om te beseffen dat DA een totaal vertekend beeld geven. En wanneer de frustraties en ontgoocheling te groot worden is het best of even een detox te nemen van de apps en het offline te proberen.
 
Dit is gewoon persoonlijk maar ik heb routine nodig. Toen het gedaan was met mijn ex zat ik echt rock bottom en wou ik een verandering maken van 180 graden. Al de dingen die ik doe, doe ik niet als doel om in bed te geraken met een vrouw. Maar gewoon om een betere versie van mezelf te maken.

Ik was een kluizenaar zonder zelfvertrouwen en ik wou er terug staan dus heb ik opgezocht hoe je, jezelf kan veranderen.

Vb van mijn routines.

Tand routine.

Ik dacht altijd met mondwater + flossen en tanden poetsen doe ik meer dan genoeg. Maar de extra dingen in deze video hebben echt wel een verschil gemaakt.


Douch routine

Ik kon niet de juiste vinden die ik gebruik maar dit is het ongeveer.


Gezichts routine

Hier ga misschien het meeste commentaar op krijgen maar dit vind ik oprecht fijn om te doen en ik merk dat ik veel minder uitbraken heb omdat ik mijn huid beter verzorg. (met een goed dieet en veel water natuurlijk)


Dit zijn niet de gebruikelijke routines die jan en alleman doen. Moet je deze dingen doen? Helemaal NIET, ik kies er gewoon voor en na een tijdje is het een dagelijkse routine geworden. Nu ja met een depressie lukt het niet altijd om de volledige routine te doen maar op de goede dagen doe ik het wel. Ik heb geen kinderen of huisdieren wat ik wel heb is veel tijd en die steek ik graag in mezelf. Ik besef ook wel iemand met kinderen dat die hier geen tijd voor heeft wat niet wil zeggen dat zijn manier van doen minder waard is.

Als ik mij goed in mijn vel voel dan straal ik dat ook uit wat zich omzet naar meer zelfvertrouwen.

Toen het gedaan was na 13 jaar wou ik zo snel mogelijk een vriendin hebben omdat ik het nietmeer gewoon was om alleen te zijn. Ik heb toen een jaar aan mezelf gewerkt en daarna alle dating apps gedownload. Fotos laten trekken door mijn zus die niks anders doet dan sociale media. Mijn andere zus had mijn bio nagekeken zodat deze vrouw vriendelijk was.

Resultaat: zo goed als geen matches. En dan begin je, jezelf in vraag te stellen van scheelt er iets aan mij? Moet ik nog meer dingen veranderen? Wat kan ik nog meer doen...? Ik begon zofel aan mezelf te twijfelen dat ik mijn leeftijd grens tot 60+ had gezet en nog GEEN matches.

Dus heel dieje nest van mijn gsm gegooid en erna met mijn kameraad af en toe opstap gegaan. En toen had ik wel succes. Vorige week bij PKP was het ook raak, groep vriendinnen tegen gekomen aan de praat geraakt met één ervan. In persoon gaat het zoveel makkelijker, een grapje hier, wat dansen daar en we zijn vertrokken.

Ik denk dat het heel belangrijk is voor mannen om te beseffen dat DA een totaal vertekend beeld geven. En wanneer de frustraties en ontgoocheling te groot worden is het best of even een detox te nemen van de apps en het offline te proberen.
Vergeet niet dat er een verdienmodel zit achter die apps. Hoe minder matches jij hebt, hoe meer je (misschien) geneigd zal zijn eens een betalende optie zoals premium te proberen om je kans op matches te "vergroten". Zij verdienen er niets aan als jij iemand vindt en de app dus verlaat. Dan is er ook nog zoiets als de "shadowban": het algoritme bepaalt hierbij dat jij niet of weinig getoond wordt omdat je teveel profielen liket. Ik ga hier niet van uit in jouw geval, maar het gebeurt wel degelijk.
 
Man man man hier gaat het ondertussen hard met de matches.
Vorige week 3 dates gehad.

2 Ervan zie ik deze week terug + 1 nieuwe date.
En voor volgende week ook al 2 dates op de planning.
 
Over die apps: ik heb ook gewoon het gevoel dat die de laatste jaren (hetzij door het algoritme er achter, hetzij door de gebruikers) veel frustrerender zijn. Toen ik nog volop aan het daten was gebruikte ik Tinder etc. ook, en daar zijn heel veel leuke dates uit gekomen. Bij mijn vrienden zowat hetzelfde verhaal: een paar zijn nu zelfs gelukkig getrouwd met Tinder matches.

Maar als ik nu eens hoor en kijk hoe dat gaat, dan lijkt het me gewoon een heel andere ervaring. Ik zit er zelf niet meer op dus ik kan niet rechtstreeks vergelijken, maar het lijkt me gewoon veel minder open en "fun" dan vroeger. Mensen lijken veel argwanender en ghosten of unmatchen enorm snel, of zo lijkt het toch. "In mijn tijd" had je nog wel geen tientallen subscription tiers en dozijnen apps, dus misschien heeft het daar wel mee te maken en is het slechts een gevoel.

In mijn omgeving kwamen er tot pakweg vijf jaar geleden best veel koppels voort uit Tinder, terwijl de balans vandaag de dag toch meer is overgeslagen naar echte ontmoetingen.
 
Over die apps: ik heb ook gewoon het gevoel dat die de laatste jaren (hetzij door het algoritme er achter, hetzij door de gebruikers) veel frustrerender zijn. Toen ik nog volop aan het daten was gebruikte ik Tinder etc. ook, en daar zijn heel veel leuke dates uit gekomen. Bij mijn vrienden zowat hetzelfde verhaal: een paar zijn nu zelfs gelukkig getrouwd met Tinder matches.

Maar als ik nu eens hoor en kijk hoe dat gaat, dan lijkt het me gewoon een heel andere ervaring. Ik zit er zelf niet meer op dus ik kan niet rechtstreeks vergelijken, maar het lijkt me gewoon veel minder open en "fun" dan vroeger. Mensen lijken veel argwanender en ghosten of unmatchen enorm snel, of zo lijkt het toch. "In mijn tijd" had je nog wel geen tientallen subscription tiers en dozijnen apps, dus misschien heeft het daar wel mee te maken en is het slechts een gevoel.

In mijn omgeving kwamen er tot pakweg vijf jaar geleden best veel koppels voort uit Tinder, terwijl de balans vandaag de dag toch meer is overgeslagen naar echte ontmoetingen.
Die echte ontmoetingen zijn naar mijn mening de fijnste manier om iemand te leren kennen in plaats van via een dating app, maar als twintiger is dat datinggebeuren toch wel anders dan als dertiger (zeker als je kinderen hebt). Belgen zijn doorgaans ook vrij gesloten wat vriendengroepen betreft: weinig ruimte voor uitbreiding, dus je visvijver blijft wel beperkt. Dan is een datingapp wel een manier om eens elders te gaan vissen.
 
Het kan zeker ook de leeftijd zijn, inderdaad. Maar ik ben actief in een sportvereniging waar ook een hoop 18-en-19-jarigen en twintigers zitten, en ook daar merk ik toch dat de meeste relaties nu in het echte leven tot stand komen. Toen ik die leeftijd had, had Tinder toch een veel groter aandeel in het aantal nieuwe relaties. Het is uiteraard volledig anekdotisch, maar toch.

Ik heb het trouwens nooit voor Tinder en consoorten gehad, of toch niet als langdurig communicatiemiddel. Toen ook: zo snel mogelijk afspreken in het echt (ook zo een paar keer snel-snel afgesproken tijdens het uitgaan in Leuven om elkaar toch eens te hebben gezien) en dan zien waar het naartoe gaat en eventueel elkaar toevoegen op messenger of IG of weet ik veel om meer af te spreken. Ik vind dat teveel chatten tijdens die periode waarin je elkaar leert kennen echt nefast is voor de "magie".

Misschien is het daarom ook dat online daten zo stroef gaat: er gaat al enorm veel verloren als je vooral met tekst communiceert.
 
Over die apps: ik heb ook gewoon het gevoel dat die de laatste jaren (hetzij door het algoritme er achter, hetzij door de gebruikers) veel frustrerender zijn. Toen ik nog volop aan het daten was gebruikte ik Tinder etc. ook, en daar zijn heel veel leuke dates uit gekomen. Bij mijn vrienden zowat hetzelfde verhaal: een paar zijn nu zelfs gelukkig getrouwd met Tinder matches.

Maar als ik nu eens hoor en kijk hoe dat gaat, dan lijkt het me gewoon een heel andere ervaring. Ik zit er zelf niet meer op dus ik kan niet rechtstreeks vergelijken, maar het lijkt me gewoon veel minder open en "fun" dan vroeger. Mensen lijken veel argwanender en ghosten of unmatchen enorm snel, of zo lijkt het toch. "In mijn tijd" had je nog wel geen tientallen subscription tiers en dozijnen apps, dus misschien heeft het daar wel mee te maken en is het slechts een gevoel.

In mijn omgeving kwamen er tot pakweg vijf jaar geleden best veel koppels voort uit Tinder, terwijl de balans vandaag de dag toch meer is overgeslagen naar echte ontmoetingen.
Couldn't agree more. De kwaliteit en het aantal matches was destijds zo veel beter/meer in mijn geval. Nu heb ik nog amper matches of likes met quasi identiek hetzelfde profiel. Was ik destijds wat minder "gulzig" geweest dan had ik misschien nu een duurzame relatie ipv de zoveelste scharrel. 😆
 
Terug
Bovenaan