Squidward

Redactrice
Squidward

Squidward

Redactrice
Review: F1 24 Champions Edition
  • 0
  • 1
En *vroem* we zijn weer vertrokken! Bon, misschien niet ‘we’ maar ik toch. Ja, inderdaad, uw toegenegen redacteur kan zo ongeveer meedoen met The Grand Tour want eens te meer is er een racegame te testen en eens te meer begeeft Jeremy Squidson zich achter het stuur. Dit keer in de supersnelle en glamoureuze wereld van de Formule 1. Ik volg the real thing elk seizoen. Soms enthousiaster dan anders, vorig jaar vroeg een mens zich af waarom de laatste *telt op vingers vijftien …zestien … zeventien …* zeventien races ongeveer nog nodig waren. Dit jaar zit er tenminste wel wat meer animo in. Tot nu toe. We moeten nog een heel aantal maanden. Dankzij F1 24 kan ik gelukkig zelf aan de slag - wat je zelf doet, doe je beter - en dapper pogen om het seizoen naar mijn wil (en kunnen? Maybe not) te buigen. Vroem dus.
Review: Horizon Chase 2
  • 0
  • 1
Mijn echtgenoot is - naast de meest fortuinlijke mens ter wereld - een zeer begenadigde kok. Er is geen gerecht waar hij niet mee aan de slag kan en hij is een krak met kruiding. Daarom dat de meeste avonden in Casa Squidward erg smaakvol verlopen. Maar zo af en toe, bij momenten, is mijn Grote Chef (enkel in de keuken, hij moet hier geen ideeën gaan krijgen) ook niet in the mood en dan gaan we voor de eenvoudigere dingen, wat meestal te leveren is via een app. Er is dan ook absoluut niks mis met een take-awaytje op tijd en stond en je kan deze vergelijking in feite maken met de wereld van het spel. Ik heb hier al een paar racegames mogen reviewen en daar zitten pareltjes tussen, quasi compleet professionele ervaringen waar een speler zich compleet kan in verliezen. Maar af en toe heb ik ook hier wel zin in iets dat een beetje anders is, simpeler tijden misschien? Met Horizon Chase 2 voel ik mij terug een gamer van X aantal jaren terug en ik bedoel dit positief! Zoef...
Review: The Kindeman Remedy
  • 0
  • 1
Het zal u absoluut verwonderen, maar ik zit niet vaak met mijn mond vol tanden. In het geval van The Kindeman Remedy zat ik echter toch een paar dagen vast. Gaming is een apart universum en dat alles daar anders loopt dan in onze eigen werkelijkheid, dat moet niet nog eens gezegd (bij deze zei ik het dus nog eens). Je kan alle kanten uit, de enige limiet is je fantasie en net het schier oneindige aantal mogelijkheden maakt het allemaal zo leuk. Alleen kom je toch af en toe iets tegen waarvan je denkt 'dit is leuk, maar uit welk brein komt dit?' en Kindeman is er zo eentje. Herinnert u zich nog de polemiek indertijd toen Bully uitgebracht werd? Er werden zelfs psychologische studies gedaan om te zien of het moest verboden worden (en in Brazilië gebeurde dat ook). In het geval van The Kindeman Remedy is deze sowieso 'Rated M for Mature' (17+), dus op zich is er al een heel publiek dat weg zou moeten vallen. Nadruk op 'zou moeten' want waar een internet-wil is, is een...
Seriereview: Wednesday Seizoen 1 (blu-ray)
  • 0
  • 1
Er zijn voldoende zaken in het leven waar ik niks van snap. Hoe zet je een breiwerk op? Waarom is een bromfiets anno 2024 nog net zo luid als hij was in 1984? Als je elk jaar een Slimste Mens kiest, moet de vorige dan die titel in feite niet officieel weer ingeven? Maar, één van de hoofdzaken die ik niet snap is toch wel waarom Wednesday Addams' naam verfranst en verspaanst is. Mercredi Addams. Miércoles Addams. Veritaliaanst zelfs: Mercoledi Addams. Nee, daar is niks mis mee en nee, het zal nog wel gebeuren (Juan Wick?), het is echt een privé "maar waarom?". Wednesday is niet de meest ingewikkelde naam - eens je het een keer gehoord hebt, ik zie wel in hoe enkel lezen je doet afvragen wie in godsnaam zijn kind 'Wetnesdee' zou heten - maar daarna simpel genoeg. Ik ben er ook gewoon zeker van dat de Addams-dochter zelf nooit haar naam zo zou (laten) aanpassen. Wednesday en Squidward, wij snappen elkaar. Mijn eigen naam is niet echt te verwarren, maar ik krijg er ook kriebels...
Review: Assetto Corsa Competizione + Nürburgring Pack DLC
  • 0
  • 0
Ik heb geen rijbewijs. Ik heb ook geen fiets (tenzij onderdelen in een doos in de garage sinds 2022 telt als 'fiets'). Daarom kan ik in feite ook niet claimen dat mijn gebrek aan een rijbewijs op mijn half gezegende leeftijd gewoon ligt aan een goed vooruitzicht op de - toen nog - toekomst en zorg voor de planeet. Casa Squidward is ook een beetje in the middle of nowhere dus ook 'ach, voor niets nodig toch' is geen te gebruiken excuus. Al woon ik wel dicht bij een wekelijks partijtje klaverjassen, dus er is wel nog een klein element van spanning in het leven. Kort gezegd (too late) ik ben een eeuwige voetganger. Veel van de games die ik hier test bevatten ook moedige hoofdpersonages die met hun eigen paardenkracht missies volbrengen, dus ik voel mij zeker niet uitgesloten of achtergesteld. Los van mijn eigen niet-rijden, ben ik ook een fan van Formule 1 (#SuckItMax) en kan ik enorm plezier hebben in een goede racingsimulator. Naast de Godfathers Gran...
Review: The Gap
  • 0
  • 2
Elk metrostation in London heeft al jaren een geautomatiseerd omroepsysteem. Behalve eentje. De Northern Line heeft nog steeds het bandje van meneer Oswald Laurence. De brave man werkte voor London Underground sinds de jaren zestig en sprak medio jaren zeventig de bekende zinnetjes zoals 'mind the gap' in. Oswald is al enkele jaren wijlen, maar zijn echtgenote komt nog wekelijks even pauze nemen in dit station, gewoon om haar echtgenoot nog eens te horen. LU belooft ook dat dit zo zal blijven tot het einde van haar dagen (van de weduwe, niet London Underground ...) en daarna gaan de bandjes naar de familie. Een hartverwarmend verhaal. Mind, thát gap is not this Gap. Inderdaad, het verhaal van The Gap is niet zo schattig, maar daarom niet minder interessant om in te duiken.
Review: Terra Memoria
  • 0
  • 3
Een squad. De homies. Min moaten. Welke naam je het ook wil geven, het leven is prettiger als je het niet helemaal alleen moet doorlopen. Ik was enkele weekends geleden op FACTS en daar zag je hoe leuk het was als je in een groepje aan de slag kon met allerhande indrukwekkende cosplays. Maar ook gewoon aan het einde van de dag eens een berichtje kunnen sturen en weten dat iemand oprecht wel wil weten hoe het gaat, het klinkt melig, maar het is wel zo leuk. In de wereld van de verbeelding is het niet anders. Een dwerg helemaal alleen, één hobbit, zelfs geen olijke tweeling maar een olijk enig kind? Bijlange zo handig niet. Nee, voor missies allerhande is het veel leuker om met een gezelschap te zijn. Terra Memoria is zo een game waar je met een aantal personages aan de slag gaat. Vriendschappen voor het leven of toch liever in je uppie? We ontdekken het samen!
BeyondGaming @ FACTS Spring-editie 2024
  • 0
  • 10
De wereld is nooit kleiner geweest. Dankzij het internet (en natuurlijk gevarieerde opties om goedkoper te reizen) ligt zowat elke gedroomde bestemming voor ons open. Indien niet letterlijk, dan toch virtueel. Nog nooit hebben zich ook zo veel nieuwe ‘stammen’ verzameld. Als je tribe niet onder de kerktoren ligt, is er grote kans dat je die ergens op het wereldwijde web kan vinden. Daarom dat de kans om een event als FACTS mee te maken echt wel op mijn lijstje stond.
Review: SpongeBob SquarePants: The Cosmic Shake
  • 0
  • 0
Ik houd wel van SpongeBob Squarepants. "Amaar, Squidward, wat zeg jij nu??" hoor ik u denken. Toch wel, toch wel. Ik kom uit een generatie waar de 'klassieke' tekenfilm begon aangevuld te worden met meer subversieve content. Denk aan Ren and Stimpy, Beavis and Butt-Head ... Materiaal dat zijn plaats ondertussen zeker gevonden heeft in de geschiedenis van de popcultuur, maar het was nooit mijn ding. Nog steeds kijk ik met plezier naar ouderwetse Looney Tunes en ben ik ook een beetje blijer als de obsession du jour van de twee junior Squidwards gewoon leuk en onschuldig is (al trek ik wel een lijn in het zand als het aankomt op Peppa-maak er spek van-Pig of Cai-groan-llou. Daarmee dus mijn sympathie voor de spons met een dasje. Al jaren is het gewoon geestig, zonder ooit een sponsgerelateerd schandaal. De kans om Cosmic Shake op PlayStation 5 te spelen heb ik dan ook gretig aangenomen. Ook al moest ik daarvoor mijn dagelijkse Squidward-zelve inwisselen voor...
Review: Tomb Raider I-II-III Remastered
  • 3
  • 7
Eigenlijk moet ik mij verontschuldigen aan juffrouw Lara Croft. Jaren terug, toen ik mijn allereerste desktop kocht, kreeg men daar nog een hele collectie cd-roms bij en daar zat van alles wel wat tussen (zelfs FIFA) waaronder dus Tomb Raider III. Ik vond de game op zich leuk en daar vertel je dan al eens over. Een meisje dat ik indertijd kende was kennelijk al langer ingewijd in de wereld van het schattenjagen en was bepaald niet onder de indruk van hoeveel tijd haar vriendje ermee bezig was. Ik heb dus een heel aantal jaren naar Miss Croft verwezen als … triangle tits … Niet alleen is deze benaming al jaren niet meer van toepassing, het was misschien ook niet zo heel beleefd. Dus bij deze: sorry, Lara!
Filmreview: Five Nights at Freddy’s - The Movie (dvd)
  • 1
  • 0
Onder het motto 'wie leert niet graag eens iets nieuws' heb ik volgend weetje voor u: beste lezer, de pizza waar New Yorkers zo enorm van over zijn? Die kan je inderdaad nergens anders ter wereld vinden. Ook plaatsen die beweren 'echte NYC-pizza' te kunnen voorschotelen buiten de City zullen er nooit in slagen. Na serieus onderzoek blijkt dat het water dat in het pizzadeeg terechtkomt datgene is wat de New Yorkse-pizza zo speciaal maakt. Een uitzonderlijk dunne maar smakelijke korst waar prachtig mee te werken valt: dankzij het water van 't stad. Tenzij je dus tankers met dát water gaat importeren, kan je gewoonweg geen dubbel gaan maken van the real deal. Dat weet u dan ook alweer, nog eens een onderwerp om tussen vrienden op tafel te gooien voor dat 'goh, gij weet toch de meest random dingen'-moment. Pizza is ook het hoofdproduct van de Freddy Fazbear-keten aan restaurants. Kinderparadijzen waar iedereen met een slice en een smile terug buiten ging...
Review: Mario vs. Donkey Kong
  • 0
  • 7
Zoals elk jaar gaan we de week in waar - in zowat elke omgeving - gemorreld wordt. Ofwel uit wanhoop om wat men dit jaar weer moet verzinnen om romantisch te zijn ófwel omdat er rondomrond enkel gemorreld wordt over wat (luid) als ‘commerciële onzin’ wordt afgedaan. Aangezien BeyondGaming (het zit ‘em in de naam) zich wil bekommeren over elk deel van uw leven, geven wij - ik, appelez-moi Cupido - dé tip. Geschikt als cadeau voor de liefde van je leven, de liefde van deze week of voor jezelf: Mario vs. Donkey Kong verschijnt op 16 februari. (Dat valt dan ook nog netjes op een datum die minder ‘geforceerd’ overkomt, #geniaal)
Seriereview: Hazbin Hotel
  • 3
  • 3
Staat u soms stil wat er met uw onsterfelijke ziel zal gebeuren eens u het tijdelijke met het eeuwige zal inwisselen? Zelfs wie overtuigd is van niets meer dan een close encounter met wormen, zal ooit de vraag krijgen ‘Ja, maar wat áls?’ We hebben uiteindelijk ons verplicht nummertje christendom te danken aan een ‘oei, wat als’- sterfbedmoment van een keizer. Hemel, hel en alles daartussen zijn al duizend jaar een dankbare bron voor verhalen en verschijningen allerhande. Hoopgevend of schrikwekkend, een beetje van beide. Profaan en toch een beetje schattig? Dat … is nieuw.
Disney koopt een beetje Epic Games
  • 0
  • 1
Disney, The House of Mouse, heeft een heel gecureerd imago. Wie heeft nog niet de urban legends gehoord over mensen die een goedbedoelde dwerg op een muur schilderden en prompt een kappen met die handel van Donald Duck kregen. De tijd staat echter niet stil en ook een legendarisch instituut moet mee met de vooruitgang. Daarom is in de laatste decennia het universum van Disney enorm (enorm) gegroeid. Nieuwste aanwinst (nou ja … ‘aanwinst’ … misschien is ‘collega’ een beter woord) is een aandeel van tien procent in Epic Games. Een aandeel van maar liefst anderhalf miljard (an-der-half-mil-jard) in de thuishaven van Fortnite.

De oprichter van Epic Games - en vandaag ook een wreed contente mens - Tim Sweeney had al vroeger overeenkomsten met Disney, getuige de Star Wars- en Indiana Jones-franchises die al een opwachting maakten in de populaire brawler. Daarenboven gebruikte Disney ook al de Unreal Engine van Epic bij het ontwikkelen van materiaal...
Preview: Mario vs. Donkey Kong
  • 0
  • 1
The Super Mario Bros. Movie was vorig jaar een groot succes. Jong en oud zaten in een volledig eigen (nostalgische) bubbel aan alle schermen gekluisterd. Wat de film zo goed deed, was alle personages echt eens als volwaardig weer te geven. Princess Peach en Luigi kregen er op een heel nieuw niveau fans - en begrip! - bij en Bowser kon zo een album uitbrengen. De Toads werden karaktertjes op zich en ook de Kongs herrezen. Cranky Kong is koning van de jungle en Donkey Kong zijn gedoodverfde opvolger. DK is ook traditioneel een tegenstander voor de loodgietersbroertjes, maar in de Mario-film toont hij dat er ook veel goeds in zijn hartje zit door een waardevolle hulp tegen Bowser te blijken. Het moet niet verbazen dat Nintendo ten volle gaat surfen op de golf Mario-hype (en wij zijn toch telkens wel blij om hem te zien) en ons nu Mario vs. Donkey Kong brengt. Terug versus, ja, de rollen zijn als vanouds.
Review: Hitman: Blood Money - Reprisal
  • 0
  • 2
In hoeverre volgt u een beetje de trends? Mocht u niet direct bij zijn (Crocs zijn nog steeds 'in', enkel God weet waarom), laat mij u wat verlichten. Vorig jaar draaide alles om quiet luxury, alles mocht een flinke duit kosten, maar het mocht er niet aan te zien zijn. De stijlbewusten onder ons gingen dus massaal aan het wit, beige, greige (it's a thing). Je kon zelfs denken dat de mode van het moment Werner Herzog's sad beige fashion for sad beige people was. Dit jaar, echter, dit jaar gaan we voluit voor mob chic. Maffiastijl, baby! En wat is onverbiddelijk verbonden aan het begrip maffia? Hitman! Geef toe, als het op sequels aankomt, is dit een pareltje! Hitman: Blood Money kwam in 2006 al uit en wordt nu on steroids gelanceerd als Blood Money - Reprisal voor Nintendo Switch.
Seriereview: Mrs. Davis
  • 0
  • 2
Artificiële Intelligentie. Al heel lang is het een concept dat graag gezien is in de sciencefiction en toekomstdromen. Alleen zijn de dromen in de laatste aantal jaren aan duizelingwekkende snelheid realiteit geworden. AI (om hip te zijn) is tegenwoordig van een bijna onvoorstelbare kwaliteit. Je kan online allerhande tools gaan gebruiken waar een elektronisch brein jouw vragen kan beantwoorden en jouw ideeën kan gaan uittekenen. Wie veel verschillende ‘breinen’ gaat opzoeken, merkt wel dat er nog steeds een onwerkelijk kantje aan zit, maar meer en meer – en sneller en sneller – wordt de lijn tussen mens en machine vager.
Seriereview: Monarch: Legacy of Monsters
  • 1
  • 7
Je hebt soms, niet vaak (niet vaak genoeg), iets waar je na een minuut kijken al een glimlach op de lippen van krijgt. Dat had ik bij Monarch: Legacy of Monsters. Ik denk dat het zelfs geen minuut geduurd heeft. En de glimlach was oprecht. Dit gaat leuk worden. Een enorme last om jezelf als serie te geven na zo een absurd korte tijd. Apple TV is met indrukwekkende snelheid een absolute topspeler aan het worden waar het goede - en gedurfde - series aangaat. Daar hebben ze dus al een streepje in de ‘gaat lukken’-kolom. Volg uw toegenegen Squidward terwijl zij tussen de monsters duikt en uitvist of deze legacy de naam waardig is.
Filmreview: Napoleon
  • 0
  • 4
Geschiedenis is een hoop leugens waar men het over eens is. Of het echt grove leugens zijn is betwistbaar, maar dat geschiedenis geschreven wordt door de 'winnaars' is onontkoombaar. Er is een rijke traditie van woord tegen woord in het gevecht om de voetafdruk op onze historie te kunnen vormgeven, absoluut sinds de opkomst van film en televisie. Bekijk de laatste jaren (meer dan veertig zelfs) een figuur als Elvis Presley. Elkeen onder ons heeft een eigen versie van zijn verhaal ergens ooit wel kunnen bekijken. Van made for tv-drama tot blockbusters, The King wordt keer op keer tot leven gewekt en telkens is het 'dé definitieve versie' van het verhaal en 'de mens zoals hij was'. Maakt dat de mist van de geschiedenis enkel dikker of net genuanceerder? Het blijft een vraagstuk. In dit artikel gaan we niet de hort op met een king, maar met een emperor. Met thé emperor, zelfs. Napoleon Bonaparte, zelfs bij leven en welzijn al een controversieel...
Filmreview: Five Nights at Freddy’s
  • 1
  • 4
Het is ondertussen geen geheim meer – en als het dat wel nog is, gelieve als de gesmeerde bliksem mijn vorige schrijfsels te gaan lezen – dat het huishouden van Squidward een huishouden is dat draait rond Freddy Fazbear en de zijnen. Op kerstavond zullen kleine handjes bij ons een pakje openen met daarin radioactief-groen gekleurde chocolade. De ‘Lemon Lime Gator Grub’ chocoladereep is één van de nieuwste gadgets en gimmicks waar de FNAF-naam aan verbonden is. 'Chocolade' wordt hier – ter info – als vrij ruime term gebruikt. Om maar te zeggen, de mastodont die Five Nights at Freddy’s is, toont nog geen tekenen van vertragen.
Terug
Bovenaan