Je ergernissen van vandaag - Deel 1
- Onderwerp starter BlackOccult
- Startdatum
- Status
Die honden lijken me toch een grote bron van miserie/ergernis te zijn die je wel kunt missen als kiespijn in uw situatie.
Ik ben sowieso al geen hondenmens, maar mijn mijn leven is al druk genoeg met werk, huishouden en kinderen dat geen haar of mijn hoofd eraan zou denken een viervoeter erbij te nemen met alle miserie en last erbij.
ik begrijp ook niet hoe je de honden er nog bij kan nemen. Elk kwartier willen ze naar buiten? 1 grote, nog een kleintje en dan nog tijdelijk een derde erbij?
Pissen en kakken in huis, daar krijg je toch stress van?
Wel jammer dat dan de eerste optie is om het te drukke huishouden af te wentelen op de werkgever door een burn-out te opperen. Terwijl het gewoon @home niet lekker gaat,
Niet persoonlijk nemen. Ik wens je sws veel sterkte.
Pissen en kakken in huis, daar krijg je toch stress van?
Wel jammer dat dan de eerste optie is om het te drukke huishouden af te wentelen op de werkgever door een burn-out te opperen. Terwijl het gewoon @home niet lekker gaat,
Niet persoonlijk nemen. Ik wens je sws veel sterkte.
Ik ben een enorme hondenmens (en m'n vrouw nog meer).
Wij hebben zelf 2 rescue honden sinds een paar maand.
De jongste heeft heel veel meegemaakt, en heeft geen/slecht/te weinig menselijk contact gehad in de belangrijkste periode daarvoor. Hierdoor is die heel angstig, vooral naar mannen. Die is daardoor heel gehecht geraakt aan mijn vrouw, en we zijn volop bezig om te zorgen dat die zich ook op zijn gemak voelt bij mij. Wat een werk van lange adem is, en waar we de vooruitgang echt wel merken.
Onze 2e hond is wat ouder en echt een schat. enige/grootste minpunt is dus dat die heel territoriaal is, en dus zijn territorium wil afbakenen door overal zijn geur te verspreiden. Normaal thuis geen probleem, maar nu dat ander beestje bij ons zit, begint hij er aan. Ondertussen heeft hij dat andere hondje (zie hieronder) al geaccepteerd en doet hij het niet meer.
We hebben nu tijdelijk een 3e hond in huis van mensen die deze oorspronkelijk tijdelijk in huis genomen hadden omdat die anders ging vermoord worden. Die mensen hebben dat beestje definitief geadopteerd omdat het moeilijk was daar een adoptiegezin voor te vinden (4x hebben mensen ze geadopteerd om binnen de week met een flutreden te annulleren).
Wij hadden doorgegeven aan die vzw dat wij open stonden om af en toe tijdelijk hondjes op te vangen. Dat hondje is hier een paar weken geleden al eens een weekendje geweest omdat het tijdelijke opvanggezin een weekend weg was. Dat is toen heel goed verlopen, die kwam heel goed overeen moet onze honden, en het is een schat van een beest.
Die is her toegekomen de dag na mijn vrouw haar ongeval. Die mensen vertrokken die avond op reis met het vliegtuig, en vonden geen andere optie.
Als er in een roedel honden een nieuwe komt is dat in het begin altijd wennen voor die dieren en onder elkaar de rangorde uitmaken, dat is compleet normaal.
Enkel heel jammer dat dit nu net op zo een heel ongelukkige dag voorvalt. Dat is gewoon een samenloop van omstandigheden.
Ik zit hier nu in de zetel met langs elke kant een slapende hond tegen/half op mij. En een 3e hond die vanuit zijn bench naar mij ligt te kijken met een blik van "Ik wil er ook bij komen liggen, maar durf niet". Op zo een moment verdwijnt alle stress en wordt ze vervangen door genot/rust. Ik heb totaal geen zin om me te verplaatsen en in m'n bed te kruipen, ik geniet hier zo hard van.
Correctie: 2 grote van ons zelf, en 1 kleintje erbij
Het werk en de situate daar de afgelopen jaren zorgt ervoor dat ik al jarenlang "lastig" loop. Heel lang verhaal, doorzoek gerust mijn posts in het "je portie dagelijkse ergernissen op het werk" eens als je tijd en zin hebt.
Ik werk in een heel onregelmatig ploegensysteem. In Maart 2022 was ik geslaagd voor een andere functie (zelfde werkgever, andere directie), op 1 jun 2022 werd ik officieel aangesteld in die functie. Een dagdienst met 3 dagen thuiswerk per week. 1 november 2023 mag ik pas starten in die functie. Dat is 17 maand later. Standaard zijn 6 maanden voorzien (zodat de huidige directie een vervanger kan zoeken)
Ik had daarvoor gesolliciteerd met een reden. Dat werken in ploegen, en de constante mogelijkheid om telefoon te krijgen om extra diensten te doen werd me te veel. Het feit dat ik enorm ondergewaardeerd werd door mijn leidinggevenden en tegengehouden werd om binnen mijn directie promotie te maken terwijl vele gatlikkende achterlijke idioten wel promotie kregen zorgt er al jaren voor dat mijn zelfvertrouwen heel laag ligt, en mijn job me geen kloten meer interesseert.
Ik heb 5 jaar 4/5 gewerkt met ouderschapsverlof (4 weken werken, 1 week thuis) en toch werkte ik zo goed als evenveel dagen als iemand die full-time werkt. Maar wel samengepropt op die 4 weken. Maar dat lukte omdat ik steeds wist dat ik 1 week thuis was dat ze me niet mochten lastig vallen. Ik heb in december 58 achterstallige dagen laten uitbetalen, opgespaard op een jaartje tijd, onmogelijk om ze op te nemen, want te weinig personeel.
Sinds begin dit jaar is alles in een stroomversnelling gekomen, concentratie van de werkposten, iedereen samenproppen. En mijn 4/5 zit erop.
We werken ook nu met 30 man in 1 te kleine ruimte waar het ook constant minstens 5 graden te warm is, dat is vergelijkbaar met proberen quantumfysicaberekeningen te maken in een kantine van een voetbalploeg die net kampioen geworden is. Ik heb ADHD en heb het enorm moeilijk met concentreren, zeker met achtergrondgeluid. En ik heb een veiligheidsfunctie, als ik een fout maak kunnen er doden vallen. Voorbeeld 1 voorbeeld 2 voorbeeld 3.
Ik werk momenteel consequent 4 dagen per maand "te veel" wegens personeelstekort. (137 FTE's nodig, 116 beschikbaar).
Wij werken bijna standaard 7 dagen aan een stuk met 1 dag "weekend". Van zodra ik eens 2 dagen thuis ben krijg ik al meerdere telefoons om extra diensten te doen. 2 weken geleden was ik eens 6 dagen thuis. Ik heb 13 telefoons gekregen om extra diensten te doen. Elke keer mijn gsm afgaat krijg ik een halve paniekaanval.
Als alles op het werk "normaal" zou verlopen, dan zou alles ivm de kinderen, de honden, maar een fait divers zijn.
Als ze mij op een aanvaardbare periode aan mijn nieuwe functie zouden laten gestart hebben en ik zou al een tijdje in een dagritme gezeten hebben, zou ik me sowieso al beter in mijn vel voelen, zou ik algemeen veel gezonder zijn, en zou deze periode nu veel minder zwaar vallen.
Ik heb nu eens een paar dagen verlof. Maar ipv ze in te vullen met zaken die ik wil (fietsen, verbouwen, zaken bijwerken die achterlopen, .. moet ik ze opvullen met deze onvoorziene zaken. Als ik meer tijd thuis zou hebben, zou ik meer tijd hebben om al die dingen sowieso te doen. Nu is het telkens hopen op eens even thuis om te kunnen bijbenen, maar alles blijft zich opstapelen doordat ik gewoon geen tijd heb wegens het vele werken.
Dus nee, het is niet dat mijn te drukke thuissituatie zich afwentelt op m'n werkgever. Het is m'n respectloze veel te drukke werksituatie die ervoor zorgt dat ik thuis m'n kalme rustige zelve niet meer kan blijven en het af en toe moeilijk krijg.
Dat lijkt me verschrikkelijk
, ik ben iemand die het haat als iemand zijn huisdier mij bespringt of mij ongevraagd blijft ambeteren of nog erger, likken.Maar ik ben blij dat er mensen zoals u zijn die het lot aantrekken van uitgestoten of verwaarloosde dieren. Ook al heb ik niks met honden, ik wens die beesten geen miserie toe.
BearPils
Well-known member
Dit is iets dat enkel hondenmensen snappen denk ik. Je kan je nog zo rot voelen, de liefde die je van die beestjes kan krijgen doet voor mij ook enorm veel. Mijn vrouw zit voor de moment een paar weken thuis na een operatie en onze twee hondjes wijken niet van haar zijde. Zonder die twee zou ze het een pak zwaarder hebben.
Enorm veel respect ook voor het feit dat je rescues in huis hebt, naar wat ik al heb gelezen komt dat zeker goed. Ik heb er op de hondenschool al veel zien openbloeien die eerst niet in de buurt (van dikwijls mannen) durven komen. Het is een genot om die beestjes dan na een paar maanden vrolijk te zien meelopen met de rest.
Tin_Cricket
Active member
Ik kan me wel inbeelden dat met drie kinderen én adoptiehonden (met waarschijnlijk nog wel wat moeilijk gedrag) én verbouwingen die ooit moeten gebeuren het gewoon veel is op privévlak. Het is een beetje een voor de hand liggende vraag/raad hé, maar neem je niet gewoon te veel hooi op je vork? Ben je bijvoorbeeld niet beter af met een andere job met standaarduren, zodat je daar al geen/minder stress door krijgt? Of omgekeerd, ik vind het zeer nobel honden op te vangen, maar als je weet dat er weinig reserve is op vlak van spanning/tijd, laat je dit dan niet beter passeren?
Allez, ik zie dat allemaal als zaken die dezelfde emmer vullen, die dan gewoon op een bepaald moment vol is. En als je dan maar enkele mm over hebt, om de metafoor te volgen, dan kan inderdaad zo'n tegenslag als een vrouw in het kliniek de doorslag geven. Ik heb bv. een drukke job, één kind, en onze hond was ook een adoptiehond die van de straat kwam. Aan dat beest was in het begin wel wat werk: van alles bang, best met een zeer stevige leiband (of twee) wandelen of hij kon opschrikken en ontsnappen. Maar dat was in 2019, en nu is die gekalmeerd. Ik zou daar echt niet aan begonnen zijn in de huidige situatie, waar we moeten schipperen met onze twee jobs om een baby op te voeden.
Het komt waarschijnlijk allemaal wat "beste stuurlui staan aan wal" over, maar het is ok om grenzen te stellen en gewoon wat reserve te nemen ook. Je laten thuiszetten is uiteindelijk symptoombestrijding voor wat een te belastende situatie is denk ik.
Sorry maar dan is het enige juiste antwoord: ander werk zoeken. Niet jezelf laten thuisschrijven.
Renegadexxripxx
Well-known member
Dat heeft hij gedaan.
En dat heeft hij ook, met zijn zelfde werkgever. Maar zijn werkgever heeft besloten tgv "onmisbaarheid" om hem wat langer bij te houden voordat ze hem vrij laten om te switchen van afdeling.
Voor de rest... is het beter om nu thuisgeschreven te worden, dan door te zetten en binnen dit en 30 dagen vb in een zware depressie of erger te verzeilen. Dit is proactief en preventief beleid in tegenstelling tot enkel reactief beleid.
Als 1 - 2 weekjes thuis zijn de oplossing is, dan beter dit dan in een chronische situatie terecht te komen.
Da's idd altijd het eerste gedacht wanneer ik posts van Waelvis lees, zonder te judgemental te willen zijn
. En die werksituatie lijkt me al jaren een probleem?En als ik het goed begrijp, zijn er vanuit de werkgever veel telefoontjes met de vraag om extra shifts. In lastige periodes zou je toch gewoon de mogelijkheid moeten hebben om gewoon NEE te zeggen. Als zoiets niet gerespecteerd kan worden, zeker met kennis van de thuissituatie, dan zit je echt op een slechte werkplek.
Ik zie een paar concrete situaties bij @Waelvis die hij NU of snel kan doen
Even via de huisarts een weekje of 14 dagen je thuis laten zetten, om de huidige situatie te ontmijnen. Ik zie het ook als burn out 'preventie'. Een arts mogelijk ook.
Geen extra opvang hondjes na deze tot de job anders ligt.
Oplijsten en prioriteren van verbouwingen en werken, wat kan wachten, wat is dringend. Als je crashed van burn out zal het zeker niet meer gaan of nog moeilijker worden ...
Verder 6 maand doordoen tot 1 nov 23 en HR duidelijk maken dat je dan die nieuwe taak wilt zonder uitstel, of je genoodzaakt zal zijn ergens anders een dag job te zoeken wegens niet meer combineerbaar met je privé leven.
Als ze zich er nu niet aan zouden houden, wat ben je met een werkgever die zijn woord niet houd en je blijft uitputten?
Gezien de recente wet rond recht op disconnectie moet er zeker af te spreken zijn dat er uren zijn waar ze niet moeten bellen of je niet opneemt.
Sterkte alvast Waelvis. Veel tegenslagen privé, én veel stres op het werk, kan zwaar wegen als het te lang duurt en tot burnout leiden. Dat zijn geen druppels meer op de duur als het ferm blijft tegenzitten. Dat worden kopjes, en dan emmers, tot een waterval (burnout) als je niet oplet.
Even via de huisarts een weekje of 14 dagen je thuis laten zetten, om de huidige situatie te ontmijnen. Ik zie het ook als burn out 'preventie'. Een arts mogelijk ook.
Geen extra opvang hondjes na deze tot de job anders ligt.
Oplijsten en prioriteren van verbouwingen en werken, wat kan wachten, wat is dringend. Als je crashed van burn out zal het zeker niet meer gaan of nog moeilijker worden ...
Verder 6 maand doordoen tot 1 nov 23 en HR duidelijk maken dat je dan die nieuwe taak wilt zonder uitstel, of je genoodzaakt zal zijn ergens anders een dag job te zoeken wegens niet meer combineerbaar met je privé leven.
Als ze zich er nu niet aan zouden houden, wat ben je met een werkgever die zijn woord niet houd en je blijft uitputten?
Gezien de recente wet rond recht op disconnectie moet er zeker af te spreken zijn dat er uren zijn waar ze niet moeten bellen of je niet opneemt.
Sterkte alvast Waelvis. Veel tegenslagen privé, én veel stres op het werk, kan zwaar wegen als het te lang duurt en tot burnout leiden. Dat zijn geen druppels meer op de duur als het ferm blijft tegenzitten. Dat worden kopjes, en dan emmers, tot een waterval (burnout) als je niet oplet.
Laatst bewerkt:
Eigenlijk al een ergernis van enkele weken, heb een vintage ring met horloge te koop. In het zoekertje staat alle info die ik heb + 15 foto's krijg elke dag minstens tien berichten van louche types, of het echt goud is, hoeveel karaat.
Biedingen van -80% op mijn vraag prijs dat negereer ik gewoon.
Dan mensen die opdringerig zijn direct adres vragen in eerste bericht in frans en alle mogelijke talen.
Biedingen van -80% op mijn vraag prijs dat negereer ik gewoon.
Dan mensen die opdringerig zijn direct adres vragen in eerste bericht in frans en alle mogelijke talen.
Green Mamba
Well-known member
Welkom in de wereld van tweedehandszoekertjes. Wat is je adres trouwens en mag ik eens wat foto's zien om te bepalen of het wel om echt goud gaat?
Laatst bewerkt:
Je gaat toch 50% bieden om het dan DIRECT te komen halen en cash te betalen, liefst met een man of drie extra erbij voor de road trip?
Daar heb ik ook al aan gedacht. Maar dat is dan weer extra werk om dat uit te zoeken, en om die persoon alles uit te leggen. Het is evenveel/minder werk om het dan gewoon zelf te doen.
En ik heb hulp van ouders/schoonouders ook.
Ik neem inderdaad te veel op m'n vork, en ik besef dat ook. Maar ik ben een people pleaser, kan moeilijk nee zeggen en haat het om hulp te vragen. En ik ben ook nogal impulsief en onderschat veel
Mijn emmer is de laatste jaren inderdaad standaard al voor 80% gevuld, de vooruitzichten naar oa die nieuwe job, de lening voor verbouwingen die (vorige week eindelijk) is goedgekeurd, ... zorgen voor een gaatje onderaan dat hem langzaamaan laat leeglopen. Maar soms komt er een halve emmer ineens bij en dan heb ik het even heel lastig.
(zie ook hieronder m'n reactie op mac)
Ik HEB al lang geleden getekend voor een andere job, met kantooruren en 3 dagen per week thuiswerk. Maar ze houden me tegen wegens personeelstekort. Als alles volgens de standaard termijnen zou verlopen hebben, zou ik ten laatste op 1/12/2022 aan m'n nieuwe job gestart zijn. Maar nu is dat 1/11/2023, zo goed als een jaar "te laat".
Ik loop al lang met het idee om mij eens ziek te laten thuiszetten als een "fuck you" naar mijn huidig management. Maar ik ben geen profiteur, en ik weet dat ik er alleen mijn rechtstreekse collega's mee kloot aangezien zij mijn diensten gaan moeten invullen. En iedereen bij ons opt werk loopt op de toppen van zijn tenen. De ene na de andere collega die nog niet lang bij ons zit geeft zn ontslag tegenwoordig.
Ik heb het hier al ergens gezegd, we hebben 137 FTE's nodig en hebben er 116. Van die 116 zijn er 10 langdurig ziek. Van die 106 zijn er momenteel 28 die al getekend hebben om binnen hetzelfde bedrijf naar een andere functie te gaan.
We hebben dus momenteel, als in VANDAAG, 59 personen te kort. En de lijst met mensen die solliciteren en tekenen om te vertrekken groeit elke dag. De instroom is heel beperkt, dat is een opleiding van 6-9 maand, met max 10 personen voor onze regio per "sessie". Gemiddeld geraakt 40% door die opleiding.
en jammer genoeg hebben we enkele profiteurs die letterlijk voor elke scheet ziek zijn. Die mensen moeten mij sowieso niets vragen, en als ze mij bellen voor extra shiften als het voor iemand van die profiteurs is, zeg ik standaard nee met die reden.
Ik neem nu standaard om de zoveel tijd een weekje verlof. Puur om er eens even uit te zijn. Toevallig zit ik nu in zo een weekje verlof, maar veel verlof heb ik nog niet gehad. Nu, beter zo dan dat ik net midden in een reeks van 7 werkdagen zit natuurlijk.
Da's idd altijd het eerste gedacht wanneer ik posts van Waelvis lees, zonder te judgemental te willen zijn
En als ik het goed begrijp, zijn er vanuit de werkgever veel telefoontjes met de vraag om extra shifts. In lastige periodes zou je toch gewoon de mogelijkheid moeten hebben om gewoon NEE te zeggen. Als zoiets niet gerespecteerd kan worden, zeker met kennis van de thuissituatie, dan zit je echt op een slechte werkplek.
Die werksituatie is inderdaad al jaren een probleem. Maar ik zit/zat in een serieuze gouden kooi. Als ik m'n ontslag zou gegeven hebben en in de privé iets zou gezocht hebben, ik zou een PAK loon verliezen. Door m'n jaren anciënniteit onder andere, en ik heb heel specifieke ervaring die quasi nergens anders nuttig is.
Ik werd binnen mijn directie ook bewust tegengehouden om door te groeien om een graad te halen waardoor ik, binnen m'n directie, naar een dagdienst kon gaan zonder te veel loonverlies. Een 2 jaar geleden zijn de regels/afspreken omtrent interne mobiliteit zwaar veranderd waardoor het, in principe, gemakkelijker werd om binnen hetzelfde bedrijf, maar een andere directie, te solliciteren. Dat heb ik dan ook gedaan, en ik was direct geslaagd.
Wij zijn niet van wacht. Maar we werken in een vol continu systeem. Elke shift moet elke werkplek bezet zijn. Als iemand ziek is moeten die zijn diensten ingevuld worden door iemand anders. En dan bellen ze rond naar iedereen die thuis zit. We mogen inderdaad nee zeggen, en dat heb ik overlaatst ook gedaan. Maar toch komen die telefoons binnen, en ergens wil je wel helpen en extra diensten invullen als het kan.
Want het is nu eenmaal zo dat hoe meer je toezegt, hoe sneller zij iets gaan doen om u te helpen.
En het is ook zo dat we, als het binnen de 24u is (in principe), er een vergoeding voor krijgen die wel de moeite is. Dus soms is het ook wel wat afwegen, want dat extra geld zorgt er mede voor dat de verbouwingen iets sneller kunnen gaan. Vooral aankoop van materiaal.
Zoals nu bvb, ik heb deze voormiddag gebeld, en de persoon van de planning die ik aan de lijn had was iemand waar ik al veel voor gedaan heb, die heeft me direct geholpen en heeft mee gezocht naar een oplossing. Ze heeft me verzekerd dat ik me niets moet aantrekken van mijn diensten de komende periode, dat ze die wel gaat proberen opvullen en ze heeft me info gegeven over mijn opties om officieel in orde te zijn.
Ze stelde voor om een attest van de RVA in te vullen voor loopbaanonderbreking in het kader van medische bijstand. Maar dit is minstens een maand, en dan ga ik wel een pak loon verliezen.
Andere optie is om voor 2 periodes een attest te laten schrijven door de huisarts voor "sociaal verlof", wij hebben zo recht op 10 dagen per jaar. Ik kan zo bvb volgende week thuis zitten, dan een paar nachtshiften doen, dan terug een week thuis en vervolgens nog een reeks nachten.
Nachtshiften lukken omdat iedereen dan slaapt. En overdag kan m'n vrouw me altijd wakker roepen als er iets is. En als er s'nachts iets zou gebeuren kan ze me bellen en sta ik op 20 minuten thuis als het moet.
Ik ben er nog niet uit wat ik precies ga doen.
Dat was dus idd mijn oorspronkelijke optie, even thuis laten zetten om de angel eruit te halen. Maar met de opties die ik hierboven vermeld zie ik het ook wel goed komen.
2 honden zijn de onze, het 3e is nu een tijdelijke opvang omdat die eigenaars ze pas vorige week officieel geadopteerd hebben en die met de vlieger op reis zijn. Ze hadden rondgekeken, maar vonden op die korte termijn geen andere optie.
Ondertussen zijn die honden terug aan elkaar gewend geraakt en is het plassen en kakken (accidentje ter zijde) gedaan.
Ivm de verbouwingen was het meest frustrerende die MijnVerbouwLening die bleef aanslepen waardoor ik zelf ook niet verder kan doen wat extra frustrerend is. Nu zit ik daar in een volgende fase, dus kunnen we weer vooruit. Allez, 9/5 gaan we de akte pas tekenen aangezien mijn vrouw ook mee moet en dat moeilijk is om vroeger te doen, het zal dan al nipt worden vrees ik.
Even algemeen: ik apprecieer al jullie hulp/kritiek/opmerkingen. Ik kan mss wat bot reageren, maar alles is goedbedoeld!
- Status
Vergelijkbare onderwerpen
- Artikel
- Artikel
