Je ergernissen van vandaag - Deel 1

Status
Niet open voor verdere reacties.
September is hier bij ons altijd de maand van de verjaardagen en de verplichte sociale evenementen.
Hier is dat juli & augustus. Dan ben je een hele zomervakantie bezig met ofwel naar verjaardagsfeestjes gaan, ofwel zelf organiseren, of uw kinders entertainen. Als alleenstaande op vakantie met uw kinderen is op zich wel leuk maar nu ook niet bepaald de meest verrijkende periode van uw leven, noch een mogelijkheid om de batterijtjes op te laden.
En dan is dat zomerverlof voorbij en zit je met het gevoel "hier heb ik nu eens niks aan gehad zeg".
 
Eigenlijk nooit het concept van verjaardagen vieren gesnapt, of toch alleszins niet in de zin van "we moeten naar X op bezoek want die is wel jarig he!". Of zo van die mensen die enthousiast en verbaasd reageren als blijkt dat iemand toevallig jarig is die dag.
Vind dat ook eigenlijk, als je iemand dient te vieren zijn het de ouders want de jarige heeft geen verdienste aan zijn geboorte. Maar als je zo'n zaken luidop zegt, word je meestal scheef bekeken.
 
Vind dat ook eigenlijk, als je iemand dient te vieren zijn het de ouders want de jarige heeft geen verdienste aan zijn geboorte. Maar als je zo'n zaken luidop zegt, word je meestal scheef bekeken.

Ik vind dat we dat voor sommigen wel es mogen vieren dat ze ooit de snelste van de hoop geweest zijn. Was ook de laatste keer in zijn leven.
 
Wij moeten ook altijd langs gaan bij mijn schoonmoeder als het Moederdag is. Dan moeten we die dag 's morgens nog ergens naar een zeldzame bloemenwinkel om daar dan van 11u30 tot 18u te gaan zitten. Vaak is dat dan een mooie lentedag en zit je daar de hele dag je tijd te verdoen. Idem voor Vaderdag...

Mijn vriendin ging vroeger ook nog elk jaar mee rond Allerheiligen om bloemen te gaan leggen op het graf van de overleden grootouders waarna er dan ook weer koffie en taart moest verteerd worden bij haar ouders. Ik ben ook een paar keer moeten mee gaan omdat haar ouders anders mogelijks geschoffeerd konden zijn door mijn gebrek aan respect voor de overledenen, gelukkig heb ik haar die gewoonte kunnen afleren.
 
Is dat nu zo een straf om tijd door te brengen met ouders/schoonouders?
Het zal wel afhangen van de band natuurlijk, maar ik vind dat veel van die "sociale verplichtingen" ook zelfopgelegd zijn. Ongedwongen langsgaan om wat te babbelen wordt dan snel een hele contructie waar allerhande voorwaarden moeten nageleefd worden.
 
Eigenlijk nooit het concept van verjaardagen vieren gesnapt, of toch alleszins niet in de zin van "we moeten naar X op bezoek want die is wel jarig he!". Of zo van die mensen die enthousiast en verbaasd reageren als blijkt dat iemand toevallig jarig is die dag.

Uiteindelijk is dat iets dat we allemaal elk jaar doen dus waarom dan per se zo vastpinnen aan die dag of doen alsof die persoon iets unieks meemaakt en doet.

Vind dat ook eigenlijk, als je iemand dient te vieren zijn het de ouders want de jarige heeft geen verdienste aan zijn geboorte. Maar als je zo'n zaken luidop zegt, word je meestal scheef bekeken.

Ja godverdomme, zo verbitterd?

Ik was onlangs toevallig jarig en vind dat wel eens plezant. Alé, 't is te zeggen, plezant als in: ik drink er ene op omringd met goede vrienden. Verjaren op zich haat ik want ik word niet graag ouder.

Ik ben heel dankbaar dat ik er een jaartje mag bijtellen en gezond ben. Dat mag gevierd worden vind ik.
 
Het zal wel afhangen van de band natuurlijk, maar ik vind dat veel van die "sociale verplichtingen" ook zelfopgelegd zijn. Ongedwongen langsgaan om wat te babbelen wordt dan snel een hele contructie waar allerhande voorwaarden moeten nageleefd worden.
Wel dat is het juist. Die band is zodanig kunstmatig, zeker omdat daar amper iets interessants te vertellen of te horen valt, ze kunnen daar over niets meepraten. Je zou kunnen zeggen "we springen eens kort binnen op een zaterdagvoormiddag zodat ze onze kop nog eens zien", maar zo gaat het niet. Altijd moet je daar minstens een halve dag doorbrengen, of dat is altijd opgehangen rondom één of andere festiviteit.

Is dat nu zo een straf om tijd door te brengen met ouders/schoonouders?
Nee, maar als je daar voor het zoveelste weekend op rij een dag of een halve dag moet gaan zitten steekt dat wel tegen.

Ja godverdomme, zo verbitterd?

Ik was onlangs toevallig jarig en vind dat wel eens plezant. Alé, 't is te zeggen, plezant als in: ik drink er ene op omringd met goede vrienden. Verjaren op zich haat ik want ik word niet graag ouder.

Ik ben heel dankbaar dat ik er een jaartje mag bijtellen en gezond ben. Dat mag gevierd worden vind ik.
Mijn verjaardag vieren met enkele vrienden, graag.

Mijn verjaardag vieren en daarbij verplicht mijn ouders en schoonouders op de koffie moeten vragen die eigenlijk nul meerwaarde hebben qua gesprekspartners, nee liever niet.
 
Ja dat bedoel ik dus, als je niet meedoet met het circus (omdat het u gewoon niet interesseert) word je scheef bekeken.
Absoluut niet. Genoeg mensen die hun verjaardag niet vieren en niets speciaals willen doen. Elk z'n ding. Maar uw toon klinkt gewoon nogal verbitterd. Net zoals je nu de mensen die wel een verjaardag vieren als 'circus' bestempeld.

Mijn verjaardag vieren met enkele vrienden, graag.

Mijn verjaardag vieren en daarbij verplicht mijn ouders en schoonouders op de koffie moeten vragen die eigenlijk nul meerwaarde hebben qua gesprekspartners, nee liever niet.
Van wie moet je dat dan doen?

Die verplichtingen leg je toch gewoon jezelf op? Ik heb nog nooit m'n ouders of schoonouders op de koffie gevraagd omdat ik jarig ben. Zo vier ik mijn verjaardag niet. Ik vier dat hoe ik dat wil.
 
Wel dat is het juist. Die band is zodanig kunstmatig, zeker omdat daar amper iets interessants te vertellen of te horen valt, ze kunnen daar over niets meepraten. Je zou kunnen zeggen "we springen eens kort binnen op een zaterdagvoormiddag zodat ze onze kop nog eens zien", maar zo gaat het niet. Altijd moet je daar minstens een halve dag doorbrengen, of dat is altijd opgehangen rondom één of andere festiviteit.


Nee, maar als je daar voor het zoveelste weekend op rij een dag of een halve dag moet gaan zitten steekt dat wel tegen.


Mijn verjaardag vieren met enkele vrienden, graag.

Mijn verjaardag vieren en daarbij verplicht mijn ouders en schoonouders op de koffie moeten vragen die eigenlijk nul meerwaarde hebben qua gesprekspartners, nee liever niet.
Ik vind dit best wel egocentrisch en respectloos. Ouders brengen hun kinderen groot en doen opofferingen om hun kinderen op een bepaald punt af te zetten (over het algemeen natuurlijk, er zijn ook ouders die dit minder goed doen). Je moet hier maar in een ander topic gaan lezen om te beseffen wat dat allemaal inhoudt, zowel op jonge als iets oudere leeftijd. Toch niet meer dan normaal dat die mensen dan deel van uw leven willen blijven, en ja elkaar zien en op de hoogte blijven van elkaars leven hoort daar dan bij. Of dat met verplicht begin-en einduur hoort laat ik dan even in het midden.

Geen idee of jij kinderen hebt, maar ik denk niet dat jij dat later prettig gaat vinden als ze jou omschrijven als 'nul meerwaarde als gesprekspartner'.
 
Ik vind dit best wel egocentrisch en respectloos. Ouders brengen hun kinderen groot en doen opofferingen om hun kinderen op een bepaald punt af te zetten (over het algemeen natuurlijk, er zijn ook ouders die dit minder goed doen). Je moet hier maar in een ander topic gaan lezen om te beseffen wat dat allemaal inhoudt, zowel op jonge als iets oudere leeftijd. Toch niet meer dan normaal dat die mensen dan deel van uw leven willen blijven, en ja elkaar zien en op de hoogte blijven van elkaars leven hoort daar dan bij. Of dat met verplicht begin-en einduur hoort laat ik dan even in het midden.

Geen idee of jij kinderen hebt, maar ik denk niet dat jij dat later prettig gaat vinden als ze jou omschrijven als 'nul meerwaarde als gesprekspartner'.
Wat me achteraf gezien wel opvalt is hoe (ik spreek voor mezelf) we sociaal nogal sterk alles opdelen volgens "generaties". Ik bedoel: ik heb nooit veel interactie gehad met mijn ouders buiten de familiale context. Weinig zicht op hun interesses en leefwereld. Dat is misschien deels door het vroeg overlijden van mijn moeder, maar ik heb niet de indruk dat het bij mijn vrienden echt anders is. Dat is een beetje een gescheiden leefwereld, zo die oude mensen, ja wat doen die eigenlijk. Ik heb ook zelf weinig interacties gehad met ouders van vrienden, buiten ze eens zien en hallo zeggen. Dan zit je later, als je zelf volwassen bent, op zo'n familiebezoek natuurlijk nogal ongemakkelijk.

Als ik dan zie hoe dat er bij mijn vrouw aan toe gaat is dat anders. Die heeft vriendinnen van een generatie verder, kent al de ouders van haar vrienden, en die worden ook uitgenodigd voor sommige activiteiten. Als je die samenzet is dat een normale interactie met hetzelfde gevoel voor humor, ook al zitten daar dan mensen van 30-40 en hun ouders van 50-60.

Soit, het ligt misschien aan mijn eigen sociale achterstelling, maar ik vind dat toch een contrast. Ik heb hier al eens een boom opgezet over hoe ik vind dat we onze oudere generaties niet voldoende respecteren en maar bij het grof huisvuil zetten na het pensioen, en ik vind dit nog altijd zo eigenlijk.
 
Laatst bewerkt:
IMG-20230925-114516.jpg

10 minuten niet op de hond gelet... 😭

Iemand een idee waar ik een chromecastbakje apart kan kopen?
 
IMG-20230925-114516.jpg

10 minuten niet op de hond gelet... 😭

Iemand een idee waar ik een chromecastbakje apart kan kopen?

misschien direct dit erbijkopen ?

Als je googelt, vind je mogelijks een goedkopere versie.
mogelijks deze :

Sowieso wel even checken of uw versie bij de compatibele versie staat.
 
Wat me achteraf gezien wel opvalt is hoe (ik spreek voor mezelf) we sociaal nogal sterk alles opdelen volgens "generaties". Ik bedoel: ik heb nooit veel interactie gehad met mijn ouders buiten de familiale context. Weinig zicht op hun interesses en leefwereld. Dat is misschien deels door het vroeg overlijden van mijn moeder, maar ik heb niet de indruk dat het bij mijn vrienden echt anders is. Dat is een beetje een gescheiden leefwereld, zo die oude mensen, ja wat doen die eigenlijk. Ik heb ook zelf weinig interacties gehad met ouders van vrienden, buiten ze eens zien en hallo zeggen. Dan zit je later, als je zelf volwassen bent, op zo'n familiebezoek natuurlijk nogal ongemakkelijk.

Als ik dan zie hoe dat er bij mijn vrouw aan toe gaat is dat anders. Die heeft vriendinnen van een generatie verder, kent al de ouders van haar vrienden, en die worden ook uitgenodigd voor sommige activiteiten. Als je die samenzet is dat een normale interactie met hetzelfde gevoel voor humor, ook al zitten daar dan mensen van 30-40 en hun ouders van 50-60.

Soit, het ligt misschien aan mijn eigen sociale achterstelling, maar ik vind dat toch een contrast. Ik heb hier al eens een boom opgezet over hoe ik vind dat we onze oudere generaties niet voldoende respecteren en maar bij het grof huisvuil zetten na het pensioen, en ik vind dit nog altijd zo eigenlijk.
Hangt af van je vriendengroep. Ik sport geregeld samen (gevechtssport) met mensen van verschillende leeftijden: 51, 45, 40, heel wat dertigers (waaronder ikzelf), tot 13-jarigen. We (de 18+ voornamelijk) gaan dan samen eens wat drinken en we praten over vanalles en nog wat.

De enigste leeftijd dat wat moeilijker is, is die van -18j, die hebben bijna geen verplichtingen en worden goed beschermd dus meepraten over zaken zoals werk en leven in het algemeen zijn niet altijd even evident.

Ik praat ook af en toe met oudere kennissen of buren. Oudste is denk ik in de 70. Dat gaat vrij vlot. Tuurlijk is hun wereldbeeld wat anders, maar genoeg dingen die nooit veranderen.
 
Laatst bewerkt:
Ben toch blij dat mijn ouders niks verwachten qua bezoek als ik dat hier zo lees, amai 😀

Daardoor passeer ik regelmatig wel eens uit mezelf (soms is dat dan maar voor een half uurtje), maar ze wonen ook wel op wandelafstand.
 
Kan het soms snappen. Hier gisteren de schoonfamilie voor zoon zijn 5de verjaardag. Heb daar ook niet veel tegen te zeggen. Heb die opt terras buiten gezet, dat het binnen wat ol bleef.
En speelgoed in elkaar zitten steken..
 
Status
Niet open voor verdere reacties.
Terug
Bovenaan