Wat me achteraf gezien wel opvalt is hoe (ik spreek voor mezelf) we sociaal nogal sterk alles opdelen volgens "generaties". Ik bedoel: ik heb nooit veel interactie gehad met mijn ouders buiten de familiale context. Weinig zicht op hun interesses en leefwereld. Dat is misschien deels door het vroeg overlijden van mijn moeder, maar ik heb niet de indruk dat het bij mijn vrienden echt anders is. Dat is een beetje een gescheiden leefwereld, zo die oude mensen, ja wat doen die eigenlijk. Ik heb ook zelf weinig interacties gehad met ouders van vrienden, buiten ze eens zien en hallo zeggen. Dan zit je later, als je zelf volwassen bent, op zo'n familiebezoek natuurlijk nogal ongemakkelijk.
Als ik dan zie hoe dat er bij mijn vrouw aan toe gaat is dat anders. Die heeft vriendinnen van een generatie verder, kent al de ouders van haar vrienden, en die worden ook uitgenodigd voor sommige activiteiten. Als je die samenzet is dat een normale interactie met hetzelfde gevoel voor humor, ook al zitten daar dan mensen van 30-40 en hun ouders van 50-60.
Soit, het ligt misschien aan mijn eigen sociale achterstelling, maar ik vind dat toch een contrast. Ik heb hier al eens een boom opgezet over hoe ik vind dat we onze oudere generaties niet voldoende respecteren en maar bij het grof huisvuil zetten na het pensioen, en ik vind dit nog altijd zo eigenlijk.