Ik herken mac ergens wel, als ik terugkeer naar mijn "geboortedorp" zie ik ook veel plaatsjes volledig verdwenen. De bomen waar we als kind in kropen en als tiener onze eerste sigaret verstopt rookten, de velden waar we met stokken achter elkaar jaagden, de wijk tout court: alles voelt helemaal anders aan omdat mijn referentiekader ondertussen al 20j oud. Maar als ik dan hoor dat een jeugdvriend een huis heeft gekocht in de verkaveling waar vroeger dat veld was, ben ik gewoon helemaal blij voor hem dat hij is kunnen blijven wonen waar hij wou wonen.
Maar ik moet idd maar mijn schoenen aan doen en een paar honderd meter stappen om omgeven te worden door ruisende bomen, kwetterende vogels en GODVERDOMSE WIELERTERRORISTEN!

In Vlaanderen zijn er echt nog heel veel plaatsjes waar echt wel rust is. Maar die liggen idd niet knal naast grootsteden, opritten naar autosnelwegen, treinstations, vlak aan ziekenhuizen en supermarkten,...
En ergens willen we dat net wel: èn rust èn allerlei faciliteiten die die rust verstoren.