Je ergernissen van vandaag - Deel 1

Status
Niet open voor verdere reacties.
Gezien je ervaring hebt me parkeren in Eindhoven: weet je een goeie parking in Eindhoven, @makila? Liefst eentje waar ik wel buiten geraak. :biglaugh:
Zou er naar het DAF museum willen gaan maar ben nog niet in Eindhoven geweest.
Strijp aan de oude philips gebouwen. De straat parallel aan het klokgebouw.
Dan moet ge wel efkes wandelen tot het centrum.
 
Vandaag toch twee klanten aan de telefoon die het woord goeiedag of alternatief daarop nog nooit gehoord hebben, maar direct beginnen te leuteren als ze nog maar je stem horen en nog voor je "winkel X, met playforfun91, hoe kan ik u helpen" hebt uitgesproken. Komaan mensen, een beetje basisbeleeftijd mag soms wel.

En die ene verloren gelopen Waal die ook direct een hele ittantie in het Frans begon af te steken op een tempo waardoor ik al maar de helft kon begrijpen, het overvalt je wel want wij hebben niet frequent Franstalige klanten (ik schat 1 op 400, waarvan de meeste dan nog het Nederlands behoorlijk goed beheersen gezien de regio) (bonjour kende diene mens ook precies helemaal niet), dan hem kwaad maakt omdat ik niet in het Frans antwoord om dan te lopen vloeken dat hij geen Nederlands kan en niet begrijpt waarom hij van de kassa naar de receptie moet om dan terug naar de kassa te moeten, tja, de jobstudent aan de kassa begreep hem uiteraard ook niet en alles wat die niet begrijpen sturen ze naar mij ongeacht de taal 😅. Mijn Frans is vrij goed want heb 3 jaar in een faciliteitengemeente gewerkt maar denk maar niet dat ik daar niet even "Manolo, I know nothing" ging spelen. Had hij nu gewoon gevraagd "Est-ce que vous parlez français" of enige andere vorm van beleefdheid had gehanteerd, dan maak ik daar niets van en had ik gewoon gevraagd om toch iets trager te spreken. Ik stel zelfs regelmatig aan klanten de vraag "Est-ce que vous aimez de continuez en français?" als ik merk dat ze moeite doen maar het niet zo goed gaat.

Maar tis voor enkelen toch een gigantisch geheim hoeveel je van een winkelmedewerker (maar dat is van toepassing op veel sectoren) gedaan kan krijgen, mits enige beleefdheid en respect. Maar no drama, de meeste klanten zijn wel degelijk gewoon normaal in omgang.
Tis Manuel
 
In mijn omgeving heb ik redelijk wat mensen met kinderen die de afgelopen maanden uit elkaar gegaan zijn, allemaal dertigers. Maar opeens lijken die precies terug allemaal 18 jaar geworden. De ene puberachtige post na de andere op social media, over hoe leuk hun leven is en wat ze allemaal ondernemen nu. Het lijkt alsof scheiden van je partner en ergens in een week/week regeling met je kinderen terechtkomen echt het beste is wat je kan overkomen als je afgaat op hun posts.
 
In mijn omgeving heb ik redelijk wat mensen met kinderen die de afgelopen maanden uit elkaar gegaan zijn, allemaal dertigers. Maar opeens lijken die precies terug allemaal 18 jaar geworden. De ene puberachtige post na de andere op social media, over hoe leuk hun leven is en wat ze allemaal ondernemen nu. Het lijkt alsof scheiden van je partner en ergens in een week/week regeling met je kinderen terechtkomen echt het beste is wat je kan overkomen als je afgaat op hun posts.
De beste regeling is een keer om de twee weken in het weekend en een aalmoes betalen. Geen last van de kinderen en joy de vivre. :unsure:
 
In mijn omgeving heb ik redelijk wat mensen met kinderen die de afgelopen maanden uit elkaar gegaan zijn, allemaal dertigers. Maar opeens lijken die precies terug allemaal 18 jaar geworden. De ene puberachtige post na de andere op social media, over hoe leuk hun leven is en wat ze allemaal ondernemen nu. Het lijkt alsof scheiden van je partner en ergens in een week/week regeling met je kinderen terechtkomen echt het beste is wat je kan overkomen als je afgaat op hun posts.
Ha, Facebookvriendjes met mijn ex?
 
In mijn omgeving heb ik redelijk wat mensen met kinderen die de afgelopen maanden uit elkaar gegaan zijn, allemaal dertigers. Maar opeens lijken die precies terug allemaal 18 jaar geworden. De ene puberachtige post na de andere op social media, over hoe leuk hun leven is en wat ze allemaal ondernemen nu. Het lijkt alsof scheiden van je partner en ergens in een week/week regeling met je kinderen terechtkomen echt het beste is wat je kan overkomen als je afgaat op hun posts.

Of je zag vroeger nooit iets op social media dat ze iets deden met de kinderen (en ze effectief dus ook gewoon nooit iets leuk deden met hen) en vanaf ze gescheiden zijn dan staat het vol van dingen dat ze doen ermee om te tonen dat ze de beste zijn van de 2.
 
In mijn omgeving ook zo iemand, ik zag daar nooit iets van op social media en sinds de break up is die op alle festivals, marathonloper geworden, elke week concerten, en ook vanalle uitstapjes met de kinderen. Ik ben content dat hij het goed stelt na de breakup maar 't ligt er soms zo dik op dat ik er eigenlijk bijna vanuit ga dat die kerel diep ongelukkig is.
 
In mijn omgeving ook zo iemand, ik zag daar nooit iets van op social media en sinds de break up is die op alle festivals, marathonloper geworden, elke week concerten, en ook vanalle uitstapjes met de kinderen. Ik ben content dat hij het goed stelt na de breakup maar 't ligt er soms zo dik op dat ik er eigenlijk bijna vanuit ga dat die kerel diep ongelukkig is.

Dit vooral, je vraagt je af wie ze eigenlijk proberen te overtuigen, hun kennissen of zichzelf?
 
In mijn omgeving ook zo iemand, ik zag daar nooit iets van op social media en sinds de break up is die op alle festivals, marathonloper geworden, elke week concerten, en ook vanalle uitstapjes met de kinderen. Ik ben content dat hij het goed stelt na de breakup maar 't ligt er soms zo dik op dat ik er eigenlijk bijna vanuit ga dat die kerel diep ongelukkig is.
Wees er maar zeker van dat daar vaak veel ongelukkigheid achter zit. Dat is soms uzelf wijsmaken dat je een gelukkig actief leven leidt om vooral niet naar uw binnenkant te hoeven kijken.
 
Is dat niet zoals koppels die de grote liefde uithangen op sociale media, maar eigenlijk nog net niet uiteen zijn aan het gaan?
 
Het lijkt alsof scheiden van je partner en ergens in een week/week regeling met je kinderen terechtkomen echt het beste is wat je kan overkomen als je afgaat op hun posts.
Scheiden komt altijd met voor én nadelen. Vaak is er eerst een fase (+-1-2j) waarop er "eindelijk geleefd!" kan worden om daarna ofwel te normaliseren of in een put te zakken als de realiteit van alleen leven met alle verantwoordelijkheden binnen komt...
Zoals anderen al eerder zeiden: veelal om zichzelf ervan te overtuigen dat ze het nu SUPER!!! stellen en likes ondersteunen dat gewoon.
 
Er zal mogelijks wel een deel van waarheid zitten in de bovenstaande posts, bij sommige gevallen zal dat kloppen en bij anderen niet. Maar dat zijn toch vooral statements zonder goede basis?

Uiteindelijk ... why do / should you care? Of zelfs daar maar enige aandacht aan moeten geven?
Om het op dezelfde ongegronde manier te poneren: De groep die naar andere mensen kijkt en dan ongefundeerde statements maakt: "je vraagt je af wie ze eigenlijk proberen te overtuigen, hun kennissen of zichzelf", of "Wees er maar zeker van dat daar vaak veel ongelukkigheid achter zit. Dat is soms uzelf wijsmaken dat je een gelukkig actief leven leidt om vooral niet naar uw binnenkant te hoeven kijken", of "ik ga er vanuit dat die kerel diep ongelukkig is."

Maw dus blablablabla gezaag van Lint, en houdt u vooral met uzelf en gezin bezig.
 
Laatst bewerkt:
In mijn omgeving ook zo iemand, ik zag daar nooit iets van op social media en sinds de break up is die op alle festivals, marathonloper geworden, elke week concerten, en ook vanalle uitstapjes met de kinderen. Ik ben content dat hij het goed stelt na de breakup maar 't ligt er soms zo dik op dat ik er eigenlijk bijna vanuit ga dat die kerel diep ongelukkig is.

Als ik ooit weer single ben dan ga ik 8 maand in mijn zetel liggen, films bingen, gamen, bier zuipen en uitslapen.
 
Blablabla houdt u vooral met uzelf en gezin bezig maw.
Omdat hoe mijn ex zich gedraagt een directe invloed heeft op mijn kinderen bijvoorbeeld? De oudste zoon die middenin de examens drie keer moet wisselen omdat de ex per sé naar optredens wil en wil afspreken met vriendinnen?

Ha, en eens goed kakken op uw medemens kan ook deugddoen, efkes wat stoom aflaten. Is dat niet het hele punt van dit topic?
 
Er zal mogelijks wel een deel van waarheid zitten in de bovenstaande posts, bij sommige gevallen zal dat kloppen en bij anderen niet. Maar dat zijn toch vooral statements zonder goede basis?

Uiteindelijk ... why do / should you care? Of zelfs daar maar enige aandacht aan moeten geven?
Om het even ongegrond te poneren: De groep die naar andere mensen kijkt en dan ongefundeerde statements maken, "je vraagt je af wie ze eigenlijk proberen te overtuigen, hun kennissen of zichzelf", of "Wees er maar zeker van dat daar vaak veel ongelukkigheid achter zit. Dat is soms uzelf wijsmaken dat je een gelukkig actief leven leidt om vooral niet naar uw binnenkant te hoeven kijken", of "ik ga er vanuit dat die kerel diep ongelukkig is."

Blablabla houdt u vooral met uzelf en gezin bezig maw.
Dit eigenlijk.

Volgens mij is de voornaamste reden om te scheiden net ongelukkig zijn.
En dat met het idee dat scheiden op zijn minst minder ongelukkig zou maken? 🤔
 
Dit eigenlijk.

Volgens mij is de voornaamste reden om te scheiden net ongelukkig zijn.
En dat met het idee dat scheiden op zijn minst minder ongelukkig zou maken? 🤔
je bent met 2 die scheiden he. 1 is ongelukkig vóór de scheiding, de ander is het erna?
en als je scheidt omdat je denkt gelukkiger te worden, maar je wordt het niet... leven omgesmeten voor niks.

er zijn veel meer experten over hoe "gelukkig zijn" moet werken, dan er gelukkige mensen zijn, denk ik.
 
Na een scheiding zijt ge niet per sé altijd gelukkiger, ook niet als vertrekkende partij.

"Gelukkig zijn" als levensdoel maakt u vooral ongelukkig IMHO. Ups & downs zijn inherent aan het leven.
 
je bent met 2 die scheiden he. 1 is ongelukkig vóór de scheiding, de ander is het erna?
en als je scheidt omdat je denkt gelukkiger te worden, maar je wordt het niet... leven omgesmeten voor niks.

er zijn veel meer experten over hoe "gelukkig zijn" moet werken, dan er gelukkige mensen zijn, denk ik.
Is nooit zeker - zeker? Daarom zei ik eerder 'mogelijk minder ongelukkig'.

En het blijft mogelijk dat een van de twee wél gelukkig(er) is/wordt na de scheiding maar de meeste commentaren hier lijken dat op voorhand uit te sluiten.
Na een scheiding zijt ge niet per sé altijd gelukkiger, ook niet als vertrekkende partij.

"Gelukkig zijn" als levensdoel maakt u vooral ongelukkig IMHO. Ups & downs zijn inherent aan het leven.
Voila, dat is het leven.

Of om het in de volgende onsterfelijke woorden te zingen:

 
Status
Niet open voor verdere reacties.
Terug
Bovenaan