Van alle mensen op deze planeet, hoe komt ge in godsnaam op Pieter Loridon?Mijn cryptocoins zijn aan het dalenmisschien moet ik een populaire bv zoals pieter loridon iets laten schrijven op twitter om dit weer op te waarderen à la Elon Musk?
Volg de onderstaande video om te zien hoe je onze site als web-app op je startscherm installeert.
Opmerking: Deze functie is mogelijk niet beschikbaar in sommige browsers.
Van alle mensen op deze planeet, hoe komt ge in godsnaam op Pieter Loridon?Mijn cryptocoins zijn aan het dalenmisschien moet ik een populaire bv zoals pieter loridon iets laten schrijven op twitter om dit weer op te waarderen à la Elon Musk?
Ik denk dat hij sarcastisch was over Loridon.Van alle mensen op deze planeet, hoe komt ge in godsnaam op Pieter Loridon?
ik ken dat gevoel. En dat was er zo plots he. Iets vastnemen in de keuken en ineens de kleine letters niet meer kunnen lezen hoe lang iets opgewarmd moest worden in de microgolfDat ik oud aan het worden ben.
Ik zit hier te lezen met mijn bril op het puntje van mijn neus, anders focus issues.

Mens was wel 70, maar die was hele dagen in de tuin aan het werken, weer of geen weer. Zo ene die onverwoestbaar was en waar ik altijd wat mee stond te babbelen. Ik kan niet zeggen dat het een dichte kennis was, maar het doet me toch wat. Voor onze reis nog afgesproken dat we de foto's eens gingen komen tonen en nu net telefoon dat ze er niet meer is :/Ik vermoed dat er iets niet klopt, tenzij je ook niet van de jongste bent of je buren 90+ zijn.Dochter van de buren is overleden na 3 weken coma (corona)Mens was wel 70, maar die was hele dagen in de tuin aan het werken, weer of geen weer. Zo ene die onverwoestbaar was en waar ik altijd wat mee stond te babbelen. Ik kan niet zeggen dat het een dichte kennis was, maar het doet me toch wat. Voor onze reis nog afgesproken dat we de foto's eens gingen komen tonen en nu net telefoon dat ze er niet meer is :/
Buurvrouw is 94Ik vermoed dat er iets niet klopt, tenzij je ook niet van de jongste bent of je buren 90+ zijn.

Hoe oud zijn de buren dan?Dochter van de buren is overleden na 3 weken coma (corona)Mens was wel 70, maar die was hele dagen in de tuin aan het werken, weer of geen weer. Zo ene die onverwoestbaar was en waar ik altijd wat mee stond te babbelen. Ik kan niet zeggen dat het een dichte kennis was, maar het doet me toch wat. Voor onze reis nog afgesproken dat we de foto's eens gingen komen tonen en nu net telefoon dat ze er niet meer is :/
Dat is wel het trieste aan bovengemiddeld oud worden natuurlijk, de kans stijgt serieus dat je je eigen kinderen moet begraven. Niet de natuurlijke gang van zaken.Buurvrouw is 94![]()
Zie ook Jeanne Calment, oudste gedocumenteerde persoon aan 122 jaar oud. Kind en kleinkind begraven.Moet ook erg zijn als ouders. Zo oud worden dat ge uw eigen kind nog voor u weet gaan. (wat sowieso al erg is, of ge nu oud zijt of niet)
Was daar overlaatst ook niet zo'n filmpje van? Een moeder van +100 introk bij haar zoon/dochter van in de 80 om voor die te zorgen. Dat was zo surreëel.
Ik ben bijna 47 jaar en ik kan de kleine letterkes nog haarscherp lezen.Dat ik oud aan het worden ben.
Ik zit hier te lezen met mijn bril op het puntje van mijn neus, anders focus issues.
Mijn grootvader leeft nog en heeft ondertussen 2 zonen begraven, 1 kleinzoon en een achterkleindochter. Ik weet niet hoe hij het doet maar mij zouden ze het niet moeten vragen, ik hang mij wel ergens op als het zover zou komen.Moet ook erg zijn als ouders. Zo oud worden dat ge uw eigen kind nog voor u weet gaan. (wat sowieso al erg is, of ge nu oud zijt of niet)
Was daar overlaatst ook niet zo'n filmpje van? Een moeder van +100 introk bij haar zoon/dochter van in de 80 om voor die te zorgen. Dat was zo surreëel.
Moet ook erg zijn als ouders. Zo oud worden dat ge uw eigen kind nog voor u weet gaan. (wat sowieso al erg is, of ge nu oud zijt of niet)
Was daar overlaatst ook niet zo'n filmpje van? Een moeder van +100 introk bij haar zoon/dochter van in de 80 om voor die te zorgen. Dat was zo surreëel.
Ooit een filmke gezien. Een dame duwde een rolstoel vooruit met daarin een erg oud fragiel vrouwtje.Mijn grootvader leeft nog en heeft ondertussen 2 zonen begraven, 1 kleinzoon en een achterkleindochter. Ik weet niet hoe hij het doet maar mij zouden ze het niet moeten vragen, ik hang mij wel ergens op als het zover zou komen.
Als je extreem oud wordt, kan je beter géén kinderen hebben hé. Maar ja je weet dat op voorhand niet.Mijn grootvader leeft nog en heeft ondertussen 2 zonen begraven, 1 kleinzoon en een achterkleindochter. Ik weet niet hoe hij het doet maar mij zouden ze het niet moeten vragen, ik hang mij wel ergens op als het zover zou komen.
Blijft ook altijd afhankelijk van wie er overblijft hé.Mijn grootvader leeft nog en heeft ondertussen 2 zonen begraven, 1 kleinzoon en een achterkleindochter. Ik weet niet hoe hij het doet maar mij zouden ze het niet moeten vragen, ik hang mij wel ergens op als het zover zou komen.
Ja, diegene die overblijven zijn altijd wel diegenen die het gemis hebben natuurlijk. Maar toch, als je weet dat hij van zijn 3 kinderen er 2 heeft moeten begraven, en dan nog een 23 jarige kleinzoon en een achterkleinkind van een week oud kan ik enkel zeggen dat ik eeuwig respect heb voor die man dat hij nog altijd zin heeft in het leven, ik weet in ieder geval dat geen enkele van diegene die na hem komen het hem kwalijk zouden nemen de dag dat hij zegt dat hij geen zin meer heeft in het leven.Blijft ook altijd afhankelijk van wie er overblijft hé.
Als ik enkel een zoon of dochter heb en geen kleinkinderen en ik moet mijn zoon/dochter zo afgeven. Mogelijks, al zou ik een pijnlozere stap proberen te vinden dan effe mijzelf te wurgen...
Wanneer ik echter nog andere kinderen of kleinkinderen had en ik moet hen dan met zoiets confronteren, neen laat maar.
Ik denk dat we ons niet mogen blind staren op diegenen die tot die leeftijdgrens raken. Hoe ouder ge komt hoe meer je ziet dat mensen van uw leeftijd het niet halen, ik ben 34 jaar (nog een grote snotneus als je het eigenlijk in de levensloop ziet) en ik heb toch al een aantal van mijn jeugdvrienden weten begraven worden. En ik ben er zeker van dat tegen de tijd ik op pensioen mag er nog een hoop zullen volgen (als ik er zelf al niet zou bijzitten). We zien altijd maar diegenen die de hoge leeftijd halen maar vergeten veel te snel dat er al een hoop zijn die veel vroeger zijn te komen gaan.Op dat vlak vind ik het leven toch zo raar he. Het komt natuurlijk ook doordat we het dankzij de medische vooruitgang de leeftijdsgrens zover kunnen rekken. Vroeger werd men 70 of 80 en dan waren uw kinderen nog 50 - 60 en redelijk krachtig. Maar nu is +90 meer en meer een mogelijkheid en dan zijn zowel ouders als kinderen bejaard en dikwijls hulpbehoevend. En is er ook grotere kans dat de kinderen ernstig beginnen te mankeren.
Het geldt voor iedereen en de meeste mensen willen wel blijven leven, maar het eindstadium van ons leven is eigenlijk maar een trieste bedoening voor velen. Al wat ge ooit waart, is in verval. Fucking depressing.
Als ik toch +80 wordt (wat ik betwijfel met mijn levensstijl) en ik kom te sterven, hoop ik toch dat ze op mijn rouwkaartje ook een foto zetten van hoe ik was als ik jong was, want ik wil niet herinnerd worden als een stokoud peetje. Ik wil herinnerd worden als hoe ik er ongeveer uitzag tussen mijn 16 en 60. (Niet dat er iemand gaat zijn om mij te herinneren)
ik vergeet dat niet hoor. Ik ga bijna elke avond slapen met de schrik dat ik niet meer wakker ga worden. Als 45-jarige ook al enkele mensen te vroeg moeten zien gaan. En als ik nu in het plaatselijke krantje blader, zie ik telkens mensen van mijn leeftijd en vooral die van mijn ouders. Dat weegt wel op me. Mijn pa zie ik sowieso niet en dat raakt me dus niet, maar mijn moeder kan ik niet missen in mijn leven. En toch weet ik dat elke dag de kans groter wordt dat ik ze ga moeten afgeven.Ik denk dat we ons niet mogen blind staren op diegenen die tot die leeftijdgrens raken. Hoe ouder ge komt hoe meer je ziet dat mensen van uw leeftijd het niet halen, ik ben 34 jaar (nog een grote snotneus als je het eigenlijk in de levensloop ziet) en ik heb toch al een aantal van mijn jeugdvrienden weten begraven worden. En ik ben er zeker van dat tegen de tijd ik op pensioen mag er nog een hoop zullen volgen (als ik er zelf al niet zou bijzitten). We zien altijd maar diegenen die de hoge leeftijd halen maar vergeten veel te snel dat er al een hoop zijn die veel vroeger zijn te komen gaan.
Sterven is volgens mij gemakkelijker voor diegene die sterft dan voor de achterblijvers. Imo zijn we gewoon in een maatschappij gekomen waar we veel te weinig met de dood geconfronteerd worden waardoor we niet meer weten hoe daar mee om te gaan. Niet dat we terug moeten keren naar de tijden waar je als 5 jarig kind bij de grootouders in de living moest gaan staan terwijl opa dood in de zetel lag maar toch zou de dood wat minder in het verdring hoekje geduwd moeten worden zodat we daar mentaal toch wat weerbaarder zouden tegen zijn. Alhoewel dit natuurlijk ook van persoon tot persoon zal afhangen. Het is iets wat hoort bij het leven en zoals men soms zegt ook de enige zekerheid, dat je ooit sterft. Maar toch kunnen we daar met zijn allen verdomd moeilijk mee omgaan.ik vergeet dat niet hoor. Ik ga bijna elke avond slapen met de schrik dat ik niet meer wakker ga worden. Als 45-jarige ook al enkele mensen te vroeg moeten zien gaan. En als ik nu in het plaatselijke krantje blader, zie ik telkens mensen van mijn leeftijd en vooral die van mijn ouders. Dat weegt wel op me. Mijn pa zie ik sowieso niet en dat raakt me dus niet, maar mijn moeder kan ik niet missen in mijn leven. En toch weet ik dat elke dag de kans groter wordt dat ik ze ga moeten afgeven.
Ik blijf dat vreemd vinden: sterven hoort bij het leven, maar toch is het zo zwaar om er mee geconfronteerd te worden.