Str8_6
Well-known member
Respect om te helpen vechten tegen al die voedselbarbaren hier. Posts als deze geven me het gevoel dat het toch niet verloren is.
Je ergernissen van vandaag - Deel 1
- Onderwerp starter BlackOccult
- Startdatum
- Status
Draaien de echte Italianen dat niet op de rand van het bord in plaats van in een lepel?
Lmao ben dus niet de enige
Klopt, dus een lepel is minstens even erg als een mes!!!
Soeplepel
Well-known member
Iets tegen lepels?
Ik win.100 euro snelheidsboete
In my defence, da was altijd 50km/u daar maar is sinds kort veranderd naar 30km/u. Uit gewoonte reed ik daar dus 50 want wie kijkt er na al die jaren nog naar de borden waar ge tienmiljoen keer gepasseerd hebt?
113€.
Geflitst aan 118km/h ( gecorrigeerd naar 110km/h) op de E17 in Beervelde.
Vlak na de borden dat je maar 90km/h mag door die werken in Gentbrugge.
Belachelijk dat het al vanaf daar 90km/h is trouwens.
Of ge krijgt een vuistslag in uw gezicht van een vader omdat ge zijn zoon in de hoek hebt gezet. Of ge wordt beschuldigd van seksueel misbruik door een massa omdat ge een kleuter zijn pamper hebt ververst. Uitzonderingen maar toch erg dat het kan. Of ge hebt jongens in de klas die nie naar u moeten luisteren omdat je een vrouw bent en papa zegt dat dat mag. Geen uitzondering deze.
Een gewaardeerd beroep.
Het is enerzijds mooi dat we niet meer allemaal buigen voor de notabelen van het dorp (de meester, de dokter, de advocaat, ...) maar de slinger is gewoon doorgeslagen naar de andere kant. Veel mensen denken Dunning-Kruger gewijs dat ze een expert zijn door eens een artikel te lezen (of gewoon de titel) en dat wreekt zich ook in het onderwijs. Hier op het forum was er ook zo'n thread waar heel wat ouders kwamen verkondigen dat een leerkracht maar een idioot was en ze het beter wisten. Pas op, dat kan hé, ik wil best geloven dat wanneer je als ouder bv. chemicus bent je meer afweet van chemie dan de leerkracht met een bachelor. Maar dan moet je het gezag niet ondermijnen door tegen je kinderen te zeggen dat het een idioot is.Of ge krijgt een vuistslag in uw gezicht van een vader omdat ge zijn zoon in de hoek hebt gezet. Of ge wordt beschuldigd van seksueel misbruik door een massa omdat ge een kleuter zijn pamper hebt ververst. Uitzonderingen maar toch erg dat het kan. Of ge hebt jongens in de klas die nie naar u moeten luisteren omdat je een vrouw bent en papa zegt dat dat mag. Geen uitzondering deze.
Die complete afbraak van respect voor het beroep van leerkracht beïnvloedt volgens mij ook het niveau van de leerkrachten zelf. Al een paar keer gehoord dat de bachelor onderwijs plan B, C, D was na een paar andere mislukte studies. De primussen, die vroeger voor leerkracht kozen wegens het aanzien, zien nu gewoon een zoveelste job waar ze kunnen beginnen met een bachelor of master, enkel aan een gemiddeld loon en met veel miserie met leerlingen en ouders. Eerlijk, met een master chemie, wiskunde, fysica, ... moet je al echt een roeping hebben om gaan les te geven in het middelbaar, waar ze je eerst jaren aan het lijntje houden, terwijl ze in andere sectoren met de extralegale voordelen naar je hoofd gooien (lichte hyperbool).
We behandelen in onze maatschappij het onderwijs gewoon stiefmoederlijk, en het resultaat komt eraan hoor.
echt ik heb hier verschillende minuten moeten werken op ne vrijdag. Da gaat hier zo maar ni ze.forum was weg
Coolguy
Well-known member
CerumenCrevice
Well-known member
Zonder de rest van uw uitleg heeft die laatste zin wel een beetje een 'the end is nigh'-vibe
Laatst bewerkt:
/s
The end is always nigh.Zonder de rest van uw uitleg heeft die laatste zin wel een beetje een 'the end in nigh'-vibe
Neen ik ben op zich wel een optimist hoor, maar meestal moeten zaken eerst slecht gaan voor er een beetje drijvende kracht wordt opgewekt om een tegenbeweging te starten. In de politiek spreken ze dan van het draagvlak zeker. Nog een paar jaar berichtgeving over het dalende niveau van het onderwijs dan. Ik stel me ook vragen bij de diplomafabriek die het hoger onderwijs soms lijkt geworden te zijn, vergelijk het aantal doctoraten nu met vroeger, hoe kunnen die allemaal dezelfde kwaliteit (en begeleiding) hebben? Ook bij sommige bacheloropleidingen vraag ik me soms af wat de meerwaarde is van een studie van 3 jaar om dan een job te doen die men vroeger uitvoerde met "hoger middelbaar".
Dit alles is natuurlijk algemeen, de "grootstedelijke context" zoals hierboven aangegeven is nog wat anders. Ik kende iemand die leerkracht was aan Zwarte Vijvers in Brussel, die verhalen waren exact dezelfde: "jongen, je moet niet naar de leerkracht luisteren want dat is maar een vrouw/hoer".
Dat is niet alleen met de leerkracht zo, hoor.
Respect voor alle gezagsberoepen (en zeker overheidsgestuurd) is ver te zoeken.
Politie wordt in steden dagelijks belaagd, uitgescholdend,...
Brandweer wordt in de val gelokt om ze te bekogelen met stenen.
Ambulanciers moeten vaak politieversterking meenemen,...
Akkoord, maar daar zie ik toch meer die uitzonderlijke grootstedelijke context een rol spelen. Overal ter wereld werkt een uniform als een rode lap op een stier voor de (zelfverklaarde) gemarginaliseerden natuurlijk. Op dat vlak zien we het resultaat van ghettovorming, en mensen aan hun lot over te laten jaren geleden, gecombineerd met onze onbestuurbaarheid vandaan. Met onbestuurbaarheid bedoel ik dan dat alles wordt afgewogen volgens een dwaze links/rechts logica en wat we aan de kiezer kunnen verkopen. Als een linkse partij aan de macht is mag het allemaal niet te repressief zijn, als het een rechtse is niet te preventief. Terwijl beiden nodig zijn.
Ach ja, als het makkelijk op te lossen was, hadden we het al gedaan natuurlijk. De realiteit lijkt me ook dat in elke maatschappij je elementen krijgt die uit de boot vallen, of er zelf uit springen.
Soit, we zitten hier niet in Pol&Actua dus ik ga zwijgen
CerumenCrevice
Well-known member
Ik zou wel een stijging verwachten in het aantal doctoraten, maar die dus ongeveer gelijk loopt met de bevolkingsgroei. En hoop zelfs op een stijging, als die enige indicatie is van stijgende intelligentie in de algemene bevolking (wat niet meteen het geval is, denk ik).
Zelf twijfel ik ook straf aan de vergelijkbaarheid in de kwaliteit van het aantal masters en doctorandi nu en vroeger. Als ingenieur heb ik het gevoel niet consistent genoeg te hebben geleerd en gepresteerd tijdens de studies, terwijl (veel van de) de professoren en oud-afgestudeerden altijd een gevoel van 'ik bezit alle kennis' uitstralen.
Ik ken daarnaast ook twee doctoraalstudenten en die verschillen sterk van elkaar. De ene is rauwe intelligentie en de andere is een blokbeest zoals je nog nooit hebt gezien/kan voorstellen. Die tweede lijkt schijnbaar vlot alles te slagen met felicitaties, die eerste doet bare minimum en krijgt ook vlot alles geslaagd, maar niet met felicitaties. Ik zou het nooit willen doen, want er is het een en het ander dat men van je verwacht tijdens dit parcours (papers publiceren etc, ik weet het fijne er niet van maar hoor ze beide over hetzelfde klagen).
De "schaduwzijde" eraan is dat er inderdaad de druk is om te publiceren. Als onderzoeker die in het onderzoek wil blijven is het aantal publicaties/citaties praktisch je belangrijkste metric. Je bent je h-index. Het valt in België nog wel mee in vergelijking met andere landen, maar het is een beetje problematisch dat toekomstige kansen op funding, jobmogelijkheden, ... afhangen van hoe vaak je een mooie publicatie maakt. Het staat wat haaks op onderzoek, waar je op voorhand niet weet of iets gaat lukken. De wildgroei aan publicaties en journals, met niet altijd dezelfde kwaliteit en soms gewoon fraude, is dan ook een feit natuurlijk. Persoonlijk vind ik het een systeem dat zichzelf voorbij loopt.
Het doctoraat zelf is ook van aard veranderd. Nu is dat vaak 4 jaar, als het aan Europa ligt zelfs maar 3 zoals in vele andere landen al het geval is. Vaak leidt dat tot het uitvoeren van enkele standaardtesten, publiceren, en herhalen tot het doctoraat wordt geschreven. Als maatschappij is dat kennelijk wat men wil, maar het contrast met vroeger is wel groot.
Waar het vaak op neerkomt is dat het een soort ratrace wordt. Meer doctoraatsstudenten die voor een prof/onderzoeksgroep werken die zo meer kunnen publiceren en daardoor ook meer funding kunnen binnen trekken. Dit om praktisch te kunnen overleven. Ik weet niet of wetenschappelijk onderzoek om de maatschappij te verbeteren daar nog op de eerste plaats staat.
PS: dat gevoel is deels ook maar een gevoel hoor. De jarenlange ervaring van een prof in het vakgebied geeft wel het idee alles te weten, maar dit is gewoon niet meer mogelijk. Mensen praten ook over hun specialisatie, terwijl de andere zaken vaak al heel ver zitten.
Laatst bewerkt:
Dan zou ik toch eens een telefoontje plegen om die collega te bedanken voor zijn egoïsme, als der een pandemie bezig is ist bijna crimineel om met zulke symptomen naar het werk te gaan anderen besmetten..
- Status
Vergelijkbare onderwerpen
- Artikel
- Artikel
