Repost
@Myllana:
Wel, ik heb voor het eerst sinds oktober 2020, een tikkeltje minder dan 2 jaar... het lef bijeen geraapt om nog eens een vrouw in het echte leven mee uit te vragen... en verdomme dat heeft moeite gekost, en heeft me denk ik een zeer beleefde afwijzing opgeleverd.
Ergens begin dit jaar was er een nieuwe collega op een andere dienst, die ook af en toe bij ons passeerde... knap meisje dacht ik, maar gewoon kort "bewonderd" van ver. Ik zat toen ook zelf in een relatie, dus compleet niet met andere vrouwen bezig. Maar intussen alweer bijna een half jaar vrijgezel... en dinsdag was ze terug op ons kantoor.
Tijdens de middagpauze zat ze bij mij en een vaste collega aan tafel, dus gewoon een leuk gesprek in alle richtingen vond ik, ik had het over concerttickets die ik voor volgend jaar had kunnen vastkrijgen (Bruce Springsteen [vond ze wel maar niks], Muse & Royal Blood, en hopelijk ook Volbeat), en vond dat het gesprek toen nog leuker werd, want die had ook naast een gewoon knap uiterlijk, een pracht van een stem en een leuke manier van denken/humor... een goede smaak in muziek... Bleek ook al 33 te zijn, ik schatte haar 27 en dus te jong voor mij. Dus hoerah? Had haar met plezier wat minder jaren op de teller gegund ook, maar ik probeer qua daten rond mijn eigen leeftijd te blijven...
Dus toch opgelet tijdens het gesprek: ze woonde alleen, vermelde op geen enkel moment vrouw of kinderen, klaagde dat het leven als ge alleen woont duur is, ze kookte meestal voor één maar deed dat toch graag met de nodige mise en place, maar ik dwaal af: als een halve stalker ook even haar Facebook gecheckt (5 minuten ofzo hé): geen foto's van een vriend te bekennen... dus die avond toen de kantoordag eindigde, m'n lef bijeen geraapt... babbeltje aangeknoopt, eerst over andere zaken (studies/hobby's/etc.) maar met de intentie om een drankje/hapje los te krijgen, tot ze zei dat ze haar trein moest halen, ... dus ik sh*t daar gaat m'n kans en vraag wanneer ze nog eens terug op kantoor zou zijn... Antwoord: donderdag. Dus flapte ik eruit voor ik het goed kon formuleren: ah, donderdag staat hier zo'n Aziatisch foodtruckje, kunnen daar samen iets gaan eten als je je bokes thuislaat? Antwoord was "ja", maar het tweede ding dat ik fout geïnterpreteerd heb. Ik was eigenlijk niet van plan donderdag naar kantoor te gaan, maar vrijdag... maar hey: zij wist dat niet, ik heb mijn plannen veranderd.
Ik die dinsdag onderweg naar huis:
wel, ik kan donderdag tijdens de middag eens een leuke vrouw wat beter leren kennen, zonder tussenkomst van die gruwelijke datingapps... kan nog tegenvallen als je er meer van leert, maar toch, worst case scenario sowieso nog wat leuke muziek/reis/kooktips, altijd leuk.
Gisteren was dus die donderdag...
- Haar voormiddag gewoon rustig laten werken, zelf ook aardig wat werk en bijbehorende problemen.
Toen de middagpauze eraan kwam, haar vlak voor de middag nog een Spotify-link gestuurd en gevraagd naar wat ze vandaag aan het luisteren was maar itt tot dinsdag geen muziek, ze was met een belangrijke analyse bezig en wou niet afgeleid worden... ik dan gevraagd ik haar wél nog mocht afleiden met iets te gaan eten zoals afgesproken...
Stuurt ze terug: "ah, maar het is misschien gezelliger: als we nog wat collega's meevragen?"
- Ik mentaal:
't is dat ik maar 2 handen heb, anders deed ik 3 facepalms.
- En dan maak ik de grootste fout en stuur het volgende bericht (ongeveer): "Oei, ben ik te direct of niet direct genoeg geweest?
"
Zij: "Ik ben niet helemaal mee?"
- Dus ik maar gestopt met berichtjes sturen en iets gaan zeggen aan de overkant van het bureau...
uiteindelijk wat collega's meegevraagd, en iets gaan eten, nog wel een leuke babbel...
- Maar ja, aan het einde van de werkdag had zij nog nagedacht over die laatste zin, en heeft de deze, z'n laatste berichtje moeten verduidelijken... even naar buiten gewandeld naar het station, waarop ze zei in de lift: "Jij wou misschien eigenlijk alleen met mij iets gaan eten?" ... Euh, ja, gewoon gekozen voor radicale eerlijkheid: gezegd dat ik niet vaak meer intrigerende vrouwen met een goede smaak in muziek tegenkom die ook nog eens vrijgezel zijn... en dat ik hoop dat ze de vraag niet verkeerd vond.
- Neen, ik mocht mezelf op de borst kloppen dat ik het heb durven vragen, zij was het gewoon niet gewoon vaak door mannen mee uitgevraagd te worden... Ik domweg geantwoord: "tja, de meeste vrijgezellen mannen zullen denken dat ge een vriend hebt."
Maar ze was niet "echt" vrijgezel zei ze, een vriend met wie ze niet samenwoonde, deze zomer uit elkaar gegroeid, maar het was "ingewikkeld", hij wist niet wat hij aan haar had en nog niet hoe het verder moest...
Wist ik niet beter op te antwoorden: "Een man die niet weet wat hij aan u heeft is een dwaas denk ik dan."
Had toen écht beter gezwegen...
Long story short: als die vriend echt bestaat: toch triest dat er mannen zijn in deze wereld die dermate veel "geluk" in de liefde hebben dat ze zo iemand "on hold" kunnen plaatsen en niet beseffen wie ze "hebben", ...
Als die vriend niet bestaat: dan denk ik dat ik op een zeer beleefde/lieve manier ben afgewezen... Is dat cynisch om zo te denken of is dat net héél lief van haar om zo iemand te verzinnen omdat dat minder afwijzend zou aanvoelen? Geen enkel idee, het resultaat is hetzelfde natuurlijk, dus beter niet over overdenken.
& sowieso in beide gevallen voor mezelf toekomstig potentieel leuke babbels tijdens verdere middagpauzes verpest heb... jammer want werkinhoudelijk steekt het de laatste tijd een beetje stevig tegen. Dinsdag was m'n middagpauze echt een welgekomen "break", mijn werk was shit (mijn mening, gelukkig niet die van mijn diensthoofd of collega's, integendeel, maar ben qua werk minstens even kritisch voor mezelf als qua dating)
Op dagen thuiswerk? Ik besterf het bij momenten... Zelfs kantoordagen zijn sinds corona geen garantie meer dat daar nog iemand is om een leuk gesprek mee te voeren, want er zijn geen regelmatige terugkomdagen.
Op zo'n moment denk je ook: als je niet single was geweest of op z'n minst single die niet op zoek is naar... dan zou je met zo iemand wel nog bevriende collega's kunnen zijn, af en toe een leuke babbel hebben of iets gaan drinken. Dat verpest je (of ik toch) zo ook weer helaas. Had misschien ook "intelligenter"/"sluwer" moeten zijn en meerdere middagpauzes afwachten... maar in mijn visie: toffe vrouwen zijn soms echt niet lang vrijgezel: in 2016 meegemaakt dat ik ergens in Geel tijdelijk werkte: en iemand mee wou uitvragen die daar werkte, maar dat uitgesteld tot het einde van mijn opdracht: en toen had ze net een nieuwe vriend sinds één week... dus nooit gevraagd uiteraard, toch even binnensmonds gevloekt hoor, want ja, soms is het "you snooze, you lose" maar de werkvloer is ook de werkvloer natuurlijk.
