Het grote BeyondGaming Dating topic

Over dat reizen: is dat niet bespreekbaar met je partner? Nu zitten jullie met een jong kind, maar op termijn eens alleen een korte periode eropuit trekken kan wel bespreekbaar zijn?
Op termijn wel ja, te beginnen met een weekendje en dan zien we wel verder. Ik zou eigenlijk héél graag nog eens naar Iran willen gaan, maar daar krijg ik mijn vrouw absoluut niet mee naar toe. Nu goed, het knaagt soms wel, maar ik besef ook wel dat deze levensfase niet het moment is om enkel oog te hebben voor mijn pleziertjes. Ik heb gewoon soms moeite me neer te leggen dat het én-én-verhaal niet evident is (én een huis én een kind én verre reizen én festivals én ...).
 
Op termijn wel ja, te beginnen met een weekendje en dan zien we wel verder. Ik zou eigenlijk héél graag nog eens naar Iran willen gaan, maar daar krijg ik mijn vrouw absoluut niet mee naar toe. Nu goed, het knaagt soms wel, maar ik besef ook wel dat deze levensfase niet het moment is om enkel oog te hebben voor mijn pleziertjes. Ik heb gewoon soms moeite me neer te leggen dat het én-én-verhaal niet evident is (én een huis én een kind én verre reizen én festivals én ...).
Ik ben nooit een fervente reiziger geweest, maar zeker de laatste jaren kijk ik er eerder tegenop omdat ik te veel stress rond eten zou hebben als ik zo lang weg van thuis ben.

Mijn vriend wil wel eens een verre reis doen, en we hebben nu eindelijk afgesproken dat hij dit jaar 10 dagen op groepsreis gaat. Ik vind het nu stom dat we niet eerder aan die optie hadden gedacht. Ik dacht dat hij dat te awkward zou vinden, en hij dacht dat ik gewoon niet graag alleen thuis zou blijven. En dan bleek stomweg na een simpel gesprekje dat we mekaar gewoon fout hadden ingeschat. :p
 
Om even wat laat in te pikken op de hele discussie over "pas laat een relatie hebben"...ik denk dat het vandaag de dag toch wel al perfect mogelijk is dat je andere prioriteiten stelde tussen je 20 en 30, en het er misschien gewoon niet van gekomen is. Ik zie toch ook wel redelijk wat mensen zo, en ik reken mijzelf er ook bij. Ja, ik nam weinig initatief, en ik bleef vooral bij dezelfde mensen omdat we een dichte vriendengroep hadden. Als ik rondkijk op het werk bij (nu) studenten en (vroeger) ex-collega's, zitten daar ook een hele hoop mensen bij die in een ander land hebben verbleven of uit een ander land afkomstig zijn, wat het klassieke "vast lief op 25" moeilijker maakt.

Misschien had dat anders gekund, maar het is nu niet of dat heeft me emotioneel of sociaal incapabel gemaakt. Ik was ook niet aan het wachten tot een of andere supermodel mij haar nummer kwam geven, ik was gewoon amper thuis en had voldoende hobbies of vrienden om mijn leven mee te vullen.

Ik snap dat mensen het soms wat vreemd vinden als je ergens in de 30 bent zonder serieuze relaties te hebben gehad, maar de tijd dat dit betekende dat er iets mis met je was lijkt me toch al even gepasseerd.
 
Laatst bewerkt:
Ik ben nooit een fervente reiziger geweest, maar zeker de laatste jaren kijk ik er eerder tegenop omdat ik te veel stress rond eten zou hebben als ik zo lang weg van thuis ben.

Mijn vriend wil wel eens een verre reis doen, en we hebben nu eindelijk afgesproken dat hij dit jaar 10 dagen op groepsreis gaat. Ik vind het nu stom dat we niet eerder aan die optie hadden gedacht. Ik dacht dat hij dat te awkward zou vinden, en hij dacht dat ik gewoon niet graag alleen thuis zou blijven. En dan bleek stomweg na een simpel gesprekje dat we mekaar gewoon fout hadden ingeschat. :p
Ik moet zien hoe ik het zelf aankaart, want ik denk dat de egoïsme-kaart snel getrokken kan worden als ik het verkeerd aanpak. Mijn vrouw en ik zijn daarin anders opgegroeid, want zij ziet vooral werk in het huis en de tuin dat gedaan moet worden. Ik heb veel meer van de wereld gezien en zou het zonde vinden om op het einde van je sterfbed spijt te hebben om niet verder te zijn gegaan op dat élan. De herinneringen van een mooie reis zijn me meer waard dan een hoop stenen, als ik het zo cru mag stellen.
 
Mezelf wat in de nesten gewerkt.
Via facebook dating iemand leren kennen die een jaartje of 6 single is. 1ste match en 1ste date.

Nu op de 2de date heb ik haar gezegd dat ik haar heel leuk vond, maar dat de gevoelens aan mijn kant wat uitbleven en dat ik die wel nodig heb om er 100% voor te gaan. Was heel ok voor haar en ik moest mijn tijd maar nemen.
Vlak voor de 4de of 5de afspraak vroeg ze dan zelf of het ok was dat ze bleef slapen, waarop ik heb toegestemd. Door het comfort en gemis aan affectie is natuurlijk het 1 en ander gebeurd, en 's ochtends heb ik haar nogmaals gezegd (hoewel mss in minder duidelijke woorden) dat ik initiatief heb genomen uit het standpunt van "we zien wel" maar dat er nog steeds geen echte gevoelens waren. Natuurlijk zaten we dan beide een beetje in een roes dus ik weet niet hoe duidelijk dat bij haar is binnengekomen.
Ondertussen is ze ook nog een 2de keer blijven slapen en als we bij elkaar zijn wordt er altijd gekust en geknuffeld (again, omdat het zo goed voelt om geliefd te worden).

Bijkomend is ze uiterlijk eigenlijk niet echt mijn ding, maar haar persoonlijkheid en levensvisie leunt echt wel heel dicht aan tegen de mijne en ze is erg lief naar mij toe, waardoor in ik een dilemma zit over hoeveel gewicht ik aan dat uiterlijk moet hangen, hoewel ik weet dat dat op lange termijn problemen gaat geven. Ook is er nog een andere belangrijke factor die niet matched met mij, maar dat ga ik hier (en tegen haar ook niet, want wss te kwetsend) niet uit de doeken doen.

Ik ga dus deze week daar echt nog wel eens een duidelijk gesprek over moeten hebben, want ik wil haar ook niet gebruiken/misleiden of het gevoel geven dat ze gebruikt wordt..

(PS. mijn enige date ervaring is een relatie van 16j, dus bovenstaande kan puberaal overkomen)

You've fucked yoursef. Letterlijk.

Ik ben op dat vlak ervaringsdeskundige.

Hopelijk niet teveel drama. Maar zoals ik altijd zeg. Seks met hoeren betaald ge met geld. Seks met dates waar ge romantisch niet achter staat betaald ge met drama.
 
You've fucked yoursef. Letterlijk.

Ik ben op dat vlak ervaringsdeskundige.

Hopelijk niet teveel drama. Maar zoals ik altijd zeg. Seks met hoeren betaald ge met geld. Seks met dates waar ge romantisch niet achter staat betaald ge met drama.
Tenzij het een fuckdate is. Maar dat is niet met een romantische insteek. :unsure:
 
Mezelf wat in de nesten gewerkt.
Via facebook dating iemand leren kennen die een jaartje of 6 single is. 1ste match en 1ste date.

Nu op de 2de date heb ik haar gezegd dat ik haar heel leuk vond, maar dat de gevoelens aan mijn kant wat uitbleven en dat ik die wel nodig heb om er 100% voor te gaan. Was heel ok voor haar en ik moest mijn tijd maar nemen.
Vlak voor de 4de of 5de afspraak vroeg ze dan zelf of het ok was dat ze bleef slapen, waarop ik heb toegestemd. Door het comfort en gemis aan affectie is natuurlijk het 1 en ander gebeurd, en 's ochtends heb ik haar nogmaals gezegd (hoewel mss in minder duidelijke woorden) dat ik initiatief heb genomen uit het standpunt van "we zien wel" maar dat er nog steeds geen echte gevoelens waren. Natuurlijk zaten we dan beide een beetje in een roes dus ik weet niet hoe duidelijk dat bij haar is binnengekomen.
Ondertussen is ze ook nog een 2de keer blijven slapen en als we bij elkaar zijn wordt er altijd gekust en geknuffeld (again, omdat het zo goed voelt om geliefd te worden).

Bijkomend is ze uiterlijk eigenlijk niet echt mijn ding, maar haar persoonlijkheid en levensvisie leunt echt wel heel dicht aan tegen de mijne en ze is erg lief naar mij toe, waardoor in ik een dilemma zit over hoeveel gewicht ik aan dat uiterlijk moet hangen, hoewel ik weet dat dat op lange termijn problemen gaat geven. Ook is er nog een andere belangrijke factor die niet matched met mij, maar dat ga ik hier (en tegen haar ook niet, want wss te kwetsend) niet uit de doeken doen.

Ik ga dus deze week daar echt nog wel eens een duidelijk gesprek over moeten hebben, want ik wil haar ook niet gebruiken/misleiden of het gevoel geven dat ze gebruikt wordt..

(PS. mijn enige date ervaring is een relatie van 16j, dus bovenstaande kan puberaal overkomen)
Veel mensen denken dat na dat in bed duiken ‘hij/zij toch echt wel iets gaat voelen voor mij’ dus dat is een gevaarlijk pad. Ik zeg niet dat je na date zes al moet weten of het de vrouw van je leven is, maar er klinkt zodanig veel twijfel in je tekst dat we vrij zeker kunnen zijn dat dit ‘em niet gaat worden. Ik raad sterk aan om niet meer met haar te slapen, eigenlijk best een punt zetten totaal maar alleszins Kleine Pana niet meer het veld in sturen.
 
Mezelf wat in de nesten gewerkt.
Via facebook dating iemand leren kennen die een jaartje of 6 single is. 1ste match en 1ste date.

Nu op de 2de date heb ik haar gezegd dat ik haar heel leuk vond, maar dat de gevoelens aan mijn kant wat uitbleven en dat ik die wel nodig heb om er 100% voor te gaan. Was heel ok voor haar en ik moest mijn tijd maar nemen.
Vlak voor de 4de of 5de afspraak vroeg ze dan zelf of het ok was dat ze bleef slapen, waarop ik heb toegestemd. Door het comfort en gemis aan affectie is natuurlijk het 1 en ander gebeurd, en 's ochtends heb ik haar nogmaals gezegd (hoewel mss in minder duidelijke woorden) dat ik initiatief heb genomen uit het standpunt van "we zien wel" maar dat er nog steeds geen echte gevoelens waren. Natuurlijk zaten we dan beide een beetje in een roes dus ik weet niet hoe duidelijk dat bij haar is binnengekomen.
Ondertussen is ze ook nog een 2de keer blijven slapen en als we bij elkaar zijn wordt er altijd gekust en geknuffeld (again, omdat het zo goed voelt om geliefd te worden).

Bijkomend is ze uiterlijk eigenlijk niet echt mijn ding, maar haar persoonlijkheid en levensvisie leunt echt wel heel dicht aan tegen de mijne en ze is erg lief naar mij toe, waardoor in ik een dilemma zit over hoeveel gewicht ik aan dat uiterlijk moet hangen, hoewel ik weet dat dat op lange termijn problemen gaat geven. Ook is er nog een andere belangrijke factor die niet matched met mij, maar dat ga ik hier (en tegen haar ook niet, want wss te kwetsend) niet uit de doeken doen.

Ik ga dus deze week daar echt nog wel eens een duidelijk gesprek over moeten hebben, want ik wil haar ook niet gebruiken/misleiden of het gevoel geven dat ze gebruikt wordt..

(PS. mijn enige date ervaring is een relatie van 16j, dus bovenstaande kan puberaal overkomen)
Ik vind dit niet puberaal, maar eerder volwassen om er (op zijn minst) over na te denken.
Ik (persoonlijk) vind wel dat je op een punt staat waar je moet breken, omdat het voor mij fout zou aanvoelen.
 
Kleine Pana dacht er het zijne van.

Al snel in bed belanden eigenlijk wéten dat het niet veel gaat worden kan op zich geen kwaad, tenzij het duidelijk is dat jij er geen gevolg aan wil breien terwijl zij wél romantische interesse heeft. Dat is iets wat je al vrij snel moet aanvoelen en communiceren. Dit compliceert de zaken wel wat en de kans bestaat dat zij zich gebruikt zal voelen, dus dat gaat hij goed moeten aanpakken.
 
Kleine Pana dacht er het zijne van.

Al snel in bed belanden eigenlijk wéten dat het niet veel gaat worden kan op zich geen kwaad, tenzij het duidelijk is dat jij er geen gevolg aan wil breien terwijl zij wél romantische interesse heeft. Dat is iets wat je al vrij snel moet aanvoelen en communiceren. Dit compliceert de zaken wel wat en de kans bestaat dat zij zich gebruikt zal voelen, dus dat gaat hij goed moeten aanpakken.
Sowieso na twee keer in bed belanden, zal zij zich afvragen wat er scheelt aan haar. Dat is op zich natuurlijk onzin maar zo denken heel veel mensen. Dat is nog steeds een soort magische grens waar heel weinigen op een minder dan ‘omg dit is menens’ manier mee omkunnen.
 
Mezelf wat in de nesten gewerkt.
Via facebook dating iemand leren kennen die een jaartje of 6 single is. 1ste match en 1ste date.

Nu op de 2de date heb ik haar gezegd dat ik haar heel leuk vond, maar dat de gevoelens aan mijn kant wat uitbleven en dat ik die wel nodig heb om er 100% voor te gaan. Was heel ok voor haar en ik moest mijn tijd maar nemen.
Vlak voor de 4de of 5de afspraak vroeg ze dan zelf of het ok was dat ze bleef slapen, waarop ik heb toegestemd. Door het comfort en gemis aan affectie is natuurlijk het 1 en ander gebeurd, en 's ochtends heb ik haar nogmaals gezegd (hoewel mss in minder duidelijke woorden) dat ik initiatief heb genomen uit het standpunt van "we zien wel" maar dat er nog steeds geen echte gevoelens waren. Natuurlijk zaten we dan beide een beetje in een roes dus ik weet niet hoe duidelijk dat bij haar is binnengekomen.
Ondertussen is ze ook nog een 2de keer blijven slapen en als we bij elkaar zijn wordt er altijd gekust en geknuffeld (again, omdat het zo goed voelt om geliefd te worden).

Bijkomend is ze uiterlijk eigenlijk niet echt mijn ding, maar haar persoonlijkheid en levensvisie leunt echt wel heel dicht aan tegen de mijne en ze is erg lief naar mij toe, waardoor in ik een dilemma zit over hoeveel gewicht ik aan dat uiterlijk moet hangen, hoewel ik weet dat dat op lange termijn problemen gaat geven. Ook is er nog een andere belangrijke factor die niet matched met mij, maar dat ga ik hier (en tegen haar ook niet, want wss te kwetsend) niet uit de doeken doen.

Ik ga dus deze week daar echt nog wel eens een duidelijk gesprek over moeten hebben, want ik wil haar ook niet gebruiken/misleiden of het gevoel geven dat ze gebruikt wordt..

(PS. mijn enige date ervaring is een relatie van 16j, dus bovenstaande kan puberaal overkomen)
Ik zou het haar duidelijk maken en (tijdelijk) wat afstand nemen.
Als zij echte gevoelens heeft voor u en jullie blijven afspreken, kussen, in bed belanden... gaat het voor haar alleen maar harder aankomen dat er voor u geen toekomst in zit en dat zij cru gezegd een leuk tijdsverblijf is tot ge iemand op uw pad tegen komt waar ge wel meer gevoel voor hebt.
 
Dat is tot falen gedoemd als zij romantische interesse heeft en hij niet.
Dat is het he. Als één van de twee gevoelens heeft komen daar vodden van. En hij gaat de 'slechte' zijn uiteindelijk.


Zo een situatie zou voor mij een ramp zijn. Als ik gevoelens zou hebben, de ander niet maar die wil wel blijven afspreken en vindt mij ' heel leuk' en wil knuffelen en sexen... Pfoe ik zou alles wat die zegt of doet kapot analyseren en zo hoop hebben dat die gevoelens nog gaan komen. 🙈
 
Enjoy the ride en je romantische gevoelens stilaan laten uitdoven. Als dat gaat. In de praktijk kan je beter eerlijk zijn tegenover jezelf en de andere voor een duidelijke keuze stellen. Het eindigt anders sowieso in drama.
 
Dat is tot falen gedoemd als zij romantische interesse heeft en hij niet.

Daarom dat Thomas zei 'zolang er duidelijkheid is' en ''zolang ze er zich allebei goed bij voelen'
Een goede communicatie is alweer zeer belangrijk.
 
Terug
Bovenaan