Het grote BeyondGaming Dating topic

Toch nog allemaal beter dan na anderhalf jaar zo'n gesprek:

(nadat ik moest raden wat er scheelde en vroeg of 't gedaan is)

- Waarom wil je uit elkaar gaan?
Goh ja kweetnie goe
- Hoe ge weet het niet? Wa scheelt er?
Kweetnie, 't lukt nie
- Zieje mij nog graag?
Baja denk het wel
- Ok, kunnen we er nie aan werken dan, om het op te lossen?
Mja nee 'k zie nie in hoe het nog zou kunnen veranderen
- Hoelang zit ge hier al mee?
Mja al efkes
- Waarom heb je nooit iets erover gezegd?
Kweetnie goe

etc etc
FRUSTREREND.
Daar schiet ge inderdaad niet veel mee op.
 
Toch nog allemaal beter dan na anderhalf jaar zo'n gesprek:

(nadat ik moest raden wat er scheelde en vroeg of 't gedaan is)

- Waarom wil je uit elkaar gaan?
Goh ja kweetnie goe
- Hoe ge weet het niet? Wa scheelt er?
Kweetnie, 't lukt nie
- Zieje mij nog graag?
Baja denk het wel
- Ok, kunnen we er nie aan werken dan, om het op te lossen?
Mja nee 'k zie nie in hoe het nog zou kunnen veranderen
- Hoelang zit ge hier al mee?
Mja al efkes
- Waarom heb je nooit iets erover gezegd?
Kweetnie goe

etc etc
FRUSTREREND.
Toxisch
 
Toch nog allemaal beter dan na anderhalf jaar zo'n gesprek:

(nadat ik moest raden wat er scheelde en vroeg of 't gedaan is)

- Waarom wil je uit elkaar gaan?
Goh ja kweetnie goe
- Hoe ge weet het niet? Wa scheelt er?
Kweetnie, 't lukt nie
- Zieje mij nog graag?
Baja denk het wel
- Ok, kunnen we er nie aan werken dan, om het op te lossen?
Mja nee 'k zie nie in hoe het nog zou kunnen veranderen
- Hoelang zit ge hier al mee?
Mja al efkes
- Waarom heb je nooit iets erover gezegd?
Kweetnie goe

etc etc
FRUSTREREND.
Dat is een beetje zoals mijn vrouw die duidelijk bokkig rondloopt en ik aan haar vraag wat er scheelt. "Niets". Ok dan. :unsure:
 
Wel, na een resem (iets meer dan een dozijn) dates het laatste jaar (wel, half jaar, tot juni heb ik er quasi geen gedaan na m'n vorige 💔) die varieerden van saai of zelfs frustrerend tot leuk maar teleurstellend, gisteren eindelijk nog eens een date gehad die wel op alle gebieden goed zat. Kan ik na heel lange tijd hier ook nog eens een gewoonweg leuk succesverhaaltje neerschrijven. 😃 Ontmoet op een speeddate, iets meer dan een week zitten sturen, ook eens gewoon met elkaar gebeld (vrij laat/'s nachts wel).

Gekozen voor een min of meer corona-proof buitendate gisteren, een wandeling bij een licht/muziekshow waarbij je zo met tablets en hoofdtelefoon rondloopt en ook filmpjes daarop bekijkt. Ik had echter eerder deze week m'n enkel verstuikt, dus had schrik dat het niet zou kunnen doorgaan, maar kon gelukkig sinds donderdag terug wandelen met een beetje pijn... voor te lachen wel gestuurd dat het zou kunnen dat ik krukken zou moeten gaan huren of dat ze mij zou moeten ondersteunen en bij de arm nemen.
Bij aankomst heeft ze dat echter ook vrijwel meteen gedaan - op haar aansturen, niet het mijne 😄 -, ook al heb ik eerlijk toegegeven dat ik maar een beetje pijn meer had (wou ook niet liegen en van m'n blessure profiteren 😅), dus echt corona-proof was dat al niet meer... en wat eerst een stukje bij de arm lopen was, werd halverwege de wandeling eigenlijk al gewoon praktisch knuffelen ook al was het ook niet zo koud buiten vond ik. 🙃

Nadat het er na anderhalf uurtje ongeveer erop zat, nog een kleine extra wandeling gedaan in de buurt, en dan in het stadscentrum nog iets gaan drinken, een dessert gedeeld (nu ja, 'gedeeld': was obsceen veel, zelfs voor 2 personen), en dan omdat de horeca toch zou sluiten rond 23h00, al iets eerder vertrokken om nog wat te gaan wandelen overal en nergens... na bijna nog een uur wandelen, wat diepgaandere gesprekken over toekomstverwachtingen en hoe je het best of het liefst iemand leert kennen, dan toch ergens rond half twaalf de nodige moed bijeen geraapt om haar te kussen (ook al wel een hint in die richting gegeven), en echt kussen dan wel, en het is niet bij één kus gebleven: er zijn nog heel wat kussen en knuffeltjes gevolgd. 🥰

Date begonnen rond 19h00, geëindigd rond 01h00. In de meeste andere gevallen vind ik 5h véél te lang voor een eerste date, maar hier voelde het aan als te kort. Toffe persoonlijkheid die op sommige vlakken een beetje gelijk loopt met de mijne en op andere vlakken dan weer compleet niet wat mij ook wel intrigeert, intelligent, prachtige ogen (de rest van het uiterlijk ook overigens, maar die ogen springen er wel uit),

Wordt zeker en vast vervolgd, ook al bevestigd langs haar kant de avond zelf en vandaag nog eens, ben benieuwd... Hopelijk was het meer dan de volle maan 🌕 en wordt het meer, maar de afgelopen avond nemen ze mij zeker niet meer af, doet toch veel van die andere teleurstellende dates alvast vergeten als je ook op zo iemand kan botsen.
 
Laatst bewerkt:
71rShwlPDKL.jpg
 
Toch nog allemaal beter dan na anderhalf jaar zo'n gesprek:

(nadat ik moest raden wat er scheelde en vroeg of 't gedaan is)

- Waarom wil je uit elkaar gaan?
Goh ja kweetnie goe
- Hoe ge weet het niet? Wa scheelt er?
Kweetnie, 't lukt nie
- Zieje mij nog graag?
Baja denk het wel
- Ok, kunnen we er nie aan werken dan, om het op te lossen?
Mja nee 'k zie nie in hoe het nog zou kunnen veranderen
- Hoelang zit ge hier al mee?
Mja al efkes
- Waarom heb je nooit iets erover gezegd?
Kweetnie goe

etc etc
FRUSTREREND.
Die heeft een ander. Al vast of op het oog maar die heeft een ander.
 
Hard but true.
Nuja mijn ex was ook zo, kon nooit zeggen wat er scheelde of dergelijke als er iets mis zat.

Bij momenten had die dan avonden waar die niets zei of dergelijke en kreeg ge daar ook niets uit als ge vroeg wat of waarom.
Op het laatste deed die tot de laatste dag alsof alles in orde was en dan op 1 avond '' we moeten eens praten '' en dan kon er wel 5 pagina's af wat er zogezegd al 5 maanden aan scheelde en dit en dat.

Frustrerend want eigenlijk heb ik nooit een kans gehad om iets er tegen in te brengen, al is dat misschien mijn redding geweest voor mijn eigen verwerking erna want na 2 maanden had ik al zoiets van '' misschien toch beter dat het gedaan was '' hoewel ik ze nog graag zag.
 
Die heeft een ander. Al vast of op het oog maar die heeft een ander.
Nah, hij kon gewoon niet praten en wilde het al veel eerder stopzetten maar had er de ballen niet voor. Ik twijfel er nog steeds aan of die mij ooit echt graag gezien heeft.
Hard but true.
Nuja mijn ex was ook zo, kon nooit zeggen wat er scheelde of dergelijke als er iets mis zat.

Bij momenten had die dan avonden waar die niets zei of dergelijke en kreeg ge daar ook niets uit als ge vroeg wat of waarom.
Op het laatste deed die tot de laatste dag alsof alles in orde was en dan op 1 avond '' we moeten eens praten '' en dan kon er wel 5 pagina's af wat er zogezegd al 5 maanden aan scheelde en dit en dat.

Frustrerend want eigenlijk heb ik nooit een kans gehad om iets er tegen in te brengen, al is dat misschien mijn redding geweest voor mijn eigen verwerking erna want na 2 maanden had ik al zoiets van '' misschien toch beter dat het gedaan was '' hoewel ik ze nog graag zag.
Ja hetzelfde hier. Er was nooit iets mis tot ik plots een berichtje kreeg met " we moeten praten" en een paar uur later was het gedaan en ik mocht mijn boel pakken. Nooit op voorhand iets laten weten, nooit gepraat erover, nooit de kans gehad om er samen aan te werken. + dan nog een heleboel factoren die het duizend keer erger maakten.

Mij heeft het niet geholpen met de verwerking, integendeel. Gewoon de oneerlijkheid en onmacht en het totaaal niet zien aankomen hebben mij goed liggen gehad. Heeft jaren geduurd eer ik erover was en ik kan denk ik nog steeds niet met 100% zekerheid zeggen dat ik het verwerkt heb.
 
Nah, hij kon gewoon niet praten en wilde het al veel eerder stopzetten maar had er de ballen niet voor. Ik twijfel er nog steeds aan of die mij ooit echt graag gezien heeft.

Ja hetzelfde hier. Er was nooit iets mis tot ik plots een berichtje kreeg met " we moeten praten" en een paar uur later was het gedaan en ik mocht mijn boel pakken. Nooit op voorhand iets laten weten, nooit gepraat erover, nooit de kans gehad om er samen aan te werken. + dan nog een heleboel factoren die het duizend keer erger maakten.

Mij heeft het niet geholpen met de verwerking, integendeel. Gewoon de oneerlijkheid en onmacht en het totaaal niet zien aankomen hebben mij goed liggen gehad. Heeft jaren geduurd eer ik erover was en ik kan denk ik nog steeds niet met 100% zekerheid zeggen dat ik het verwerkt heb.
Als ik eerlijk mag zijn vind ik dat heel respectloos om iemand zonder waarschuwing te dumpen. Ik had het "geluk" dat ik de bui bij mijn vorige relaties al zag hangen en dan komt dat minder hard aan. Ik begrijp dat je jezelf dan de vraag stelt of die persoon je wel graag heeft gezien, want tenzij je iets hebt mispeuterd verdien je zo'n behandeling toch niet? Nu goed, er zijn mensen die gewoon héél slecht zijn in communiceren en als de relatie vanuit hun perspectief niet goed zit en ze weten hiet hoe ze dat moeten aanbrengen krijg je dat.
 
Als ik eerlijk mag zijn vind ik dat heel respectloos om iemand zonder waarschuwing te dumpen.
Mijn ex zei over de scheiding ook dat hij het nooit zag aankomen en dat hij geen kans had gekregen.
Dat ik op 2j tijd een afspraak bij de notaris had gemaakt om te informeren over een scheiding (daar wist hij van), 2x wél meegekregen naar een relatietherapeut (dus 100x gevraagd waarschijnlijk? 🤷🏼) En 10x per maand "ik wil zo niet verder met jou!" Moeten horen van mij, zag hij dus NIET als een grote alarmbel. 🤔

En daarin ligt gedeelde verantwoordelijkheid: hij die niet luisterde en ik die mijn woorden onvoldoende met daden heb ondersteund, voor hem leken die woorden evenveel te betekenen als "mooi weer vandaag!" Want ik zei het wel, maar we bleven ondertussen wel verderdoen op hetzelfde pad.

Als je communicatie niet "matcht" kan het goed zijn dat de ander wél veelvuldig signalen heeft gegeven, maar dat die nooit zijn aangekomen of doorgedrongen bij de ander.
 
Als ik eerlijk mag zijn vind ik dat heel respectloos om iemand zonder waarschuwing te dumpen. Ik had het "geluk" dat ik de bui bij mijn vorige relaties al zag hangen en dan komt dat minder hard aan. Ik begrijp dat je jezelf dan de vraag stelt of die persoon je wel graag heeft gezien, want tenzij je iets hebt mispeuterd verdien je zo'n behandeling toch niet? Nu goed, er zijn mensen die gewoon héél slecht zijn in communiceren en als de relatie vanuit hun perspectief niet goed zit en ze weten hiet hoe ze dat moeten aanbrengen krijg je dat.
Ja ik vond/vind dat ook héél respectloos. Zeker omdat ik doorheen de jaren ook echt moeite had gedaan om het makkelijker te maken voor hem om een beetje meer te communiceren zonder te pushen. Veel tijd gegeven, veel geduld gehad, op den duur ook m'n eigen noden achteruit geschoven om hem ruimte te geven. Waarbij ik niet wil zeggen dat ik perfect was, ik heb zeker ook af en toe eens geïrriteerd rond gelopen omdat ik het gevoel had dat ik er maar bij zat als entertainment, of gevraagd van MAAR ZEG NU TOCH EENS IETS. Het is moeilijk om het gevoel te hebben dat je echt een goeie diepgaande relatie hebt als de ene amper iets vertelt.

Als je communicatie niet "matcht" kan het goed zijn dat de ander wél veelvuldig signalen heeft gegeven, maar dat die nooit zijn aangekomen of doorgedrongen bij de ander.
In zijn geval was er gewoon géén communicatie. Maar hij was gewoon zo en ik moest dat niet persoonlijk opnemen en ik moest hem tijd geven. Tot ik met mijn klieken en mijn klakken naar huis mocht natuurlijk.
 
Vraagje:
Daarnet komt trouwboek thuis, heeft brief vast en begint direct te telefoneren. Ik doe teken van ‘wat is er’ en krijg antwoord ‘oh, pensioendienst’. Aangezien we bezig zijn met mijn grootmoeder haar pensioen, kan perfect.
Tot ik even meeluister (kan gewoon, hij zit aan tafel, ik in zetel) en het blijkt de belastingdienst te zijn die nog steeds aan het klooien zijn met €1500 die wij moeten krijgen maar zij steeds op de lange baan schuiven.
Wat hij eerst zei was dus niet waar. Ook al was het niet verbloembaar want ik zat er vlak naast. Zou ik daar nu iets van zeggen? Het stoort mij toch wel wat, het zal wel ‘ter bescherming’ geweest zijn maar was dus nutteloos. Of laat ik het best zo?
 
Vraagje:
Daarnet komt trouwboek thuis, heeft brief vast en begint direct te telefoneren. Ik doe teken van ‘wat is er’ en krijg antwoord ‘oh, pensioendienst’. Aangezien we bezig zijn met mijn grootmoeder haar pensioen, kan perfect.
Tot ik even meeluister (kan gewoon, hij zit aan tafel, ik in zetel) en het blijkt de belastingdienst te zijn die nog steeds aan het klooien zijn met €1500 die wij moeten krijgen maar zij steeds op de lange baan schuiven.
Wat hij eerst zei was dus niet waar. Ook al was het niet verbloembaar want ik zat er vlak naast. Zou ik daar nu iets van zeggen? Het stoort mij toch wel wat, het zal wel ‘ter bescherming’ geweest zijn maar was dus nutteloos. Of laat ik het best zo?
Je kan toch wel babbelen met uwe vent? Wat is dat nu.
'Waarom zeg je dat het over dat pensioen gaat terwijl het over onze belastingen gaat, manneke?'.

Zoiets.
 
Vraagje:
Daarnet komt trouwboek thuis, heeft brief vast en begint direct te telefoneren. Ik doe teken van ‘wat is er’ en krijg antwoord ‘oh, pensioendienst’. Aangezien we bezig zijn met mijn grootmoeder haar pensioen, kan perfect.
Tot ik even meeluister (kan gewoon, hij zit aan tafel, ik in zetel) en het blijkt de belastingdienst te zijn die nog steeds aan het klooien zijn met €1500 die wij moeten krijgen maar zij steeds op de lange baan schuiven.
Wat hij eerst zei was dus niet waar. Ook al was het niet verbloembaar want ik zat er vlak naast. Zou ik daar nu iets van zeggen? Het stoort mij toch wel wat, het zal wel ‘ter bescherming’ geweest zijn maar was dus nutteloos. Of laat ik het best zo?
Sebiet nodigt hij die mannen van de belastingen ook nog uit voor de feestdagen.
 
Vraagje:
Daarnet komt trouwboek thuis, heeft brief vast en begint direct te telefoneren. Ik doe teken van ‘wat is er’ en krijg antwoord ‘oh, pensioendienst’. Aangezien we bezig zijn met mijn grootmoeder haar pensioen, kan perfect.
Tot ik even meeluister (kan gewoon, hij zit aan tafel, ik in zetel) en het blijkt de belastingdienst te zijn die nog steeds aan het klooien zijn met €1500 die wij moeten krijgen maar zij steeds op de lange baan schuiven.
Wat hij eerst zei was dus niet waar. Ook al was het niet verbloembaar want ik zat er vlak naast. Zou ik daar nu iets van zeggen? Het stoort mij toch wel wat, het zal wel ‘ter bescherming’ geweest zijn maar was dus nutteloos. Of laat ik het best zo?
Ik zou dat toch wel ter sprake brengen, ja.
"Ik snap dat je me wil beschermen, maar ik heb het er wel lastig mee dat je ronduit liegt, dat tast mijn vertrouwen in jou meer aan dan dat in de belastingdienst" zou er waarschijnlijk uit mijn mond komen. 🤷🏼
 
Ik zou dat toch wel ter sprake brengen, ja.
"Ik snap dat je me wil beschermen, maar ik heb het er wel lastig mee dat je ronduit liegt, dat tast mijn vertrouwen in jou meer aan dan dat in de belastingdienst" zou er waarschijnlijk uit mijn mond komen. 🤷🏼
Ronduit liegen...het zou de eerste niet zijn die twee gerelateerde termen door elkaar haalt hé. Het feit dat hij het niet verstopt doet me eerder daaraan denken.
 
Wss was hij er gewoon niet bij met zijn verwarde hoofd haha moest ik de keren dat mijn man a zegt terwijl hij b bedoelde, hem onder handen nemen dan was er niets meer over van hem.
Geldt andersom trouwens ook hoor.
Ik geef ook vaak een verkeerd/half antwoord.🥴
Kan gebeuren hè maar ik zou er niet al te veel achter zoeken.
Hij wou er toch niet over liegen hè anders zou dan belt hij toch niet waar je bij bent. Denk ik dan.
 
Terug
Bovenaan