Het grote BeyondGaming Dating topic

tl;dr : geld is wel degelijk een factor
Ik denk dat niemand hier naïef genoeg is om te zeggen dat het geen factor is hoor. Maar het is een factor tussen verschillende andere, én hoe zwaar die doorweegt is toch iets dat van persoon tot persoon verschilt. Deze discussie begon met iemand die aan zichzelf twijfelde omdat hij "maar" een tweekamerappartement had, ffs. Daarover vallen, daar herken ik toch vooral de typische kleinburgerlijke mentaliteit in van mensen die nog nooit buiten hun dorp of directe sociale omgeving zijn geweest.

Volgens mij weegt het als factor in onze maatschappij ook heel wat minder zwaar door (gemiddeld) dan in landen waar de welvaart lager is. Want hier moet je geen carrière maken als een gek om ok rond te komen (in tegenstellig tot wat sommigen in de brutoloonthread lijken te denken), en zwarte sneeuw zien is hier meestal eerder voor mensen die met een serieuze achterstand vertrekken in het leven, die zich ook uitdrukt in de opvoeding. We zijn niet meer in de gouden jaren '60, maar twee mensen met een relatief laag loon kunnen ook gewoon goed leven in dit land, mits ze uiteraard leven naar hun inkomsten.

Natuurlijk gaat financiële toestand een belangrijke factor worden bij de extreme gevallen: iemand die op latere leeftijd nog thuis woont, werkloos is, niets heeft opgespaard, en enkel WoW speelt zal uiteraard moeite hebben met iemand te vinden. Maar dan spreek je over mensen die niets hebben en ook niet echt vooruit willen of kunnen.
 
Het is een mindset he. Stabiliteit VS vrijheid. Geeft het rust om een huis te kopen? Sommigen kopen een huis om eindelijk zekerheid en stabiliteit te hebben, en krijgen dan achteraf spijt dat die (vaak hoge) lening toch niet zo comfortabel aanvoelt, dat het huis verborgen gebreken heeft (en zelfs een geldput kan worden), dat de buren kut zijn... Maar dan zit je vast(er). Maakt dat gelukkig?

Iemand die een huis heeft gekocht is niet noodzakelijk gelukkiger dan iemand die huurt en iemand die een hoog inkomen heeft is niet per se gelukkiger dan iemand met een laag inkomen. Maar als je waarde hecht aan rijkdom of veel geld kan het een probleem zijn ja, maar dan moet je jezelf de vraag stellen, waarom hecht ik zoveel waarde aan geld? Geld is een middel, is het omwille van prestige? De noodzaak naar een "zekere" toekomst... Terwijl je morgen de covid kan krijgen ;)

Mijn ex had veel geld inclusief premium bedrijfswagen, haar ouders ook dik in orde met meerdere eigendommen; ik had met haar ook een huis gekocht samen, ik had een zeer zekere toekomst... En ik was niet gelukkig. Mijn vriendin nu verdient weinig, heeft ook niet veel van haar ouders, we huren samen een 1-slaapkamerappartement, en ik ben veel gelukkiger nu. Who cares? Misschien dat stabiliteit van een eigen woning interessant is als je kinderen hebt, dat de kinderen toch naar dezelfde school kunnen blijven gaan. Maar zeker als single, serieus, huur gewoon iets, verhuis af en toe als je er zin in hebt, of als je werk verandert, of als je er gewoon geen zin meer in hebt, je hebt net die vrijheid van niet gebonden te zijn aan een partner. Je doet gewoon wat je zelf wil. En als je dan een partner hebt, dan heb je twee inkomens, dan kan je wel iets kopen als jullie daar behoefte aan hebben, maar dat hoeft ook niet. Die huis-fetish in België is echt mind-blowing.

En als een potentiële date u maar vies aankijkt omdat je huurappartement te klein is, is dat dan echt iemand waar je interesse in hebt? Of moet je dan de interesse houden door je semi te verontschuldigen en te zeggen ja sorry ik huur (of heb een klein appartement) maar ik heb wel €200k in aandelen van beursgenoteerde multinationals!! Armoede is natuurlijk niet leuk maar ik denk dat niemand in deze thread echt geldproblemen heeft...

Als je effectief als 35-jarige nog bij je ouders woont en met 0 euro op de bank werkloos hele dagen wow speelt ga je natuurlijk financieel niet in orde zijn maar de grootste factor is dan toch gewoon dat je geen ambitieuze mens bent, niet vooruit wil in het leven etc? DAT is niet aantrekkelijk.
 
Ik denk net dat vrouwen zich vooral aangetrokken voelen tot iemand die gebalanceerd in het leven staat, weet wat hij wilt en actie onderneemt om dat te bereiken.
Wat doen vrouwen precies om een man aan te trekken? Want ik lees hier altijd advies wat de man moet zijn en doen om aantrekkelijk te worden.
 
Laatst bewerkt:
Volgens mij weegt het als factor in onze maatschappij ook heel wat minder zwaar door (gemiddeld) dan in landen waar de welvaart lager is. Want hier moet je geen carrière maken als een gek om ok rond te komen (in tegenstellig tot wat sommigen in de brutoloonthread lijken te denken), en zwarte sneeuw zien is hier meestal eerder voor mensen die met een serieuze achterstand vertrekken in het leven, die zich ook uitdrukt in de opvoeding. We zijn niet meer in de gouden jaren '60, maar twee mensen met een relatief laag loon kunnen ook gewoon goed leven in dit land, mits ze uiteraard leven naar hun inkomsten.

Natuurlijk gaat financiële toestand een belangrijke factor worden bij de extreme gevallen: iemand die op latere leeftijd nog thuis woont, werkloos is, niets heeft opgespaard, en enkel WoW speelt zal uiteraard moeite hebben met iemand te vinden. Maar dan spreek je over mensen die niets hebben en ook niet echt vooruit willen of kunnen.
Ik kan niet te veel details geven, maar in mijn vorige job had ik een heel goed zicht op hoeveel armoede er was in de maatschappij. Het is zeer ontnuchterend hoeveel mensen het hoofd amper boven water houden. Velen ontsporen natuurlijk door hun eigen schuld genre: "Ik wil ook een BMW zoals de buurman, terwijl ik al in een huis boven mijn stand leef en die TV van 3000 euro moet er ook bij natuurlijk" Maar velen trekken het niet omdat hun loon gewoon te laag is of is geworden omdat vanalle zaken duurder zijn geworden maar hun eigen groei staat al lang stil. En je kan niet van die mensen verwachten dat ze dingen zoals internet enzo moeten opgeven om letterlijk te overleven.

Langs de buitenkant zijn heel veel mensen inderdaad participant van de algemene welvaart, maar dan zie je de interne keuken en is het gewoon één grote ramp. En veel van die mensen zou je absoluut niet verdenken van onvermogend te zijn. Ik ken mensen met heel grote huizen in heel dure buurten die elke dag acrobatische nummers mogen opvoeren om geen knuppel tegen hun hoofd te krijgen/68 dagvaardingen in faling in de bus te krijgen. Die 'fake welvaart' die je overal ziet en die men miskent als echte welvaart zorgt er misschien wel voor dat net vele mensen hun verwachtingen scheef zitten en waardoor ze net meer focus gaan leggen om financieel veilig te zitten.

Ook niet onderschatten hoeveel gezinnen met twee inkomsten absoluut geen huis meer kunnen kopen vandaag de dag. Die zaken wegen op de mensen.

Ik wil hiermee ook zeker niet zeggen dat we het slecht hebben in België, maar de marge is kleiner dan je zou verwachten.
 
:nono:Wat doen vrouwen precies om een man aan te trekken? Want ik lees hier altijd advies wat de man moet zijn en doen om aantrekkelijk te worden.
Je wil niet weten hoeveel tijd de doorsnee vrouw steekt in het "zich klaarmaken voor een eerste date" om zo fysiek aantrekkelijk mogelijk gevonden te worden. :help:

Daarnaast moeten vrouwen OOK alles op een rijtje hebben hè, ze mogen geen te grote sloerie zijn, maar liefst toch geen gespannen maagd.
Ze moeten ook een eigen inkomen hebben, want anders zijn het dikke profiteurs.
Ze moeten een wagen + rijbewijs hebben, want anders zijn ze veel te afhankelijk.
Ze mogen NIET bij de mama wonen want dan zijn het moederskindjes waarbij je de bazige schoonmoeder er zeker bij moet nemen én please, by God, wees GEEN paardenmeisje! :nono:
 
Er is ook een verschil tussen een kerel van 20 en 30 jaar. Als ik kijk naar wat voor vriendinnen ik had toen ik 20 was moest ze vooral geil en knap zijn, terwijl ge nu toch veel meer kijkt naar het totaalplaatje, dus karakter en in welke mate iemand past bij uw eigen levensstijl. Ik denk dat mannen en vrouwen daar eerlijk gezegd minder in verschillen dan altijd gezegd wordt.
 
Je wil niet weten hoeveel tijd de doorsnee vrouw steekt in het "zich klaarmaken voor een eerste date" om zo fysiek aantrekkelijk mogelijk gevonden te worden. :help:

Daarnaast moeten vrouwen OOK alles op een rijtje hebben hè, ze mogen geen te grote sloerie zijn, maar liefst toch geen gespannen maagd.
Ze moeten ook een eigen inkomen hebben, want anders zijn het dikke profiteurs.
Ze moeten een wagen + rijbewijs hebben, want anders zijn ze veel te afhankelijk.
Ze mogen NIET bij de mama wonen want dan zijn het moederskindjes waarbij je de bazige schoonmoeder er zeker bij moet nemen én please, by God, wees GEEN paardenmeisje! :nono:

Maar het belangrijkste is toch nog altijd borsten hebben!

En dat ben je vergeten vermelden :P
 
Geld was/is geen factor in mijn relatie, waarom niet? Toen we elkaar ontmoetten was het dikke liefde (want we vonden/vinden elkaar een belachelijk lekker beest én we vonden/vinden elkaar nog heel tof ook) en waren we in de financieel veilige omgeving van de universiteit enerzijds en het was duidelijk dat we beiden een veilig 'earning potential' hadden. We hebben het er dus zelfs nog nooit over moeten hebben. Het is nooit in mij opgekomen dat wij het financieel 'moeilijk' zouden hebben. We hebben intussen beiden veilige inkomsten en zouden elkaar kunnen onderhouden als het echt nodig zou zijn. Financiële setbacks, zoals die soms voor komen doorheen een leven, hebben we telkens samen gemakkelijk kunnen overbruggen. Ik kan mij niet inbeelden wat de immense druk op een relatie moet zijn als dat niet zo is. En als je ooit al zwarte sneeuw hebt gezien, wil je dat nooit meer tegenkomen denk ik.

Nu, dit behoeft geen extreem te zijn. Ik zeg niet dat elke persoon een golddigger is, verre van. Maar alles wordt wel zo duur dat steeds meer mensen moeilijk een mooi gevuld leven kunnen hebben zonder financieel gevaar te lopen. En meer geld en dus een gemakkelijker leven kan ech wel de doorslag geven voor heel vele mensen.


tl;dr : geld is wel degelijk een factor

Toen mijn huwelijk van 10+ jaar strandde bleek ik een zeer inhalige ex te hebben waardoor ik een tijd zwarte sneeuw heb gezien. Een echtscheiding verarmt meestal en zeker voor de modale tweeverdieners. Terwijl mijn ex in de gezinswoning zat was ik gedwongen om huisvesting te zoeken op de huurmarkt. Met één loon spring je dan niet erg ver dus mijn toenmalige woning was ver van ideaal te noemen. Ik heb me toen ook een tijdje een sukkelaar gevoeld en keek met afgunst naar de verkavelingsvilla's. Tot ik dacht, fuck ik moet er zelf iets aan doen en niet wachten tot ik terug een relatie heb. Vanaf dat moment begon ik plannen te maken, de tering naar de nering te zetten en vooruit te kijken. Het was vrij eenvoudig hoor: budget bepalen, regio bepalen, de verwachtingen scherpstellen (must have, should have, enz...) en de boer op. Dat was het stukje huisvesting. Voor mij was het belangrijk om een degelijke thuis te kunnen creëren voor mijn dochter in co-ouderschap. Zelf vond ik het niet erg om op paletten te slapen maar voor een meisje van 11 wou ik wel de omgeving creëren waarvoor ze zich niet zou schamen. Dus dat betekende zo snel mogelijk uit mijn aftands jaren '70 huurappartement. Ik bespaar jullie de details van de echtscheiding maar ben daar echt berooid uitgekomen. Er zat dus voor mij niks anders op dan meer geld te verdienen. Dus: extra job genomen en andere inkomensstromen gezocht... Heb allerlei zaken gedaan: in een frituur gewerkt, belegd in aandelen en crypto, zondagochtend voor een marktkramer gewerkt, kunst en vintage verhandeld, de kosten van mijn zelfstandige activiteit als freelancer teruggeschroefd, enz. Dat heeft me twee jaar gekost om als alleenstaande dat zo gegeerde vastgoed te kopen. Mijn dochter zat ondertussen in het middelbaar en voor haar was die verhuis heel belangrijk. Nu woont ze zoals het gros van haar klasgenoten. Daarvoor deed ik het. Als ik echter naar mezelf kijk ben ik niet wezenlijk gelukkiger dan in dat appartement. Moest ik geen kinderen hebben zou ik niet wonen zoals ik nu woon.

In die periode heb ik dates en relaties gehad met verschillende achtergronden, wat het ook net boeiend maakte om verschillende soorten mensen te leren kennen. Zo kwam ik veel vrouwen tegen die min of meer hetzelfde hadden meegemaakt: type koppel onderwijzer/verpleegkundige en een huis gebouwd, gaan uit mekaar en krijgen het financieel moeilijk. Er waren ook anderen: zo was er eentje die haar ex steenrijk was en veel alimentatie/zwijggeld kreeg (zie topic: cash automaten verdwijnen voor het verhaal). Wat me opviel is dat elk van die vrouwen zich hadden georganiseerd volgens hun budget en gewoon probeerden te genieten van het leven. Degene met haar rijke ex vertelde over de vakanties naar de Malediven en Mauritius. Terwijl wij gewoon gingen wandelen in Normandië en dat ook een leuke vakantie was. Die was niet bezig met opnieuw een rijke te zoeken maar was tevreden met wat ze had.

Ik had niet het gevoel dat ik op de dating markt werd 'afgerekend' op mijn penibele woonsituatie. Waar ik echter zeker mee scoorde was de manier waarop ik met mijn situatie omging: beseffen dat je niet alles kan hebben in het leven maar ook niet bij de pakken blijven zitten en bovenal genieten van wat je wel hebt of kan doen.

Dat is echt een ingesteldheid hoor. Twijfelaars en mopperaars zullen het altijd minder goed doen op de datingmarkt als optimistische levensgenieters. Het bmi van het spaarvarken is daaraan ondergeschikt. Waarmee ik niet wil zeggen dat geld geen factor is. Je mag hem alleen niet te belangrijk maken.

De golddiggers kom je volgens mij ook pas tegen bij de echte rijken... En geloof me, de gemiddelde BG'er op het bruto-loon forum boert niet slecht maar daar is niemand rijk naar westerse normen. Schrik voor golddiggers moeten we hier niet hebben :)
 
Één ding valt op (en oké, ik mag niet veralgemenen), mannen verlaten nog snel de gezinswoning en mogen heropstarten op een huurappartement.

Vrouwen zijn doorgaans veel koeler als het om het praktische gaat bij een scheiding en mannen te makkelijk (lees: conflict vermijden).

Ik zal , als ik iemand zou ontmoeten, nooit mijn eigen woonst opgeven. Veel geleend wel, maar beleggingsportefeuille bijna gelijk aan netto-uitstaande lening (oké, het is een luxe).

Maar ik heb het ook al te vaak gezien in mijn omgeving. Geen risico.
 
Misschien dat stabiliteit van een eigen woning interessant is als je kinderen hebt, dat de kinderen toch naar dezelfde school kunnen blijven gaan.
Dit vooral, wij wilden gewoon een eigen huis voor we aan kinderen begonnen om iets meer zekerheid te hebben (SSV) als er iets zou gebeuren met één van ons twee.
Ik ben zelf al lang niet meer single, maar ik snap dus echt niet dat sommige mensen dat echt belangrijk vinden, dat hun potentiële partner geld heeft of een en eigendom of ... Zoals je zegt maakt je dat niet per sé gelukkiger of ongelukkiger.
 
Er is ook een verschil tussen een kerel van 20 en 30 jaar. Als ik kijk naar wat voor vriendinnen ik had toen ik 20 was moest ze vooral geil en knap zijn, terwijl ge nu toch veel meer kijkt naar het totaalplaatje, dus karakter en in welke mate iemand past bij uw eigen levensstijl. Ik denk dat mannen en vrouwen daar eerlijk gezegd minder in verschillen dan altijd gezegd wordt.
Geil en knap is belangrijk op elke leeftijd :)
 
Terug
Bovenaan