Het grote BeyondGaming Dating topic

Onbegonnen werk is het niet, maar vanaf een bepaalde leeftijd zit je nu eenmaal met rugzakjes en een eventueel kind en crazy cat men. Dat onlinedaten heb ik zelf een paar keer geprobeerd, maar daar is nooit iets duurzaams uit gekomen. Enkel wat gevogel, wat op het moment zelf wel fijn is maar dat is ook maar een quick fix. Anderzijds trouwt volgende maand een goeie maat van mij die zijn aanstaande vrouw heeft leren kennen op Tinder. Dus het kan, maar dat is een kwestie van geluk hebben. De beste insteek die je kan hebben is gewoon nonchalant plezier maken zonder achterliggend langetermijnplannen te maken of je druk maken in dat dategebeuren. Maar die nonchalance moet oprecht zijn.

Ikzelf ook mijn vriendin op tinder leren kennen. Was wel op 25 jarige leeftijd en niet op 30.
Tuurlijk is daar veel geluk mee gemoeid, maar dat is 'offline' evenzeer zo lijkt mij.

Voor mij was tinder een zege, geen idee hoe ik anders ooit een vriendin had leren kennen :D

Moest ik weer in de date scene geraken ik zet gewoon mijn eten online in tinder.... :laugh:

Ik had enkel "ik kan koken" in mijn bio staan. Dat hielp wel denk ik :p
 
Dat zeg ik niet, ze is niet ‘correct’ geweest dat snap ik ook. Maar ik ben getrouwd met iemand die zo reageert: ‘goh, spaghetti was wel wat pikant vanavond’ “ah wel dan maak ik nooit nog pasta. Als het toch zo giftig was. Nooit. Slechte mens ben ik dat ik zo pasta maak’. En dat is zo vermoeiend. Van elke tegenslag maakt hij een veldslag. Nuanceren.
Vermoeiend is nog een understatement. 🙈
 
Ik word zelf 30 in december en vind het wel veel gezegd dat je dan sowieso een rugzak of andere meedraagt.
Ik heb nu zelf ook net iemand leren kennen van 29 en wij staan wonder boven wonder hetzelfde in de wereld zonder al teveel bagage en geen directe kinderwens(en nog zoveel andere vlakken), laat ons nog maar wat jong zijn.

Ook nog eens een goede date gehad na bijna 1 maand berichtjes sturen, heeft vooral zolang geduurd voor we afgesproken hebben door 2 weken verlof er tussen. Langs beide kanten aangegeven van zeker een vervolg aan te geven want was een gezellige avond, goed kunnen praten etc.
Maar door de weinige date/relatie ervaring zit ik nu toch de denken van hoe kan je die tweede date (of het vervolg in het algemeen) verder aanpakken in de zin van (ik weet niet goed hoe ik het moet verwoorden) het persoonlijker/intiemer/romantischer te maken (niet in de zin van er nu al een candle light dinner met rozenblaadjes van te maken maar eerder het gesprek en de omgang met elkaar). Ter vergelijking met een eerste date is gewoon elkaar wat leren kennen en over vanalles en nog wat praten, maar het lijkt mij als je dit zo verder zet (dus zeer algemeen) en het gaat niet meer een flirterige/speelse kant op dat het toch moeilijk zal worden.
Of denk ik er teveel bij na 😅

Nee inderdaad en zo drastisch bedoel ik het ook niet.
Maar zoals je zegt liefst easy does it, maar heb het gevoel in deze tijden en dat lees je hier ook vaak dat je daarmee vaak tekort schiet.
Dat je er niet uitspringt en het misschien daardoor ook niet genoeg overbrengt.
Maar zoals mylanna dan nog zegt gewoon verder doen want zo is het de eerste keer ook goed gelopen is inderdaad ook wel correct.

Om dus een update te geven, easy does it and go with the flow heeft dus wel degelijk zijn vruchten afgeworpen voorlopig.
Date twee was zelfs met een halve kater, en date 5 deze week lag ik om half6 in mijn bed terwijl ik na 3 uur slaap toch zeker aan het werk moest.
Benieuwd wat de toekomst brengt allesinds.
 
Vermoeiend is nog een understatement. 🙈
Eens ik dat wat door had, kon ik mijn communicatie ook aanpassen. Ik merk hetzelfde maar twintig keer sterker in zijn ouders dus het moet een overblijfsel zijn van zijn thuis waar je enkel kon ‘winnen’ of ‘verliezen’ in plaats van overeen te komen.
Pas op, ik ben van thuis uit gewoon om zo min mogelijk deining te veroorzaken dus ik schik mij in een voor mij geschreven rol. Dat is zeker niet voor iedereen weggelegd. Ik neem het hem ook niet kwalijk. Er is altijd bruine zeep voor op de trap als het mij echt begint te storen.
 
Eens ik dat wat door had, kon ik mijn communicatie ook aanpassen. Ik merk hetzelfde maar twintig keer sterker in zijn ouders dus het moet een overblijfsel zijn van zijn thuis waar je enkel kon ‘winnen’ of ‘verliezen’ in plaats van overeen te komen.
Pas op, ik ben van thuis uit gewoon om zo min mogelijk deining te veroorzaken dus ik schik mij in een voor mij geschreven rol. Dat is zeker niet voor iedereen weggelegd. Ik neem het hem ook niet kwalijk. Er is altijd bruine zeep voor op de trap als het mij echt begint te storen.
De dekselse kinderen toch steeds weer die vanalles laten slingeren op de gekste plaatsen! 👌
 
Ik word zelf 30 in december en vind het wel veel gezegd dat je dan sowieso een rugzak of andere meedraagt.
Ik heb nu zelf ook net iemand leren kennen van 29 en wij staan wonder boven wonder hetzelfde in de wereld zonder al teveel bagage en geen directe kinderwens(en nog zoveel andere vlakken), laat ons nog maar wat jong zijn.





Om dus een update te geven, easy does it and go with the flow heeft dus wel degelijk zijn vruchten afgeworpen voorlopig.
Date twee was zelfs met een halve kater, en date 5 deze week lag ik om half6 in mijn bed terwijl ik na 3 uur slaap toch zeker aan het werk moest.
Benieuwd wat de toekomst brengt allesinds.
"Sowieso" niet per sé, maar de kans is wel een pak hoger dan bij twintigers. De meeste dertigers werken en hebben al een of meerdere serieuze relaties achter de rug, zitten met een huis of appartement, hebben mogelijk een kind rondlopen, ... 21 en 31 is op dat vlak vaak een groot verschil.
 
Eens ik dat wat door had, kon ik mijn communicatie ook aanpassen. Ik merk hetzelfde maar twintig keer sterker in zijn ouders dus het moet een overblijfsel zijn van zijn thuis waar je enkel kon ‘winnen’ of ‘verliezen’ in plaats van overeen te komen.
je kan toch alleen maar winnen of verliezen :woohoo: Survival of the fittest!
Overeenkomen is voor Sissies :cool:

Even serieus: lijkt me dus wel vermoeiend
 
Ik ben ook wel zo iemand die redelijk makkelijk mensen aanspreekt :unsure:

Tot grote ergernis van mensen die soms met mij op stap zijn.

Maar niet met het doel om nummers te scoren/mensen te versieren, dat is gewoon fucking creepy. Maar gewoon om een babbeltje te slaan. Ik babbel graag.
1 van mijn betere maten op de dag van vandaag heb ik zo +-18 jaar geleden leren kennen, door er random op een perron een babbeltje mee te slaan.
Ik ben zo ook. Een van mijn beste maten heb ik aan een verkeerslicht leren kennen. :)
 
Ik kan wel bevestigen dat sporten en aan uw lichaam werken (power training) helpt voor u zelfvertrouwen.
(dacht dat het @Carrion was en @puni zaliger die het mij voorstelden)
 
Katten of honden valt mee, maar een echte red flag komt er bij mij toch wel als er pony's en paarden zijn.
we hebben een post van de maand gevonden reeds.

Paardenvrouwen daar blijft nu eens iedere gezonde man van weg.

edit: godverdekke tis ne post van vorige maand.
 
Terug
Bovenaan