Eerlijk gezegd, het mag nog de schoonste vrouw ooit zijn en 100% mijn type, persoonlijk zou ik er niet verder mee willen als het niet matcht qua karakter.
Ik vind dat vrij respectloos van die vrouw. Dat je niet op elke eurocent gaat letten om te zien dat ieder 50/50 bijdraagt snap ik wel maar dit komt op mij over als schaamteloos profiteren.
He do her hoop Ik.
voor zover ik weet niet
.Exactly. Als je er van in´t begin al twijfels bij hebt gaat het er wrs niet op beteren.
Ik heb het uiteindelijk betaald, en op het einde van de dag nog een serieus gesprek gehad over deze zaken en daar kwamen dan tranen bij (van haar). Ik heb haar gezegd dat ik het overlaat aan de tijd om te zien wat het wordt, maar op deze manier zal het niet verder kunnen gaan.Emancipatie werkt vaak maar in één richting
Hier gaan toch veel (donker)rode knipperlichten af, dit zijn zaken die je moeilijk gaat kunnen veranderen en naar mijn aanvoelen geen gezonde basis voor een relatie. Dus ofwel aanvaard je ze (who knows, misschien ziet ze eruit als Margot Robbie) ofwel zou ik toch eens goed nadenken of het het allemaal waard is.
Het is natuurlijk makkelijk te oordelen vanachter ons scherm, maar je moet maar goed nadenken of je hier zin in hebt. De eerste periode (jaren) zijn gewoon de makkelijkste. Als hier al zoveel gedoe is, lijkt me dat niet veel goeds naar de toekomst toe (samenwonen etc). Uiteraard niet evident wanneer er gevoelens bij komen kijken.
Klinkt als iemand met buitenlandse roots? Die IMO onzin over "the chase", en hoe een man dan vooral moet bewijzen hoe ongeloofelijk belangrijk de vrouw is, hoor je wel vaker bij Latino's of bepaalde Oost-Europese mensen. Moest dat het geval zijn kan het dus ook zijn dat wanneer alles serieuzer wordt er nog altijd een in onze ogen ouderwets beeld leeft dat de man opdraait voor het financiële luik.
Goh, ik heb een hele korte tijd met eentje van Russische afkomst "gedate" (was meer van we kwamen mekaar tegen in de stad, wat gekust etc en yuuu) maar die was dus echt van mening dat een man moest "strijden" voor haar. Een man moest man zijn, alles betalen, minstens elke week bloemen brengen, haar ophalen/afzetten waar ze wou/moest zijn. En dan na x-aantal maanden zou ze er misschien mee naar bed gaan.
Wij zijn getrouwd met scheiding van goederen en splitten hier redelijk 50/50 (ik verdien een stuk meer, maar ben ook met 1,5 man 'minder' door samengesteld gezin). Dus in essentie betaal ik wat meer, geef haar kinderen al eens iets.
.
Dat is geen return, dat is gewoon een tweede keer dat ze profiteert! ;-)
Bon, vandaag er terug van gehoord. Ze wist te vertellen dat ze er heel erg naar uitkeek en vroeg of het ok was dat ze met de vroege trein ging komen ipv in de late namiddag en of dit zou lukken met m´n werk.OT: Hier niet bewust aan´t daten, al sta er ik de laatste tijd stilaan voor open. Maar totaal nog niet ´actief´ bezig. Maar nu...
Vrijdag avond naar een feest geweest in´t stad en serieus doorgezakt. Hele toffe avond, iedereen goed ´den bos in´. Om 5 uur sluiten we mee de keet en ik babbel nog even na met enkele aanwezigen, om daarna richting mijn fiets te wandelen (want ja, wel wat pinten op).
Naast mijn fiets (die aan het station stond) zat nog iemand op een bankje te wachten. Ik in mijne sociale begin daartegen te babbelen en geraak aan de praat (geen idee hoe). Ik zet er mij naast en begin te lullen over het feest waar ze blijkbaar ook aanwezig was. Bleek dat ze helemaal uit Duitsland was gekomen voor dat feest op haar eentje en nog een uur moest wachten op haar eerste trein. En ik weet dat ik nog zei ´Ok. Than i can annoy you some more if you don´t mind´.
Uiteindelijk dan zitten praten tot haar trein er bijna was. Omdat we allebei freelance deden en op Instagram zaten dan maar toegevoegd. Gisteren dan paar berichten gestuurd dat ze hoopte om snel eens af te spreken, en blijkbaar moet ze eind volgende maand terug in België zijn en ze stelde zelf voor om een dag vroeger te komen zodat we konden afspreken.
Dus... Als ik het goed versta heb ik een date, binnen een maand, met een keeeei knappe griet uit Duitsland. Met wie ik een gesprek heb gehad waarvan ik nog maar flarden weet.
Gisteren wat zitten sturen en een ´Ok, die datum. Ik kijk ernaar uit!´. Maar moet ik nu heel af en toe nog iets sturen of gewoon zien dat ze binnen een maand nog teken van leven geeft of...
Best wel een ´too good to be true´ verhaal en die griet is echt wel way above my league
Op die manier gaat ge niet meer dan de muren van de kamer zien
