Het grote BeyondGaming Dating topic

Ze komt uit een andere cultuur, de kijk op trouwen en de rol van de man daar is ongetwijfeld anders dan in ons vrijheid-blijheid West-Europese landje. Als je kiest voor iemand uit een andere cultuur hoort daarbij dat bepaalde dingen voor beiden aanpassen zijn. Het is dan aan @kinxton om te kiezen of dat de moeite waard is.
Dit toch vooral hoor. Hij heeft vroeger genoeg verhaaltjes gepost over hoe geweldig Oost-Europese of Afrikaanse vrouwen waren, al dan niet wanneer hij zijn checqueboek bovenhaalde, dus ik vind de huidige verhalen wel amusant (allez na dat ik bekomen ben van de koppijn door die mottige zinsbouw).

Mensen die in een andere cultuur opgegroeid zijn, dragen dat -uiteraard- mee. En onze cultuur is ook niet noodzakelijk beter. Vroeger wel contacten genoeg gehad in Rusland, en de rol van de vrouw daar (en in Oekraïne) is gewoon anders dan hier: de man als macho moet voor het perfect opgemaakte poppetje zorgen, dat later instaat voor de kinderen en het huishouden. Ook in Latijns-Amerika, zeker in het zuiden, vind je die mentaliteit terug. Gelukkig is mijn vrouw daarin nogal progressief, al hebben we evengoed al discussies gehad over dingen die achteraf gewoon aan een andere culturele achtergrond lagen.
 
Ahja, ik ook uiteindelijk (vroeger), zo toch al enkele superknappe maar nog extremere golddiggers links laten liggen, niet dat ze het allen effectief zijn of m'n vriendin dat is natuurlijk.
Maar dat financiële gedoe liet ze ook niet uitschijnen tijdens het daten enz... Wie spreekt daar nu ook over tijdens het daten en in het prille begin van een relatie?
Wel dat bepaalde rolmodellen van ginder voor haar belangrijk waren, maar ik heb altijd gedacht dat dit wel weg ging vloeien en het niet zo hard ingebakken was op haar netvlies, maar als het jarenlang van jongsaf zowel thuis als op school en in het dagelijkse leven in je hoofd wordt gepompt is het geen sinecure, het tegendeel is waar, vrouwen uit Oost-Europa willen echt wel dat de man goed voor hen zorgt op alle vlakken, ze zijn immers *gevoelige* wezens en doen ook veel in het huishouden, moeten er altijd knap uitzien voor hun man, voor de kinderen zorgen enz... (enkele van haar argumenten) Zo wenst ze bv. na bevalling minstens 1 jaar thuis te blijven zonder te werken WANT in haar land krijgt ze immers effectief ongeveer een jaar lang betaald zwangerschapsverlof, waarvan de eerste maanden aan de volle pot, en nadien een enorm klein bedrag. Als dat hier niet kan, of ik het zelf *als man* financieel niet aankan laat ze blijken dat dit echt niet door de beugel kan. Het argument van de Belgische vrouwen die geen jaar nodig hebben scheept ze dan af met dat die gek zijn zo te werken en hun kinderen te verwaarlozen... Langs de ene kant wel waar, dit zou de demografie ten goede komen vermoed ik maar dan nog...

Na verschillende dates in haar land en reizen naar België ben ik ze ook in haar land gaan halen met de auto, stampvolle koffer en achterbank en hup naar België, toen verwachtte ze al (2,5 j geleden) dat dit betekende dat we snel gingen trouwen. Voor haar waren het allemaal enorme aanpassingen en ze doet ook enorm veel moeite... Ze heeft een volledig nieuwe vriendinnenkring opgebouwd van expats en landgenoten en kan al Nederlands spreken en volgt uit eigen beweging extra lessen die voor Vadertje Vlaanderen zelfs niet meer nodig zijn, ook is ze speciaal Frans beginnen leren bij het begin van onze relatie (omdat ze wist dat ik Frans sprak) denkende dat België voornamelijk Franstalig is 😅 tegenover al die moeite die ze doet, o.a. ook huishoudelijke taken die ze voor zich neemt met o.a. ook mijn inbreng, maar die ik vroeger perfect alleen deed, vind ze, dat ik als man van het huis, voor *alles* financieel moet zorgen. Terwijl zij dus haar deftig loon op haar rekening mag parkeren, nog een reden is dat ik vastgoed heb en zij niet. Wanneer we een huis zouden kopen zou ze dan natuurlijk wel financieel bijdragen bij het afbetalen...

Maar na enkele serieuze gesprekken is ze op financieel vlak precies aan het bijdraaien, alsof het stapsgewijs tijd nodig heeft om te bezinken. Haar ferme moodswings zijn blijkbaar voornamelijk door het feit dat ze wil trouwen en ik ze nog altijd niet ten huwelijk heb gevraagd en ze dus gezichtsverlies lijd 🤣😅 tegenover haar vriendinnen die wel getrouwd zijn enz. Ook haar leeftijd speelt parten zei ze dan, "ik wil geen 40 zijn als ik ga trouwen", ik trouwens ook niet...
En natuurlijk ook het feit dat ze meer aandacht wenst en vaker uit wil gaan, samen met mij.

En ik maar hopen om eens een leuk dagje te vinden zonder haar moodswings om ze eindelijk ten huwelijk te vragen, laat staan samen iets te gaan eten. Want wie wil nu iemand ten huwelijk vragen als die in 't begin van de dag al vies kijkt omdat ze net *niet* ten huwelijk wordt gevraagd maar dat in al die tijd wel al verschillende keren kon gebeurd zijn (al verschillende keren de plannen afgeblazen). 🤣

Zal dus ferm extra water bij de wijn mogen gieten en eens tonen dat ik de *ballen* heb om haar ten huwelijk te vragen, al zal dat nu niet meer in Italië, Zwitserland, Spanje of onze laatste vakantie in Frankrijk zijn. Hopelijk is ze effectief ook gelukkiger en blijft het dan niet alleen bij de verloving...
Ik snap je, maar dan is het natuurlijk ook aan jou om te kiezen als dit is wat jij wil. Zelf heb ik ook nog een maand of 2 met een Russische gedate, en toen ik merkte dat het idd was van "Een man moet man zijn" aka die moet alles voor mij doen en alles betalen en ik ben gewoon knap en that's it. Ik heb het kort daarna toch afgekapt.

De beste tip die ik je kan geven is om echt eens open kaart te spelen, zij met jou en jij met haar.
Zeg gewoon heel eerlijk en rechtuit wat jij wil en verwacht. Laat haar dat ook doen. Als jullie mekaar kunnen vinden in die verwachtingen, goed, als niet, dan weet je hoe laat het is.

Ik zou haar nu zeker nog niet ten huwelijk vragen, enkel omdat er duidelijk stevige hobbels zijn, die niet gaan verdwijnen als je plots man en vrouw bent.

Als zij trophy wife wil zijn, en jij wil dat supporten dan moet je natuurlijk wel ook beter worden in het herinneren van datums die voor jou misschien banaal zijn.
 
Soms snap k de vrouwen ook ni ze…

Juni vorig jaar heb k een match met eentje, stuur haar een bericht en geen antwoord terug.

Nu 2 weekends terug check ik tinder nog eens en zie ik dat die begin juli dus 13 maand later terug stuurt met de vraag of ik nog steeds single ben. Ik zeg ja en vraag of ze me ff add op social media vermits ik zelden op tinder zit de laatste weken/maanden.

Begin vorige week add ze mij op IG, had net een story gepost dus ik reageer daar grappig op en we chatten een beetje over en weer. Pakt een 10-15 zinnen tot t langs haar kant stil valt. Vorige zondag nieuwe story van haar, ik reageer nog is maar geen reactie.

Zo niet eh, paar keer wil k wel wat initiatief tonen maar erna, juuu de ballen eh 🙄

Heb ik haar daarstraks gestuurd
“Xxx, ik ga gewoon kort op de bal spelen 😊 men tinder profiel vermeldt “altijd in voor drankje of etentje” dus bij deze… Zin en tijd om eens een drankje te doen in Hasselt? Of iets anders mag ook altijd voorgesteld worden… wandeling + drankje bv.

Laat maar weten of je interesse hebt 😀

Bijna instant gelezen, geen reactie 🤷‍♂️😂

Waarom zelfs nog de moeite ni doen om te reageren, ook al zou t een afwijzing zijn. K snap ni waarom ge mij dan uberhaupt een jaar na die match stuurt met de vraag of k nog altijd single ben..
Zoals hierboven al gezed is het antwoord eigenlijk heel simpel: je bent geen prioriteit voor haar. Je moet rekenen dat vrouwen op datingapp als tinder maar voor het kiezen hebben en extreem selectief zijn op zo'n app. Elke vrouw, zelfs de minder aantrekkelijke, heeftt veel meer "matches" dan de gemiddelde man. Daar bestaan statistieken over. Als je niet bovengemiddeld knap (of fotogeniek) bent, zal je van een koude douche terugkomen op tinder. Tinder is en blijft een oppervlakkige vleeskeuring. Tel daarbij op dat tinder werkt op basis van algoritmes en je beseft dat het eigenlijk om zeep is.. Maar dat wil niet zeggen dat het niet kan werken. Ik ken mensen die zelfs een gezin hebben gesticht dankzij tinder. Als je er toch iets mee wil bereiken is het een kwestie van geduld hebben, goeie foto's te plaatsen, niet opdringerig te zijn (!) en vooral realistische verwachtingen te hebben.
 
Laatst bewerkt:
Na verschillende dates in haar land en reizen naar België ben ik ze ook in haar land gaan halen met de auto, stampvolle koffer en achterbank en hup naar België, toen verwachtte ze al (2,5 j geleden) dat dit betekende dat we snel gingen trouwen. Voor haar waren het allemaal enorme aanpassingen en ze doet ook enorm veel moeite..
Ze heeft natuurlijk een andere cultuur, en daarbij horen ook andere rolpatronen en andere verwachtingen. Dus normaal dat dat wrijvingen geeft, je moet daarin samen een evenwicht vinden (of niet he).
Ze vindt waarschijnlijk ook dat ze veel heeft opgegeven voor jou - ze is verhuisd, heeft haar vertrouwde omgeving, vrienden, familie... achtergelaten. Veel mensen zouden dat niet doen als ze niet verloofd/getrouwd zijn. Of voor een partner die nog niet zeker genoeg is van de relatie om een aanzoek te doen.
 
Na 13 jaar relatie mij op Tinder en Bumble gezet. Moet zeggen, ik had nooit verwacht zo'n succes te hebben bij vrouwen. Dagelijks 5-6 matches, zeker op Bumble. Denk dat ik nog +10 onbeantwoorde gesprekken heb, omdat ik niet kan volgen.

Ondertussen met iemand aan het daten waar er echt veel toevalligheden zijn. Haar vorige week online leren kennen. een dag gechat en dan heb ik gevraagd om eens af te spreken (we wisten dat we op 1km van mekaar woonden..dus makkelijker kan niet).
Vroeg ze waar ik werkte:
Ik "Ik werk voor X" (bedrijf echt vér buiten de regio)
Zij "Wa?! Mn broer heeft daar nog gewerkt" (en ik ken hem)

Waren we bezig over bouwen/verbouwen ed. En ik zei dat mn ex en ik aan het bouwen zijn (helaas nog enkele maanden).
Waarop ze zei "Ah mn ex en ik dachten eerst ook te bouwen, maar we hebben dan uiteindelijk wel verbouwd"
ik "Wij zijn aan het bouwen in gemeente X"
Zij "eh grappig, wij dachten daar ook een grond te kopen in straat A"
Ik "Girl..wacht...dat is waar wij aan het bouwen zijn..toon eens waar in de straat (Google Maps)"
Toont ze het op Google Maps...ze wouden onze grond kopen...

En van daaruit is er wel een kei leuk gemeenschappelijk punt ontstaan. Ze stuurde achteraf dat ze het een veel leukere date dan verwacht vond en ze zeker nog eens wou afspreken.
We stuurden mekaar de dag zelf nog keiveel (+50 berichten). De ochtend erna vertelde ze dat ze slecht geslapen had doordat ze had zitten piekeren over die toevalligheden, maar dat ze het positief vond. Ze was ook eens bij haar broer gaan polsen over mij lol.
Ze stuurde dan enkele uren later dat ze het niet gewoon was om zoveel te sturen en ze het wat overweldigend vond en ze schrik had dat het averechts zou kunnen werken als we zoveel zouden blijven sturen (en ze volledig zou blokkeren)...en ze "ons" heel graag op het gemak wou ontdekken.
Haar gisteren (dag 3) in de voormiddag gestuurd en een date voor vanmiddag gefixt (wandeling + restaurant) en haar dan gezegd "Ik ga je minder sturen, zoals afgesproken". ze bedankte mij..maar sindsdien 0,0 berichten ontvangen van haar..wat ik dan wel wat raar vind. Ne "Hey goeiemorgen, ik kijk uit naar straks" of iets dergelijks had wel leuk geweest. En ik zie dat ze regelmatig online is op Whatsapp..Dus weet effe niet goed wat denken..want ze was super enthousiast na de date. Ze had toegegeven dat ze er met enkele vriendinnen over gesproken hadden en we naast de toevalligheden ook wel wat raakvlakken hadden.

Edit: bij haar is het de eerste keer dat ik bij het daten iets heb van "hmmm..die wil ik beter leren kennen..i like her"
 
Laatst bewerkt:
Ja maar... wat ze doet (niet sturen) is toch in lijn met wat er gezegd geweest is (overweldigend, jij die minder gaat sturen)?
 
Ahja, ik ook uiteindelijk (vroeger), zo toch al enkele superknappe maar nog extremere golddiggers links laten liggen, niet dat ze het allen effectief zijn of m'n vriendin dat is natuurlijk.
Maar dat financiële gedoe liet ze ook niet uitschijnen tijdens het daten enz... Wie spreekt daar nu ook over tijdens het daten en in het prille begin van een relatie?
Wel dat bepaalde rolmodellen van ginder voor haar belangrijk waren, maar ik heb altijd gedacht dat dit wel weg ging vloeien en het niet zo hard ingebakken was op haar netvlies, maar als het jarenlang van jongsaf zowel thuis als op school en in het dagelijkse leven in je hoofd wordt gepompt is het geen sinecure, het tegendeel is waar, vrouwen uit Oost-Europa willen echt wel dat de man goed voor hen zorgt op alle vlakken, ze zijn immers *gevoelige* wezens en doen ook veel in het huishouden, moeten er altijd knap uitzien voor hun man, voor de kinderen zorgen enz... (enkele van haar argumenten) Zo wenst ze bv. na bevalling minstens 1 jaar thuis te blijven zonder te werken WANT in haar land krijgt ze immers effectief ongeveer een jaar lang betaald zwangerschapsverlof, waarvan de eerste maanden aan de volle pot, en nadien een enorm klein bedrag. Als dat hier niet kan, of ik het zelf *als man* financieel niet aankan laat ze blijken dat dit echt niet door de beugel kan. Het argument van de Belgische vrouwen die geen jaar nodig hebben scheept ze dan af met dat die gek zijn zo te werken en hun kinderen te verwaarlozen... Langs de ene kant wel waar, dit zou de demografie ten goede komen vermoed ik maar dan nog...

Na verschillende dates in haar land en reizen naar België ben ik ze ook in haar land gaan halen met de auto, stampvolle koffer en achterbank en hup naar België, toen verwachtte ze al (2,5 j geleden) dat dit betekende dat we snel gingen trouwen. Voor haar waren het allemaal enorme aanpassingen en ze doet ook enorm veel moeite... Ze heeft een volledig nieuwe vriendinnenkring opgebouwd van expats en landgenoten en kan al Nederlands spreken en volgt uit eigen beweging extra lessen die voor Vadertje Vlaanderen zelfs niet meer nodig zijn, ook is ze speciaal Frans beginnen leren bij het begin van onze relatie (omdat ze wist dat ik Frans sprak) denkende dat België voornamelijk Franstalig is 😅 tegenover al die moeite die ze doet, o.a. ook huishoudelijke taken die ze voor zich neemt met o.a. ook mijn inbreng, maar die ik vroeger perfect alleen deed, vind ze, dat ik als man van het huis, voor *alles* financieel moet zorgen. Terwijl zij dus haar deftig loon op haar rekening mag parkeren, nog een reden is dat ik vastgoed heb en zij niet. Wanneer we een huis zouden kopen zou ze dan natuurlijk wel financieel bijdragen bij het afbetalen...

Maar na enkele serieuze gesprekken is ze op financieel vlak precies aan het bijdraaien, alsof het stapsgewijs tijd nodig heeft om te bezinken. Haar ferme moodswings zijn blijkbaar voornamelijk door het feit dat ze wil trouwen en ik ze nog altijd niet ten huwelijk heb gevraagd en ze dus gezichtsverlies lijd 🤣😅 tegenover haar vriendinnen die wel getrouwd zijn enz. Ook haar leeftijd speelt parten zei ze dan, "ik wil geen 40 zijn als ik ga trouwen", ik trouwens ook niet...
En natuurlijk ook het feit dat ze meer aandacht wenst en vaker uit wil gaan, samen met mij.

En ik maar hopen om eens een leuk dagje te vinden zonder haar moodswings om ze eindelijk ten huwelijk te vragen, laat staan samen iets te gaan eten. Want wie wil nu iemand ten huwelijk vragen als die in 't begin van de dag al vies kijkt omdat ze net *niet* ten huwelijk wordt gevraagd maar dat in al die tijd wel al verschillende keren kon gebeurd zijn (al verschillende keren de plannen afgeblazen). 🤣

Zal dus ferm extra water bij de wijn mogen gieten en eens tonen dat ik de *ballen* heb om haar ten huwelijk te vragen, al zal dat nu niet meer in Italië, Zwitserland, Spanje of onze laatste vakantie in Frankrijk zijn. Hopelijk is ze effectief ook gelukkiger en blijft het dan niet alleen bij de verloving...
lol.

Die stelling van dat vrouwen in Oost-Europa een jaar lang zwangerschapsverlof betaald krijgen was zo in de jaren 70-80 misschien nog begin jaren 90.
Maar nu echt niet, of misschien dat het in Oekraïne nog altijd zo is maar het zou mij ten zeerste verbazen.

De andere clichés komen wel overeen, maar dan weer niet alle vrouwen daar zijn zo.
Ik kan het weten ben zelf afkomstig uit Oost-Europa, mijn huidige vriendin ook (of eigenlijk verloofde nu) trouwen zit dan weer wel hard ingebakken in de cultuur. En ergens snap ik wel dat ze daarom moodswings heeft dus als ik jouw was zou ik toch vrij snel de knoop doorhakken of je nu wilt of niet, want volgens mij twijfel je zelf zeer hard.
 
Ja maar... wat ze doet (niet sturen) is toch in lijn met wat er gezegd geweest is (overweldigend, jij die minder gaat sturen)?
Laatste date met haar was zondag. We zijn samen gaan wandelen en gaan eten. Ze zei dat ze het leuk vond ed.
Heb ze sindsdien ook niet meer gehoord (heb ze zelf ook niet gestuurd). Heb zoiets van "Ge moogt ook eens uit uzelf sturen".

Wat ook raar is, of mss toeval, vroeger kon ik bij haar zien wanneer ze voor het laatst online was op Whatsapp. Na onze date was dit plots weg. Geen idee of het algemeen is gewijzigd of ze dit enkel voor mij gedaan heeft.
 
Dus boys and girls. Ik ben single en ready to mingle, maar niks voor de serieus. Eventjes goed zo.

Er is een dame, paar jaartjes ouder dan mij dus wel into settelen. Ik absoluut niet.
Ik weet dat ik al jaren haar ´crush´ ben, maar ik heb niet echt interesse.

Afgelopen week op een feestje goed begaaid geraakt en al m´n vrienden waren weg. En plots stond die daar. Uiteraard met m´n dronken kop daarmee beginnen dansen, haar mee thuis afgezet en uitgebreid binnengedraaid. Nu, dat binnendraaien herinner ik me nog, en was heel goed. Hoe ik daarna vertrokken ben weet ik niet meer. Allesinds is er niks meer gebeurd dan dat.

Al bij al tof, maar ik wil daar wel nog is ´casual´ mee afspreken zonder iets meer (fwb?). Enige probleem is dat we veel gemeenschappelijke vrienden hebben dus mag het niet verkloten. En het is een feministe pur sang, dus sturen ´ela, goesting voor te poepen´ gaat denk ik weinig succesvol zijn :unsure: .

Hoe zouden jullie dit aanpakken?
 
Dus boys and girls. Ik ben single en ready to mingle, maar niks voor de serieus. Eventjes goed zo.

Er is een dame, paar jaartjes ouder dan mij dus wel into settelen. Ik absoluut niet.
Ik weet dat ik al jaren haar ´crush´ ben, maar ik heb niet echt interesse.

Afgelopen week op een feestje goed begaaid geraakt en al m´n vrienden waren weg. En plots stond die daar. Uiteraard met m´n dronken kop daarmee beginnen dansen, haar mee thuis afgezet en uitgebreid binnengedraaid. Nu, dat binnendraaien herinner ik me nog, en was heel goed. Hoe ik daarna vertrokken ben weet ik niet meer. Allesinds is er niks meer gebeurd dan dat.

Al bij al tof, maar ik wil daar wel nog is ´casual´ mee afspreken zonder iets meer (fwb?). Enige probleem is dat we veel gemeenschappelijke vrienden hebben dus mag het niet verkloten. En het is een feministe pur sang, dus sturen ´ela, goesting voor te poepen´ gaat denk ik weinig succesvol zijn :unsure: .

Hoe zouden jullie dit aanpakken?
Hoi. Heb je zin om mijn praalstaaf eens op te glimmen?

OT: Stuur gewoon eens of ze wat wil gaan drinken en ga daaruit verder. Zo simpel kan het zijn.
 
Terug
Bovenaan