Screw2020
Active member
Je geeft het probleem aan. Tienerniveau. Iedere weldenkende vrouw skipt dit het gewoon.Wel, ik heb mijn gedacht gezegd in twee uitgewerkte posts, en buiten een collectie woorden die ongetwijfeld goed klinkt in het dagboek van een tiener zie ik weinig om op te reageren.
Ik ga gewoon opnieuw verwijzen naar Arno hoor. Sorry.
Ik heb enkel de online versie om op af te gaan natuurlijk. Ik blijf dan ook bij:
"Zet je daarover, en communcieer open en duidelijk, in plaats van jezelf weg te zetten als een of andere rare snuiter met allerhande theorieën over hoe je een vogel of een kat bent en een cat lady zoekt."
Waarmee ik niet zeg dat het makkelijk is of instantaan, maar ik vind "zo is hij nu eenmaal" nogal fatalistisch.
Je begrijpt dan toch dat die kloof niet weg te werken lijkt?
Ik schommel altijd tussen 16-jarige en de 45-jarige maar nooit rond m'n werkelijke leeftijd.
Het lijkt geen zin te hebben want onbewust weten ze het al van kilometers ver...
De werkelijkheid lijkt dan meer op een rare snuiter want zo ervaar ik het wel. Geen blik waard.
In tegenstelling tot hoe ik het soms is bij mannen, daar heb ik dan de indruk dat ze soms te vriendelijk zijn. In zekere zin ook weer uitersten zonder dat ik weet waarom.
In praktijk zal dit waarschijnlijk wel genuanceerder zijn maar zo ervaar ik wel. En ik snap die discrepantie niet aangezien ik dezelfde ben

't Is een lieve jongen (en in real life steekt hij geen hele monologen af en ja, sociale interactie gaat dan gewoon goed), alleen nogal overanalyserend en breedsprakig, met soms eigen hersenkronkels die niet altijd goed te volgen zijn als je de context of zijn verleden niet kent.




Nee ik bedoel idd de harde kern en daar reken ik mezelf ook toe 

