Proberen bellen naar een Proximus-gerelateerd bedrijf.
13u27: "Bedankt voor uw oproep, je kan ons bereiken van 9u30 tot 12u30 en van 13u30 tot 16u30"
13u28: "Bedankt voor uw oproep, je kan ons bereiken van 9u30 tot 12u30 en van 13u30 tot 16u30"
13u29: "Bedankt voor uw oproep, je kan ons bereiken van 9u30 tot 12u30 en van 13u30 tot 16u30"
13u30: "Het is erg druk, al onze medewerkers zijn in gesprek. Hebt u onze FAQ al geraadpleegd op onze website? Als u wil teruggebeld worden, druk op 1. Anders blijf aan de lijn. *Blijft aan de lijn*. 10 seconden wachten. *Tuut tuut tuut*. Einde gesprek.
13u31: "Het is erg druk, al onze medewerkers zijn in gesprek. Als u wil teruggebeld worden, druk op 1. Anders blijf aan de lijn." *Blijft aan de lijn*. 10 seconden wachten. *Tuut tuut tuut*. Einde gesprek.
...
13u55 "Het is erg druk, al onze medewerkers zijn in gesprek. Als u wil teruggebeld worden, druk op 1. Anders blijf aan de lijn." *Blijft aan de lijn*. 10 seconden wachten. *Tuut tuut tuut*. Einde gesprek.
Ik heb letterlijk binnen de 10 seconden na 13u30 gebeld. No fucking way dat je op 10 seconden al een backlog hebt van 25 minuten aan telefoongesprekken. Bende fucking luie
tamzakken.
"Al onze medewerkers", my ass. Waarschijnlijk 1 onderbetaalde Chinese vrijwilliger in een donker kruipkot die alle shit van klanten moet aanhoren. En hier zelfs gewoon letterlijk niemand. Een spook-telefoonnummer die enkel bestaat om u te pushen richting website.
Dat is toch altijd hetzelfde met ambtenaren en soortgelijke grote bedrijven hé. Die degoutante arrogantie en op geen enkele manier op efficiënte wijze bereikbaar
willen zijn. Alle potentiële telefoonnummers zo goed mogelijk proberen verbergen. En dat ene telefoontoestel zoveel mogelijk mijden en negeren.
Hoe kun je eigenlijk daarvoor werken en enigszins fier zijn op uw bedrijf?
Ik verlang naar de tijd dat ik niet meer full-time moet werken. Dan kan ik gewoon al mijn tijd gebruiken om in dergelijke situaties mijn auto te pakken, naar dat hoofdkantoor te rijden, en daar op de deurbel staan leunen tot er één van die luie tamzakken mij te woord wil staan. Gewoon om een punt te maken. Man, wat zou ik daar plezier in scheppen.
.
.
.
