Je ergernissen van vandaag - Deel 1

Status
Niet open voor verdere reacties.
137? 🤔 Dat zou je niet zeggen.
36ba805dbb7934c947f5b0a6c9fc6f2d88c26ccd_810.jpg
 
Ik erger me aan mijn gebrek aan karakter als de snoepkast goed gevuld is.
Zit me al heel de dag vol te proppen met alles waar suiker of chocolade in zit.
Binnen een paar dagen erger ik me dan aan een broek die iets krapper zit dan anders
Ik heb dat met Milka koeken. Vorige week in de winkel 1 doos van elke soort meegenomen (2 in totaal) ondanks de promo vanaf 3. Mijn vrouw was dan vies dat ik maar 1 doos van haar koeken mee had :lol:
Mijn probleem is dat als een doos open gaat ik heel de doos durf op te fretten. Dat is dan hersluitbaar, maar ja, da speelt gene rol dus :lol:
 
Ik pas mij - door de omstandigheden van mijn jeugd - volkomen aan, aan de wensen van anderen. Mijn psychiater zegt dat ik gewoon nooit geleerd heb om mijn eigen wensen en voorkeuren te formuleren. Ik heb geen favoriet kleur, eten, voorkeur voor wat dan ook. Ik plooi mee voor de minste resistentie zodat iedereen toch maar blij zou zijn (en geen kokende colère zoals thuis vaak). Dus het idee dat iemand mij niet als volkomen overeenkomend zijn of haar noden/wensen ziet, is voor mij een ramp.
Uw eigen wensen en voorkeuren kunnen uiteraard niet altijd in lijn liggen met iemand anders zijn wensen en voorkeuren. Je kan eveneens ook niet iedereen tevreden stellen, in gelijk wat. Je vermijdt conflict door jezelf weg te cijferen. Daar kan misbruik van gemaakt worden.

Het kan mij geen zak schelen als iemand mij niet moet hebben. Ook niet als er gelachen of geroddeld wordt. Je kan niet iedereen te vriend houden hé.
Tijd om uw 'je m'en fous'-gehalte wat op te krikken?
 
mijn vriendin is nu 8 maand in BE.

in begin meermaals gezegd dat ik lovend ben over haar studie NL, en haar werklust.

heeft nu toch een serieuze deuk gekregen: in november kwam het uit dat ze schulden had in thuisland. we hebben dan met haar eerste loon die 500 euro afbetaald, en creditcard opgezegd.


nu ben ik te weten gekomen dat ze nog op een andere "lijn" 3000 euro onder nul staat (omgerekend).
ik ben serieus kwaad geworden natuurlijk, want wist hier niet over.

(we boekten onlangs onze vliegtickets voor deze zomer en ze moest haar deel aan mij geven. ze begon uitstel te vragen, ik zei hoezo je hebt nu al aantal maand gewerkt en je moet hier amper iets betalen aan mij. toen kwam het uit: ze had opnieuw geld overgemaakt).

dusja, ik heb ze nu nog een kans gegeven, de eerstekomende maanden mag ze zorgen dat die 3000 euro vereffend is (is 2 maandjes werken voor haar hier).

Maar daarna is het dus gedaan. want ze komt af met een printscreen van soort bank, maar allemaal in thais waar ik niets van begrijp.... voor hetzelfde geld heeft ze gewoon een aankoop gedaan van vastgoed daar, en moet er jaarlijks zoveel geld overgemaakt worden.



dus wat heb ik nu voorgesteld nadat ze die som heeft afbetaald:
elke maand stort ze 1000 euro op een spaarrekening van haar, en controleer ik maandelijks. 1 keer geld naar thailand, en ik gooi ze buiten.
klinkt crue maar zo kan het niet verder. ze krijgt hier alle kansen , maar ze moet niet profiteren. ik ga niet m'n hele leven voor 2 gaan werken, en straks als we op pensioen zijn, zal ze geen cent hebben en mag ze onder een brug slapen omdat ze geen rusthuis kan betalen?

door heel dat gedoe kan ik ook amper nog iets verdragen van haar, ik vind ze op slag een stuk minder aantrekkelijker, ze moet nu deze week de vroege shift doen voor het eerst, waardoor ik dagelijks 3 uur vroeger wakker ben dan gepland... het begint m'n voeten uit te hangen eerlijk gezegd.

het is de laatste kans, ik denk dat ik genoeg geduld heb opgebracht.
 
Had je deze humoristische insteek ook gehad moest het niet Trump betreffen?
Die zou ik idd bij eender wie hebben die EERST zegt dat ze beperkt moet bijdragen (liefst cash, no paper trails!) En met de rest van haar geld mag doen wat ze wil.... En een paar maand later te vervallen in een dictatuur waarbij elke euro van "haar" geld verantwoord moet worden en als ze durft een euro naar haar thuisland te versluizen, vliegt ze buiten!
Jah, de liefde spat er vanaf!

En neen, ik keur absoluut niet goed dat ze omvangrijke schulden verzwijgt! Zou ik ook woest van worden!
Maar de kans is klein dat ik me zo zou gedragen.

En ja, ik loop zelf ferm ambetant door een privé ergernis en dan draait mijn sarcasmemeter overuren.
 
als je het hele verhaal niet kent, zwijg je beter, (of stel je op z'n minst vragen tot je het verhaal wel kent).

en dat ze beperkt moest bij dragen, (liefst cash) was achteraf nog geen zo'n slechte zet, want stel dat ik ze effectief toch zou moeten buiten gooien met tijd, kan ze nog de helft van haar bijdragen terug eisen, had ze die indertijd overgeschreven.
Dus gelukkig heb ik daar toch mooi mijn zin in gedaan.


en jij noemt dit dictatuur, omdat ze moet verantwoorden wat ze met "haar" geld doet?
:D

dus in een relatie zou iedereen perfect moeten accepteren, moest 1 van de 2 partners elke maand 1000 euro aan schoenen spendeert , want ja het is zijn/haar geld ....

Ik denk dat in elke gezonde relatie er gesproken wordt , vooraleer er grote uitgaven , worden gedaan. en ja 3000 euro (was zelfs nog meer, want ze heeft er al 1700 euro van afbetaald) = 4700 euro vind ik een grote uitgave.
maar uit uw betoog is dat heel dictatuur...

edit: ik heb nooit gezegd dat ze "mag doen met haar geld wat ze wil", enkel dat ze het mag sparen hoe ze wil. (uiteraard mag ze uitgeven, een mens moet leven, maar dan wel verstandig, en geen investmenst of loans aangaan waar ik niet van weet.)

Dat zou wel heel straf zijn, hele dagen op mijn kap leven, niets of amper bijdragen, en alles op sturen naar ginder? zo gek ben ik natuurlijk niet.
Bedoeling is uiteraard dat ze een spaarboek aanlegt voor later, want met de hooguit 20 jaar dat ze hier zal kunnen werken (tegen dan is ze 65 ), zal haar pensioen geen vette zijn.
 
Laatst bewerkt door een moderator:
als je het hele verhaal niet kent, zwijg je beter, (of stel je op z'n minst vragen tot je het verhaal wel kent).

en dat ze beperkt moest bij dragen, (liefst cash) was achteraf nog geen zo'n slechte zet, want stel dat ik ze effectief toch zou moeten buiten gooien met tijd, kan ze nog de helft van haar bijdragen terug eisen, had ze die indertijd overgeschreven.
Dus gelukkig heb ik daar toch mooi mijn zin in gedaan.


en jij noemt dit dictatuur, omdat ze moet verantwoorden wat ze met "haar" geld doet?
:D

dus in een relatie zou iedereen perfect moeten accepteren, moest 1 van de 2 partners elke maand 1000 euro aan schoenen spendeert , want ja het is zijn/haar geld ....

Ik denk dat in elke gezonde relatie er gesproken wordt , vooraleer er grote uitgaven , worden gedaan. en ja 3000 euro (was zelfs nog meer, want ze heeft er al 1700 euro van afbetaald) = 4700 euro vind ik een grote uitgave.
maar uit uw betoog is dat heel dictatuur...

edit: ik heb nooit gezegd dat ze "mag doen met haar geld wat ze wil", enkel dat ze het mag sparen hoe ze wil.
Dat zou wel heel straf zijn, hele dagen op mijn kap leven, niets of amper bijdragen, en alles op sturen naar ginder? zo gek ben ik natuurlijk niet.
Bedoeling is uiteraard dat ze een spaarboek aanlegt voor later, want met de hooguit 20 jaar dat ze hier zal kunnen werken (tegen dan is ze 65 ), zal haar pensioen geen vette zijn.
Je moet ook begrijpen dat een Thaise in België veel wordt bekeken als ‘aangekocht’ (ik zeg niet dat je dat gedaan hebt, absoluut niet) en dat heeft als nadeel voor de partner dat die veelal met een serieuze side-eye bekeken wordt. Jij zal bijna nooit jouw rol kunnen draaien naar gelijkhebber of zelfs in-je-recht-zijnder en zij zal bijna altijd het voordeel van ‘ocharme, het schaap’ krijgen.
Het is misschien toch best dat je even een stapje terug neemt en probeert over de initiële roze wolk heen te kijken. Sowieso is de betere economische positie hier áltijd een higher incentive dan de charmes van de Vlaamse man. Dat wil zeker niet zeggen dat ze jou/hun partner niet graag zien maar men moet realistisch zijn in dat ze veelal niet de luxe van de liefde hebben. En dan moet jij beslissen in hoeverre je daar mee om kan. Het is voor haar ook zwaar want de druk aan de andere kant zal niet licht zijn. Ze moet jou gelukkig houden, haar familie onderhouden en zelf valt ze compleet uit de boot.
 
Je moet ook begrijpen dat een Thaise in België veel wordt bekeken als ‘aangekocht’ (ik zeg niet dat je dat gedaan hebt, absoluut niet) en dat heeft als nadeel voor de partner dat die veelal met een serieuze side-eye bekeken wordt. Jij zal bijna nooit jouw rol kunnen draaien naar gelijkhebber of zelfs in-je-recht-zijnder en zij zal bijna altijd het voordeel van ‘ocharme, het schaap’ krijgen.
Het is misschien toch best dat je even een stapje terug neemt en probeert over de initiële roze wolk heen te kijken. Sowieso is de betere economische positie hier áltijd een higher incentive dan de charmes van de Vlaamse man. Dat wil zeker niet zeggen dat ze jou/hun partner niet graag zien maar men moet realistisch zijn in dat ze veelal niet de luxe van de liefde hebben. En dan moet jij beslissen in hoeverre je daar mee om kan. Het is voor haar ook zwaar want de druk aan de andere kant zal niet licht zijn. Ze moet jou gelukkig houden, haar familie onderhouden en zelf valt ze compleet uit de boot.
Wat jij zegt is dan vooral van toepassing op arme jonge thaise vrouwen met oude lelijke rijke mannen.

De mijne is ouder dan ik, en ze weet dat ik in een knip een jongere poes heb, en dan zonder schulden.

Plus mijn vrouw krijgt niets van mij ,buiten kost en inwoon. Dus voor het geld moet ze niet blijven bij me.

Maar goed, ze krijgt nog een kans om het op te lossen

Zôniet, mag ze terug met lege zakken naar haar land. Benieuwd hoe haar familie haar dan nog in de armen gaan sluiten.
 
Het kan natuurlijk ook gewoon zo zijn dat ze absoluut geen geld kan beheren.

ik vraag me af of Het niet beter zou zijn haar belgische kaart te stoppen en haar loon op mijn rekening laat storten en dat ik haar dan zakgeld geef. Plus sparen voor haar op een aparte rekening.

ja het klinkt zielig voor een vrouw van 44, maar als het zo moet...
 
Het kan natuurlijk ook gewoon zo zijn dat ze absoluut geen geld kan beheren.

ik vraag me af of Het niet beter zou zijn haar belgische kaart te stoppen en haar loon op mijn rekening laat storten en dat ik haar dan zakgeld geef. Plus sparen voor haar op een aparte rekening.

ja het klinkt zielig voor een vrouw van 44, maar als het zo moet...
Je kan een gezamenlijke zichtrekening doen voor jullie 2, waarop jullie beiden iedere maand jullie loon storten. Zo kunnen jullie van mekaar zien waar de uitgaven naar toe gaan. Op die manier hou je wat meer controle (want als ze echt gemakkelijk schulden maakt, denk ik dat het op zich geen kwalijk idee is om haar daar wat meer in te begeleiden), maar op een manier die ook voor haar eerlijker zal aanvoelen dan jouw voorstel hierboven.
 
Je kan een gezamenlijke zichtrekening doen voor jullie 2, waarop jullie beiden iedere maand jullie loon storten. Zo kunnen jullie van mekaar zien waar de uitgaven naar toe gaan. Op die manier hou je wat meer controle (want als ze echt gemakkelijk schulden maakt, denk ik dat het op zich geen kwalijk idee is om haar daar wat meer in te begeleiden), maar op een manier die ook voor haar eerlijker zal aanvoelen dan jouw voorstel hierboven.
Als het gewoon om te ZIEN is... kan ik het gewoon zo laten want ze toont perfect haar pc banking aan me.

Maar het moet vast staan dat geld. Bestaan geen spaar rekeningen waarbij beiden moeten pin code ingeven om geld te kunnen afhalen of versluizen?

Bv spaarrekening waar beiden op kunnen storten, maar beide akkoorden of pin codes nodit zijn om af te halen of versluizen.
 
Status
Niet open voor verdere reacties.
Terug
Bovenaan