Tja, probleem is dat ge die gedachtemolen niet kunt afzetten. De dood, m'n huwelijk dat voorbij is, de manier waarop de samenleving draait: elk moment dat mijn hersenen niet afgeleid worden door iets anders springen die automatisch daarop. Zelfs als ik 's nachts wakker wordt, zijn dat soms mijn eerste gedachten. Het zijn gedachten waarvan ik weet dat ik er nooit een antwoord op krijg, maar toch laten ze me niet los.
Soms ben ik echt wel jaloers op dunning-Kruger mensen die overtuigd zijn dat ze alles weten of de mensen die gewoon leven en amper denken.
Ik zou zo graag die plaat eens kunnen afzetten en een weekske niet denken, maar elk vrij moment gaan m'n hersenen de filosofische toer op, maar nooit met een bevredigend antwoord.
BTW: daarmee bedoel ik zeker niet dat ik mezelf intelligent vind, verre van dat. Moest ik intelligent zijn, zou ik tenminste enkele van mijn vragen kunnen beantwoorden.
En dat is dan ook een van mijn problemen: ik ben maar doorsnee, een grijze muis en dat vind ik zo limiterend. Ik wil alles begrijpen en kan het niet. Ik wil ergens in uitblinken, maar heb geen talenten. En dus frustreer ik me er in en blijven we steeds malen over diezelfde vragen.