Str8_6
Well-known member
Idem. Maar was sowieso al geen cola zero fan.
Je ergernissen van vandaag - Deel 1
- Onderwerp starter BlackOccult
- Startdatum
- Status
DiffieHM
Well-known member
Ben ondertussen ook overgeschakeld op de nieuwe (wegens geen keus, want de oude wordt niet meer verkocht
). Er is wel een verschil in smaak, maar ben er ondertussen al gewoon aan en het valt niet echt tegen. Heb dit weekend op restaurant nog eens een gewone cola gedronken en dat smaakt toch nog steeds een stuk zoeter.
Herkenbaar. Denk dat ik van mijn 8ste tot 17de ofzo ook gepest werd.
Afwisselende mensen maar toch ene die dat een jaar of 5 volgehouden heeft. Het jaar van mijn afstuderen was ik van mijn acne af, moest mijn haar knippen voor naar het school te gaan daar en plots vond iedereen mij knap en wilde met mij omgaan. Was de grootste mindfuck en switch in mijn leven ever denk ik.
Was op school nogal klein, dan lange blonde krullen en rond mijn 14de érg, érg veel acne op mijn gezicht. Oh en ik danste.
Hoewel ik op Chrystostomos dan een optreden gaf en iedereen mij kwam complimenteren omdat ik dat kon en iedereen verwachtte dat ik dat dus totaal niet kon.
Logisch als ge altijd als laatste gekozen werd bij LO
Soit, ik was dus nog al een easy target. Op den duur probeerde ik die acne zelf met zo concealer (ofzoiets denk ik) weg te werken, tot klasgenoten dat zagen. Tja dan hebt ge prijs he.
Dat verstijven heb ik ook es gehad toen ik geslagen werd en ze voor me stonden te lachen, kon echt niet bewegen. Toen heb ik geleerd dat verstijven van angst dus echt bestaat.
Keer ook in mijn ballen gestampt tijdens de pauze. Stond dan in de rij klaar voor de klas te janken.
Kwam er ne leerkracht
Leerkracht: "Wat is 't"
Ik: "X, heeft mij in mijn ballen getrapt"
Leerkracht "Gebruikt daar es een fatsoenlijk woord voor" *wandelt naar X* "Moet ik dat bij u ook es doen?"
Kous af, tja...
Paar keer ook een vuistslag gehad, aan het raam uitgehangen met mijn hoofd,.. Kan er ne boek van schrijven eigenlijk;
En dan es tijdens voetbal per ongeluk ene op zijn gezicht gestampt die heel laag kopte. Die gast zag er uit zoals Fred Durst van Limp Bizkit qua postuur, gezicht en had zelf zo een rood petje op altijd.
Dat schooljaar dus niet meer durven voetballen.
Maar ach, het is voorbij.
Ik snap de ergernis volledig. Ik heb zelf 2 kinderen maar leer die consequent dat ze rustig moeten zijn in de winkel en laat hen zo wat helpen (scannen, dingen mee pakken/zoeken) en dan ziet ge andere mensen hun ettertjes de wilde beest uithangenVandaag naar de Colruyt geweest. Al die asociale kloothommels die alles in het werk stellen om anderen te blokkeren.
Ik heb op een bepaald ogenblik ostentatief tegen de kar van een troela gereden, die er niet beter op had gevonden om haar kar DWARS in de gang te zetten. Enigste manier om daar langs te geraken is wat demolition derby
Staan er trouwens straffen op het aanrijden van vervelende ettertjes van andere colruytbezoekers die heel de tijd in je weg lopen?
ugar
Well-known member
Steek uw vinger eens in uw anus en ruik eens aan je vinger. Indien je niets ruikt heb je COVID, anders geen smaak
De ongelofelijke arrogantie van Franstalige toeristen aan onze Vlaamse kust.
CerumenCrevice
Well-known member
3de (straffe) koffie vandaag al, maar toch vallen de ogen nog toe.
whirlpool123
Banned
Erg hé dat het net zo is alsof je enkel de slechte zaken kan herinneren van die periode. Ik kan mij werkelijk geen enkel moment van die periode herinneren dat ik gelukkig was. Enkel de slechte dingen kan ik me herinneren. Er zullen vast en zeker wel periodes geweest zijn waar ik gelukkig(er) was, maar dat kan ik amper herinneren. Het was voor mij eigenlijk een heel donkere periode. In tegenstelling tot mijn vriendin, die heeft een prachtige jeugd gehad met fantastische ouders en vrienden. Die kan dat dan ook ergens moeilijk verstaan dat ik zo'n slechte jeugd gehad heb met slechte ouders en geen vrienden (dat is nog een ander verhaal).Herkenbaar. Denk dat ik van mijn 8ste tot 17de ofzo ook gepest werd.
Afwisselende mensen maar toch ene die dat een jaar of 5 volgehouden heeft. Het jaar van mijn afstuderen was ik van mijn acne af, moest mijn haar knippen voor naar het school te gaan daar en plots vond iedereen mij knap en wilde met mij omgaan. Was de grootste mindfuck en switch in mijn leven ever denk ik.
Was op school nogal klein, dan lange blonde krullen en rond mijn 14de érg, érg veel acne op mijn gezicht. Oh en ik danste.
Hoewel ik op Chrystostomos dan een optreden gaf en iedereen mij kwam complimenteren omdat ik dat kon en iedereen verwachtte dat ik dat dus totaal niet kon.
Logisch als ge altijd als laatste gekozen werd bij LO
Soit, ik was dus nog al een easy target. Op den duur probeerde ik die acne zelf met zo concealer (ofzoiets denk ik) weg te werken, tot klasgenoten dat zagen. Tja dan hebt ge prijs he.
Dat verstijven heb ik ook es gehad toen ik geslagen werd en ze voor me stonden te lachen, kon echt niet bewegen. Toen heb ik geleerd dat verstijven van angst dus echt bestaat.
Keer ook in mijn ballen gestampt tijdens de pauze. Stond dan in de rij klaar voor de klas te janken.
Kwam er ne leerkracht
Leerkracht: "Wat is 't"
Ik: "X, heeft mij in mijn ballen getrapt"
Leerkracht "Gebruikt daar es een fatsoenlijk woord voor" *wandelt naar X* "Moet ik dat bij u ook es doen?"
Kous af, tja...
Paar keer ook een vuistslag gehad, aan het raam uitgehangen met mijn hoofd,.. Kan er ne boek van schrijven eigenlijk;
En dan es tijdens voetbal per ongeluk ene op zijn gezicht gestampt die heel laag kopte. Die gast zag er uit zoals Fred Durst van Limp Bizkit qua postuur, gezicht en had zelf zo een rood petje op altijd.
Dat schooljaar dus niet meer durven voetballen.
Maar ach, het is voorbij.
Ik vraag mij af of die pestkoppen daar dan ook af en toe nog eens aan denken nu dat ze volwassen zijn, hoe erg ze die persoon wel niet gefolterd hebben. Ik vermoed van niet.
Maar tis niet alsof ik daar elke dag aan denk eh... Ik zag gewoon die post over pesten en dan moet je daar natuurlijk aan terugdenken. Ik ben nu 32 en gelukkig, heb een vriendin, een mooi huis, een job, genoeg geld... Dus het is echt futiel om u daar nu nog mee bezig te houden. Maar het zou belachelijk zijn om te denken dat dat geen invloed gehad heeft op het vormen van uw persoon en hoe ge uiteindelijk zijt vandaag als persoon.
Silence
Well-known member
Koppel vrienden die we al heel lang niet meer gezien hebben dat vorige week stuurde om nog eens af te spreken/te gaan eten. Dit terwijl wij vaker hebben gestuurd, maar er niets concreet werd of het gesprek stilviel nadien.
Ik stuur enkele datums door die voor ons zeker niet kunnen, maar voor de rest zijn wij vrij flexibel daarin, mogen ook weekdagen zijn of een lunch.
Krijg ik als antwoord terug "Zaterdag zie ik mijn schoonouders, ik zal eens polsen wanneer zij kunnen babysitten" terwijl van ons dat kind (4j intussen ook wel mee mag)
Zaterdag niks meer gehoord, gisteren dan opeens reactie in messenger en het komt er dus op neer dat het voor hun een zaterdag MOET zijn, maar ook niet een weekend waarop ze vrijdag al iets hebben opstaan etc etc.
Intussen dus afgesproken over 7!! weken om iets te gaan eten. Eigenlijk al gewoon veel zin om te zeggen dat als het zo zit het voor ons gewoon niet meer moet als het zo onbelangrijk is.
Ik stuur enkele datums door die voor ons zeker niet kunnen, maar voor de rest zijn wij vrij flexibel daarin, mogen ook weekdagen zijn of een lunch.
Krijg ik als antwoord terug "Zaterdag zie ik mijn schoonouders, ik zal eens polsen wanneer zij kunnen babysitten" terwijl van ons dat kind (4j intussen ook wel mee mag)
Zaterdag niks meer gehoord, gisteren dan opeens reactie in messenger en het komt er dus op neer dat het voor hun een zaterdag MOET zijn, maar ook niet een weekend waarop ze vrijdag al iets hebben opstaan etc etc.
Intussen dus afgesproken over 7!! weken om iets te gaan eten. Eigenlijk al gewoon veel zin om te zeggen dat als het zo zit het voor ons gewoon niet meer moet als het zo onbelangrijk is.
Tonerider
Well-known member
Misschien zijn het gewoon introverte mensen die niet heel hun weekend volgepropt willen zien of ook een dag exclusief voor het gezin willen? Dat ze dan toch u inplannen is juist een teken dat ze u wel belangrijk vinden?
Dan ben ik blij dat ik toch vooral de goede dingen heb onthouden of aan terug denk. Ben nogal ne nostalgische mens en romantiseer mijn jeugd op dat vlak. Nu goed, ik had goede vrienden en heb ook vooral goede momenten gehad ofwel zo herinner ik me dat.
Die pestkoppen van vroeger hebben het ook niet echt gemaakt in het leven moet ik zeggen, enfin de meesten toch. Daar moet ik dan wel es mee lachen.
De meesten beseffen denk ik die impact niet zo. Heb daar een deel van op facebook en die zijn nu toch positief naar mij toe.
Silence
Well-known member
Goh, laat me zeggen dat er van de 7 weekends er 1 zaterdag was die wij niet kunnen (intussen zijn er dat 2 geworden)
Komend weekend kon bv. wel, maar het was nogal kortdag, allé flauw zenne. Stuur me niet om eens af te spreken als er al zoveel voorwaarden aan vast hangen wanneer het überhaupt zou uitkomen.
Als ik iemand wil zien of afspreken en die zegt de komende 3 weken kan enkel op dinsdag of donderdag of het is pas over een maand, dan spreek je af op dinsdag of donderdag. Nuja zo zie ik het, nu hebben we nog toegezegd omdat ik hem al heel lang nietmeer gezien heb en hij alleen helemaal niet buiten komt, maar zo blijven vriendschappen ook niet duren
Tonerider
Well-known member
voila, introvert of depressief dus. Dat zijn gewoon moeilijke mensen om mee af te spreken. Ik kan het weten, ik ben ook zo. Dat is zeker niet omdat ze geen vriendschappen waarderen, alleen kost dat zo verdomd veel energie. Zelfs naar mijn eigen moeder gaan is een uitdaging en ik zie dat menske doodgraag.
Toen mijn vrouw en ik nog samen waren hadden we ook veel kennissen maar ik kon dat ook niet aan om elk weekend ergens naar toe te gaan of mensen te ontvangen. Mijn vrouw deed niet liever, maar ik moest weekends hebben waarin ik gewoon mijn batterij kon opladen.
Ge zit al heel de werkweek tussen mensen die energie vreten en dan in het weekend ook nog eens elke dag weg? No way.
Zelfs naar mijn beste vrienden, ging ik dikwijls met tegenzin. Gewoon omdat ik opzag tegen de drukte. Eenmaal dat ik er dan was genoot ik er wel van. Maar ik was evengoed blij als ik terug thuis was en dikwijls dat ik dan tegen mn vrouw zei: 'en nu even ontspannen'.
Dat is heel moeilijk te begrijpen voor extraverte personen. Mijn ex doet niet liever dan onder de mensen zijn.
Een leuk filmpje dat het een beetje uitlegt.
ugar
Well-known member
De meeste pestkoppen slagen niet in het leven. Die worden voor een asociaal gedrag door hun omgeving gestraft .
Met andere woorden boontje komt om zijn loontje
@kay-gell amaai, dat zijn toch al straffe zaken imo. Jammer dat kinderen dat moeten meemaken 
.
Dat gezegd zijnde:
.
.Dat gezegd zijnde:
Is Napoleon Dynamite op uw leven gebaseerd?
Slechte leerkracht, maar
. Euhm Fred Durst is ne kleine drets...
Hebt ge daar enig bewijs / studie / cijfermateriaal voor? Ik heb ook geen overigs, maar naar mijn gevoel is het % pestkoppen die "slagen in het leven" even groot als bij "normale mensen".
- Status
Vergelijkbare onderwerpen
- Artikel
- Artikel
