Je ergernissen van vandaag - Deel 1

Status
Niet open voor verdere reacties.
En nog ééntje. Sluikstorters.
Mijn grote bloemenborder ligt tegen de straat, afgescheiden van de straat door een beukenhaag van 2 m hoog. Ik vind dus af en toe afval dat mensen dus gewoon over de haag slingeren (verpakking van een broodje, leeg drankblikje,...)
Ik zweer hier: de dag dat ik afval over de haag zie 'vliegen' spring ik door de haag ...
4pozsGz.gif
 
Daar zou ik idd toch ook moeite mee hebben. Maar je kan weinig doen want het is natuurlijk niet de bedoeling dat je zelf onder de zoden gaat eindigen. (Maar serieus, is er niks dat kan gedaan worden?)
Ik ben wel wat veranderd sinds ik 16 was en betwijfel serieus of het ik zou zijn die onder de zoden zou eindigen. Maar ik kan de jeuk wel te baas hoor, vroeg of laat botst hij wel eens op een verkeerd of zal hij eens de stap te ver gezet hebben tegen de politie (staan hier nu trouwens 2 a 3 keer per week dus ik voel mij wel veilig op die manier, geen last van te weinig blauw in de straat :unsure:) en dan lost dat probleem zich zelf wel op. Het is eerder schrijnend voor die kinderen maar daar kan ik zelf ook niks aan doen.
 
En nog ééntje. Sluikstorters.
Mijn grote bloemenborder ligt tegen de straat, afgescheiden van de straat door een beukenhaag van 2 m hoog. Ik vind dus af en toe afval dat mensen dus gewoon over de haag slingeren (verpakking van een broodje, leeg drankblikje,...)
Ik zweer hier: de dag dat ik afval over de haag zie 'vliegen' spring ik door de haag ...
Hier bij ons, paar huizen in afgelegen kleine straatjes, lag er tot voor de eerste lockdown hoogstens eens een leer blikje in een gracht. Sinds maart vorig jaar kan ik echter een PMD zak vullen met wat ik vind: blikken, lege papiertjes van snoep, lege sigarettenpakken en peuken, zelfs lege verpakkingen van slaatjes uit het koelvak.
Voordien eigenlijk ook nooit afval op mijn prive gezien (of het kwam van de buur op PMD-dag als er storm staat, maar die ruimt dat zelf op), nu toch wekelijks een cola of bierblik ergens in mijn haag of oprit. Ik besef dat het nog steeds niet veel is in vergelijking met wat er bij vele mensen uit gegooid wordt (toen ik in Ieper woonde was dat ook veel erger), maar elk blikje steekt mijn ogen uit en ik vind het vooral frappant dat het hier pas begonnen is sinds corona.
 
Een strijkplank is dan ook niet gemaakt voor op te gaan staan he :unsure:
2 stukadoorlatten ook niet. En waarom zouden we ons leven riskeren terwijl er een perfect werkende lift is die naar het dal gaat :unsure:

Ik ben beide geweest. Op mijn 17 beginnen snowboarden, op mijn 37 terug naar ski gegaan.
 
Hier bij ons, paar huizen in afgelegen kleine straatjes, lag er tot voor de eerste lockdown hoogstens eens een leer blikje in een gracht. Sinds maart vorig jaar kan ik echter een PMD zak vullen met wat ik vind: blikken, lege papiertjes van snoep, lege sigarettenpakken en peuken, zelfs lege verpakkingen van slaatjes uit het koelvak.
Voordien eigenlijk ook nooit afval op mijn prive gezien (of het kwam van de buur op PMD-dag als er storm staat, maar die ruimt dat zelf op), nu toch wekelijks een cola of bierblik ergens in mijn haag of oprit. Ik besef dat het nog steeds niet veel is in vergelijking met wat er bij vele mensen uit gegooid wordt (toen ik in Ieper woonde was dat ook veel erger), maar elk blikje steekt mijn ogen uit en ik vind het vooral frappant dat het hier pas begonnen is sinds corona.
Wa wilt ge, iedereen is beginnen gaan wandelen van moetes. Ook de voze varkens.
 
Hier bij ons, paar huizen in afgelegen kleine straatjes, lag er tot voor de eerste lockdown hoogstens eens een leer blikje in een gracht. Sinds maart vorig jaar kan ik echter een PMD zak vullen met wat ik vind: blikken, lege papiertjes van snoep, lege sigarettenpakken en peuken, zelfs lege verpakkingen van slaatjes uit het koelvak.
Voordien eigenlijk ook nooit afval op mijn prive gezien (of het kwam van de buur op PMD-dag als er storm staat, maar die ruimt dat zelf op), nu toch wekelijks een cola of bierblik ergens in mijn haag of oprit. Ik besef dat het nog steeds niet veel is in vergelijking met wat er bij vele mensen uit gegooid wordt (toen ik in Ieper woonde was dat ook veel erger), maar elk blikje steekt mijn ogen uit en ik vind het vooral frappant dat het hier pas begonnen is sinds corona.
 
2 stukadoorlatten ook niet. En waarom zouden we ons leven riskeren terwijl er een perfect werkende lift is die naar het dal gaat :unsure:

Ik ben beide geweest. Op mijn 17 beginnen snowboarden, op mijn 37 terug naar ski gegaan.
In onze groep was dat ook altijd tegen elkaar op. Nu blijft er geen snowboarder meer over. Niks tegen snowboarders trouwens, maar je moet altijd op ze wachten omdat ze hun bindingen nog moeten vastmaken.
 

Zit achter paywall, maar van die houding van die horecauitbaters krijg ik dus echt het vliegend schijt.

Twee citaten
"Nog een probleem waarover sommige ondernemers klagen, is dat de consument zijn lockdowngewoonten aanhoudt, denk aan maaltijden afhalen of bij elkaar thuis afspreken in plaats van op café. Timmerman: ‘Je ziet in Brugge heel wat restaurants die nog altijd takeaway aanbieden, omdat mensen niet met grote groepen op restaurant durven af te spreken. Wellicht speelt ook het financiële aspect en het feit dat mensen niet mogen rijden met een glaasje op.’ Ook Denorme vreest dat klanten andere gewoonten hebben gekweekt. ‘De parken in Gent zitten vaak vol met picknickende of drinkende mensen’, haalt ze als voorbeeld aan."

Dat probleem maak je dus zelf. Indien je product niet interessant genoeg is of te duur, en indien je geen volk kan lokken, dan moet je de boel maar sluiten. Moeten we mensen terug beschonken achter het stuur laten kruipen en anderen doodrijden zodat jullie je zaak open kunnen houden? Verbieden dat mensen gaan picknicken?

"Een andere constante bij zowat elke horeca-ondernemer: personeel is bijzonder lastig te vinden. Door de maandenlange sluiting en de verplichte tijdelijke werkloosheid zeiden heel wat horecamensen de stiel vaarwel en kozen ze voor een job met regelmatigere uren. De uitstroom naar andere sectoren, de relatief lage verloning en de algemene krapte op de Vlaamse arbeidsmarkt leidden ertoe dat zowat iedere horecazaak meerdere vacatures heeft openstaan. ‘Wij zoeken zo’n vier mensen met ervaring op een team van vijftien mensen, zegt Ysewyn van Hotel Pilar."

'If you pay peanuts, you get monkeys'. Er is een echte 'war for talent' aan de gang nu. Veel van die mensen die voor die lockdowns in de horeca werkten, zijn ondertussen elders aan de slag aan betere condities en met betere werkuren.
 

Zit achter paywall, maar van die houding van die horecauitbaters krijg ik dus echt het vliegend schijt.

Twee citaten
"Nog een probleem waarover sommige ondernemers klagen, is dat de consument zijn lockdowngewoonten aanhoudt, denk aan maaltijden afhalen of bij elkaar thuis afspreken in plaats van op café. Timmerman: ‘Je ziet in Brugge heel wat restaurants die nog altijd takeaway aanbieden, omdat mensen niet met grote groepen op restaurant durven af te spreken. Wellicht speelt ook het financiële aspect en het feit dat mensen niet mogen rijden met een glaasje op.’ Ook Denorme vreest dat klanten andere gewoonten hebben gekweekt. ‘De parken in Gent zitten vaak vol met picknickende of drinkende mensen’, haalt ze als voorbeeld aan."

Dat probleem maak je dus zelf. Indien je product niet interessant genoeg is of te duur, en indien je geen volk kan lokken, dan moet je de boel maar sluiten. Moeten we mensen terug beschonken achter het stuur laten kruipen en anderen doodrijden zodat jullie je zaak open kunnen houden? Verbieden dat mensen gaan picknicken?

"Een andere constante bij zowat elke horeca-ondernemer: personeel is bijzonder lastig te vinden. Door de maandenlange sluiting en de verplichte tijdelijke werkloosheid zeiden heel wat horecamensen de stiel vaarwel en kozen ze voor een job met regelmatigere uren. De uitstroom naar andere sectoren, de relatief lage verloning en de algemene krapte op de Vlaamse arbeidsmarkt leidden ertoe dat zowat iedere horecazaak meerdere vacatures heeft openstaan. ‘Wij zoeken zo’n vier mensen met ervaring op een team van vijftien mensen, zegt Ysewyn van Hotel Pilar."

'If you pay peanuts, you get monkeys'. Er is een echte 'war for talent' aan de gang nu. Veel van die mensen die voor die lockdowns in de horeca werkten, zijn ondertussen elders aan de slag aan betere condities en met betere werkuren.
Imo denken veel horecauitbaters dat ze het middelpunt van de wereld zijn.
 

Zit achter paywall, maar van die houding van die horecauitbaters krijg ik dus echt het vliegend schijt.

Twee citaten
"Nog een probleem waarover sommige ondernemers klagen, is dat de consument zijn lockdowngewoonten aanhoudt, denk aan maaltijden afhalen of bij elkaar thuis afspreken in plaats van op café. Timmerman: ‘Je ziet in Brugge heel wat restaurants die nog altijd takeaway aanbieden, omdat mensen niet met grote groepen op restaurant durven af te spreken. Wellicht speelt ook het financiële aspect en het feit dat mensen niet mogen rijden met een glaasje op.’ Ook Denorme vreest dat klanten andere gewoonten hebben gekweekt. ‘De parken in Gent zitten vaak vol met picknickende of drinkende mensen’, haalt ze als voorbeeld aan."

Dat probleem maak je dus zelf. Indien je product niet interessant genoeg is of te duur, en indien je geen volk kan lokken, dan moet je de boel maar sluiten. Moeten we mensen terug beschonken achter het stuur laten kruipen en anderen doodrijden zodat jullie je zaak open kunnen houden? Verbieden dat mensen gaan picknicken?

"Een andere constante bij zowat elke horeca-ondernemer: personeel is bijzonder lastig te vinden. Door de maandenlange sluiting en de verplichte tijdelijke werkloosheid zeiden heel wat horecamensen de stiel vaarwel en kozen ze voor een job met regelmatigere uren. De uitstroom naar andere sectoren, de relatief lage verloning en de algemene krapte op de Vlaamse arbeidsmarkt leidden ertoe dat zowat iedere horecazaak meerdere vacatures heeft openstaan. ‘Wij zoeken zo’n vier mensen met ervaring op een team van vijftien mensen, zegt Ysewyn van Hotel Pilar."

'If you pay peanuts, you get monkeys'. Er is een echte 'war for talent' aan de gang nu. Veel van die mensen die voor die lockdowns in de horeca werkten, zijn ondertussen elders aan de slag aan betere condities en met betere werkuren.
Als ze al een team van 15 mensen hebben, dam is het toch niet zo moeilijk om even 4 mensen op te leiden toch.
 
hoe kan ik op een fiscaal vriendelijke manier toch iets voor mijn mensen doen, individueel of op teamniveau?"

Zouden die zo ook hun liefde tonen naar hun kinderen? 'Ik wil jullie wel iets geven, maar het mag mij liefst niet te veel kosten? Maar wees overtuigd: ik zie jullie graag hoor.'

Hoe wereldvreemd zijn die leidinggevenden eigenlijk? Ik moet geen bloemetje of concertticket. Ik kom werken voor geld, niet voor een doos praline. En dat klopje op de schouder moet ge sowieso geven. Dat staat los van premies en extra's. Dat is gewoon vriendelijk en mens zijn.
Idd, bij ons heeft de bedrijfsleiding zijn waardering getoond voor onze extra inzet tijdens Corona door ons bloemen, kaartjes, een fles middelmatige sjampieter en wat pralines te bezorgen. Ik ben daarmee naar de bank getrokken met de vraag of ik met al die brol die maand mijn lening kon afbetalen, maar om één of andere reden werd ik uitgelachen. Ach, ik had het kunnen weten. Toen ik dat twee jaar geleden ook eens vroeg om af te lossen met een enorm welgemeende dankuwel die ik van mijn baas had gekregen omdat ik voor een bepaald iets nogal wat overuren had gemaakt, werd ik ook al lachend wandelen gestuurd. :headshake:
 
Status
Niet open voor verdere reacties.
Terug
Bovenaan