Vorig jaar vrij van de ene dag op de andere écht last van mijn rug gekregen. Was al sinds zwangerschap één dat de rechter-onderrug af en toe ferm pijn deed, niks dat pijnstillers niet rechttrokken. Maar dit was echt van een heel ander kaliber, volledige onderrug voelde als van beton maar dat aan het barsten was (beste beschrijving voor het gevoel), tussen de schouders idem, handen en bovenarmen die gewoon ‘pijn’ deden (je kent dat gevoel, gewoon ‘pijn’) en bovenbenen die krampten. De rugpijn straalde rondom naar de buik, wat dan voelde als toen indertijd mijn tweede zwangerschap een uterusruptuur had (dat doet veel pijn).
Ik ben niet bij een kinesist geraakt - eigen schuld, ik weet het - maar augustus, september liep het eigenlijk heel goed. Ik nam ‘s morgens een pijnstiller en ik kon heel de dag in wezen goed doorkomen. Vorige vrijdag compleet terug naar af en erger. Geen pijnstiller die er door komt. Mijn heupen voelen werkelijk alsof ze in stukken gebroken zijn, ik kan niet goed slapen want ik ben een zijslaper en dat gaat dus voor geen meter.
** dokter gaat doorverwijzen voor een scan, kan aan diabetes liggen of wear & tear of iets compleet anders. Ik ben er mij van bewust dat ik vroeger ‘serieus’ had moeten laten kijken, maar als het dan beter voelt, dan is er altijd wel iets dringender te doen vaneigens.

Wil hier gewoon even zielig zijn over mijn rottend karkas.