Je ergernissen van vandaag - Deel 1

Status
Niet open voor verdere reacties.
Veel 60+'ers snappen het blijkbaar nog altijd niet dat als je aan een zebrapad staat te wachten ze dienen te stoppen. De beruchte "witte camionettes" stoppen zoals het hoort maar een boomer in zijn Dacia Duster, nope. Echt opvallend dat het altijd dezelfde typkes zijn.

Deze ochtend ook voorgehad, en effectief ook een 60+ in een Dacia. Gewoon voor onze neus nog doorrijden terwijl ik met mijn 2 kinderen al aan het oversteken was.

Maar wel zijn handje opsteken dat we bedankt zijn om hem door te laten. :unsure:
 
Het kan gezien worden als een ergernis, maar ook een beetje een glimlach. Ben ik rustig aan het fietsen met mijn dochter naar school en op 200 meter is een verkeerslicht.

Eerst maakt een bus versnelling om mij voorbij te knallen en het wordt nu toch wel net rood zeker. Al die moeite voor niks.

Hierna gaat nog een werfcamionette me proberen in te halen, maar moet inhouden want er komt verkeer van de andere kant waar hij mee gaat botsen.

Verkeer weg, ik met de fiets langs de bus en een duimpje naar de meneer in de werfcamionette. Goed bezig jongen!
 

Ze noemen het een aanrijding, maar z'n Passpoort en gsm lagen mooi opzij.

Slachtoffer is een collega van me, 10j mee samengewerkt. Eén van de weinige collega's die ik als kameraad/vriend beschouwde. zelfs al was hij die-hard Brugge-Supporter, en ik voor hem een "vuile mauve" 😂
Sterkte,
Vorig jaar is hier ook een collega uit het leven gestapt, zoiets raakt een mens.
Kleine hint: het emoticon dat je koos is niet wat je denkt ("tears of joy")
:cry2:😢
 
Weer eens hét cliché van een appartement bezitten met allemaal aangename mede-eigenaars, maar één die moeilijk moet doen om moeilijk te doen.
Er is hier een garage die deels privaat is en deels gemeenschappelijk. In het gemeenschappelijke deel plaats ik onze fietsen (ik heb zelf geen auto), en ik heb een afstandsbediening voor de garagepoort. Heel normaal, toch?
Niet als het aan één idioot ligt (die hier dan nog niet eens meer woont, enkel zijn garagestrook aan een veel te dure prijs probeert te verkopen).

Door een mail naar de syndicus dat over iets compleet anders ging, maar wel te maken had met de garagepoort, is die pipo er dus achter gekomen dat ik een afstandsbediening heb. Hoezo, die wist dat niet?
Omdat ik zelf geen parkeerplaats bezit "en het niet in de akte staat dat mede-eigenaars zonder privé in de garage een afstandsbediening mogen hebben" (waarom eigenlijk?) doet die daar nu dus moeilijk over, en gaat het blijkbaar worden voorgelegd op de volgende vergadering.

Na mijn reactie dat ik o.a. toch moeilijk met mijn fiets via de voordeur kan binnengaan, vindt die klaarblijkelijk dat ik dat toch moet doen.

:crazy: :crazy: :crazy:

En dat allemaal omwille van een stomme afstandsbediening. Het zou om te lachen zijn moest het niet zo frustrerend zijn.

Ik dacht écht dat ik alles al had gezien...

Enfin, natuurlijk kan die mens op zijn kop gaan staan, en ik weet goed genoeg dat ik de andere mede-eigenaars aan mijn kant heb, maar wat is dit vermoeiend zeg.

Ik heb het echt gehad met appartementen eerlijk gezegd.

Toevoeging: hij zou zelfs zijn akte willen meebrengen naar de vergadering. :crazy:

Moest die mens zijn goesting krijgen denk ik dat ik ga verhuizen of zo. Ik héb echt geen goesting in dit gedoe. Een fiets is begot het enige dat ik heb!!!
 
Laatst bewerkt:
Weer eens hét cliché van een appartement bezitten met allemaal aangename mede-eigenaars, maar één die moeilijk moet doen om moeilijk te doen.
Er is hier een garage die deels privaat is en deels gemeenschappelijk. In het gemeenschappelijke deel plaats ik onze fietsen (ik heb zelf geen auto), en ik heb een afstandsbediening voor de garagepoort. Heel normaal, toch?
Niet als het aan één idioot ligt (die hier dan nog niet eens meer woont, enkel zijn garagestrook aan een veel te dure prijs probeert te verkopen).

Door een mail naar de syndicus dat over iets compleet anders ging, maar wel te maken had met de garagepoort, is die pipo er dus achter gekomen dat ik een afstandsbediening heb. Hoezo, die wist dat niet?
Omdat ik zelf geen parkeerplaats bezit "en het niet in de akte staat dat mede-eigenaars zonder privé in de garage een afstandsbediening mogen hebben" (waarom eigenlijk?) doet die daar nu dus moeilijk over, en gaat het blijkbaar worden voorgelegd op de volgende vergadering.

Na mijn reactie dat ik o.a. toch moeilijk met mijn fiets via de voordeur kan binnengaan, vindt die klaarblijkelijk dat ik dat toch moet doen.

:crazy: :crazy: :crazy:

En dat allemaal omwille van een stomme afstandsbediening. Het zou om te lachen zijn moest het niet zo frustrerend zijn.

Ik dacht écht dat ik alles al had gezien...

Enfin, natuurlijk kan die mens op zijn kop gaan staan, en ik weet goed genoeg dat ik de andere mede-eigenaars aan mijn kant heb, maar wat is dit vermoeiend zeg.

Ik heb het echt gehad met appartementen eerlijk gezegd.
Een van de redenen dat we de appartement-route niet hebben gekozen om iets te kopen. In een ideale wereld werkt dat perfect, hè. Maar, zoals we allemaal weten, zit er overal wel eentje die de andere bij de haren moet trekken.

Niet dat er geen problemen zijn in mijn woning, maar het zijn wel mijn problemen die ik zelf zonder anderen zal moeten oplossen. Ik hoop dat het goed voor je komt.
 
Een van de redenen dat we de appartement-route niet hebben gekozen om iets te kopen. In een ideale wereld werkt dat perfect, hè. Maar, zoals we allemaal weten, zit er overal wel eentje die de andere bij de haren moet trekken.

Niet dat er geen problemen zijn in mijn woning, maar het zijn wel mijn problemen die ik zelf zonder anderen zal moeten oplossen. Ik hoop dat het goed voor je komt.
Niet iedereen heeft natuurlijk de middelen om een woning te kopen, laat staan in deze tijd. Nu is er wel de kanttekening dat ik dit appartement alleen heb gekocht.
We hebben wel plannen om samen een woning te kopen in de toekomst.
 
In Parijs met de vriendin.

M'n tranen nog net kunnen bedwingen toen ze een chocomelk van 12eur bestelde.
Was dan toch dit formaat?

c06834ea-eea9-450f-b5de-76554375e02e.jpg
 
School van mijn opleiding.

Ik wou vorige maand mij herinschrijven voor 3 vakken. Probleem is dat ik voor die 3 al 2 keer was ingeschreven. Wegens persoonlijke problemen en bad luck kon ik de eerste 2 inschrijvingen er niet voor slagen. Nu zit ik echter goed voor en zal de derde keer werkelijk de goede keer zijn. Ik kan wel een herinschrijvingsaanvraag indienen, heb ik ook gedaan. Mijn persoonlijke problemen de vorige jaren voorgelegd en ook uitgelegd waarom het deze keer niet zal voorkomen.

Het zijn ook de enige 3 vakken die ik nog moet doen en dan kan ik mijn graduaatsdiploma behalen. Alle overige vakken ben ik al voor geslaagd.

Antwoord gekregen: aanvraag geweigerd. En op basis van enkele zaken die mij totaal niet lijken te kloppen zoals vorig jaar examenkansen van 2 vakken niet benut (ik was aanwezig op elk examenkans die er was) en "geen crediet gerealiseerd", geen idee wat dat mag betekenen. Om uitleg gevraagd, we zijn ondertussen week 3 zonder repliek.

Dag na de weigering de studentenvereniging gecontacteerd. Ze kunnen niks doen, ik moet daarvoor naar de ombudspersoon stappen. Op de website is er werkelijk geen enkele woordje info over wie mijn ombudspersoon zou kunnen zijn, dus de studentenvereniging gevraagd wie het is. Email-adres gekregen, direct een mail gestuurd want ik had blijkbaar maar 5 dagen om die te contacteren na ontvangst van weigering. Het was binnen de 2 dagen, dus zal wel ok zijn. Maar ondertussen zijn we daarvoor ook al week 3 zonder dat dat mens een repliek stuurt.

Begin de indruk te krijgen dat de school zéér apatisch geworden is.
 
School van mijn opleiding.

Ik wou vorige maand mij herinschrijven voor 3 vakken. Probleem is dat ik voor die 3 al 2 keer was ingeschreven. Wegens persoonlijke problemen en bad luck kon ik de eerste 2 inschrijvingen er niet voor slagen. Nu zit ik echter goed voor en zal de derde keer werkelijk de goede keer zijn. Ik kan wel een herinschrijvingsaanvraag indienen, heb ik ook gedaan. Mijn persoonlijke problemen de vorige jaren voorgelegd en ook uitgelegd waarom het deze keer niet zal voorkomen.

Het zijn ook de enige 3 vakken die ik nog moet doen en dan kan ik mijn graduaatsdiploma behalen. Alle overige vakken ben ik al voor geslaagd.

Antwoord gekregen: aanvraag geweigerd. En op basis van enkele zaken die mij totaal niet lijken te kloppen zoals vorig jaar examenkansen van 2 vakken niet benut (ik was aanwezig op elk examenkans die er was) en "geen crediet gerealiseerd", geen idee wat dat mag betekenen. Om uitleg gevraagd, we zijn ondertussen week 3 zonder repliek.

Dag na de weigering de studentenvereniging gecontacteerd. Ze kunnen niks doen, ik moet daarvoor naar de ombudspersoon stappen. Op de website is er werkelijk geen enkele woordje info over wie mijn ombudspersoon zou kunnen zijn, dus de studentenvereniging gevraagd wie het is. Email-adres gekregen, direct een mail gestuurd want ik had blijkbaar maar 5 dagen om die te contacteren na ontvangst van weigering. Het was binnen de 2 dagen, dus zal wel ok zijn. Maar ondertussen zijn we daarvoor ook al week 3 zonder dat dat mens een repliek stuurt.

Begin de indruk te krijgen dat de school zéér apatisch geworden is.
Los van het feit dat "ik ben al 2 keer gebuisd maar deze keer zal het wel lukken" waarschijnlijk die mensen een hogere hartslag bezorgt: je hebt dus naar de dienst inschrijvingen en naar de ombuds 3 weken terug een mail gestuurd en wacht nu op antwoord?

Ik zou precies mailen, bellen, tot daar gaan, ...
 
School van mijn opleiding.

Ik wou vorige maand mij herinschrijven voor 3 vakken. Probleem is dat ik voor die 3 al 2 keer was ingeschreven. Wegens persoonlijke problemen en bad luck kon ik de eerste 2 inschrijvingen er niet voor slagen. Nu zit ik echter goed voor en zal de derde keer werkelijk de goede keer zijn. Ik kan wel een herinschrijvingsaanvraag indienen, heb ik ook gedaan. Mijn persoonlijke problemen de vorige jaren voorgelegd en ook uitgelegd waarom het deze keer niet zal voorkomen.

Het zijn ook de enige 3 vakken die ik nog moet doen en dan kan ik mijn graduaatsdiploma behalen. Alle overige vakken ben ik al voor geslaagd.

Antwoord gekregen: aanvraag geweigerd. En op basis van enkele zaken die mij totaal niet lijken te kloppen zoals vorig jaar examenkansen van 2 vakken niet benut (ik was aanwezig op elk examenkans die er was) en "geen crediet gerealiseerd", geen idee wat dat mag betekenen. Om uitleg gevraagd, we zijn ondertussen week 3 zonder repliek.

Dag na de weigering de studentenvereniging gecontacteerd. Ze kunnen niks doen, ik moet daarvoor naar de ombudspersoon stappen. Op de website is er werkelijk geen enkele woordje info over wie mijn ombudspersoon zou kunnen zijn, dus de studentenvereniging gevraagd wie het is. Email-adres gekregen, direct een mail gestuurd want ik had blijkbaar maar 5 dagen om die te contacteren na ontvangst van weigering. Het was binnen de 2 dagen, dus zal wel ok zijn. Maar ondertussen zijn we daarvoor ook al week 3 zonder dat dat mens een repliek stuurt.

Begin de indruk te krijgen dat de school zéér apatisch geworden is.
Kan je ergens anders terecht om die vakken te volgen en reeds behaalde resultaten transfereren? .
 
Wij hebben eerst een jaar een appartement gehuurd vooraleer we ons huis kochten. Nooit meer.

2 enthousiaste, jonge twintigers die voor het eerst hun eigen stekje hadden kregen nogal snel een reality check.
De eerste avond. Er lag niets aan en we stonden met 2 wat te praten terwijl we de afwas deden. Plots rond 18u gaat de telefoon. Er stond iemand aan onze deur. Spannend! M'n vrouw nam heel vriendelijk op.

'GE MOOGT DAN STRAKS STIL ZIJN HE DAT ONZE VOGELS KUNNEN SLAPEN' bam, telefoon dicht.

Bleek er onder ons een koppel oudere mensen te wonen onder begeleiding. Er zaten serieus wat schroeven los. Een week later zitten we gezellig op ons terras te eten. Geen muziek, niets. Komt die kerel plots midden zijn tuin staan en blijft naar ons staren. Heel vreemd. Plots zegt hij: 'straks, binnen een uur is het 22u, ge kunt godverdomme maar zien dat het stil is hoor!!'

Wij gingen met 2 werken en waren in 't weekend zo goed als nooit in ons kot. Overlast was er niet, maar het was duidelijk dat die mensen in de bovenkamer niet helemaal in orde waren.

2 weken later ontdekt dat de overbuur (aan de overkant van de straat) een kerel van 30 jaar was die nog steeds bij z'n ouders woonde en nog geen dag in z'n leven had gewerkt. Die hield zich iedere dag bezig met de buurt te terroriseren. Heeft mij op een morgen van de baan gereden, uitgestapt en gedreigd dat hij (geen flauw idee waarom) m'n vrouw ging aanpakken wanneer ze thuis kwam van haar werk. Uiteindelijk kwam boven water dat het hem niet aan stond dat ik m'n wagen geparkeerd had voor z'n deur en ik 10 cm over de witte lijn stond met mijn bumper. Hij heeft daarvoor de politie gebeld en die hebben hem staan uitlachen waardoor die mij op een andere manier wou aanpakken.

Na een jaar een huis gekocht en toen we gingen verhuizen vroegen de nieuwe huurders of zij al eerder eens mochten komen opmeten. Natuurlijk, geen probleem. Ik was de licht armaturen aan het afnemen en ook de gordijnen. De dame van het koppel vroeg of ze de gordijnen konden overkopen. Geen probleem, ik noem een prijsje. Vader van die dame komt toe en zei dat dat niet wettelijk was en begon te roepen dat wij dieven waren o.i.d.

Kerel heeft mijn vrouw en schoonmoeder naar buiten geduwd en zichzelf en dat koppel opgesloten in ons appartement. 'Tot we eruit zijn' klonk het.

Good times :')
 
Los van het feit dat "ik ben al 2 keer gebuisd maar deze keer zal het wel lukken" waarschijnlijk die mensen een hogere hartslag bezorgt: je hebt dus naar de dienst inschrijvingen en naar de ombuds 3 weken terug een mail gestuurd en wacht nu op antwoord?

Ik zou precies mailen, bellen, tot daar gaan, ...
Ik denk ook dat iemand in Yusifer’s situatie niet echt een prioriteit is voor de ombudsman (sorry, OP) en dat die nogal wat werk heeft rond deze periode.
 
Los van het feit dat "ik ben al 2 keer gebuisd maar deze keer zal het wel lukken" waarschijnlijk die mensen een hogere hartslag bezorgt: je hebt dus naar de dienst inschrijvingen en naar de ombuds 3 weken terug een mail gestuurd en wacht nu op antwoord?

Ik zou precies mailen, bellen, tot daar gaan, ...
Die 2 keer gebuisd is gelinkt aan mijn handicap (autisme en zware slechthorendheid) maar desondanks kan ik uw reactie wel begrijpen. Vorig jaar nam ik ook iets teveel hooi op mijn vork (had wat vakken verschoven tussen de jaarhelften). Dit jaar is het enkel deze laatste 3.

Die 3 vakken hebben 1 ding gemeen: een algemeen project dat je moet maken. Vorig jaar had ik daar wat problemen mee maar de week van mijn aanvraag heb ik het uiteindelijk kunnen oplossen. Kan het zelfs bewijzen op github indien ze dat willen.

En correctie, tis 2 weken geen 3. Bellen gaat niet, ook geen telefoonnummer beschikbaar sowieso. Gaat langskomen niet aggressief overkomen? Zo van "ja ze reageren niet via mail dus kom ik effe langs" :unsure:
 
Status
Niet open voor verdere reacties.
Terug
Bovenaan