Eens naar Saint-Maxime en Saint-Tropez geweest vandaag. 's Middags wat gegeten in 't eerste. Zaten toevallig naast een tafelgezelschap van 4 gepensioneerden. Gezien vriendin en ik wat uitgepraat waren, dan maar goed aan 't genieten van het zicht het weer enz. Maar gezien de andere tafel redelijk dicht was kon ik niet anders dan meeluisteren. Een ouwe Waalse meneer die nog in kastelen gewoond heeft en van de Doornikse industriële wereld afkomt zat er z'n leven te vertellen aan het andere koppel. 'Beau monde' dus, maar z'n vrouw was precies Cruella als golddigger, grappig dat die zeventiger nog zo uitpakte met z'n leven en zwaar zat te stoefen al wijzende naar z'n villa van 1948 die in ons zicht was. Ahja, we hebben best lekker gegeten, en toch heb ik heimwee naar die ongekende tijden van toen die we enkel nog in musea en films zien. Stiekem was ik ook wel graag geboren in die tijd toen er nog zoveel mocht.
Nadien op weg naar het 2de. Dat het één circus ging zijn wist ik al op voorhand, het verkeer was ook op afspraak, maar toen de grote yachts 's avonds dichter bij de haven kwamen zag je meteen al de golddiggers afkomen. Zat ik daar lekker te eten in een restaurantje naast de citadel, nadat we eerder uit 2 restaurants door hopeloze ergerlijke dikkenekkigheid van de obers gewoon zonder iets te zeggen weggewandeld zijn. Wat een allures of 'airkes' dat mensen toch kunnen hebben, ongelooflijk... Het plezier was dan ook hoog wanneer we er weer langs wandelden en hun terrasjes amper bezet waren.
Nu ja, de ene na de andere gold digger passeerde daar de revu, alsof ze speciaal bij de avondval afzakken naar Saint-Tropez om te scoren. Hopeloos fake gedoe als je het mij vraagt.
Keer ik er ooit nog terug? Neen.
De vriendin was wel onder het charme en vond het veel mooier dan de andere badsteden, ik ook wel, maar het was precies of dat dorpje 1 fake boel was.
)
.
