Niks van horloge of oorbellen aanhebben is ook een smaak.
Of dat kan bij anderen ook overkomen als een gebrek aan smaak, identiteit of zelfvertrouwen.
Ik ken niet echt iemand die mij stijladvies kan geven aka niemand die me echt kent ofwel niemand waarvan ik weet dat ze hiermee bezig zijn. Of neen, ik heb het wel aan een paar mensen gevraagd omdat ik de impressie had dat ze wel weten wat ze doen in deze context maar die wouden niet helpen.
Ik heb ook al vaker gedacht om gewoon random iemand van de winkel aan te spreken en te vragen welke dingen ze me zien dragen. Maar blijkbaar is dat not-done ofzo. Als ik het bekijk zie ik de hulpvraag aan iemand die er hopelijk dan wel verstand van heeft maar nja. Soit. Dat stuk snap het niet. Ik sta nogal sceptisch tegenover verkopers maar in een kledingwinkel veronderstel ik dat ze wel het nodige inzicht hebben.
Dan denk ik "Ik ben geholpen en de ander is blij dat ze haar kennis en kunde heeft kunnen gebruiken" maar da's een bizarre redenering?
Ik probeer dingen openminded te benaderen maar da's nogal moeilijk als ik ervan uitga dat de ASS-hypothese klopt. Da's hoe mijn brein in principe werkt. Functioneel/niet-functioneel. Daar gaat het dus mis als als de patronen niet kloppen. Wat bij de één werkt, werkt niet bij de ander wat veel stof tot nadenken kan opleveren maar praktisch kom ik niet verder. Mogelijks door een gebrek aan een eigen identiteit? Al heb ik concepten waar ik heel strikt in ben (zoals m'n principes) maar ben ik vrij onverschillig op een aantal zaken die voor de meerderheid misschien wel 'gevoeliger' liggen. Mijn redenering is dan vaak. Kan iets kwaad? Doe het dan niet. Kan het op zich geen kwaad/het veroorzaakt geen schade? Be my guest. Als het geen fundamenteel verschil maakt, dan maakt het me vaak niet uit. Plus, heel veel zaken zijn gewoon contextafhankelijk dus de ene context is de andere niet waardoor ik geen uitgesproken mening wens te hebben indien de juiste data niet gekend zijn. Soit, hier kan ik nog even over verdergaan denk ik.
Ik leid uit uw post af dat je ieder aspect nogal graag redelijk hard overpeinst. Uitstraling hebben en goed overkomen bij andere mensen is ook heel functioneel. Alleen is dat dan in een andere dimensie van waaruit jij gewoon bent om de zaken te bekijken.
Dit is de eerste keer dat ik hoor dat het 'not done' is om aan een verkoopster kledingadvies te dragen. Dat is hun job en de meesten doen dat graag. Maar vaak is het dan eerder beperkt tot 'zoek je een broek of pull ofzo?' en niet 'uhu, laten we een totale make-over doen ...'.
Dus best verfijn je eerst welke 'richting' je uit wil gaan qua stijl omdat de winkelkeuze daar ook van afhangt.
En als je in een winkel staat en wat de etalage pop draagt bevalt je volledig, moet je je ook niet schamen om ieder kledingstuk dat op die pop hangt te kopen.
Als je niemand hebt, kan je er ook zelf wat over nadenken.
- Leeftijd?
- Lichaamsbouw?
- Als je gaat werken, waar sta je in het casual - sjiek spectrum?
- Liever minimalistisch of mag het opvallend zijn?
- Beschikbaar budget?
- Hoe kleden de collega's zich (kwestie van ook niet teveel uit de toom te vallen)?
Niet iedereen heeft Ryan Gosling als vriend ... maar op dit forum zullen wel wat dandy's zitten.
Niet benadelen? Als iemand die Louis Vuitton draagt is er wel een nadeel want da's meteen een 'nope'. Anderzijds is het wel een voordeel omdat het de selectie vergemakkelijkt. Net zoals roken. Absolute no-go. Drinken is afhankelijk van de context.
Als je bijv. niet wakker ligt dat er nodeloos een ziekenwagen gebeld moet worden omdat je (half) comateus bent door je ladderzat te zuipen, nja, dan is dat voor mij een probleem.
Maar, nja roken zal wel een no-go blijven. Ik ben nu aan 't bedenken of iemand met een LV effectief geen kans zou krijgen. Beter voor hen want dan zitten ze niet met mij opgescheept.
Precies. Die selectie is juist de bedoeling. Een date dient om een goede match te vinden, en niet om iedere kandidaat aan de haak te kunnen slaan.
Door uw persoonlijkheid en smaak (gematigd) in de verf zetten stel je jezelf bloot. Dat kan meevallen of tegenvallen, maar blijft alleszins beter dan overkomen als een blanco blad dat geen risico's durft nemen uit schrik om afgekeurd te worden. Bij mij komt dat over als een gebrek aan zelfvertrouwen.
En een vrouw met Louis Vuitton handtas is voor mij geen 'no go'. Dat hangt volledig van het totale plaatje af.
).
% gelijk in. Ik ben van nature een overdenker van de ergste soort als ik op m'n eentje ben. 
. 
