Je gebruikt een verouderde webbrowser. Het kan mogelijk deze of andere websites niet correct weergeven. Het is raadzaam om je webbrowser te upgraden of een browser zoals Microsoft Edge of Google Chrome te gebruiken.
1x afgesproken om eerst iets te gaan drinken en nadien naar een film te gaan (beide horrorliefhebbers en er was net een goeie uitgekomen) maar dat was iemand die heel moeilijk een gesprek gaande kon houden. Ik was dus blij dat ik in de cinema eens 2u niets moest zeggen. Komende van mij zegt dat net HEEL veel!
Je kunt het ook open laten he. Ik ben met mijn huidige vrouw dan gaan wandelen en op voorhand afgesproken dat we wel zien of het klikt en we nog iets willen eten. Uiteindelijk nog op restaurant geweest. Ook daar kijk je wel even wat je alletwee graag hebt en hoeveel je eet. Kun je gerust op elkaar afstemmen he.
Ja, hun insteek kwam vooral uit mindere dates waarbij hij maar ergens een tafel reserveert zonder met iets rekening te houden. Ik vind dat not done, maar er zijn er blijkbaar genoeg die dat normaal vinden en daar geen besef in hebben.
Ik zou dat zelf ook niet meteen doen, als ge dan iets lang kiest zit ge 3 uur naast elkaar zonder een woord te zeggen en u alleen maar te ergeren aan de manier waarop die haar chips eet.
Erg begrijpelijk, maar die activiteiten die je opnoemt, daarvan heb ik de ervaring dat ik er altijd een pak beter in ben/zou zijn dan mijn dates en dan is dat toch ook minder tof voor beiden.
En om nu op mijn slechtst te spelen, of met mijn linkerarm, of met mijn ogen dicht, dan vind ik dat toch ook erg kleinerend overkomen. Idealiter is de activiteit iets waar ik niets van kan.
OK, binnen neem een half jaar naar de horrorfilm van het moment en daarna een wandeling bij volle maan in het Kluisbos? Kwestie van in de sfeer te blijven kan de kettingzaag nog mee "om bomen die in de weg liggen te ruimen"
(ja sorry hoor, ik zit al 18 jaar niet meer op de datingmarkt, ik moet mij nog inwerken )
OK, binnen neem een half jaar naar de horrorfilm van het moment en daarna een wandeling bij volle maan in het Kluisbos? Kwestie van in de sfeer te blijven kan de kettingzaag nog mee "om bomen die in de weg liggen te ruimen"
(ja sorry hoor, ik zit al 18 jaar niet meer op de datingmarkt, ik moet mij nog inwerken )
OK, binnen neem een half jaar naar de horrorfilm van het moment en daarna een wandeling bij volle maan in het Kluisbos? Kwestie van in de sfeer te blijven kan de kettingzaag nog mee "om bomen die in de weg liggen te ruimen"
(ja sorry hoor, ik zit al 18 jaar niet meer op de datingmarkt, ik moet mij nog inwerken )
't Is waar, op onze leeftijd hoor ik mijn pijp te roken in de zetel terwijl ik de gazet lees met mijn benen op de poef en een Schots geruit dekentje erover want met de gasprijzen van tegenwoordig staat de thermostaat maar op 24 en dat is toch wel friskes op mijn ouden dag. En de vrouw staat intussen te strijken terwijl ze het nieuws kijkt en mompelt "manmanman, waar gaat dat toch naar toe met de wereld?". En na Thuis/Familie het bed in zodat we fris zijn voor de Okra uitstap van zondag.
't Is waar, op onze leeftijd hoor ik mijn pijp te roken in de zetel terwijl ik de gazet lees met mijn benen op de poef en een Schots geruit dekentje erover want met de gasprijzen van tegenwoordig staat de thermostaat maar op 24 en dat is toch wel friskes op mijn ouden dag. En de vrouw staat intussen te strijken terwijl ze het nieuws kijkt en mompelt "manmanman, waar gaat dat toch naar toe met de wereld?". En na Thuis/Familie het bed in zodat we fris zijn voor de Okra uitstap van zondag.
Kleine tip: niet daten zolang uw vrouw nog uwe strijk doet en samen met jou slaapt en op uitstap gaat. Alez ja. Het kan natuurlijk wel he, maar minder kans op succes!
Kleine tip: niet daten zolang uw vrouw nog uwe strijk doet en samen met jou slaapt en op uitstap gaat. Alez ja. Het kan natuurlijk wel he, maar minder kans op succes!
Kleine tip: niet daten zolang uw vrouw nog uwe strijk doet en samen met jou slaapt en op uitstap gaat. Alez ja. Het kan natuurlijk wel he, maar minder kans op succes!
Momenteel is het beeld zonder klank maar er is wel een gesprek ingepland met een neutrale derde partij erbij zodat alles praktisch met manieren kan worden afgehandeld. Ik wil dat op een propere manier kunnen afsluiten, niet met moddergooien en oorlog voeren. Voor mijn kinderen én voor mijzelf.
Momenteel is het beeld zonder klank maar er is wel een gesprek ingepland met een neutrale derde partij erbij zodat alles praktisch met manieren kan worden afgehandeld. Ik wil dat op een propere manier kunnen afsluiten, niet met moddergooien en oorlog voeren. Voor mijn kinderen én voor mijzelf.
Dat is de beste ingesteldheid. Bij een scheiding (gehuwd of niet maakt niet uit voor het emotionele) zijn er enkel verliezers.
Hopelijk zal het een constructief gesprek worden!
Vroeger zou ik ook cinema gezegd hebben, maar dat is met iemand compleet onbekend toch wat raar en heel onwennig om daar eerst 1,5-2u naast elkaar te zitten zonder iets te kunnen zeggen. Iemand die je al iets beter kent en dan ook gaat daten misschien wel. Ik denk ook dat ik nu zou opteren voor iets te gaan drinken of een activiteit of beide
Maandag voor de eerste keer een speeddate gedaan. Ik had eraan gedacht om 'm te annuleren of verplaatsen, want voel me eigenlijk nog niet 100% goed in m'n vel. Het idee was om het gewoon eens te doen, ook al was het voor de ervaring of om nog eens buiten te zijn.
Het viel reuze mee, 8 leuke dames met allerlei achtergronden. Het was wel wennen — na het laatste gesprek voelde ik wel plots de spanning wegebben. Had helemaal niet door dat ik zo gespannen was We babbelden nog wat na met de groep. Eén van de dames die ik nog wou terugzien (A) was intussen heeel gezellig aan't babbelen met 1 van de andere mannen dus baalde daar wel wat van.
Had toch aangegeven dat ik 3 van de 8 dames wat beter wou leren kennen, en wonder boven wonder had ik 2 matches. Waaronder A.
Eigenlijk is dat gewoon fantastisch. Ik dacht er eerst over na om niet te gaan, heb het toch aangedurfd en de 2 dames die mij het meest interesseerden, hebben mij ook gematcht! Objectief gezien is dat gewoon keigoed. Dat probeer ik nu hard voor ogen te houden, maar het is moeilijk.
A (die bij de nababbel maar ogen had voor 1 iemand) heeft me intussen laten weten dat ze eigenlijk niet veel over me te weten was gekomen en ze het daarom fair vond om nog eens te babbelen. Een mislukte poging om haar wat te plagen later hadden we dan toch een date vastgelegd over 2 weken. (Had bewust de direct approach gekozen bij haar.) Oké ja heb nu niet echt het gevoel dat de interesse hoog ligt bij haar, maar bon we zien wel.
Bij B had ik tijdens de nababbel wel al wat subtiele tekens van interesse gemerkt.
Ze suggereerde aan een andere deelneemster dat ze mijn naam dan maar moest aanduiden als ze geïnteresseerd was (was het gesprek niet echt aan het volgen op die moment, maar had m'n naam horen vallen). Iets later zei ik iets in de trant van "als ik [dwaas random ding] doe, dan is dat geen goed teken voor het gesprek" waar ze dan op reageerde dat ik dat ding tijdens ons gesprek (dat tijdens de pauze was verdergelopen nota bene..) had gedaan. Had er niet bij nagedacht... Zijn er niet bij blijven stilstaan maar ik dacht wel 'verdorie, moest ik dat nu echt zeggen?'
Heb haar dan gisterenavond een plagerige sms gestuurd verwijzend naar dat tweede. Hebben wat heen en weer gestuurd, nu vooral over tv series enzo, maar heb haar sinds deze middag niet meer gehoord. Ik wilde haar voor dit weekend of volgende week uitnodigen om een eerste echte date te doen.
Ik geraak nu weer in dezelfde spiraal terecht als vorige zomer (de laatste keer dat ik nog gedate heb, en na die 2 ervaringen heb ik het dus een jaar lang gewoon niet gedurfd). Eerst euforisch, al beginnen dagdromen over volgende dates en al beginnen hopen dat er meer in zit dan gewoon een drankje en een hapje.
Dan de zelftwijfel. Ben ik niet te braaf? We zijn allemaal in de 30, misschien verwachten die dames dat ik sneller (seksueel) initatief neem ipv te leuteren over tv series. Ben ik niet aan het overdrijven met het plagen? Zou iemand ueberhaupt deel willen uitmaken van mijn (saaie?) leven?
Dan het overthinking: had ik niet meer initiatief moeten pakken op de nababbel? Stuur ik teveel? Te weinig? Te saaie onderwerpen? Ben ik me te stoer/plagerig aan het opstellen? Moet ik gewoon bellen? Waarom heeft ze m'n bericht nog niet gelezen? Zit ze met een andere vent aan tafel die wél de koe bij de hoorns vatte?
Ik probeer dat dan tegen te gaan want ik weet dat het niet goed is. Ik probeer te relativeren: ik heb er al meer uitgehaald dan ik had gehoopt, 2 matches wil op z'n minst al zeggen dat ik íets van aantrekkelijkheid heb (je gaat echt niet matchen met iemand uit beleefdheid ofzo). Uiteindelijk hebben we allebei ons leven en shit to do. Ik moet eerst en vooral mezelf tijd geven — voor mezelf, om een date te leren kennen en checken of het echt wel iets waardevols kan worden. Maar ook voor haar natuurlijk. En ik kan mezelf wel kwellen met de gedachte dat die leuke dame nu een lustige nacht beleeft met één van haar andere matches maar 1) dat is eigenlijk mijn zaak niet en zou mij niet mogen uitmaken en 2) dat heeft gewoon geen enkele basis in de realiteit.
Ik denk dat er eigenlijk geen enkel alternatief is dan op de tanden bijten. Blijven mensen ontmoeten en daten. Blijven door de teleurstelling en het onvervuld verlangen worstelen en af en toe pauzeren als het me teveel wordt. Tot als die gevoelens minder sterk worden en ik wat m'n draai vind in het daten. Ik weet dat die gevoelens verdwijnen naarmate de relatie vordert en ik er vertrouwen in krijg. Maar ja, door diezelfde gevoelens ga ik misschien nooit meer op dat punt geraken.
Een nieuwe collega van me heeft ook nogal soortgelijke trauma's als mij te verwerken gekregen dus we begrijpen elkaar wel goed. Zij heeft nu een vriend met wie ze samenwoont, maar ze heeft toegegeven dat ze ook lang verlangde naar een relatie. Ze had het gevoel dat ze haar "echte gevoelens" (sterk verlangen naar relatie, een angstig-vermijdende bindingsproblematiek) moest verbergen om potentiële partners niet af te schrikken. Het klinkt echt vreselijk, maar ik snap haar gevoel. Het voelt zo oneerlijk — het leven heeft ons al een kuthand uitgedeeld, en het maakt de liefde nog eens 10x zo moeilijk ook om ons nog eens extra met het gezicht in de stront te duwen.
Wou dit even kwijt hier want weet niet of ik er echt mee terecht kan bij veel andere mensen. Bedankt om te lezen alleszins, het heeft al een beetje opgelucht om het even op te schrijven.
Heb haar dan gisterenavond een plagerige sms gestuurd verwijzend naar dat tweede. Hebben wat heen en weer gestuurd, nu vooral over tv series enzo, maar heb haar sinds deze middag niet meer gehoord. Ik wilde haar voor dit weekend of volgende week uitnodigen om een eerste echte date te doen.
Doe dat gewoon ipv een grote aanloop ernaartoe. Dat is het doel wel van die speeddates. Misschien dat ze daarom niet meer snel terugstuurde: ze heeft geen zin in chitchat via berichten?
Of... Andere optie... Ze heeft het druk met het werk gezien we midden in de werkweek zitten?
Dan de zelftwijfel. Ben ik niet te braaf? We zijn allemaal in de 30, misschien verwachten die dames dat ik sneller (seksueel) initatief neem ipv te leuteren over tv series.
De ene zal daar anders in staan dan de ander, maar als iemand wil seksuele berichten sturen nog voor we een "echte" eerste date hebben gehad, dan is die naar mijn gevoel alleen uit op seks en vliegt die op ignore. Dus neen, daar zitten we absoluut niet allemaal op te wachten omdat we toevallig 7 minuten gekletst hebben.
Ben ik niet aan het overdrijven met het plagen? Zou iemand ueberhaupt deel willen uitmaken van mijn (saaie?) leven?
Dan het overthinking: had ik niet meer initiatief moeten pakken op de nababbel? Stuur ik teveel? Te weinig? Te saaie onderwerpen? Ben ik me te stoer/plagerig aan het opstellen? Moet ik gewoon bellen? Waarom heeft ze m'n bericht nog niet gelezen? Zit ze met een andere vent aan tafel die wél de koe bij de hoorns vatte?
Jup, van 0 naar 100 zonder enige reden. Ze toont interesse, stuurt berichten maar omdat ze enkele uren geen zin of tijd heeft in haar gsm, is ze op een ander gegaan...
Vraag haar gewoon of ze tijd en goesting heeft dit weekend iets te gaan drinken. Dan volgt ja of nee. DUIDELIJKHEID is wat je nu nodig hebt, maar dan zal je die wél moeten vragen.
Ben eigenlijk beetje ten einde raad. Weet eigenlijk niet meer wat ik moet doen om ergens aan een lief te graken.
Collega's op mijn werk zeggen dat ik supersociaal ben, en moet voor mijn job ook wel. En verstaan het ook niet dat ik nog nooit een lief heb gehad (of de laatste 2jaar niet). hoorde dit ook op mijn Joker-reis
Wrs ligt de reden dat ik nog thuis woon... want als ik dat zeg op mijn weinige matches is het windstil erna. Maar moet ik in deze dure-tijd mijn spaarboek en mooi loon beginnen plunderen om te bewijzen dat ik alleen kan wonen en zo mss aan een lief te graken?
Ja natuurlijk is het gemakkelijker om iemand uit te nodigen, maar zo krijg ik precies nergens een kans...
Wrs ligt de reden dat ik nog thuis woon... want als ik dat zeg op mijn weinige matches is het windstil erna. Maar moet ik in deze dure-tijd mijn spaarboek en mooi loon beginnen plunderen om te bewijzen dat ik alleen kan wonen en zo mss aan een lief te graken?
Ja natuurlijk is het gemakkelijker om iemand uit te nodigen, maar zo krijg ik precies nergens een kans...
Ben eigenlijk beetje ten einde raad. Weet eigenlijk niet meer wat ik moet doen om ergens aan een lief te graken.
Collega's op mijn werk zeggen dat ik supersociaal ben, en moet voor mijn job ook wel. En verstaan het ook niet dat ik nog nooit een lief heb gehad (of de laatste 2jaar niet). hoorde dit ook op mijn Joker-reis
Wrs ligt de reden dat ik nog thuis woon... want als ik dat zeg op mijn weinige matches is het windstil erna. Maar moet ik in deze dure-tijd mijn spaarboek en mooi loon beginnen plunderen om te bewijzen dat ik alleen kan wonen en zo mss aan een lief te graken?
Ja natuurlijk is het gemakkelijker om iemand uit te nodigen, maar zo krijg ik precies nergens een kans...
Het toont ergens wel dat je niet de sprong durft wagen en erg afhankelijk bent van je ouders. Iemand die alleen woont, kan zijn eigen boontjes doppen en kent de verantwoordelijkheden die daarbij komen kijken.
Hiermee wel ik niet zeggen dat dit bij jou zo is, maar het heeft wel dat imago.
Menig date staat er ook niet voor te springen om Mamsie en Papaa al meteen te ontmoeten. Jullie hoeven natuurlijk niet bij jou af te spreken, maar het maakt het toch allemaal net dat gezelliger.
Collega's op mijn werk zeggen dat ik supersociaal ben, en moet voor mijn job ook wel. En verstaan het ook niet dat ik nog nooit een lief heb gehad (of de laatste 2jaar niet). hoorde dit ook op mijn Joker-reis
Wrs ligt de reden dat ik nog thuis woon... want als ik dat zeg op mijn weinige matches is het windstil erna.
Ik vermoed dat er onder jouw collega's ook vrouwen van rond jouw leeftijd zitten?
Vraag aan HEN eens of het daaraan ligt ipv te veronderstellen?
Of nog beter, vraag welke eigenschap (puur qua persoonlijkheid dus) ze echt wel verlangen in een partner die jij niet hebt.
Want met "je bent sociaal en ziet er goed uit" ben je weinig he, je wil weten wat je ontbreekt zodat je daar aan kan werken natuurlijk.
)
We babbelden nog wat na met de groep. Eén van de dames die ik nog wou terugzien (A) was intussen heeel gezellig aan't babbelen met 1 van de andere mannen dus baalde daar wel wat van.
