Het grote BeyondGaming Dating topic

Het was misschien wat overdreven, maar ik zou toch graag heel snel willen inschatten of ze iemand op een wit paard zoekt.

Daten op je 35 is naar mijn inzien toch een pak anders als op je 20. (Directer)
 
Ik ben eigenlijk eens benieuwd: de singles hier die niet ‘vrijwillig’ single zijn - maw die dus open staan voor en zoeken naar een partner - wat is volgens jullie je grootste obstakel? Iets in jezelf (zoals ‘mocht ik dikker/dunner/rijker/jonger zijn’ of ‘mocht ik vlotter babbelen’ of iets gelijkaardigs) of heb je de indruk elders tegen grenzen te botsen (bijv dating apps geven zoveel keuze dat je voelt alsof je niet kan uitblinken etc). Ik vraag het mij gewoon af omdat ik hier soms dingen lees van mensen waarvan ik denk ‘je bent te hard voor jezelf’ maar evenzeer ‘yikes, te hard voor de wereld’.

Voorbeeld: ik heb pas op mijn 18 na het middelbaar mijn eerste lief opgedaan want ik liep rond met het idee dat alle andere meisjes gewoon cooler waren en ik was dan ook keihard voor mijn ‘loser’ zelf.
Ook als je zegt dat je nooit een relatie hebt gehad is een serieuze afknapper heb ik gemerkt.
Dan vragen ze: “hoe komt het?” En sta je daar, en weet je zelf niet wat antwoorden
 
Ook als je zegt dat je nooit een relatie hebt gehad is een serieuze afknapper heb ik gemerkt.
Dan vragen ze: “hoe komt het?” En sta je daar, en weet je zelf niet wat antwoorden
Nooit de behoefte gehad / ik was er niet klaar voor / ik moest eerst wat aan mezelf werken / er was geen tijd of ruimte in mijn leven voor een relatie, maar die periode is nu voorbij.

Als ge zoiets zegt zou dat toch niet direct een afknapper moeten zijn?
 
Het was misschien wat overdreven, maar ik zou toch graag heel snel willen inschatten of ze iemand op een wit paard zoekt.

Daten op je 35 is naar mijn inzien toch een pak anders als op je 20. (Directer)
Daar ben ik het wél mee eens. 😉👍
 
Ook als je zegt dat je nooit een relatie hebt gehad is een serieuze afknapper heb ik gemerkt.
Dan vragen ze: “hoe komt het?” En sta je daar, en weet je zelf niet wat antwoorden
Klopt, in mijn omgeving heb ik ook een aantal vrienden (30 jaar) die nog nooit een relatie hebben gehad en nog nooit gekust zelfs.
Eén van hen heeft nu sinds kort een relatie en dat meisje zei ook dat ze lang heeft getwijfeld omdat zij en haar vriendinnen het zeer bizar vonden dat hij nog nooit een relatie had gehad. Ze heeft hem echt eerst afgewezen, maar daarna begon ze toch te twijfelen en zijn ze nu alsnog zeer gelukkig samen. Het kan dus wel als 30'er zonder ervaring.
 
Ook als je zegt dat je nooit een relatie hebt gehad is een serieuze afknapper heb ik gemerkt.
Dan vragen ze: “hoe komt het?” En sta je daar, en weet je zelf niet wat antwoorden
Dat heb ik ook :') Dan denk ik soms dat ze gaan denken "wat scheelt er met die".
Maar wat Lint en Mulan zeggen zeggen .. :D
 
Kzal 'k ik het eens zeggen: CONFIDENCE IS KEY. De grootste afknapper bij vrouwen is echt gewoon onzekerheid en twijfel uitstralen. Het feit dat je twijfelt/onzeker bent/ongemakkelijk zit/je woorden zit te wikken en wegen komt gewoon zeer onaantrekkelijk over. Het grootste cliché klopt dan ook gewoon, namelijk jezelf geen druk opleggen en zonder verwachtingen daten.
 
Klopt, in mijn omgeving heb ik ook een aantal vrienden (30 jaar) die nog nooit een relatie hebben gehad en nog nooit gekust zelfs.
Eén van hen heeft nu sinds kort een relatie en dat meisje zei ook dat ze lang heeft getwijfeld omdat zij en haar vriendinnen het zeer bizar vonden dat hij nog nooit een relatie had gehad. Ze heeft hem echt eerst afgewezen, maar daarna begon ze toch te twijfelen en zijn ze nu alsnog zeer gelukkig samen. Het kan dus wel als 30'er zonder ervaring.
Oke, ben dus niet de enige. Maar in zo een situatie zit ik dus. En begrijp het ergens wel.
En zoals @Lint zei, ja zo kun je het zeggen, natuurlijk. Maar 9/10 hoor je ze erna niet meer. Kheb toch nu al enkele voorbeelden gehad laatste maanden zo.
 
Dat heb ik ook :') Dan denk ik soms dat ze gaan denken "wat scheelt er met die".
Maar wat Lint en Mulan zeggen zeggen .. :D
Ik was ook 33 toen ik mijn ex ontmoette, nog nooit een relatie langer dan 3 maand gehad, nog nooit samen gewoond,... En me eigenlijk nooit zorgen gemaakt over "wat zal de ander daarvan denken?!?" 🤷🏼
 
Goh, ik had liefjes gehad toen ik 15-16 was en sindsdien heeft het toch tot mijn 22ste geduurd tot ik iemand nieuw leerde kennen. Dat heeft soms wel wat aan mijn zelfvertrouwen geknaagd, maar ik had het niet willen inruilen voor een vaste relatie van mijn 16de tot vandaag. Die vrijheid als single is wellicht hetgeen ik het meeste mis: gaan en staan waar je wil zonder rekening te houden met de andere. Uw eigen goesting doen. Alleen reizen. Al is niet iedereen daar blij mee, natuurlijk.
 
Oke, ben dus niet de enige. Maar in zo een situatie zit ik dus. En begrijp het ergens wel.
En zoals @Lint zei, ja zo kun je het zeggen, natuurlijk. Maar 9/10 hoor je ze erna niet meer. Kheb toch nu al enkele voorbeelden gehad laatste maanden zo.
Soms overkomt het u gewoon he. Ik was 28 toen ik voor het eerst een date had en doordat we beiden te verlegen waren, is dat op niks uitgedraaid. Een maand voor mijn 29ste dan gedated met mijn huidige vrouw en dat was direct een match. Ik had ook geen ervaring met relaties, maar dat hoeft geen issue te zijn. Ze vond het zelfs bizar dat ik geen relatie had gehad. Ik moet wel zeggen dat ik ook nooit heel hard op zoek was, want ik was even gelukkig als vrijgezel.
 
"De juiste nog niet ontmoet" is een perfect valabel antwoord hoor. 😉

Zou ik eerlijk gezegd niet doen, dat komt op een bepaalde leeftijd vooral over alsof je absurd hoge eisen stelt, niemand goed genoeg is, en je nooit jezelf in vraag hebt gesteld.

Je kan zeggen dat je er langer over gedaan hebt dan anderen om je zelfvertrouwen te vinden, maar dan moet je het inmiddels wel gevonden hebben natuurlijk. Je moet toch op één of andere manier zeer duidelijk laten blijken dat de man (of vrouw, @xAnyana :wink: ) die voor hun neus zit niet dezelfde is als degene die nooit eerder succes heeft gekend, anders verpest je het gewoon voor jezelf. Een duidelijke cesuur in je levensverhaal helpt daar enorm bij: alleen gaan wonen, nieuwe job, verre soloreis, gewichtsverlies, wat je maar wil... maar het zal enkel werken als het daardoor opgedane zelfvertrouwen oprecht en duurzaam is, zodat je effectief naar je vroegere, "onsuccesvolle" zelf kan kijken als ware het een ander persoon.
 
Laatst bewerkt door een moderator:
Zou ik eerlijk gezegd niet doen, dat komt op een bepaalde leeftijd vooral over alsof je absurd hoge eisen stelt, niemand goed genoeg is, en je nooit jezelf in vraag hebt gesteld.

Je kan zeggen dat je er langer over gedaan hebt dan anderen om je zelfvertrouwen te vinden, maar dan moet je het inmiddels wel gevonden hebben natuurlijk. Je moet toch op één of andere manier zeer duidelijk laten blijken dat de man (of vrouw, @xAnyana :wink: ) die voor hun neus zit niet dezelfde is als degene die nooit eerder succes heeft gekend, anders verpest je het gewoon voor jezelf. Een duidelijke cesuur in je levensverhaal helpt daar enorm bij: alleen gaan wonen, nieuwe job, verre soloreis, gewichtsverlies, wat je maar wil... maar het zal enkel werken als het daardoor opgedane zelfvertrouwen oprecht en duurzaam is, zodat je effectief naar je vroegere, "onsuccesvolle" zelf kan kijken als ware het een ander persoon.
Das het grootste probleem geen zelfvertrouwen en erg in de knoop met mezelf. En zo blijven we wat aanmodderen maar ik ben nu ook niet aan het daten. Al zou ik dat aan de ene kant wel willen maar ik weet dat ik eerst aan mezelf moet werken. Maar dan is de vraag wanneer gaat het eindelijk eens lukken en wat beter gaan en dan wil je toch proberen enzovoorts. Zo blijf ik maar pingpongen tussen het ene en het ander :unsure: Het verlangen naar meer helpt daar ook niet bij. De nood aan iets willen opbouwen met iemand, je leven delen, affectie en intimiteit, huidhonger enzovoorts 🥲

Vicieuze cirkel waar ik maar niet uit geraak.
 
Ook als je zegt dat je nooit een relatie hebt gehad is een serieuze afknapper heb ik gemerkt.
Dan vragen ze: “hoe komt het?” En sta je daar, en weet je zelf niet wat antwoorden

Dat heb ik ook :') Dan denk ik soms dat ze gaan denken "wat scheelt er met die".
Maar wat Lint en Mulan zeggen zeggen .. :D

Liever dat, dan een vrouw/vent die al 2x getrouwd geweest is en hier en daar een kind heeft.

Staar je niet blind op dat zelfvertrouwen zou ik zeggen. Ik lees hier 'confidence is key'. Dat kan zeker kloppen, maar dat kan ook snel overlopen. Liever iemand met weinig zelfvertrouwen dan iemand die over is van zichzelf.

Een goede partner zal er automatisch voor zorgen dat dat zelfvertrouwen een boost krijgt. Jezelf graag zien en goed in uw vel zitten is weliswaar een must om jezelf open te stellen voor een ander.
 
Mezelf wat in de nesten gewerkt.
Via facebook dating iemand leren kennen die een jaartje of 6 single is. 1ste match en 1ste date.

Nu op de 2de date heb ik haar gezegd dat ik haar heel leuk vond, maar dat de gevoelens aan mijn kant wat uitbleven en dat ik die wel nodig heb om er 100% voor te gaan. Was heel ok voor haar en ik moest mijn tijd maar nemen.
Vlak voor de 4de of 5de afspraak vroeg ze dan zelf of het ok was dat ze bleef slapen, waarop ik heb toegestemd. Door het comfort en gemis aan affectie is natuurlijk het 1 en ander gebeurd, en 's ochtends heb ik haar nogmaals gezegd (hoewel mss in minder duidelijke woorden) dat ik initiatief heb genomen uit het standpunt van "we zien wel" maar dat er nog steeds geen echte gevoelens waren. Natuurlijk zaten we dan beide een beetje in een roes dus ik weet niet hoe duidelijk dat bij haar is binnengekomen.
Ondertussen is ze ook nog een 2de keer blijven slapen en als we bij elkaar zijn wordt er altijd gekust en geknuffeld (again, omdat het zo goed voelt om geliefd te worden).

Bijkomend is ze uiterlijk eigenlijk niet echt mijn ding, maar haar persoonlijkheid en levensvisie leunt echt wel heel dicht aan tegen de mijne en ze is erg lief naar mij toe, waardoor in ik een dilemma zit over hoeveel gewicht ik aan dat uiterlijk moet hangen, hoewel ik weet dat dat op lange termijn problemen gaat geven. Ook is er nog een andere belangrijke factor die niet matched met mij, maar dat ga ik hier (en tegen haar ook niet, want wss te kwetsend) niet uit de doeken doen.

Ik ga dus deze week daar echt nog wel eens een duidelijk gesprek over moeten hebben, want ik wil haar ook niet gebruiken/misleiden of het gevoel geven dat ze gebruikt wordt..

(PS. mijn enige date ervaring is een relatie van 16j, dus bovenstaande kan puberaal overkomen)
 
Laatst bewerkt:
Goh, ik had liefjes gehad toen ik 15-16 was en sindsdien heeft het toch tot mijn 22ste geduurd tot ik iemand nieuw leerde kennen. Dat heeft soms wel wat aan mijn zelfvertrouwen geknaagd, maar ik had het niet willen inruilen voor een vaste relatie van mijn 16de tot vandaag. Die vrijheid als single is wellicht hetgeen ik het meeste mis: gaan en staan waar je wil zonder rekening te houden met de andere. Uw eigen goesting doen. Alleen reizen. Al is niet iedereen daar blij mee, natuurlijk.
Over dat reizen: is dat niet bespreekbaar met je partner? Nu zitten jullie met een jong kind, maar op termijn eens alleen een korte periode eropuit trekken kan wel bespreekbaar zijn?
 
Terug
Bovenaan