Ik heb wel eens een blauwtje gelopen. Voor zover ik me kan herinneren zelfs twee keer (ik ben zelf waarschijnlijk ook eerder voorzichtig op het vlak van initiatief nemen). Meestal heb je toch een idee of het gaat lukken of niet. Non-verbale communicatie is vaak erg duidelijk, op café wat dichter tegen mekaar staan, en zo van dingen.
De eerste keer had ik het bij het rechte eind wat haar gevoelens betrof, maar zij had nog een vriend en zij wou eerst die relatie beëindigen.
De tweede keer had ik het totaal verkeerd ingeschat, ja, dan krab je wat in je haar, en dan is dat zo. Ik heb daar geen blijvende trauma's aan overgehouden.
Ahh, en er is ook nog een derde keer. Zij is ondertussen al 25 jaar mijn vrouw, maar zij wou niet "starten" op een feestje bij haar ouders thuis, de dag nadien is ze naar mijn kot gekomen om die afwijzing goed te maken