Het grote BeyondGaming Dating topic

[zino]

Missen jullie (degene met patner) het flirten soms niet? Of zo het daten.
Soms als ik alle stressverhalen hoor ben ik blij dat ik dat niet meer hoef mee te maken maar soms denk ik shit hé dit of dat lijkt me wel spannend. Eens zien of het nog lukt om iemand aan de haak te slaan. Niet dat ik daar ooit een held in ben geweest.

Ik ben al lang in een relatie en daten zit er natuurlijk niet meer in. Ik kan nu ook niet zeggen dat ik het mis want ben niet de vlotste prater. Er zouden veel stille momentjes inzitten als ik niet tegenover een "tettergat" zit. Als ik iemand leer kennen , bekijk ik het altijd wat. Of dat nu iemand nieuw is op het werk,op café , bij vrienden, speelt allemaal geen rol. Ik ga niet direct heel mijn leven vertellen aan iemand die ik niet ken (en in mijn hoofd goedkeur) .

En flirten... Hou ouder ik word ,hoe meer ik eens een complimentje geef aan een vrouw. Gewoon eigenlijk om eens te kijken hoe ze reageren. Soms komt er dan een leuke reactie maar ga ik er niet mee verder. Is dat flirten? Waarschijnlijk wel maar ik heb niet de bedoeling om er verder iets mee te doen.
Ik doe dit trouwens nooit bij vrouwen die ik niet ken maar eerder bij collega´s, single vriendinnen,...

 

[Avondland]

Missen jullie (degene met patner) het flirten soms niet? Of zo het daten.
Soms als ik alle stressverhalen hoor ben ik blij dat ik dat niet meer hoef mee te maken maar soms denk ik shit hé dit of dat lijkt me wel spannend. Eens zien of het nog lukt om iemand aan de haak te slaan. Niet dat ik daar ooit een held in ben geweest.

Ik mis soms de roes van de eerste verliefdheid. Zoals @Mulan verwijst naar de konijnenperiode, maar niet alleen voor die lichamelijke honger maar ook dat nieuwe.

 

[Str8_6]

Ik mis soms de roes van de eerste verliefdheid. Zoals @Mulan verwijst naar de konijnenperiode, maar niet alleen voor die lichamelijke honger maar ook dat nieuwe.

Is idd de zaligste periode.

 

[Tonerider]

Een collega van me op Tinder tegen gekomen en ik heb ze per ongeluk links geswiped. Heb ook een bericht van iemand met dezelfde naam (dus 99% kans dat zij het is, maar ik heb onbetaalde app, dus kan het niet zien). Ik ga dinsdag maar eens m'n excuses aanbieden.

Vind het trouwens wel een sympathieke. 11 jaar jonger wel en 2 zoontjes in co-ouderschap. Dat eerste kan geen kwaad, dat tweede wel. Maar goed, een nieuwe vriendschap om samen eens iets te gaan drinken of zo is ook goed natuurlijk.

 

[recipe4hate]

Een collega van me op Tinder tegen gekomen en ik heb ze per ongeluk links geswiped. Heb ook een bericht van iemand met dezelfde naam (dus 99% kans dat zij het is, maar ik heb onbetaalde app, dus kan het niet zien). Ik ga dinsdag maar eens m'n excuses aanbieden.

Bedoelt ge niet rechts geswiped?

 

[jawadde001]

Excuses aanbieden?

Als je geen fysieke aantrekking tot haar hebt, moet je je daar toch niet voor excuseren?

 

[Chauffagist]

Een collega van me op Tinder tegen gekomen en ik heb ze per ongeluk links geswiped. Heb ook een bericht van iemand met dezelfde naam (dus 99% kans dat zij het is, maar ik heb onbetaalde app, dus kan het niet zien). Ik ga dinsdag maar eens m'n excuses aanbieden.

Das toch niet erg?

Vind het trouwens wel een sympathieke. 11 jaar jonger wel en 2 zoontjes in co-ouderschap. Dat eerste kan geen kwaad, dat tweede wel. Maar goed, een nieuwe vriendschap om samen eens iets te gaan drinken of zo is ook goed natuurlijk.

Je moet iets gaan drinken als ze haar kinderen niet heeft of gewoon bij haar thuis afspreken, goedkoper dan Horeca-zaak waar je nog nen G-T mag betalen van 16 euro. In mijn Tinder periode eens een moedertje gedate met 3 kinderen. Die was toen 34, ik toen 26. Kan toch geen kwaad? Heb leuke avond gehad en nog gegeten ook . Ik probeerde altijd thuis af te spreken hoor.

 

[Tonerider]

Das toch niet erg?

Je moet iets gaan drinken als ze haar kinderen niet heeft of gewoon bij haar thuis afspreken, goedkoper dan Horeca-zaak waar je nog nen G-T mag betalen van 16 euro. In mijn Tinder periode eens een moedertje gedate met 3 kinderen. Die was toen 34, ik toen 26. Kan toch geen kwaad? Heb leuke avond gehad en nog gegeten ook . Ik probeerde altijd thuis af te spreken hoor.

Is idd niet erg. Wou dus rechts swipen zodat we eens konden afspreken, maar was even verstrooid. Maar dat is ook goed als intro naar een gesprek.

 

[ugar]

En ik zie trouwens ook niet in waarom iemand met kinderen per definitie een probleem hoeft te zijn. Wanneer die kinderen in co-ouderschap leven, kan je perfect wat afstand nemen gedurende de week dat de kinderen er zijn. Ik ken nog mensen die zo leven (om de twee weken samenhokken, andere week apart).

 

[Mulan]

En ik zie trouwens ook niet in waarom iemand met kinderen per definitie een probleem hoeft te zijn. Wanneer die kinderen in co-ouderschap leven, kan je perfect wat afstand nemen gedurende de week dat de kinderen er zijn. Ik ken nog mensen die zo leven (om de twee weken samenhokken, andere week apart).

De meeste mensen in een langdurige relatie, willen op termijn samen wonen. Als je dan echt niets hebt met kinderen, vormt dat wél een hindernis.
Ik heb er bvb geen probleem mee als iemand zou zeggen: "nja, sorry, liever niet want je hebt een kleuter in huis nog."
Liever dat ze te voorzichtig zijn op dat vlak dan eerst iemand in mijn leven te laten die na 1-2 jaar zegt: "hier stopt het want jouw dochter is echt een probleem voor mij!".

 

[iamhollywood]

En ik zie trouwens ook niet in waarom iemand met kinderen per definitie een probleem hoeft te zijn. Wanneer die kinderen in co-ouderschap leven, kan je perfect wat afstand nemen gedurende de week dat de kinderen er zijn. Ik ken nog mensen die zo leven (om de twee weken samenhokken, andere week apart).

Moet ook wel praktisch haalbaar zijn qua regio etc. Dat was voor mij het grootste struikblok om iemand met een kind te daten, als je echt een toekomst samen wil hang je vast aan de regio van uw partner omwille van het kind. Los daarvan zie ik mij totaal niet als plusmama , lijkt mij enorm lastig om met iemand een koppel te vormen en daarbij u te schikken naar de opvoedingsmethoden van 2 andere mensen :/. Als kind van gescheiden ouders heb ik mijn ouders hun relaties steeds zien stuklopen op de kinderen, ik weet als kind hoe verschrikkelijk moeilijk het is u aan een ‘nieuw gezin’ te schikken. Chapeau voor diegenen die het kunnen.

 

[ugar]

Moet ook wel praktisch haalbaar zijn qua regio etc. Dat was voor mij het grootste struikblok om iemand met een kind te daten, als je echt een toekomst samen wil hang je vast aan de regio van uw partner omwille van het kind. Los daarvan zie ik mij totaal niet als plusmama , lijkt mij enorm lastig om met iemand een koppel te vormen en daarbij u te schikken naar de opvoedingsmethoden van 2 andere mensen :/. Als kind van gescheiden ouders heb ik mijn ouders hun relaties steeds zien stuklopen op de kinderen, ik weet als kind hoe verschrikkelijk moeilijk het is u aan een ‘nieuw gezin’ te schikken. Chapeau voor diegenen die het kunnen.

Ik besef dat het niet voor iedereen weggelegd is.

 

[Tonerider]

En ik zie trouwens ook niet in waarom iemand met kinderen per definitie een probleem hoeft te zijn. Wanneer die kinderen in co-ouderschap leven, kan je perfect wat afstand nemen gedurende de week dat de kinderen er zijn. Ik ken nog mensen die zo leven (om de twee weken samenhokken, andere week apart).

Wat Mulan dus zei, in een semi-LAT relatie zou dat werken, maar wat dan als er toch een moment komt dat ge toch uw leven continue wil delen? Dan zeg ik liever van het begin neen.
Als het iemand van mijn leeftijd met volwassen 'kinderen' zou zijn die niet meer thuis wonen: no problem, maar ik wil echt geen kleine kinderen of pubers in mijn leven. Ik wou er al geen van m'n eigen, dan wil ik er zeker geen van een ander.

 

[IggaR]

Moet ook wel praktisch haalbaar zijn qua regio etc. Dat was voor mij het grootste struikblok om iemand met een kind te daten, als je echt een toekomst samen wil hang je vast aan de regio van uw partner omwille van het kind. Los daarvan zie ik mij totaal niet als plusmama , lijkt mij enorm lastig om met iemand een koppel te vormen en daarbij u te schikken naar de opvoedingsmethoden van 2 andere mensen :/. Als kind van gescheiden ouders heb ik mijn ouders hun relaties steeds zien stuklopen op de kinderen, ik weet als kind hoe verschrikkelijk moeilijk het is u aan een ‘nieuw gezin’ te schikken. Chapeau voor diegenen die het kunnen.

Ik heb reeds 2 stukgelopen relaties door "mijn kinderen" inderdaad*.
Confronterend omdat ik zelf vanaf mijn 5j in een nieuw samengesteld gezin zat met 5 kinderen waarbij m'n moeder nu dus al ruim langer hertrouwd is dan origineel getrouwd.
Ik zit momenteel in een prachtrelatie met een prachtvrouw, dit aspect zorgt echter wel voor de meeste wrevel wederom tussen ons. Ik probeer m'n hakken niet in het zand te zetten door m'n rugzak, maar niet altijd evident. Idem voor haar.
Gelukkig wordt er wel altijd gepraat als de gemoederen weer bedaard zijn.

Ik snap die insteek dus volledig. Tijdens datingperiodes klonk het hard in de oren "nee, niet iemand met kinderen", maar het is wel het eerlijkste, wat ik uiteindelijk wel kan apprecieren.




*Langere versie is eerder dat ik er de plug uittrek als ik merkte dat er zeer veel weerstand was naar m'n kinderen te accepteren. Ik heb in beide relaties iedereen op zelfde niveau gezet van de kinderen, maar dat was dus niet wederzijds wat het zwaar maakte na enige tijd. Het wij/zij gevoel, ik gruwel ervan.

 

[iamhollywood]

Mja om eerlijk te zijn heeft dat de relatie tussen mijn moeder en mezelf imo verstoord. Zij verkondigt overal wat een unieke band wij hebben omdat zij grotendeels alleen met mij was. Ik ervaar dat zo niet, in mijn ogen heeft zij mij niet laten kind zijn, mij niet laten mezelf zijn, omdat zij zodanig gefocust was op een nieuw gezin en hoe dat te doen werken. Als vrouw komt ergens de grootste druk op uw schouders, jij bent diegene die meestal zal instaan voor de boodschappen en het huishouden, jij bent diegene die vaak zal moeten proberen te bekomen dat uw pluskinderen opruimen, hun schoenen mooi in het rek zetten waar ze horen etc en tegelijkertijd proberen de ‘geliefde plusmama’ te worden die respect heeft voor de opvoedingsmethode van de echte mama en daarbij tegemoet komen aan de opvoedingswensen van uw eigen kind.
Daarnaast komt er een man in huis die plots zijn regels oplegt.
Ik vluchtte ieder weekend naar mijn grootouders. Daar kon ik mezelf zijn, daar voelde ik mij begrepen, thuis waren ze teveel gefocust op het doen werken. En ik voel die afstand nog steeds tussen mezelf en mama, daar zijn wij uit elkaar gegroeid.. Ik waardeer mijn stiefpa, nog steeds ondanks hun scheiding, dien mens heeft zijn best gedaan, maar als kind vond ik het een moeilijke situatie.
Gaan samenwonen met een nieuwe partner is al een hele aanpassing van elkaars gewoontes, laat staan dat je daar de opvoedingsmethoden van verschillende ex-koppels moet proberen in te laten passen.

 

[Destel]

Aan 't sturen met iemand die niet gevaccineerd is (heeft laten vallen dat ze niet binnen mag in café's / resto's). Ben er niet op ingegaan dus weet niet wat de reden is ... Maar is wel een gigantische red flag voor potentieel een vijs los te hebben denk ik dan?

 

[TooChé]

Zoals de maatschappij gepolariseerd is, zult ge hier ook zo'n antwoorden mogen verwachten.
1. RUN !! ANTIVAXXER etc
2. #care, 't is haar beslissing

 

[Mulan]

Aan 't sturen met iemand die niet gevaccineerd is (heeft laten vallen dat ze niet binnen mag in café's / resto's). Ben er niet op ingegaan dus weet niet wat de reden is ... Maar is wel een gigantische red flag voor potentieel een vijs los te hebben denk ik dan?

Goh, hangt ook van de reden af.
Allergie? Angst en afwachtende houding "omdat er zo weinig over geweten is (hoor ik het vaakst)? Of -in mijn ogen wél de zotten- complottheorieën of "ik ben ne gezonde mens, ik versla dat beest wel alleen!".

 

[RidderBauknecht]

Aan 't sturen met iemand die niet gevaccineerd is (heeft laten vallen dat ze niet binnen mag in café's / resto's). Ben er niet op ingegaan dus weet niet wat de reden is ... Maar is wel een gigantische red flag voor potentieel een vijs los te hebben denk ik dan?

Een vijs los, of het is iemand die gewoon om 'echte redenen' twijfelt. Er zijn er die echt gewoon bang hebben van de mogelijke bijwerkingen, of die denken dat ze niet meer zwanger kunnen worden na vaccinatie, ...

Hoewel dezer dagen de meeste 'basisvaccin' weigeraars (over die boosters ga ik niet beginnen) wel weigeren om redenen die aantoonbaar niet waar zijn (slachtoffers van misinformatie dus, maar geen gekken) of puur uit egoïsme, wil dat niet zeggen dat ze allemaal een wappie zijn.

Of je dat dan kunt rijmen met je eigen persoonlijke waarden en normen is iets anders en iets persoonlijks, maar ik wil maar zeggen dat niet elke weigeraar een zot is die begint te roepen naar 5G masten bij wijze van spreken.

 

[Lint]

Zoals de maatschappij gepolariseerd is, zult ge hier ook zo'n antwoorden mogen verwachten.
1. RUN !! ANTIVAXXER etc
2. #care, 't is haar beslissing

3. GELIJK HEEFT ZE IK WIL OOK GEEN 5G CHIP IN MIJN LIJF DOE ZELF UW ONDERZOEK