Allee, nog is een update want het is al een heel tijdje geleden. Waar zaten we?
Ergens eind november/begin december was het dating leven op een laag pitje met enkel nog Bumble actief. Hier had ik een match op met iemand met wie het wel klikte. Mee afgesproken, was wel heel aangenaam want op emotioneel vlak was er een grote klik. Ondanks dat ze een paar jaar jonger was dan mij was ze wel enorm matuur. Paar dates mee gehad, maar na date 3 had ik toch wat mijn twijfels. Dit uitgesproken, ze was er akkoord mee, daarna elkaar nog een paar keer gezien als fwb maar dit viel ook wat stil aangezien ze op meer dan een uur rijden woonde (en ik noch de tijd noch de energie had om daar vaak naartoe te gaan).
Dan vlak daarna terug een Bumble match, weeral eentje die binnen de kortste keren 24/7 aan het sturen was. Dit gebeurd(e) wel vaker bij mij, maar is meestal geen goed teken. Uiteindelijk mee afgesproken, toffe date gehad, maar niks voor mij. Toen ik aangaf dat ik niet het gevoel had dat er iets serieus in zat begon ze hier wat over te discussiëren, lijkt me niet iets wat te bespreken valt. Dus dat gesprek heb ik (bewust) laten stilvallen.
Dan had ik even m'n buik er van vol en Bumble verwijderd, maar aangezien ik midden januari twee weken vrij had had ik nog eens opnieuw Tinder, Hinge en Breeze geïnstalleerd, want ja nu had ik even tijd.
Breeze: op de eerste dag gebruik al direct een match, woohoo. Jammer genoeg heeft de match nooit een datum bevestigd dus is deze geannuleerd. Ik merkte de dagen nadien op dat de profielen die ik voorgeschoteld kreeg to-taaaal niet mijn type waren, dus heb ik deze app terug verwijderd na enkele dagen. Mijn zin om met een random persoon af te spreken zonder hier eerst even mee te sturen is voor de moment wat weg.
Hinge: Op een of andere manier werkte deze app vroeger zeer goed, maar enkel met Brusselse expat grieten of studenten die na enkele weken/maanden weer weg waren. Heel bewust de range van de app op 30 km gezet (ik heb gemerkt dat afstand echt wel een dealbreaker is voor mij) maar ik denk dat er een bug in de app zit. Ik heb op korte tijd 6 matches gehad, stuk voor stuk prachtige vrouwen, met als enige probleem dat van de 6 matches er 2 in Den Haag wonen en 4 in Lille. Echt geen flauw idee dus waarom we gematched zijn maar bon. Geen dates uit voortgekomen dus.
Tinder: in tegenstelling tot twee jaar geleden is deze app echt aan het doodbloeden. Op twee weken tijd 6 matches waarvan denk ik 3 scams. Twee waarbij ik zelf weinig interesse had. En dan nog 1.... En nu...
Dus een Tinder match, dame dat niet ver uit de buurt woonde. Gesprek liep vlot, al had ik wel mijn twijfels bij de eerste date omdat ik echt niet wist wat te verwachten. Eerste date gehad, was heel tof en er was wel een goede klik. Op het einde van de date had ze zelf nog ergens een afspraak en vroeg te om mee te wandelen (ook al moest ik compleet de andere richting uit). Toch gedaan, was heel tof.
Enkele dagen later terug afgesproken, maar dit is toen herzet geweest vanuit haar kant. Dus enkele dagen uitstel, en terug afgesproken. Ging een korte date worden maar uiteindelijk (in de regen) meer dan 4 uur zitten wandelen en babbelen, heel tof. Ik merkte toen wel dat ik heel erg aangetrokken was tot haar. Deze dat was dus een goeie week geleden.
Wat is nu het probleem? Ik kan haar absoluut niet lezen en kan absoluut geen hoogte krijgen van haar intenties. Ik merk dat ik heel erg struggle met het feit dat alle voorgaande dates die ik had ze ofwel binnen de kortste keren zot stonden van mij (maar ik niet van hun), ofwel het op de eerste date duidelijk was dat het niks ging worden, ofwel er na date 1 of 2 al in bed beland werd en het duidelijk was dat het een fwb ding ging worden. Hier hebben we twee dates achter de rug, sturen we wel maar merk ik dat ik mezelf inhou om te sturen, en merk ik ook dat het bij haar allemaal veel trager gaat dan bij mij (wat me positief lijkt), en dat ik daar nogal moeilijk mee om kan. Mijn hoofd blijft maar malen over 'moet ik sturen' vs. 'ik neem wat afstand en laat het van haar kant komen'. Normaal gezien deze week afgesproken, maar ze geeft aan van ziek te zijn dus de datum is al twee maal verzet. Geeft me allemaal wat gemengde gevoelens waarvan ik wel merk dat het meer een reflectie is van mijn eigen hersenkronkels en het weinig met haar te maken heeft. Dus ja, hele toffe date, ik hoop van haar nog te zien, maar ik vind het onmogelijk om haar te lezen en mijn rare hersenkronkels zorgen ervoor dat ik het gevoel krijg dat ze weinig interesse heeft, ook al geeft ze zelf aan dat het lang duurt voordat ze zich kan openstellen. Gewoon heel hard het gevoel dat dit voor de derde maal is dat ik iemand écht tof vind maar dat ze zelf gaan terugkrabbelen, ofzo. En dan wil ik mezelf wel wat meer openstellen maar heb ik schrik dat ik deze persoon eerder ga wegjagen. Heel frustrerend. Dus sinds vandaag laat ik het wat meer langs haar kant komen en ga ik zelf een mini beetje afstand nemen ofzo. Denk ik
En dan nog...
Voor de eerste maal in mijn leven (nee, eigenlijk de tweede, maar voor de eerste maal bewust) een date gescoord tijdens een feestje. Extreem knappe dame, ik smolt er volledig voor. Ik was ze een hele tijd geleden al eens tegengekomen op een optreden waar een vriendin van mij aanwezig was. Na dat optreden vermeldde ik aan de vrienden (om te lachen) dat ze gerust haar vriendin mocht meenemen als ze nog eens naar een optreden kwam. Ik was dit al totaal vergeten, tot er twee weken geleden op een optreden ineens die vriendin, met haar vriendin, voor mijn neus stond. Ja, dan kan je moeilijk niks zeggen natuurlijk. Na lang mijn hoofd te breken over wat te zeggen kwam ik op de volgende prachtige openingszin:
'Seg euhm, je springt me wel heel erg in het oog en ik wil u heel graag aanspreken, maar ik weet niet zo goed hoe. Heb jij tips?'
Hierna was het gesprek geopend. Heel de avond wat als verliefde pubers bij elkaar gestaan, op het einde nummers uitgewisseld en gezegd dat we is gingen afspreken. Uiteindelijk is dit ook zo gebeurd, maar toen kwam ze af dat ze zelf in een nogal lastige situatie zat, dat ze een kind had en momenteel in een vechtscheiding zat en terug bij haar ouders woonde. Ik wil niet te veel details geven maar ik snapte haar punt wel dat er momenteel in haar leven weinig ruimte was om af te spreken. Afgesproken om wat contact te houden en elkaar misschien terug te zien als alles wat gekalmeerd is (wat ik dik oké vind want een kind is in dit deel van mijn leven wel een no-go).
Maar dus, moraal van het verhaal, als je iemand wilt aanspreken en je weet niet hoe, vraag het hun gewoon zelf! 
Soit. Het moet niet allemaal zo extreem, maar om op basis daarvan iets te willen starten. Ik stel me daar toch vraagtekens bij.
