Het grote BeyondGaming Dating topic

Ik heb morgen een blind date met iemand die vrienden van mij denken die goed bij mij zou passen.
Ik heb enkel haar nummer gekregen en heb dus ook geen idee hoe ze eruit ziet. Zij heeft blijkbaar 1 foto te zien gekregen van mij.

We hebben deze week wat heen en weer gestuurd en dat was wel eens aangenaam, en ik merk dat zij ook enthousiast is over een date.

Wel benieuwd nu naar morgenavond. Mijn verwachtingen zijn zéér laag want die foto die ze getoond hebben is nu wel één van mijn betere weet ik. Daar kun je niet op zien dat ik een kale kruin heb (jeej genetics).

Ik ga er dus van uit dat ze irl gaat afknappen, maar hej we kunnen maar proberen hé :)

Hoe is je date geweest? Naar verwachting of toch erboven?

De date op zich was wel leuk, maar het heeft me héél raar doen voelen de dagen/week nadien. Zeer moeilijk ook om te omschrijven waarom ik me zo ongelukkig voelde nadien.

Van haar kant uit: Bij de ontmoeting en tijdens de date merkte ik wel al vrij snel dat ze misschien toch ergens ontgoocheld was over de 'blind date'. Ze was wel heel vriendelijk en we hebben toch regelmatig gelachen, maar ik merkte in de manier hoe ze haar opstelde dat dat gewoon was omdat ze een goed persoon was, ze zocht niet echt toenadering naar mij. Wat ik natuurlijk begrijp, een blind date is zeer moeilijk.

Van mij kant: Objectief gezien was het gewoon een mooie vrouw, ze had een goede job, was intelligent en aangenaam karakter. Maar ik moet wel toegeven dat van zodra ik merkte dat zij misschien licht ontgoocheld was over mij ik direct de interne twijfels weer voelde opkomen. Mijn zelfvertrouwen heeft het echt enorm moeilijk en het is zo broos :p

De date heeft een kleine twee uur geduurd, twee drankjes gedronken en dan naar huis gegaan. Ze stuurde nog dat ze veilig was thuis geraakt.

Maar dan op de weg naar huis voelde ik me zo slecht. Alle herinneringen aan mijn ex kwamen terug naar boven en ik was gewoon diep ongelukkig dat die blind date niet mijn ex was. Ik voelde me terug eenzaam en kon enkel denken aan wat ik kwijt was.

De dagen nadien dus serieus geworsteld met mezelf en enorm veel gevoelens.

- Waarom blijf ik zo vasthangen aan mijn ex, het is ondertussen al 1,5 jaar geleden dat we uit elkaar zijn, iedereen is verder gegaan met zijn leven, maar ik blijf maar hangen en 'rouwen' over het verliezen van mijn beste vriend(in) en partner in het leven. Ik worstel met zelfmedelijden en woede over dat zelfmedelijden.

- Hoe kan ik mijn zelfvertrouwen terug krijgen en niet zo diep vallen na elke afwijzing. Het is ook onrealistisch om te verwachten dat je met iedereen direct een klik hebt en meteen dat gevoel hebt dat je hebt met iemand waarmee je al jaren samen bent...

Ondertussen heb ik de dating apps weer een dikke twee weken geïnstalleerd en ook daar vallen de resultaten enorm tegen. Bijna geen matches en de likes die ik dan wel krijg zijn van vrouwen waar ik 0,0 aantrekking tot voel. FUCK ME

Ik denk dat ik best eens opnieuw een psycholoog zoek om even mee te kunnen praten. Het is me allemaal iets teveel aan het worden en in mijn omgeving is er niemand die me echt 'begrijpt'.

Sorry voor de rant :)
 
Toen ik single was ook eens de zus van een maat z'n vrouw voorgeschoteld gekregen om mee op date te gaan. Leek me op 't eerste zicht wel fijn maar de hopeloosheid droop ervan af.
 
Sorry voor de rant :)

Probeer wat mild te zijn voor jezelf. Er bestaat niet zoiets als een maximum termijn om dingen te verwerken. Emoties zijn wat ze zijn. Beter om ze ook te laten zijn, dan ze te verdringen, want later komen ze dubbel zo hard naar boven. Dus geef uzelf de tijd die je nodig hebt om de dingen te verwerken, ookal duurt dat wat langer dan gemiddeld.

En laat dit ook je zelfvertrouwen niet aantasten. Misschien kan je je door onverwerkte zaken (nog) niet openstellen en dan is het logisch dat de ander zich ook, uit zelfbescherming, gaat afsluiten. Of misschien was het op karaktervlak gewoon geen match, maar ook dag zegt niets over jou als persoon. Je kan niet met iedereen even goed klikken.

Maar het feit dat je al beseft dat je nog rouwt om het verleden, is goed. Want weten wat nog speelt, is een belangrijke stap in kunnen verwerken ervan. Dus je bent echt wel op de goede weg, alleen voelt dat nu even niet zo.
 
Terwijl ze gewoon naar het Oostblok of een arm Afrikaans land kon trekken voor de ware liefde, amirite?
Dat zijn allemaal opties die ze zou kunnen overwegen, al is het voor een vrouw nog altijd makkelijker om aan een partner te geraken...
Ge kunt hopeloos zijn en het niet zijn eh. Toen ik naar daar trok was dat niet omwille van hopeloosheid maar omwille van kansen. Als ge in België meerdere jaren moet wachten, als ik hier sommigen mag geloven, eer ge een kans te pakken krijgt, dan blijf ik liever niet katten uit de bomen te kijken en neem ik liever m'n eigen toekomst onder handen.
 
Dat zijn allemaal opties die ze zou kunnen overwegen, al is het voor een vrouw nog altijd makkelijker om aan een partner te geraken...
Ge kunt hopeloos zijn en het niet zijn eh. Toen ik naar daar trok was dat niet omwille van hopeloosheid maar omwille van kansen. Als ge in België meerdere jaren moet wachten, als ik hier sommigen mag geloven, eer ge een kans te pakken krijgt, dan blijf ik liever niet katten uit de bomen te kijken en neem ik liever m'n eigen toekomst onder handen.
En aan uw verhalen te lezen heb je ook nog eens de hoofdvogel afgeschoten!
 
De date op zich was wel leuk, maar het heeft me héél raar doen voelen de dagen/week nadien. Zeer moeilijk ook om te omschrijven waarom ik me zo ongelukkig voelde nadien.

Van haar kant uit: Bij de ontmoeting en tijdens de date merkte ik wel al vrij snel dat ze misschien toch ergens ontgoocheld was over de 'blind date'. Ze was wel heel vriendelijk en we hebben toch regelmatig gelachen, maar ik merkte in de manier hoe ze haar opstelde dat dat gewoon was omdat ze een goed persoon was, ze zocht niet echt toenadering naar mij. Wat ik natuurlijk begrijp, een blind date is zeer moeilijk.

Van mij kant: Objectief gezien was het gewoon een mooie vrouw, ze had een goede job, was intelligent en aangenaam karakter. Maar ik moet wel toegeven dat van zodra ik merkte dat zij misschien licht ontgoocheld was over mij ik direct de interne twijfels weer voelde opkomen. Mijn zelfvertrouwen heeft het echt enorm moeilijk en het is zo broos :p

De date heeft een kleine twee uur geduurd, twee drankjes gedronken en dan naar huis gegaan. Ze stuurde nog dat ze veilig was thuis geraakt.

Maar dan op de weg naar huis voelde ik me zo slecht. Alle herinneringen aan mijn ex kwamen terug naar boven en ik was gewoon diep ongelukkig dat die blind date niet mijn ex was. Ik voelde me terug eenzaam en kon enkel denken aan wat ik kwijt was.

De dagen nadien dus serieus geworsteld met mezelf en enorm veel gevoelens.

- Waarom blijf ik zo vasthangen aan mijn ex, het is ondertussen al 1,5 jaar geleden dat we uit elkaar zijn, iedereen is verder gegaan met zijn leven, maar ik blijf maar hangen en 'rouwen' over het verliezen van mijn beste vriend(in) en partner in het leven. Ik worstel met zelfmedelijden en woede over dat zelfmedelijden.

- Hoe kan ik mijn zelfvertrouwen terug krijgen en niet zo diep vallen na elke afwijzing. Het is ook onrealistisch om te verwachten dat je met iedereen direct een klik hebt en meteen dat gevoel hebt dat je hebt met iemand waarmee je al jaren samen bent...

Ondertussen heb ik de dating apps weer een dikke twee weken geïnstalleerd en ook daar vallen de resultaten enorm tegen. Bijna geen matches en de likes die ik dan wel krijg zijn van vrouwen waar ik 0,0 aantrekking tot voel. FUCK ME

Ik denk dat ik best eens opnieuw een psycholoog zoek om even mee te kunnen praten. Het is me allemaal iets teveel aan het worden en in mijn omgeving is er niemand die me echt 'begrijpt'.

Sorry voor de rant :)
Ik herken wel enkele zaken. Ik ben er zelf 30, met 2 serieuze relaties achter de rug en ondanks dat mijn eerste relatie al 7 jaar geleden is afgesprongen heb ik daar vandaag de dag nog altijd spijt van/zit ik met een groot ´wat als´ gevoel. Je kunt de tijd niet terugdraaien, het enige wat ik er uit meepak is dat, als ik nog eens iemand tegenkom bij wie ik me goed voel, ik er alles aan zou doen om dat zo te houden.

Onzekerheid: ik merkte dat, bij mijn vrienden, de meerderheid na een lange dating periode quasi depressief was. Het constant ´afgewezen´ worden kan heel zwaar doorwegen. Probeer het probleem gewoon niet intern te gaan zoeken en weet dat jij sommige personen ook tof kunt vinden zonder aangetrokken te zijn. Uw afwijzing zegt dus eigenlijk niks over u als persoon.

Geef alles wat tijd en dat komt wel op z´n pootjes terecht.
 
Alsof geen enkele man of vrouw hier nooit eens wat relatieproblemen heeft gehad. Allemaal perfecte relaties hebben jullie, vlekkeloos, zonder ruzie, gezaag enz.
Wat gij hier steeds aan het beschrijven zijt heeft weinig met relatieproblemen te maken, maar eerder met karaktereigenschappen. Maar goed, maakt mij verder weinig uit.

Ik blijf de ironie gewoon mooi vinden.
 
Vrijdag ook nog eens een date gehad maar we stonden snel terug in de realiteit.

Begon thans luchtig en relaxed tot ze de " So what do you do for a living" vraag boven bracht.
Dus gwn mn job gezegd, vraag terug gekaatst en " I work remote for a US company, I make like 5 times the national income here"

Eerste teken dat het het haar niet goed zat dat ik dat niet kon toppen of at least matchen, maar bon dan spreek je over 6-8k p.m als het waar was dus nope ging niet gebeuren.

Swoit, kdacht van nothing lost dus ander topic en dan toch een uur gelachen en gepraat tot het opeens over first dates ging en de activiteiten die mensen daar meestal voor kiezen.

" Well not always, I once had a guy call me and tell me to pack a suitcase and we ended up on a plane "

En toen kwam mijn "aight, time to head out" moment.
Uiteraard niet omdat ze dat had meegemaakt of over wat ze verdiend, maar omdat het duidelijk was dat ze iemand zocht dit dat toch kon matchen of over gaan.

Bon, niet veel tijd aan verloren uiteindelijk en ligt me ook niet zwaar want wist toch dat ik geen kans had.
Beter dit dan een date die geweldig gaat voor 2u en alles lijkt goed, maar waar je dan erna geen 2de krijgt en alleen een vage reden als "ja we viben niet"
 
Dat weet ik zo niet.

Stel je wil met iemand verder praten buiten de datingapp, maar je wil je telefoonnummer nog niet geven (Whatsapp), dan is Telegram een goede oplossing.
 
Vrijdag ook nog eens een date gehad maar we stonden snel terug in de realiteit.

Begon thans luchtig en relaxed tot ze de " So what do you do for a living" vraag boven bracht.
Dus gwn mn job gezegd, vraag terug gekaatst en " I work remote for a US company, I make like 5 times the national income here"

Eerste teken dat het het haar niet goed zat dat ik dat niet kon toppen of at least matchen, maar bon dan spreek je over 6-8k p.m als het waar was dus nope ging niet gebeuren.

Swoit, kdacht van nothing lost dus ander topic en dan toch een uur gelachen en gepraat tot het opeens over first dates ging en de activiteiten die mensen daar meestal voor kiezen.

" Well not always, I once had a guy call me and tell me to pack a suitcase and we ended up on a plane "

En toen kwam mijn "aight, time to head out" moment.
Uiteraard niet omdat ze dat had meegemaakt of over wat ze verdiend, maar omdat het duidelijk was dat ze iemand zocht dit dat toch kon matchen of over gaan.

Bon, niet veel tijd aan verloren uiteindelijk en ligt me ook niet zwaar want wist toch dat ik geen kans had.
Beter dit dan een date die geweldig gaat voor 2u en alles lijkt goed, maar waar je dan erna geen 2de krijgt en alleen een vage reden als "ja we viben niet"
Ik had de uitgang al gevonden na die '... I make like 5 times the national income here'. Echt, waar vinden jullie die toch?

Mijn intuïtieve filter blokkeert zo'n profielen blijkbaar.
 
Toen ik single was ook eens de zus van een maat z'n vrouw voorgeschoteld gekregen om mee op date te gaan. Leek me op 't eerste zicht wel fijn maar de hopeloosheid droop ervan af.

Dus ze wou geen 2de date meer?


" Well not always, I once had a guy call me and tell me to pack a suitcase and we ended up on a plane "

Ze hebben er zelfs een film over gemaakt:

 
Dus ze wou geen 2de date meer?
Ik kende ze van al enkele keren te zien, en de manier waarop het gevraagd werd leek me wat overweldigend en hopeloos omdat ik weet dat het al aan andere single vrienden werd gevraagd, Dus vriendelijk het voorstel open gelaten en dan niet meer verder op ingegaan.
 
Mannen, even een heel serieuze vraag. Ik heb in mijn afgelopen dating periode met iemand gedate die me snel wist te vertellen dat ze MS had. Nu was er niks, maar grote kans dat ze binnen 10-20 jaar in een rolstoel zou belanden. Toen heb ik vermeld dat ik dat geen reden vond om te stoppen met afspreken, maar het afspreken an sich is een tijdje erna wel gestopt (mede omdat ze, denk ik, serieuze bindingsangst had vanwege die diagnose).

Nu de afgelopen week uit verveling nog is een app geinstalleerd, en ik geraakte aan de praat met iemand die blijkbaar ik een rolstoel zit. Op de foto´s ziet ze er ongelofelijk knap uit, en ik geloofde het ook niet zonder foto´s te zien mét rolstoel.

Nu vroeg ik me oprecht af, en ik hoop op eerlijke antwoorden aangezien dit een anoniem forum is, wat jullie zouden doen in zo´n situatie. Daten met iemand met een lichamelijke handicap of niet?
 
Terug
Bovenaan