Ik heb het al eens gezegd maar volgens mij ben je verre van cynisch, tot op het punt dat je volgens mij al die zaken meer moet relativeren. Dat stuk in het vet, dat is toch gewoon een vrees omdat je elk woord wikt en weegt, terwijl je gewoon na een korte pauze die persoon terug kan contacteren?
Hoezo verre van cynisch of net wel toch?
Vroeger ging ik ervan uit dat een date standaard wel zou doorgaan/opdagen, tegenwoordig probeer ik te vermijden dates in de weekends te plannen, want een afzegging op een weekdag is minder vervelend.
Ik stak vroeger moeite in leuke locaties zoeken, als er lang gebabbeld was ook gerust voor mijn part een etentje, tegenwoordig heb ik zoiets van: nope, max. iets gaan drinken en leuk stuff bewaren we wel voor vervolgdates, dat is makkelijker én economischer.
Ik wik en weeg inderdaad vaak alle woorden... je hebt nu éénmaal in een tekstbericht niet veel anders om op af te gaan, en ik verwoord het blijkbaar nog al eens verkeerd denk ik dan, in 't echt heb ik een vlottere babbel en kan je nuanceren, verklaart waarschijnlijk ook hoe slechts één van m'n serieuze relaties (één op 4 dus) ooit uit een datingapp is voortgekomen, en hoe ik zaken als speeddates (
laatste keer 50% van de vrouwen kunnen overuigen om mij een like te geven, lol, om vervolgens geghost te worden door de enige match die mij interesseerde) of Breeze een pak toffer vindt als Bumble of Tinder (waar ik relatief ook minder succes heb).
Als ik die nu over een paar weken opnieuw contacteer gaat dat altijd met de bijbedoeling zijn dat ik interesse heb om daar nog eens mee af te spreken, niet omdat ik louter geïnteresseerd ben in hoe het echt met die gaat.
Plus dat is net hetgeen ik wou aankaarten, door die datingapp heb je maar een heel korte connectie/kans, en tja, als je zo iemand via je vriendenkring leert kennen kan je gemakkelijker contact houden.
De ironie is dat ik op andere vlakken, best wel een goed relativeringsvermogen heb, ik heb de dag voordat ik hoorde dat die 2e date er niet kwam, mijn auto moeten laten takelen voor een belachelijk klein defect, ben gewoon een broodje gaan eten aan het tankstation waar ik in panne stond, en heb ervan geprofiteerd om in het natuurgebied naast de garage een tourtje rond de terril gaan lopen (best wel zwaar, maar keitof), van een nood een deugd gemaakt... en de dure factuur van de garage gewoon geïncasseerd met een merci voor de snelle hulp, kon er toch niets aan veranderen.
Maar tja, het vrouwelijke/relationele daar kan ik moeilijker mee om I guess, omdat het daar voelt dat ik het anders/beter had kunnen doen.
En als het niets wordt, is dat gewoon een date hé. Als je geen zin hebt in een date, dan ga je beter gewoon niet, de interne tweestrijd wegens "principes", laat dat toch gewoon zo?
Meh, 't is zondag, met wat geluk ben ik dan terug beter qua humeur. Ik vind het gewoon een héél moeilijke om me in te schrijven in de "logica" van zoveel mogelijk daten om de juiste tegen te komen, terwijl ik liever wat meer tijd/moeite in een paar dates met één persoon investeer, wetende dat dat ook kan mislopen, daar niet van.
