ThomasMore
Well-known member
Mijn vriendin en ik hebben geen conventionele relatie al zou ik het nu wel geen polyamorie noemen. Ik denk dat op vlak van relaties alles werkt wat tussen de betrokkenen goed aanvoelt. Hoe meer betrokkenen hoe meer aandacht er moet zijn om te controleren of het voor iedereen ok is. Alles sterren op dezelfde lijn krijgen en daarbij elke grens respecteren is niet eenvoudig maar het kan.Hier iemand ervaring met polyamorie?
Ben nu anderhalve maand of iets langer aan het daten met iemand die naast mij nog iemand regelmatig ziet en terwijl verkennend aan het daten is met nog iemand. We spreken wel echt veel af, dus heel fijn. Soms vind ik het wel lastig als we een datum aan het zoeken zijn en ze dan zegt dat dat niet gaat wegens afspraak met X. Maar paar berichtjes/telefoon later ben ik dat dan weer helemaal vergeten.. Onze dates zijn dan ook heel waardevol/liefdevol.
Alles verloopt ook los, er wordt niks benoemd of geen verwachtingen buiten tijd vrijmaken voor elkaar.
Na mijn laatste vaste relatie heb ik besloten dat ik dat toch voor een lange tijd niet wil. (toch zeker niet de klassieke 'hey het klikt laten we samenwonen en zeggen wat mag en niet mag) Dus misschien werkt dit wel voor mij. Moet ik zelf ook eens exploreren door nu andere te daten, daar open over te zijn, maar ook wat schrik dat dat mij gaat verwarren..
Het start met openheid en bespreken wat voor vorm jullie elk voor ogen hebben.
Laatst bewerkt:
.
.


.
