Het grote BeyondGaming Dating topic

[Wannez]

Ik vind heel dit "teasing" gedoe nogal puberaal, of ligt dat dan aan mij?

Als er enkel maar geplaagd wordt, en er komt niets méér van, dan zou ik daar vrij snel van afknappen eerlijk gezegd.
Het is bij mij van ofwel ja of nee.

Dat aan het lijntje worden gehouden, daar zou ik eerlijk gezegd zelf onzeker van worden; en zo snel mogelijk haar wandelen sturen.

Vaak zit daar een hele context achter van een zeker gemis thuis en vatbaarheid voor wat aanvankelijk “onschuldige” aandacht/appreciatie lijkt die er thuis onvoldoende is. Da’s nog wel een hele (mentale) stap/drempel om daar “iets meer van te laten komen” want aan de andere kant is er de rationelere context wat er te verliezen valt (financieel, woonst, kinderen,..).
Iemand in dergelijke situatie wandelen sturen, is wsl inderdaad het beste voor iedereen, maar niet altijd zo vanzelfsprekend.

 

[Lint]

er zijn veel mensen die van die arbitraire grenzen hanteren wanneer het over overspel gaat, en ik begrijp dat niet. Hoe vaak ik al niet heb gehoord 'het was geen bedrog want we hebben geen seks gehad' of 'het was geen bedrog want we hebben maar 1 keertje gekust'. Vanaf het moment dat je iets amoureus achter de rug van je partner doet waarvan je weet dat het heel slecht zou vallen wanneer het uitkomt dan ben je aan het bedriegen vind ik.

Dan heb ik het niet over een avondje onschuldig verbaal flirten met een vreemde of weet ik veel, maar als je achter de rug van je partner zulke zaken zit te sturen dan ben je mijns inziens gewoon aan het bedriegen. Ik zou het dan persoonlijk ook moeilijk hebben om die persoon te vertrouwen als mogelijke partner.

Dat van u (onschuldig flirten) is een even arbitraire grens als die anderen hoor.
Iedereen heeft zijn eigen arbitraire grens, of dat nu seks is, kussen, flirten, of gaan eten met iemand van het andere geslacht. En dat is ok... zolang ge maar communiceert en akkoord zijt.

Dat gezegd zijnde heb ik dezelfde arbitraire grens als u.

 

[RidderBauknecht]

Dat van u (onschuldig flirten) is een even arbitraire grens als die anderen hoor.
Iedereen heeft zijn eigen arbitraire grens, of dat nu seks is, kussen, flirten, of gaan eten met iemand van het andere geslacht. En dat is ok... zolang ge maar communiceert en akkoord zijt.

Dat gezegd zijnde heb ik dezelfde arbitraire grens als u.

Ik heb me misschien verkeerd verwoord. Dat iedereen een andere grens heeft klopt natuurlijk. Alleen is het wel zo dat die 'ondergrens' door beide partijen moet gerespecteerd worden.

Als Jos zoenen met een vreemde overspel vindt en Lien vindt van niet, dan vind ik niet dat Lien er maar (stiekem) op los moet zoenen want 'volgens haar is dat geen overspel' en daar gaat het in veel gevallen mis. Van die mensen die goed genoeg weten dat hun partner hun escapades niet goed zou keuren, maar dat dan proberen te rationaliseren. 'Het is toch maar een kus', 'het is toch maar onschuldig flirten,' 'het is toch maar een nachtje,' ... Kan zijn dat Lien dan vindt dat zoenen niet bedriegen is, maar als ze weet dat Jos dat wel vindt dan is ze nog steeds aan het bedriegen wanneer ze daar staat te zoenen vind ik. Dat bedoel ik met arbitraire grens.

Ik bedoel dit alles trouwens niet als een waardeoordeel: ik ken koppels die heel vrij zijn waarbij de partner er op los mag flirten, kussen, en zelfs vrijen, en zolang ze dat alletwee OK vinden is dat perfect. Ik zou met zo iemand niet kunnen samen zijn, en zij ook niet met mij, en dat is ook OK. Maar als je dan wel samen bent dan dien je wel de grenzen van je partner te respecteren, het is dat wat ik bedoel.

 

[Fetseroony]

Als zij dit verbergt van haar vriend/man dan is dat uiteraard overspel langs haar kant.
Jij hebt uiteraard hier geen schuld aan, je gaat mee in het verhaal, jij hoeft in principe ook niets tegen te houden.
Maar mooi van je dat je het dan zelf tegenhoud, je had evengoed er volledig mee in kunnen gaan zodat dat misschien haar over de schreef trok om toch 'volledig in de fout' te gaan.
Maar vanaf er gevoelens in het spel komen wordt het moeilijk. Waarschijnlijk voor haar gewoon een gemis in de relatie of een sleur en een zekere lichamelijk verlangen/lust, wat altijd kan, maar als je een monogame verbintenis bent aangegaan heb je jezelf die regels opgelegd en moet je je daar aan houden.

Maar we zijn allemaal hetzelfde aan het herhalen, lees ik zo.

 

[derp]

Er is een collega op mij werk (bedrijf van +- 1.000 man) die ik al een klein jaartje ken. Toen ik ze leerde kennen wist ik dat ze een relatie had die op heden al enkele jaren duurt. Heb haar altijd wel heel aantrekkelijk en interessant gevonden maar was toen indertijd wat aan het klooien op Bumble/Tinder. Had niet de minste intentie meer dan vrienden te zijn. Sinds een half jaartje nemen wij twee samen deel met een groep collega's waarbij we afterwork drinks, dinners en parties doen. We amuseren ons samen, beleven de leukste avonden... Na een tijdje merkte ik op dat we dagelijks aan het chatten waren met elkaar, altijd samen lunchten, aan de koffiemachine stonden.

Soit, de weken passeren. Ik had nog een ticket over voor een concert en wist dat zij fan was van de artiest in kwestie. Day arrives. Tijdens het concert zitten we aan elkaars lijf, kunnen we elkaar niet loslaten... De volgende dag bedacht ik me dat het gewoon de happy pills waren die we genomen hadden, dat het wat onschuldig geflirt was. Echter initieert zij de volgende ochtend met sexting. En de sexting neemt toe, gebeurt tijdens werk, bijna elke dag en avond. Na een paar weken lijken we er allebei eronder af te zien. Zij wenst haar relatie niet op te geven en zegt ermee te willen stoppen met het geflirt. Ik vertrek net dan op reis voor een maand dus in mijn hoofd was het een clean break.

Echter na een paar dagen (en dus tijdens het begin van m'n verlof) begint het weer van voren af aan. Het gaat dan verder dan sexting... we sturen lieve berichtjes naar elkaar, zeggen dat we elkaar missen, voortdurend aan elkaar denken etc etc... Dit blijft duren voor een aantal weken maar sterft uiteindelijk opnieuw een stille dood. Ze zegt opnieuw dat ze haar relatie niet wilt opgeven, dat ze zich schuldig voelt. Ondertussen merk ik dat langs mijn kant de gevoelens voor haar sterker en sterker worden. Soit. Ik kom terug uit m'n verlof, er is opnieuw een afterwork event en daar hebben we weer niet van elkaars lijf kunnen blijven. Ze zegt in m'n gezicht dat ze me wilt, ze constant denkt aan me... De sexting en de lieve berichtjes hervatten weer echter na een paar dagen heb ik dan maar zelf gezegd dat er maar beter een einde aan komt. Ze verlaat haar vriend niet en als ik er eens over nadenk (vrij lastig als je aan het crushen bent) besef ik hoe toxisch en completely fucked up deze hele situatie is. Er is nu complete radiostilte tussen ons (op mijn vraag) maar ik blijf nog obsessief aan haar denken. Tot nu toe lukt het vlot om al het contact te mijden.

Ge hebt het juiste gedaan. Er zijn genoeg grieten op de wereld, en de kans is ook niet onrealistisch dat haar relatie alsnog op de klippen loopt omdat ze maar blijft denken aan die vurige avonden met Madou van BeyondGaming dus wie weet en dan is't sowieso van muiles geblazen. Dus koester gewoon heel veel hoop, dat is mijn advies!

 

[Sond]

Als zij dit verbergt van haar vriend/man dan is dat uiteraard overspel langs haar kant.
Jij hebt uiteraard hier geen schuld aan, je gaat mee in het verhaal, jij hoeft in principe ook niets tegen te houden.

Dat vind ik altijd wat dubbel. Zij treft uiteraard het meeste schuld want zij bedriegt haar partner maar hij weet wel dat zij iemand heeft dus zo onschuldig vind ik dat nooit niet. Ik heb ook al op een zatte avond staan muilen met iemand die een vriend had dus ik ga mezelf hier niet heilig verklaren, maar mij gaf dat wel een wrang gevoel achteraf eigenlijk.
Ik weet dat het vlees zwak is, zeker als er ondertussen gevoelens bij komen kijken, maar ergens is het niet proper.

Dus koester gewoon heel veel hoop, dat is mijn advies!

En noem mij hier cynisch maar zit je niet altijd met wa angst dat, indien ze voor u kiest, ze binnen dit en x aantal tijd jou niet hetzelfde gaat lappen?

 

[Fetseroony]

@Sond Goh, da's misschien verschillend hoe wij staan in het leven dan ofzo é, het vlees is in principe altijd zwak (hopelijk dan naar je partner toe), en je houdt zelf tegen wat je wil, maar als Madou geen verbintenis heeft en de opportuniteit krijgt (rekening houdend met gevoelens en verlangens) kan dat wringen maar se, in principe niet zijn 'probleem'

En ik ben ook al bedrogen geweest in een (wat ik dacht) goeie relatie, maar die is daar nu al 17 jaar mee samen, getrouwd en 2 kinderen, dus uw cynisme is in gevallen terecht, maar het kan! (en dat was dan ook gestart met zatte avonden en 'sorry sorry ik zal het nooit meer doen )

 

[Avondland]

Mensen groeien. Het is niet omdat je iemand bedriegt als je een twintiger bent dat je dat ook gaat doen als je dertiger of veertiger bent. "Eens bedrieger, altijd bedrieger" is met een korrel zout te nemen.

 

[Sond]

Tuurlijk groeien mensen. En ik ga ook niemand beoordelen op hoe zij zich gedragen heeft op haar 22.
En uiteraard is het mogelijk! Ik ken ook koppels die "te vroeg" begonnen zijn met elkaar (lees: ze waren nog met iemand anders samen) en die al jaren perfect gelukkig zijn. Je kan die "ware" idd tegenkomen als je nog samen bent met iemand anders en er toch al iets mee beginnen.

Maar ik zou persoonlijk daar gewoon sneller aan denken op momenten dat het niet goed gaat dan bij iemand die dat nog nooit gedaan heeft.

 

[RidderBauknecht]

Mensen groeien. Het is niet omdat je iemand bedriegt als je een twintiger bent dat je dat ook gaat doen als je dertiger of veertiger bent. "Eens bedrieger, altijd bedrieger" is met een korrel zout te nemen.

Tja maar als je een relatie start met iemand die zijn/haar partner (met jou) bedrogen heeft dan gaan daar geen tien jaar over om te groeien natuurlijk.

Iemand die in de wilde jaren heeft bedrogen doet dat inderdaad mogelijk niet meer als volledig volwassen persoon, maar ik zou zelf toch ook eerder terughoudend zijn om iets te starten met iemand die zeer kort geleden systematisch haar partner aan het bedriegen is geweest. Het is misschien fout van mij, dat weet ik ook wel, maar liefde, relaties, en gevoelens zijn natuurlijk nooit geheel objectief te beoordelen of bekijken.

 

[Mr.Anderson]

Wat betreft het verhaal van hierboven: het zegt veel over jezelf als mens als je zomaar maanden kan liegen en bedriegen. Dan nog afkomen met: 'het moet stoppen want ik wil mijn relatie niet kwijt' is zo egocentrisch als 't maar kan. Ik heb nu al een degout van die vrouw en ik ken ze niet, laat staan dat ik op haar geflirt zou ingaan.

 

[Madou]

Als je continu aan elkaars lijf zit bij momenten, is er dan nooit gekust geweest? Wel balen voor jou, maar vanuit het perspectief van haar vriend zou ik dit al overspel vinden. Niet alleen dat affectieve maar ook het hele sextinggebeuren.

Kussen niet. Aan elkaars lijf zitten, holding hands, gezicht in de nek. Altijd subtiel moeten gebeuren.

Op een event waar je collega’s te vinden zijn?
Da’s wel heel erg gevaarlijk

Een paar collega's die ook bevriend zijn met haar en haar vriend kennen hebben wat gezien en haar ermee geconfronteerd. Ze heeft gezegd tegen hen dat ze haar vriend niet verlaat, dat het maar "onschuldig geflirt" is. Bon, van horen vertellen want was er zelf niet bij.

Voor mij is dit ook allang overspel en moet daar niets fysiek voor gebeuren om van overspel te spreken, maar tegenwoordig gelden er in heel wat relaties andere afspraken op vlak van seksualiteit.

Geen idee welk soort relatie die collega heeft...

Ze wonen samen. Kerel weet van niks.

Mensen groeien. Het is niet omdat je iemand bedriegt als je een twintiger bent dat je dat ook gaat doen als je dertiger of veertiger bent. "Eens bedrieger, altijd bedrieger" is met een korrel zout te nemen.

If it matters, zij is midden dertig, ik 29.

Soit, na een week stilte stuurde ze me vandaag een bericht. Wilt eens horen of ik wil praten. Heb vlakaf nee gezegd. Gewoon die paar minuten whatsappen met haar maakt me weer nerveus en verward. Probeer bijna elke avond van de week of te sporten of vrienden te zien zodat ik tenminste niet voortdurend denk aan haar. Ben doodop van deze historie en het feit dat ik haar niet uit m'n hoofd krijg. Dit uitschrijven hier is wel een release.

 

[Green Mamba]

Ze wonen samen. Kerel weet van niks.

Ocharme den duts. Dat is dan wel niet ok. Jij doet er natuurlijk mee wat je wilt, maar van haar kant is het niet okay.

 

[Damocless5]

Ik wil het hele dating-gebeuren spontaner laten verlopen ipv die ***-apps die uiteindelijk maar draaien op geld en guess what, door mannen gezien er een serieus overaanbod van is tov vrouwen. Het heeft ook geen goede impact op m'n zelfbeeld terwijl ik heus geen lelijk persoon ben en wel wat meer dan eenheidsworst lust genaamd wijntjes en reisjes.

Ik wilde graag wat sociale hobby's doen of m'n hobby's sociaal maken. Gaat alleen lastig (zeg maar onmogelijk) zijn in de huidige vorm
- Hardlopen: probeer eens te praten terwijl je aan het lopen bent. Is ook helemaal geen club of vereniging van in m'n omgeving.
Wil graag een halve marathon eens hebben gelopen.
- Krachttraining: heb een mini homegym. Voor de hand liggende is dat ik de boel verkoop en naar een gewone fitness ga.
Ik begreep alleen heel erg goed dat vrouwen zich hier al bekeken voelen. Ik ben wel aan het denken over crossfit?

Wat ik heb gedaan: kookles (was een fiasco- zie het ergernissentopic, en de leeftijd was er 50-60+), yoga en meditatie om te ontspannen bij m'n psycho (40+).

Iemand eventuele aanraders?

Idem. Ik heb wat het idee dat het hoogtepunt (net zoals van fb) van tinder wat voorbij is. Vroeger had ik vele malen meer matches dan tegenwoordig ondanks het resetten. Na jaren van online heb ik mezelf eens voorgenomen alle apps eraf te gooien en eens te gaan voor de spontane aanpak. Alleen wordt dit een uitdaging gezien mijn huidige lifestyle (huismus).

 

[Googke]

Idem. Ik heb wat het idee dat het hoogtepunt (net zoals van fb) van tinder wat voorbij is. Vroeger had ik vele malen meer matches dan tegenwoordig ondanks het resetten. Na jaren van online heb ik mezelf eens voorgenomen alle apps eraf te gooien en eens te gaan voor de spontane aanpak. Alleen wordt dit een uitdaging gezien mijn huidige lifestyle (huismus).

Uhu, al vind ik de "conventionele" manier ook wat raar aanvoelen. Ik ben er nu 29, en tijdens uitgaan of dergelijken heb ik nooit de drang gevoeld om naar een meisje toe te gaan. Zogezegd moet men gewoon aan de praat geraken, maar wat zeg je dan? Dan zijn er niet eens gevoelens of dergelijke aan de orde, maar gewoon de gedachte: "mooi meisje", Googke kijkt even en gaat verder met z'n leven.

Enige moment dat ik ietwat initiatief nam - met omwegen - was op het 2de middelbaar. Daar werd ik ietwat van m'n sokken geblazen en vroeg haar MSN via een vriend die met haar in de klas zat .

Ik begrijp ook gewoon niet waarom ge een praatje zou slaan met een wildvreemde. Ja, als ik wat gedronken heb en ik sta aan de toog te wachten of met de voetbal ja, maar met vrouwen? .

Ik kan me slecht van de indruk ontdoen dat ge liefde moet "zoeken" en dat vrouwen heus wel weten waarom Pietje Belg met hun komt praten.

 

[recipe4hate]

Uhu, al vind ik de "conventionele" manier ook wat raar aanvoelen. Ik ben er nu 29, en tijdens uitgaan of dergelijken heb ik nooit de drang gevoeld om naar een meisje toe te gaan. Zogezegd moet men gewoon aan de praat geraken, maar wat zeg je dan? Dan zijn er niet eens gevoelens of dergelijke aan de orde, maar gewoon de gedachte: "mooi meisje", Googke kijkt even en gaat verder met z'n leven.

Enige moment dat ik ietwat initiatief nam - met omwegen - was op het 2de middelbaar. Daar werd ik ietwat van m'n sokken geblazen en vroeg haar MSN via een vriend die met haar in de klas zat .

Ik begrijp ook gewoon niet waarom ge een praatje zou slaan met een wildvreemde. Ja, als ik wat gedronken heb en ik sta aan de toog te wachten of met de voetbal ja, maar met vrouwen? .

Ik kan me slecht van de indruk ontdoen dat ge liefde moet "zoeken" en dat vrouwen heus wel weten waarom Pietje Belg met hun komt praten.

Is dat niet exact wat Tinder ook doet?
“Mooi meisje; swipe” en daarna ook “laten we een random gesprek beginnen en zien waar we uitkomen”.

Op zich dus weinig verschil, behalve dat je niet weet of een potentiële love interest single is of niet.

 

[Sylverscythe]

Uhu, al vind ik de "conventionele" manier ook wat raar aanvoelen. Ik ben er nu 29, en tijdens uitgaan of dergelijken heb ik nooit de drang gevoeld om naar een meisje toe te gaan. Zogezegd moet men gewoon aan de praat geraken, maar wat zeg je dan? Dan zijn er niet eens gevoelens of dergelijke aan de orde, maar gewoon de gedachte: "mooi meisje", Googke kijkt even en gaat verder met z'n leven.

Enige moment dat ik ietwat initiatief nam - met omwegen - was op het 2de middelbaar. Daar werd ik ietwat van m'n sokken geblazen en vroeg haar MSN via een vriend die met haar in de klas zat .

Ik begrijp ook gewoon niet waarom ge een praatje zou slaan met een wildvreemde. Ja, als ik wat gedronken heb en ik sta aan de toog te wachten of met de voetbal ja, maar met vrouwen? .

Ik kan me slecht van de indruk ontdoen dat ge liefde moet "zoeken" en dat vrouwen heus wel weten waarom Pietje Belg met hun komt praten.

Lijkt me dat al die apps net voor mensen zoals jou gemaakt zijn, die in een "spontane, real life" context niet met vrouwen aan de praat raken.

 

[Fetseroony]

Op zich dus weinig verschil, behalve dat je niet weet of een potentiële love interest single is of niet.

Maakt het dus makkelijker en eenvoudiger.

Ik ben wel ne sociale en kom op veel plekken wegens optredens/ zelf op te treden. Maar gebruik dan die apps voor die reden.

 

[BlackOccult]

Soit, na een week stilte stuurde ze me vandaag een bericht. Wilt eens horen of ik wil praten. Heb vlakaf nee gezegd. Gewoon die paar minuten whatsappen met haar maakt me weer nerveus en verward. Probeer bijna elke avond van de week of te sporten of vrienden te zien zodat ik tenminste niet voortdurend denk aan haar. Ben doodop van deze historie en het feit dat ik haar niet uit m'n hoofd krijg. Dit uitschrijven hier is wel een release.

Ik vraag me eigenlijk oprecht af of het haar zoveel doet als bij jou. Het klinkt bijna als een spelletje voor haar, maar das misschien ook deels de manier waarop je het hier neerschrijft. Veel succes in elk geval, ik heb wel al wat posts gelezen van jou en denk dat je niet meteen iemand zo hard in je hoofd hebt zoals je nu hebt met haar. Maar de manier waarop ze het aanpakt is niet netjes...

 

[Fetseroony]

Hier iemand ervaring met polyamorie?

Ben nu anderhalve maand of iets langer aan het daten met iemand die naast mij nog iemand regelmatig ziet en terwijl verkennend aan het daten is met nog iemand. We spreken wel echt veel af, dus heel fijn. Soms vind ik het wel lastig als we een datum aan het zoeken zijn en ze dan zegt dat dat niet gaat wegens afspraak met X. Maar paar berichtjes/telefoon later ben ik dat dan weer helemaal vergeten.. Onze dates zijn dan ook heel waardevol/liefdevol.
Alles verloopt ook los, er wordt niks benoemd of geen verwachtingen buiten tijd vrijmaken voor elkaar.

Na mijn laatste vaste relatie heb ik besloten dat ik dat toch voor een lange tijd niet wil. (toch zeker niet de klassieke 'hey het klikt laten we samenwonen en zeggen wat mag en niet mag) Dus misschien werkt dit wel voor mij. Moet ik zelf ook eens exploreren door nu andere te daten, daar open over te zijn, maar ook wat schrik dat dat mij gaat verwarren..