Je ergernissen van vandaag - Deel 1

Status
Niet open voor verdere reacties.
Dat is trouwens iets redelijk Vlaams, die (vreemde) gewoonte om geheimzinnig te doen over het geslacht en de naam. Elders zegt men meteen het geslacht, en die baby shower is vaak ook het moment om de naam te zeggen.
Tegenwoordig ‘meet Kaydin, Breighlyn, Braxtyn, Madisyn, Tragedeigh, …’
 
Dat is trouwens iets redelijk Vlaams, die (vreemde) gewoonte om geheimzinnig te doen over het geslacht en de naam. Elders zegt men meteen het geslacht, en die baby shower is vaak ook het moment om de naam te zeggen.
Geslacht geheim houden heb ik nooit begrepen eigenlijk. De naam, goedja, dat kan nog veranderen totdat dat wettelijk vaststaat :v
 
Geslacht geheim houden heb ik nooit begrepen eigenlijk. De naam, goedja, dat kan nog veranderen totdat dat wettelijk vaststaat :v
Dat is gewoon een extra reden voor een feestje. Niet dat we dat hier gedaan hebben. Al die geheimzinnigheid. Niks voor ons. Hetzelfde met mensen die het niet willen weten en dan halsoverkop nog een kinderkamer voor jongen/meisje moeten maken. Dat is toch jezelf extra werk geven.
 
Geslacht geheim houden heb ik nooit begrepen eigenlijk. De naam, goedja, dat kan nog veranderen totdat dat wettelijk vaststaat :v
Ik vond dat eigenlijk wel leuk. Uiteindelijk was iedereen nieuwsgierig en moesten ze het zelf komen ontdekken in het ziekenhuis. Sommigen waren dan (mijn moeder bijvoorbeeld) er 100% zeker van dat wij ons verklapt hadden. Om dan in 't ziekenhuis te ontdekken dat het omgekeerd was.

Het feit dat enkel m'n vrouw en ikzelf die informatie hadden was voor mij ook een vorm van intimiteit.
 
Dat is gewoon een extra reden voor een feestje. Niet dat we dat hier gedaan hebben. Al die geheimzinnigheid. Niks voor ons. Hetzelfde met mensen die het niet willen weten en dan halsoverkop nog een kinderkamer voor jongen/meisje moeten maken. Dat is toch jezelf extra werk geven.
Ah shit, de kinderkamers zijn hier ook niet in gender thema. Weer fout!
 
Ik vond dat eigenlijk wel leuk. Uiteindelijk was iedereen nieuwsgierig en moesten ze het zelf komen ontdekken in het ziekenhuis. Sommigen waren dan (mijn moeder bijvoorbeeld) er 100% zeker van dat wij ons verklapt hadden. Om dan in 't ziekenhuis te ontdekken dat het omgekeerd was.

Het feit dat enkel m'n vrouw en ikzelf die informatie hadden was voor mij ook een vorm van intimiteit.
Het zelf geheim houden versta ik nog wel, al zou ik het dus niet doen. Maar zo'n gender reveal waarbij ge dan zelf verrast wordt... Kvind dat allemaal wat veel nadruk leggen op voorkeuren en verwachtingen.
 
Mensen die 2u voor ge hebt afgesproken met de kinderen waarbij er ook avondeten voorzien was afzeggen omdat het mooi weer is en ze wat anders gaan doen.

Naar de winkel dan maar voor avondeten en een andere activiteit zoeken met de dochter daar we zelfs niet werden gevraagd om mee te komen. Ugh.
Het moment was dan gisteren aangebroken om het eens goed in zijn gezicht te wrijven dat ik daar niet mee gediend was. Allereerst moest ik vernemen dat hij bij m'n ouders was gaan vertellen dat hij ons niet had meegevraagd omdat we in ons huis waren aan het werken en we het druk hadden. 🤷‍♂️ We hadden natuurlijk niets te doen want ja, afgesproken. Verder wat uitvluchten en schouderophalen alsof er niks aan het handje was.

Wat heb ik toch een hekel aan dat soort mensen. Weer een persoon om extra te negeren en niets voor te hoeven betekenen. So be it.
 
Lange tekst en ik heb eigenlijk ook geen idee waar ik ermee naartoe wil – gewoon eens klagen denk ik.
Mijn ergernis is vooral mijn schoonouders en wat je daar aan hebt qua “hulp” en “steun” of in hun geval eerder last.

Met Pasen zijn we naar mijn ouders en ieders grootouders geweest. Haar ouders waren niet thuis.
Om 15u krijg je een telefoontje: “hebben jullie zin om met ons te gaan eten vanavond”
Bleek dat ze in de Ardennen zaten (op 90km van ons thuis) en of wij niet naar daar wouden gaan.
Ben nog nie zot dus uiteraard niet gedaan.

Paasmaandag waren dan hier thuis en was het eigenlijk meteen kritiek/negatief zijn van “we zien jullie bijna nooit” en “we dachten dat jullie zouden afkomen om samen te eten” en blablabla.
Mijn vriendin is dan uitgevlogen dat het momenteel onmogelijk is om iedereen te plezieren en vaak binnen te springen wegens gewoon geen tijd. (Werk, bijkomende unief studies,…)
Na een langer gesprek krijg je dan uiteraard “Maar als je hulp nodig hebt, zeg het dan gewoon!”

Ik ga niet vragen om te komen poetsen of hun in ons huis aan het werk te zetten, maar wel voorgesteld om bv. eens bij hun te gaan eten ’s avonds door de week. Dan moeten wij daar al geen tijd meer insteken en ze zien ons nog eens..

Gisteren gaat mijn vriendin tot bij haar ouders na de middag. Ligt haar ma in de zetel te slapen “want ze is toch zo moe” – werkt minder dan halftime. Maar dan wel “zeg maar als ik eens moet komen poetsen ofzo” -> Vriendin stelt voor donderdag.
“Aah maar dan zijn jullie niet thuis, goh ja misschien dan een andere keer”
om dan iets later te zeggen “Maar waarom pakken jullie geen poetsvrouw, verdient toch genoeg om dat te kunnen” Het was uw voorstel hé om te helpen.

Mijn vriendin vraagt of ik zaterdag hun aanhangwagen even mag lenen en dat we die anders al vrijdagavond zullen halen om ’s morgens de rit uit te sparen.
Ik dacht na die vorige aanvaring dat ze zouden zeggen “Blijf anders eten als je toch komt” Nope niks nada noppes.

Ik laat vallen dat ik mijn buitentrap en terras absoluut nog eens moet schoonmaken. Hare pa "Zeg maar wanneer". Aangezien ik niet vraag dat hij dat alleen doet stel ik zaterdag voor, half dagske werken, samen iets eten ofzo.. Of dat hij kwam met de aanhangwagen, terras schoonmaken en dan wegrijden wat weg moest. samen werken is sneller gedaan. Reactie: "Weekenden zijn moeilijk want dan proberen we zoveel mogelijk weg te gaan en te profiteren" :wallbash: Als ik verlof daarvoor moet nemen kan ik het even goed zelf doen hé.. Stel u voor dat ik in mijn weekenden zou willen profiteren om mijn vakantiedagen zou behouden om weg te gaan.

Als ik dan in mijn omgeving hoor merk ik toch veel vaker dat vrienden 1 of zelfs 2x per week bij elk van de ouders gaan eten.
Nu dat moet ook niet en we wonen alleen, we werken dus ze moeten niet meer voor ons zorgen :)
Maar af en toe wat hulp ipv last van uw ouders zou toch welkom zijn.
 
Wij hebben een babyshower gedaan en geen babyborrel.

IMO: Het eerste doe je wanneer je beiden nog tijd genoeg hebt, en ook relatief uitgeslapen bent (mijn vrouw was 7 maand zwanger ongeveer dus de ongemakken waren er al). Het tweede doe je meestal wanneer je nog volop in de boreling/babyfase zit, je eigenlijk je draai nog moet vinden, en liefst van al met rust gelaten wordt. Ik heb dat bij vrienden gezien: een gigantische babyborrel want ja net zoals bij een trouw voelen mensen zich tekortgedaan als ze niet uitgenodigd worden. Beide nieuwe ouders een hoop kopzorgen om dat georganiseerd te krijgen, en dan ter plekke als twee wrakken mensen moeten ontvangen.

Een gender reveal vind ik ook idioot.


Bij ons kwam men dan af met niets of een kleinigheid. Uiteindelijk lagen wij daar niet echt wakker van, misschien gaven er dan mensen minder bij de geboorte, allemaal ok. Het doel was ook gewoon een leuke dag onder vrouwen (ik was de ober, het ging in de tuin door).
Maar dan "moeten" die mensen toch nog eens komen als de baby geboren is? Hier enkel een babyborrel gedaan, zodat er niemand naar huis moest komen en alles in 1x achter de rug was. 1 drukke dag ipv elk weekend bezoek. Al die die 'feesten op voorhand' hebben we evenmin gedaan.

En het geslacht hebben we direct gezegd van zodra we het wisten. Ik wist niet dat zoiets tegenwoordig nog geheim gehouden werd. Persoonlijk de laatste jaren niemand meer gekend die dat niet al op voorhand zei. Mss ook streekgebonden ofzo.
 
Maar dan "moeten" die mensen toch nog eens komen als de baby geboren is? Hier enkel een babyborrel gedaan, zodat er niemand naar huis moest komen en alles in 1x achter de rug was. 1 drukke dag ipv elk weekend bezoek. Al die die 'feesten op voorhand' hebben we evenmin gedaan.

En het geslacht hebben we direct gezegd van zodra we het wisten. Ik wist niet dat zoiets tegenwoordig nog geheim gehouden werd. Persoonlijk de laatste jaren niemand meer gekend die dat niet al op voorhand zei. Mss ook streekgebonden ofzo.
Wij hebben dat niet echt gestimuleerd, maar ja dan kwamen goede vrienden nog eens langs, wanneer we wat gesetteld waren.

Hier was het geslacht bij iedereen een geheim behalve bij ons dan.
 
Ik moest in een korte tijd via Outlook heel wat mailtjes versturen (30 tal waarvan ik niet iedereen in men contactlijst had). Vorige week hadden ze hem al eens vergrendeld , deze week opnieuw en nu kan ik hem niet meer ontgrendelen.
(Hun automatisch beveiliging ziet dit aan als phishing of spammails...)
Dus volledig buitgesmeten op mijn Microsoft account.

Na een hele dag aan de chat te hangen met Microsoft komt het er op neer dat ze me niet konden helpen en dat ze het intern nog gaan proberen op te lossen. Want de technische dienst kan het account niet ontgrendelen. Voor de veiligheid van mijn account...

Nooit foutief ingelogd
Altijd juist ontgrendeld
Gewoon omdat ik mail wilde sturen naar 20 mensen...
 
Status
Niet open voor verdere reacties.
Terug
Bovenaan