Je ergernissen van vandaag - Deel 1

Status
Niet open voor verdere reacties.
Aan de kust blijkbaar wel, want hier is heel veel kalk.
Wanneer er structureel veel kalk in het water zit is het aan de verhuurder om een waterontkalker te installeren of de herstellingen van de verkalking op zich te nemen die niet onder normaal onderhoud vallen.

Je verhuurder is verplicht het pand in goede staat van onderhoud te geven bij intrede. Indien zij dit nalaat is ze ook verantwoordelijk voor alle schade die zou ontstaan doordat zij de woning niet in goede staat van onderhoud heeft afgeleverd.

Nu dat is de theorie, in praktijk komt het erop neer wie op het laatste wie het meeste geld moet betalen. Hou je nu huur in, dan pakt ze dit via de waarborg terug. Enige oplossing, hoewel NIET wettelijk. Laatste 3 maanden huur inhouden zodat je de waarborg al terughebt, met het risico dat verhuurder naar de rechtbank gaat voor huurachterstal.
 
Raar dat hun bronnen anders nooit de achtergrond kennen van relschoppers? :unsure:

 
Als mensen mij vragen waarom ik als Oost-Vlaming naar Brugge ben gemigreerd, dan vertel ik altijd dat ik er op (taal)beschavingsmissie missie ben.

Ik moet helaas erkennen dat ik faliekant aan het falen ben in mijn opdracht. Want hoewel ik in mijn eigen spraak en zeker wanneer ik boekjes voorlees altijd de g accentueer, moet ik op dagelijkse basis horen hoe mijn driejarig zoontje Bruhhe, hiraf, henoeh, zehhen, ... uitkraamt.
26-D1-B30-C-90-D6-4-A5-C-BCF0-0-D4-DEB68921-F.jpg
 
But why? Mensen zijn veel te rap fier op kleinigheden tegenwoordig, alles verdient een koekje
het is niet dat er enkel schouderklopjes worden gegeven hoor. Maar uit een financiële put kruipen is nu ook weer geen kleinigheidje.
Bij veel mensen die in de financiële problemen komen ziet ge dat ze putten delven met het graven van een nieuwe put en alleen maar in meer problemen komen. Dus als je daar toch uit weet te ontsnappen en uw leven weer min of meer weer op rails krijgt, is dat imo terecht om daar fier op te zijn.
 
het is niet dat er enkel schouderklopjes worden gegeven hoor. Maar uit een financiële put kruipen is nu ook weer geen kleinigheidje.
Bij veel mensen die in de financiële problemen komen ziet ge dat ze putten delven met het graven van een nieuwe put en alleen maar in meer problemen komen. Dus als je daar toch uit weet te ontsnappen en uw leven weer min of meer weer op rails krijgt, is dat imo terecht om daar fier op te zijn.
Hangt er vanaf, als je daar door uw eigen lompigheid in gekropen bent dan is het nog altijd een prestatie om er uit te geraken, maar er fier op zijn? Of (nog zo een overgebruikt woord) respect? Nee.
 
Hangt er vanaf, als je daar door uw eigen lompigheid in gekropen bent dan is het nog altijd een prestatie om er uit te geraken, maar er fier op zijn? Of (nog zo een overgebruikt woord) respect? Nee.
Leg mij eens uit hoe iemand door zijn eigen lompigheid in de armoede komt? Ik bedoel dan de volle 100% verantwoordelijk niet enkel een aandeel in zijn situatie.
 
yep, tuurlijk kan men fier zijn. Je kan door een of enkele foute beslissingen snel in een put zitten terwijl je veel meer inspanningen gaat moeten doen om er weer uit te geraken. Dus ja, fier. Maar fier heeft meerdere betekenissen, misschien smijt jij ze allemaal op 1 en denk je aan fier als pronken.
 
Hangt er vanaf, als je daar door uw eigen lompigheid in gekropen bent dan is het nog altijd een prestatie om er uit te geraken, maar er fier op zijn? Of (nog zo een overgebruikt woord) respect? Nee.
Als je de persoon voor je bij de apotheek hoort zeggen: "ik moest bellen naar de advocaat als ik hier was en je doorgeven. Al ze zeker is dat de medicatie op factuur kan, mag ik ze kopen." Om vervolgens de apotheek te horen zeggen: "ja, dat klopt. Dit is door een specialist voorgeschreven. Ja, meneer heeft enkel deze medicatie gevraagd. Okee, dan stuur ik de factuur door. Mag ik even uw gegevens?"

Dan snap ik waarom mensen uit schuldbemiddeling direct erna problemen hebben om met geld en de vrijheid om te gaan. Ik kon bijna niet geloven dat een systeem er zo hard op gericht kan zijn om je te kleineren en te ontmenselijken.
Schuldbemiddeling zou automatisch moeten gepaard gaan met financiële educatie. Maar dat is niet zo.
Als mensen na jarenlang aan de leiband gehouden te zijn, niet alleen uit de schulden kunnen blijven, maar ook nog eens prioriteiten kunnen stellen (schoolfacturen betalen is belangrijker dan Black friday bvb) en een reserve kunnen opbouwen wanneer dat GEEN aspect van de opvoeding was, dan mag daar een schouderklopje voor gegeven worden.
Maar wie altijd overvloed heeft gekend (en ik beweer niet dat dat bij jou zo is want je komt me op financieel vlak totaal niet wereldvreemd over) kan zich niet inbeelden dat een maand ZONDER schulden voor sommigen bijna een feestje waard is.
 
Je kan mensen die in een put zitten ondersteunen door mee blij te zijn voor hen omwille van kleine successen of ge kunt in de put pissen.
't Zijn allemaal keuzes, het ene maakt de wereld mooier, het andere stinkt.
echt wel laat iemand toch fier zijn op zichzelf voor wat dan ook. al is t dat hij vandaag maar 14 duvels gedronken heeft ipv 16. Als je dat dan zelf beschouwd als iets waar je je moet voor schamen dan is t zo maar hou dat dan voor jezelf ofzo.
 
Sense of urgency is het nieuwe kids aan het worden. Ik krijg de kriebels als ik die woorden lees. Zeg toch gewoon "gevoel van urgentie" of iets in die aard ipv de zoveelste onnozele Engelse term waarmee een politici van middelbare leeftijd wilt tonen dat hij nog steeds voeling heeft met de jeugd.
 
Status
Niet open voor verdere reacties.
Terug
Bovenaan