Mijn man is duchtig begonnen met Oudejaar te plannen. Het zal zijn beste maat en hem zijn, samen aan het koken met een leuk flesje bij in de keuken. En ik mag in de eetkamer blijven bij 3 mensen die ik of niet echt kan pruimen (madam van de beste maat, humorloos geval) of niet ken (bevriend koppel van beste maat. Die mens knipt af en toe het haar van onze zonen, duidelijk voldoende voor een feestje samen) en 4 kinderen waarvan er maar 2 van mij zijn.
Voor hem is dat zo echt zijn ding, hij is helemaal gelukkig met plannen van wijn en eten en dan nog met zijne maat… Hij is zo echt een ‘vierder’. Normaal hadden we Oudejaar onder ons eigen altijd maar voor hem was dat ‘verloren’. Dus ik zeg dan maar - zo in de zomer - ‘zou je iemand uitnodigen voor eindejaar?’
Hij helemaal content, ik goesting om mijzelf aan de grasmaaier te voederen.
In de woorden van Gargamel ‘oh wat háát ik dit’
Ik kan geloven dat je je niet goed voelt, je komt precies altijd laatst in je gezin. Je besefte dat zelf wel las ik.
Och ja kzou zeggen maak er het beste (of probeer) van zoals Coldplayke zegt... ik zit al bepaalde jaren op oudjaar alleen meestal door ziekte en door m'n hyperacusis ... das ook iets.
Laatst bewerkt:
), anders zou ik zeggen: kom naar hier, maximum 1 kind en woon op wandelafstand van een station 


Niks mis met advies, maar de manier waarop doet het hem! Was helemaal niet op uw bericht!